بانک مقالات زنان

رسانه ها به عنوان جزيي از فرهنگ غيرمادي جوامع انساني كه نقش تعيين كننده اي در ساختن و پرداختن افكار عمومي بر عهده دارند، تنها آن گاه كه زمينه پذيرش ذهني در مخاطبان داشته باشند، قادر به تاثيرگذاري هستند و گرنه اثر آن ها موقتي و گذراست. با شكل گيري نهاد جديد دولت و لزوم بهره گيري از نظرات و افكار عمومي در روند تصميم سازي، ضرورت واقعي شدن ارتباط بين دولت و مردم و درنتيجه شكل گيري عرصه عمومي، نقش رسانه ها دراين رابطه درمقايسه با گذشته تقويت شد؛ چه آن که دامنه توازن از قدرت حاكم به سپهر عمومي نيز كشيده شده و ضرورت حضور فعال آحاد جامعه در اين روند آشکار شده است. درنتيجه چنين تغيير و تحولي، ديگرحاشيه نشيني و انفعال حاکم بر اجزايي از جامعه که به دلايل سياسي و اجتماعي بيشتر ازساير اقشار زنان را دربرمي گيرد، معنايي نخواهد داشت و رسانه ها مي توانند زمينه اين انتقال ازحاشيه به متن را فراهم سازند.
اين انتقال درگرو احساس هويت مستقل و افزايش ضريب تاثيرگذاري به ويژه در لايه هاي ضعيف جامعه است. فرايند جهاني شدن نيز با ايجاد نوعي تغييرگسترده در برداشت از هويت، ضرورت گذر ازتفاوت هاي جنسيتي و توجه به جنبه هاي اجتماعي را در حوزه مسايل زنان آشکارساخت.
 اين مقاله با تمرکز بر نقش رسانه ها در تبيين شأن واقعي زن در عرصه عمومي، در پي اثبات اين فرضيه است که تاكيد بر هويت جنسي در عرصه عمومي باعث آن  مي شود كه مقوله حضور برابر زنان در اين عرصه بيشتر از آنكه جنبه واقعي پيدا كند، در چارچوب حقوقي محدود و منحصر شود. در برابر، اين قلم با بهره گيري از مطالعه کتابخانه اي بر پايه شيوه توصيفي، تحليلي برآن است که حضور زن آن گاه ظهور پيدا مي کند كه خودجوش، رقابت آميز، گروهي، سازمان يافته و مبتني بر آگاهي باشد. چنان چه پافشاري رسانه ها برحضور و فعاليت زنان در عرصه عمومي تنها بر پايه هويت جنسي و در رقابت با مردان به عنوان پايمال كنندگان حقوق زنان صورت پذيرد، پويايي لازم را نخواهد داشت؛ چرا که اين روند با تقويت حسي غيريت جز تضعيف همبستگي مدني، نتيجه و پيامد ديگري در پي نخواهد داشت.

 نسخه قابل چاپ

مشاركت مدني به عنوان شاخص توسعه در جوامع نوين امروزي است. سطح پايين مشاركت مدني زنان ايراني به عنوان نيمي از جامعه يكي از مسايل مهم جامعه ايران است كه بررسي آن مي تواند ما را به سرمنشا و عوامل بازدارنده اين موضوع رهنمون كند. بدون شناخت موانع و برنامه ريزي در جهت ارتقاي آن، مديريت نهادمندي اجتماعي و گسترش مشاركت شهروندان ميسر نخواهد بود. موضوع اين مقاله بررسي جامعه شناختي تاثير شخصيت مستبدانه والدين بر مشاركت مدني زنان  است. در بخش توصيف و تحليل داده ها وضعيت استبداد والدين و ورودي هاي حاصل از فرايند اجتماعي شدن زنان، ارزش ها و نگرش ها، ميزان آمادگي زنان براي عمل اجتماعي تشريح شده است. علاوه بر توصيف دو متغير مذكور رابطه بين اين دو موضوع بررسي شده است. جامعه آماري دانشجويان دختر رشته هاي غير پزشكي دانشگاه تهران در سال تحصيلي 86 -1385 مي باشد. ابزار تحقيق پرسش نامه است.

