هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

از من به شما نصیحت:

کسی که همیشه سعی میکنه بقیه رو شاد کنه
بیشتر از همه تنهاست
اون رو تنها نذارید
چون هیچوقت به شما نمیگه که بهتون نیاز داره

چه حرف ها که درونم نگفته می ماند        خوشا به حال شما ها که شاعری بلدید ...

بیچاره پاییز ... دستش نمک ندارد...
این همه باران به آدم ها میبخشد، اما همین آدم ها تهمت ناروای خزان را به او میزنند.
خودمانیم ...
تقصیر خودش است ؛
بلد نیست مثل " بهار" خودگیر باشد 
تا شب عیدی زیر لفظی بگیرد و 
با هزار ناز و کرشمه سال تحویلی را هدیه دهد ...
سیاست " تابستان " را هم ندارد 
که در ظاهر با آدم ها گرم و صمیمی باشد 
ولی از پشت خنجری سوزناک بزند

بیچاره .....
بخت و اقبال " زمستان " هم نصیبش نشده 
که با تمام سردی و بی تفاوتیش این همه خواهان داشته باشد !

او " پاییز " است 
رو راست و بخشنده ...
ساده دل
فکر میکند اگر تمام داشته هایش را زیر پای 
آدم ها بریزد،
روزی ؛
جایی ؛
لحظه ای ؛ از خوبی هایش یاد میکنند ...
خبر ندارد آدم ها رو راست بودن و بخشنده بودنش را به پای محبتش نمیگذارند ... یکی به این پاییز بگویید
آدم ها یادشان میرود که تو رسم عاشقی را یادشان داده ای ...
دست در دست معشوقه ای دیگر پا بر روی 
برگ هایت میگذارند و میگذرند .
تنها یادگاری که برایت میماند " صدای خش خش برگ های تو بعد از رفتن آنهاست " ..

بوی یلدا را میشنوی؟انتهای خیابان آذر ...
باز هم قرار عاشقانه پاییز و زمستان ... قراری طولانی به بلندای یک شب....
شب عشق بازی برگ و برف...
پاییز چمدان به دست ایستاده
عزم رفتن دارد....
..آسمان بغض میکند ...میبارد...خدا هم میداند عروس فصل ها چقدر دوست داشتنیست ..دقیقه ای بیشتر مهلت ماندن میدهد ....
آخرین نگاه بارانی اش را به درختان عریان میدوزد ..دستی تکان میدهد ......قدمی برمیدارد سنگین و سرد
کاسه ای آب میریزم پشت پای پاییز... و....تمام میشود ...
پاییز ای آبستن روزهای عاشقی ...رفتنت به خیر ..سفرت بی خطر...

آیا می دانیدچراجمعه هاخصوصا"هنگام غروب دلمون می گیره؟

میگن ازفقدان امام عصرهست

ای دوست کجا رفتی از من

ای دوست بیا درد دل کنیم

ای دوست بدون تو نمیشه

ای دوست خیلی برات تنگ شد

ای دوست ، ای دوست ، ای دوست

فقط جمعه ها نیست ،تمام روزاس وقت غروب دلمون می گیرد.

ألا يا أيّها المهدى، مدامَ الوصل ناوِلها 
كه در دوران هجرانت بسى افتاد مشكل‏ها 

صبا از نكهت كويت نسيمى سوى ما آورد 
زسوز شعله ى شوقت چه تاب افتاد در دل‏ها...

اگر دانستمى كويت، به سر مى‏آمدم سويت 
خوشا گر بودمى آگه، زراه و رسم منزل‏ها 

چو بينى حجت حق را، به پايش جان فشان‏اى فيض 
متى ما تَلق مَن تَهوى، دَعِ الدّنيا و أهمِلها

اللهم عجل لولیک الفرج

مهدیم : من که مرا گرمی بازاری نیست 
 
بهتر از یوسفم و  هیچ  خریداری نیست 
  
همه گویند که در حسرت دیدار من اند 
 
لیک در گفته ی این طایفه کرداری نیست

 ای که دائم به دعایی که ببینی رخ من
  
تا که خالص نشوی با تو مرا کاری نیست

چراهمیشه نیمه خالی لیوانومی بینیم؟

دلم تنگه ازبرخی کاربرا

روزی ارباب لقمان به او دستور داد در زمینش،برای او کنجد بکارد.
ولی او جو کاشت.
وقت درو،ارباب گفت:چرا جو کاشتی؟؟
لقمان گفت:از خدا امید داشتم که برای تو کنجد برویاند.

اربابش گفت:مگر این ممکن است؟!
لقمان گفت:
تورا میبینم که خدای متعال را نافرمانی میکنی ودر حالی که از او امید بهشت داری!
لذا گفتم شاید این هم بشود.
آنگاه اربابش گریست و او را آزاد ساخت
دقت کنیم که در زندگی چه  میکاریم
هرچه بکاریم همان را برداشت میکنیم

وقتی کاری انجام نمی شه، حتما خیری توش هست.
وقتی مشکل پیش بیاد ، حتما حکمتی داره.
وقتی تو زندگیت ،  زمین بخوری حتماً چیزی است که باید یاد بگیری.
وقتی بیمار میشی ، حتماً جلوی یک اتفاق بدتر گرفته شده.
وقتی دیگران بهت بدی می کنند ، حتماً وقتشه که تو خوب بودن خودتو نشون بدی.

وقتی اتفاق بد یا مصیبتی برات پیش میاد ، حتماً داری امتحان پس میدی.
وقتی همه ی درها به روت بسته میشه، حتماً خدا می خواد پاداش بزرگی
بابت صبر و شکیبایی بهت بده.
وقتی سختی پشت سختی میاد ،حتماً وقتشه روحت متعالی بشه.
وقتی دلت تنگ میشه ،  حتماً  وقتشه با خدای خودت تنها باشی

چراخداباناراحتی ماروامتحان میکنه همش؟

ادب مدرک نیست!
ادب لباس گران پوشیدن نیست،
ادب بالای شهر زندگی کردن نیست!
ادب ماشین خوب داشتن نیست،
ثروت و مدرک ادب نمی آورد،
ادب در ذات آدمهاست که با
تربیت و آموزش صحیح به بار می نشیند،
ادب یعنی به همسرت امنیت،
به فرزندت محبت

به پدر و مادرت خدمت
و به دوستانت شادی را هدیه کنی،
ادب یعنی با هر مدرک و مقامی که باشی
معنای آدمیت را درک کرده
و نام نیک از خود به جا گذاشتن است...!