هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!
آدمهاے ساده را بی هیچ دلیلے دوست دارم
آدم هایے که خودشان هستند . . .
و نقش بازی نمی کنند،
سادگے ،
شیک ترین ژست دنیاست!
دلگیرم از این شهر سرد از این کوچه های بی عبور وقتی به من فکر میکنی حس میکنم از راه دور ....
ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ ِ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ
ﺷﺎﻟﯿﺰﺍﺭ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ؛ ﺭﻭ ﺳﺮﯼ ﺍﺕ ﺁﺷﺘﯽ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ
ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ؛ ﺷﻤﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ طـﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ
ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻋﺮﺷﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺮ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺸﻢ ﯾﮏ ﺩﺯﺩ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ
ﺩﺭ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ؛ﺑﻬﻢ ﺯﺩﻧﺶ ؛ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﮐﻪ ﭘﺎﯼ ﭼﻼﻗﺶ ﺭﺍ ؛ ﺩﺭ ﯾﮏ ﮐﻔﺶ ِ ﮐﺸﻒ ِ ﺑﺮﻣﻮﺩﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﺍﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺭﻗﺼﯿﺪﻧﺖ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ دشمنان ﭼﭙﻖ ﺻﻠﺢ ﮐﺸﯿﺪ
ﺍﺻﻼ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ؛ ﺗﻤﺎﻡ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ طـﻮ ﻣﯿﺰﻧﻢ
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ؛ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﮔﺎﻩ ﺳﺎﺣﻠﯽ ِ
ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺖ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﭼﺎﯼ ﭼﺸﻢ ِ "طـﻮ" ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﺍ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯿﮕﯿﺮﻡ
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺩﻋﻮﺍ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﺑﺴﺘﻨﯽ ﺧﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻔﺖ ﭘﺸﺖ ِ ﺷﻌﺮ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ
ﺑﯿﺎ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﺰﻥ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎﯼ طـﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺮﻣﻮﺯ ِ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ...
[از خواب ها پرید، از گریـه ی شدید
اما کسی نبود... اما کسی ندید...]
از خواب می پرم، از گریه ی زیاد
از یک پرنده کـه خود را به باد داد
از خواب می پری از لمس دست هاش
و گریـــــه می کنـــــی زیــر ِ پتــو یواش
از خواب می پرم می ترسم از خودم
دیوانــــــه بودم و دیوانـــــه تـــر شدم
از خواب می پری سرشار خواهشی
سردرد داری و سیگار مــــی کشـی
از خواب می پرم از بغض و بالشم
که تیر خورده ام که تیر می کشم
از خواب مــــی پری انگشت هاش در...
گنجشک پر... کلاغ پر... پر... پرنده پر...
از خواب می پرم خوابی که درهم است
آغوش تو کجاست؟! بدجور سردم است
از خواب مــی پری از داغـــی پتـو
بالا می آوری... زل می زنی به او...
از خواب مـــی پرم تنهاتر از زمین
با چند خاطره، با چند نقطه چین
از خواب می پری شب های ساکت ِ
مجبــــور ِ عاشقــی! محـکوم ِ رابطه!
از خواب مـــی پرم از تــــــــو نفس، نفس...
قبل از تو هیچ وقت... بعد از تو هیچ کس...
از خواب می پری از عشق و اعتماد!
از قرص کـــــم شده، از گریـه ی زیاد
از خواب مــــی پرم... رؤیای ناتمام!
از بوی وحشی ات لای ِ لباس هام
از خواب مـــی پــری با ج
مقصری اگر من دیگر ” من سابق ” نیستم
من را به من نبودن محکوم نکن!
من همانم که درگیر عشقش بودی!
یادت نمی آید!؟ من همانم!
حتی اگر این روزها هردویمان بوی بی تفاوتی بدهیم!
هر چه کردی به دلم ، ... باز تو را بخشیدم
با زبان زخم زدی ، ... دشنه زدی ... خندیدم
معنی تک تک رفتار تو را ... میفهمم
ساده لوحی ست ، ... بگویم که نمی فهمیدم !
غرق تردید شدم ، ... باز تحمل کردم
تا زمانی که ... به چشمان خودم هم دیدم
دیدم از خشم خداوند ... نمی ترسیدی
تو نترسیدی و من سخت از آن ترسیدم
بسته بودم ، لب از آن درد و از آن بی مهری
تو جفا کردی و من هیچ ... نمی پرسیدم
بی سبب نیست ، ... فراموش شدی در یادم
که تو مهتاب شبانگاهی و ... من خورشیدم
عاقبت سرد شدم ، خسته شدم ، یخ کردم !
مثل خورشید ... غروبی که نمی تابیدم
شکل یک سیب ، که گندیده و کرم افتاده ،
کرم کردم ! ... و از اعماق درون گندیدم
اشک های دل من ، از تو و عشق تو نبود
بلکه از سادگی قلب خودم رنجیدم ...
برو ای یار برو ! از تو گذشتم ، خوش باش
برو ای یار ! که من مهر تو را بخشیدم.....