 نسخه قابل چاپ

انجام کار تيمي و تعامل در گروه را مي توان به عنوان اهرمي براي هم افزايي توانايي هاي افراد دانست که با آموزش مهارت هاي کار تيمي مي توانند از مزاياي آن بهره مند شوند به نظر مي رسد بين مهارت هاي کار تيمي افراد و عملکرد آنان همبستگي معنا داري وجود دارد. به عبارت ديگر، عملکرد در افرادي که از مهارت هاي کار تيمي بالاتري برخوردارند، بيشتر است. پژوهش حاضر با هدف پاسخ به اين دو سوال انجام مي شود:
1- آيا مهارت هاي کار تيمي در بين دانشجويان دختر و پسر دانشگاه يزد متفاوت است؛
2- آيا بين مهارت هاي کار تيمي و عملکرد آموزشي و پژوهشي دانشجويان رابطه معناداري وجود دارد.
براي انجام اين کار از پرسشنامه اي در دو بخش استفاده شده است. در بخش اول مهارت هاي کار تيمي افراد را در 6 بعد تطبيق پذيري، ارتباطات، هماهنگي، تصميم گيري، روابط درون فردي و رهبري بررسي مي گردد و بخش دوم عملکرد پژوهشي و آموزشي دانشجويان  سنجش شده است. دانشجويان مقطع کارشناسي ارشد و دکتراي رشته هاي مختلف تحصيلي در دانشگاه يزد جامعه آماري اين پژوهش را تشکيل مي دهند. به منظور آزمون فرضيه هاي تحقيق نيز از روش آزمون جوامع مستقل و ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده شده است. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان دهنده  آن است كه بين مهارت هاي کار تيمي دانشجويان دختر و پسر دانشگاه يزد تفاوت معنا داري وجود دارد. علاوه بر اين، نتايج نشان از همبستگي ضعيفي بين مهارت هاي کار تيمي و عملکرد دانشجويان است.

 نسخه قابل چاپ

انسان از آغاز حيات تا رسيدن به سن بلوغ مراحل متعددي از رشد را طي مي کند که برخورداري از خصوصيات زيستي و رواني مطلوب و ورود موفقيت آميز به زندگي اجتماعي و همنوا شدن با ارزش ها، هنجارها، و الگوهاي پذيرفته شده رفتار اجتماعي مستلزم آن است که وي مراحل رشد را به نحو مطلوب پشت سر بگذارد. چنان چه عوامل مرتبط با رشد، در مراحل مختلف رشد وي دچار اختلال در کارکردها شوند، چنين کودک و نوجواني در معرض خطر انحراف از مسير انطباق با ارزش ها، هنجار ها و الگو هاي پذيرفته رفتار اجتماعي و ارتکاب جرم قرار مي گيرد. اين مقاله ضمن بررسي تاثير اختلال در کارکرد رشدي خانواده بر بزهکاري اطفال و نوجوانان، با توجه به سوال هاي و فرضيه مطرح شده، به توصيف ويژگي هاي اين اختلال در نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربيت تهران پرداخته و بر اساس روش آمار توصيفي هم زمان تغيير کارکرد رشدي خانواده را در گروه کنترل (نوجوانان غير بزهکار مقايسه مي کند. نتيجه حاصل از اين پژوهش، اثبات رابطه بين اختلال در کارکرد رشدي خانواده و بروز خطر گرايش به بزهکاري در کودکان و نوجوانان است.

