همزمان با سالروز رحلت سيد آزادگان؛

مجله اينترنتي مرحوم "سيد علي اكبر ابوترابي" منتشر شد

نويد شاهد: همزمان با فرارسيدن سالروز رحلت سيد علي اكبر ابوترابي، مجله اينترنتي اين آزاده از سوي پايگاه اطلاع رساني فرهنگ ايثار و شهادت؛ نويد شاهد منتشر شد.
به گزارش خبرنگار نويد شاهد اين ويژه نامه عناوين و مطالب خواندني همچون زندگي نامه، خاطرات مرحوم ابوترابي و همرزمان و آلبوم تصاوير منتشر نشده اين آزاده را دربرمي گيرد.

همچنين عناوين؛ "زندگي نامه"، "دفتر خاطرات"، "گالري تصاوير"، " معرفي كتاب" از جمله متون اصلي ويژه نامه اينترنتي سيد علي اكبر ابوترابي است.

"از تربت كربلا"، "اشك پروانه ها"، "اين شرح بي نهايت"، "مردان قبيله غيرت"، "مهر نگاه اولياء" "منشور پاكي و خدمتگذاري"، "آن يار آسماني"، "شبي با صداي زنجره"، "مهاجران ملكوت"، "نسيمي از بهشت"، "پاسياد پسر خاك" عناوين 11 كتاب از مرحوم ابوترابي است كه در بخش "معرفي كتاب اين مجله اينترنتي ارائه شده است.

"دو سيد مبارز"، " ابوترابي در كلام چمران"، " احترام عراقي ها"، " در كنار امام"، "وفاي به عهد"، " گلوله هايي كه شليك نشد"، " الگوي عملي" به روايت حجت الاسلام محمدجواد حجتي كرماني، "عمليات شناسايي"، "قلب انسان در مشت ابوترابي"، "ام ابيها و ام الائمه (س)"، "مردي از تبار عشق"، "اسارت"،"ترنم معنا"، "هديه الهي"، "آزادي"، "عهد و پيمان با ضامن آهو" از مهمترين عناوين خاطرات مرحوم ابوترابي است.

در بخش آلبوم تصاوير 300 قطعه از تصاوير منتشر نشده اين مرحوم ارائه شده است.

در بخشي از ويژه نامه اينترنتي سيدآزادگان با بيان خاطره اي از شهيد چمران آمده است:" من شهادت ميدهم كه سخت ترين ماموريت ها را عاشقانه مي پذيرفت و هر چه وظيفه ي او خطرناكتر مي شد خوشحالتر و راضي تر به نظر مي رسيد. من شهادت مي دهم كه عالي ترين نمونه ي پاكي و تقوا و عشق و محبت و شجاعت و فداكاري بود و روح بلند و ايمان كوه آسا و اراده فولادين وجودش تشعشع مي كرد كه همه ي محيط را روشن مي نمود و رزمندگان تحت فرمانش، جذب و محو وجودش شده بودند و پروانه وار به دور شمع وجودش مي گشتند و مي سوختند. من شهادت مي دهم كه اولين كسي بود كه با همراهي گروه چريكي خود وارد « دُبّ حردان » معروف شد و ضربات سختي به دشمن زد كه بالاخره او را وادار به عقب نشيني كرد. من شهادت مي دهم كه راز و نياز شبانه اش با خدا و نماز صبحگاهش و دعا و استغفار و سخنان آتشين قبل از عزيمت به نبرد، آن قدر سوزانگيز و عميق و خالصانه بود كه همه ي ما را منقلب مي نمود و در روح دوستانش آتشفشان به پا ميكرد. من شهادت مي دهم، همرزمانش شهادت مي دهند، آسمان بلند و ستارگانش شهادت مي دهند كه سيدعلي اكبر ابوترابي درمنطقه اهواز با همه ي وجودش شب و روز در راه خدا عليه طاغوت، كفر جهل مبارزه نمود و در يك ماموريت خيلي خطرناك بدون ذره اي ترس و وحشت به قلب دشمن نفوذ كرد و حماسه ي ناگفتني از خود به يادگار گذاشت و ...."

سيد علي اكبر ابوترابي، روزهاي اول اسارت خود را چنين به تصوير ميكشد: «در سلول براي اعتراف گرفتن چندين بار مرا به پاي جوبه دار بردند و شماره 1 و 2 را گفتند و دوباره برگرداندند. در طول روز چندين بار مرا بردند و آوردند. بالاخره شب مرا به مدرسه العماره بردند و يك تيمسار عراقي به افرادي كه آنجا بودند گفت: اين حق خوابيدن ندارد. ما نيمه شب براي اعتراف گرفتن ميآييم، اگر اطلاعات لازم را به ما نداد سرش با ميخ سوراخ ميكنيم. نيمه شب هم آمدند و سرم را با ميخ سوراخ كردند؛ولي ضربه طوري نبود كه راحت شوم».

گفتني است، درسال1318 ه.ش و در شرايطي كه شعله هاي جنگ جهاني دوم ، افروخته گرديده و فشار حكومت استبداد مطلق رضاخاني در سراسر ايران گسترده بود، در شهر مقدس قم در خانواده اي اهل علم و اجتهاد و منتسب به بيت رسالت (ص) ، در دامن مادري علويه ، فرزندي پا به عرصه وجود نهاد كه او را علي اكبر ناميدند. سيد علياكبر ابوترابي كه تمام زندگيش عشق به اهل بيت عصمت و طهارات(ع) بود و بر اساس اين عشق، وجدش آفتابي شده بود، با آن كه نشان شكنجههاي رژيم پهلوي و بعث عراق را در پيكر داشت و سختيهاي بسياري را تحمل كرده بود، ولي آرامبخش رنج مردمان بود. او شجره طيبهاي بود كه سر به آسمان ساييده بود و محنتهاي زمينيان در برابرش حقير و خوار مينمود. دوازدهم خرداد ماه سال 1379 ، روزي است كه روح ملكوتي اين سيد بزرگوار به همراه پدر جليلالقدرش در مسير زيارت حضرت ثامنالحجج (عليه الاف التحيه و الثناء) از قفس تن جدا گشت و در جايگاه ابدي اهل تقوي آرام گرفت.

انتهاي پيام/م