ترک گناه
الا بذکر الله تطمئن القلوب؛تنهای تنها با ذکر خدا دل آرام می شود.
حدیث قدسی
هر گاه عبدی گناه می کند قطعه ای از زمین که در آن محل این
گناه را انجام داده است از خدا اجازه می خواهد بنده را در کام
خود فرو ببرد و آن شقفی که روی سر آنهاست از سقف بناها یا
آسمان است از خدا اذن می طلبند که بر سر آنان خراب شود .
اما خداوند متعال می گوید :
دست از بنده من بردارید و به او مهلت بدهید زیرا شما او را
خلق نکرده اید اگر او را خلق کرده بودید به او رحم میکردید.
سوال مهم !
روزی به آیت الله بهاءالدینی (ره) عرضه داشتند که آقا جان !
رسیدن به مقام رضای الهی در چیست؟
آقا فرمودند : ترک گناه، دوباره همین سوال را از ایشان پرسیدند
و ایشان در جواب گفتند: ترک گناه ، سپس لحظه ای کسانی
که این سوال را از آقا پرسیده بودند ، ساکت بودند و خجالت می
کشیدند که دوباره این سوال را از ایشان بپرسند،
ناگهان آقا به آنها گفت : اگر تا فردا صبح هم این سوال را از من
بپرسید ، می گویم ترک گناه! و سپس در ادامه حرفهایش
فرمود: با ترک گناه طاعت الهی و مقام نفس مطمئنه خود به
خود برای ایشان به وجود می آید.
توبه از عبادت
گناه را مراتب است از گناه پیش پا افتاده چون سرقت و کذب و
قمار و نحوها، تا پله پله انسان به جایی می رسد که عبادش را
گناه می بیند و بعد خودش را که وجودک ذنب لایفاس به ذنب
زمانی به یکی از اساتیدمان اصرار کردیم که به ما توصیه ای
کن،فرمود :
از امروز قول بدهید از عبادات خود توبه کنید، نمازهایتان از روی
عادت نباشد،برای حور وغلمان نباشد ، بلکه بخاطر ترس از
جهنم هم نباشد ، عمل باید احسن باشد که لبیبلوکم ایکم احسن عملا