 نسخه قابل چاپ

در پژوهش حاضر به منظور بررسي روابط ساختاري متغيرهاي توجه و حضور کامل ذهن، عدم مقاومت وجودي در برابر زندگي و اجتماعي بودن با يکديگر و در ارتباط با معناجويي در زندگي (به عنوان مرکز ثقل مدل) 216 نفر از زنان مطلقه 20-45 ساله مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران با روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي انتخاب شده اند. ابزار پژوهش، پرسش نامه محقق ساخته معناجويي در زندگي مبتني بر توجه و حضور کامل ذهن، عدم مقاومت وجودي در برابر زندگي و اجتماعي بودن مي باشد.
با تجزيه و تحليل داده ها و استفاده از نرم افزار AMOS، مدلي بر اساس 6 مسير مستقيم و 2 مسير غيرمستقيم با برازش مناسب تدوين شد. در اين راستا، توجه و حضور کامل ذهن با عدم مقاومت وجودي در برابر زندگي، معناجويي در زندگي و اجتماعي بودن، رابطه مستقيم و مثبت و با ميانجي گري عدم مقاومت وجودي در برابر زندگي با معناجويي در زندگي رابطه مثبت و غيرمستقيم دارد. عدم مقاومت وجودي در برابر زندگي با معناجويي در زندگي رابطه مثبت و مستقيم و با اجتماعي بودن، رابطه منفي و مستقيم دارد. عدم مقاومت وجودي در برابر زندگي با ميانجي گري معناجويي در زندگي با اجتماعي بودن رابطه مثبت و غيرمستقيم دارد و معناجويي در زندگي نيز رابطه مثبت و مستقيمي با اجتماعي بودن دارد.
برازش اين مدل در زنان مطلقه مي تواند حکايت از تحقق معناجويي در زندگي آن ها به واسطه تاثيراتي که از توجه و حضور کامل ذهن و عدم مقاومت وجودي در برابر زندگي مي پذيرد و تاثيري که بر اجتماعي بودن آن ها مي گذارد، داشته باشد و امکان طراحي چارچوب هاي دقيق تر علمي را براي مداخلات درماني و آموزشي در اين گروه از زنان فراهم کند.

 نسخه قابل چاپ

هدف اصلي اين مطالعه، شناخت عوامل موثر بر مشارکت زنان در تصميم گيري هاي خانوادگي مي باشد. اين تحقيق سال 1387 در شهر جديد بهارستان اصفهان انجام شد. در اين بررسي از نظريه وبر، کالينز، اينگلهارت و وايت استفاده شده است. فرضيه هاي تحقيق با داده هايي که به روش پيمايشي و با استفاده از پرسش نامه به دست آمده اند، آزمون شدند. از ضريب همبستگي و رگرسيون چند متغيره، براي تحليل روابط متغير ها و آزمون فرضيه ها استفاده شده است. نتايج رگرسيون چند متغيره نشان داد از بين تمام متغيرهايي كه وارد معادله شده اند، متغيرهاي مدت ازدواج، محل سکونت هنگام ازدواج، سن، سن مرد هنگام ازدواج و شغل مرد معنا دار بوده اند که بيشترين تاثير را نيز بر مشارکت زنان در تصميم گيري هاي خانوادگي داشته اند.

 نسخه قابل چاپ

مقدمه: ساختار خانواده در ايجاد گونه هاي مختلفي از كشمكش در روابط خانوادگي به شكل معنا داري تاثيرگذار است.
هدف: در اين مطالعه به بررسي گونه هاي مختلف كشمكش از حيث نوع و شدت آن در خانواده هاي چند همسر و تك همسر شهر زاهدان پرداخته شده است.
روش: در مقاله حاضر در مجموع 300 زن زاهداني که 150 نفر در خانواده هاي تک همسر و 150 نفر ديگر در خانواده چند زن عضويت داشتند. اين افراد از طريق پرسش نامه همراه با مصاحبه مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته ها: در بخش مربوط به يافته هاي تحقيق فرض وجود گونه هاي مختلف كشمكش با شدت معناداري در خانواده هاي چند همسر در مقايسه با خانواده هاي تك همسر به اثبات تجربي رسيد. به اين ترتيب زنان مورد بررسي در ازدواج چند همسر در مقايسه با خانواده هاي تک همسر بالاترين سطح كشمكش در روابط قدرت، روابط عاطفي و روابط جنسي را تجربه مي كنند.
نتيجه گيري: ارايه خدمات اجتماعي و آگاهي هاي عمومي به افراد در ساختار خانوادگي چندزن باعث توانمندسازي زنان در خانواده هاي چند زن مي شود. به نظر مي رسد چنين عملكردي در كاهش شدت كشمكش و آثار مضر آن اثربخش باشد.