دلــــــــــــــــــــــم
برای یک نفر تنگ شده،
من عاشقانه دوستش داشتم...
و او عاقلانه طردم کرد
منطق او،
حتی از حماقت من...
احمقانه تر بود!
احمد شاملو
√√گاهی درد بزرگ
رفتن آدمها نیست....!
اینست :
که تلاشت را کردی...
چیزی را بفهمد ،
و نشد ...!
با این همه دلت را عادت بده ....و تمرین کن
تا آخرین تصویر... یک لبخند باشد !√√
هی فلانی
دیگر هوای برگرداندنت را ندارم هر جا که دلت می خواهد برو
فقط آرزو میکنم وقتی دوباره هوای من به سرت زد آن قدر آسمان دلت بگیرد
که با هزار شب گریه چشمانت باز هم آرام نگیری و اما من و اما من برنمیگردم
که هیچ عطر تنم را هم از کوچه های پشت سرم جمع میکنم که نتوانی لم دهی
روی مبل های راحتی با خاطراتم قدم بزنی آری دیگر بر نمیگردم فلانی
زیرا من با یک چتر و با یک عشق برای خود دنیای دگر ساخته ام
آری فلانی قصه من و تو تمام شد پس برای همیشه آری
برای همیشه خداحافظ خداحافظ خداحافظ خداحافظ خداحافظ
پی حس همون روزام
پی احساس آرامش
همون حسی که این روزا
به حد مرگ میخوامش
دلم میخوادعاشق شم
آخه فکرت شده دنیام
اگه عاشق شدن درده
من این دردو ازت میخوام
اگه این زندگی باشه
من ازمردن هراسم نیست
یه حسی دارم این روزا
شاید مردم حواسم نیست
اگه این زندگی باشه
اگه این سهمم از دنیاس
من ازمردن هراسم نیست
یه حسی دارم این روزا
که گاهی باخودم میگم
شاید مردم حواسم نیست
شاید مردم حواسم نیست .......
روزی روزگاری بود که window فقط به معنی یه دریچه تو دیوار بود و application روی کاغذ نوشته میشد.
دورانی که keyboard نوعی پیانو بود و mouse فقط یک حیوان..
سالها پیش به هنگامی که file وسیله مهمی در ادارات بود و hard drive یک سفر غیر راحت جاده ای.
وقتی که cut با چاقو انجام میشد و paste توسط چسب...
زمانه ای که web خانه عنکبوت بود virus فقط سرماخوردگی..
موقعی که apple و blackberry فقط میوه به حساب میومدن..!!
یادش بخیـــر
اون زمانها ؛ ما وقت بسیار زیادی ... برای بودن با خانواده داشتیم!
تلخ میگذرد…
این روزها را میگویم
که قرار است
از تو …
که آرام جان لحظه هایم بوده ای
برای دلم
یک انسان معمولی بسازم....!!
ﻫﻤﯿﺸﻪﺍﺷﮏ ﺍﻭﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﻣﻮﻥ " ﻫَﺴﺘَﻦ " ﺭﻭ ﺩﺭﻣﯿﺎﺭﯾـــــــــﻢ ...
ﻫﻤﯿﺸﻪﻭﺍﺳﻪ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﻣﻮﻥ " ﻧﯿﺴﺘَﻦ " ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺰﯾــــﻢ ... ﻫﻤﯿﺸﻪﺑﻪ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺻﻼ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻣﻮﻥ " ﻧﯿﺴﺘَﻦ " ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯿــــــﻢ ...
ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺻﻼ " ﻓِﮑﺮﺷَﻢ “ ﻧﻤﯿﮑﻨﯿﻢ " ﺑﻪ ﯾــــــــــﺎﺩﻣﻮﻧـﻦ ...
ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺘﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﻪ....
"نگران نیستم...
نگران هیچکس نیستم...
دنیا تمام می شود،
یا به بهشت می رویم...یا به جهنم...!
هر دو ...سرزمین خدا هستند...!
مهم دیدار خداست...
سلام خدا...
یک چیز بیشتر نمی گویم...
دوستت دارم...
راستی گفتی نا امید نباش...
من هم روی حرفت حساب باز کردم...
میدانم تو دیگر به من دروغ...
نمی گویی...مثل بندگانت..."
جاده ی موفقیت مستقيم نیست،
پیچی دارد به نام "شکست"،
دور بر گردانی به نام" سر در گمی"،
سرعت گیرهایی به نام" افکار منفی"،
و چراغ قرمز هایی به نام دشمنان"،
اما اگر یدکی به نام" اراده"داشته باشید،موتوری به نام" استقامت" و راننده ای به نام" خدا"،به جایی خواهید رسید که" موفقیت" نامیده می شود.
گاهی وقتا باید یه نقطه بزاری!
باز شروع کنی. ....
باز بخندی. .....
باز بجنگی. .....
باز بیفتی و محکمتر باشی!
گاهی باید یه لبخند خوشگل به همه تلخی ها بزنی و بگی مرسی که یادم دادین جز خدا کسی به دادم نمیرسه