 نسخه قابل چاپ

امنيت تردد، عامل بسيار مهم و تعيين کننده اي در استفاده از فضاهاي شهري است، اما زنان به عنوان قشري آسيب پذير در برابر نا امني به حساب مي آيند. در اين صورت بررسي ويژه الگوي تردد آنان در فضاهاي عمومي شهري و ارتقاي امنيت آنان در افزايش رونق فضاهاي شهري نقش به سزايي دارد.
فرضيه اصلي اين پژوهش، عبارت است از اين که "به نظر مي رسد بين ميزان تردد و احساس امنيت درک شده زنان در يک فضاي شهري رابطه مستقيمي وجود دارد". اين فرضيه با استفاده از مطالعات ميداني بر بخشي از منطقه مرکزي پر تردد شهر تهران (محدوده اطراف پارک شهر) و از طريق توزيع پرسشنامه و تحليل آماري آن با آزمون T و تطبيق هيستوگرام هاي پاسخ هاي مربوط به آن، مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج حاکي از تاييد رابطه مستقيم بين دو متغير ميزان تردد و احساس امنيت زنان مي باشد. به علاوه در اين پژوهش، ضمن بررسي نياز ها و ويژگي هاي خاص حرکتي زنان، با استفاده از رويکرد مشارکتي، نتايج حاصل از تحليل شاخص هاي اعمال شده در پرسش نامه ارايه شده است که شامل ارتقاي امنيت وسايل نقليه عمومي، بهبود امنيت عابران پياده، افزايش نظارت (طبيعي و مصنوعي) بر تردد عابران و ارتقاي امنيت تردد شبانه زنان مي باشد. در نهايت نيز برخي از راه کارهاي اجرايي براي تحقق موارد مذکور ارايه شده است.

 نسخه قابل چاپ

پژوهش حاضر به منظور بررسي اثربخشي مشاوره گروهي با رويکرد معنادرماني بر ارتقاي سلامت روان زنان آسيب ديده از زلزله در شهرستان زرند انجام شده است. روش اجراي پژوهش از نوع نيمه آزمايشي مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي زنان آسيب ديده از زلزله شهرستان زرند مي باشد. تعداد ازدواج پژوهش20 نفر مي باشد که با روش ازدواج گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شده است. ابزار استفاده شده براي جمع آوري اطلاعات پرسش نامه سلامت عموميGHQ 28) ) مي باشد. براي تجزيه و تحليل داده ها علاوه بر روش هاي آمار توصيفي از آزمون t اسودنت استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد که مشاوره گروهي با رويکرد معنادرماني موجب بهبود چهار بعد سلامت عمومي شامل وضعيت جسماني، اضطراب، افسردگي و سلامت رواني شده است. اما در بعد کارکرد اجتماعي تفاوت معناداري مشاهده نشد.

 نسخه قابل چاپ

هدف: هدف تحقيق حاضر تعيين سهم هريک از عوامل وضعيت اشتغال (آموزگاري در برابر خانه داري) ،سطح تحصيلات، سن و تعداد فرزندان در ميزان اعتماد به نفس زنان متاهل بوده است.
روش: ازدواج مورد پژوهش شامل 80 زن متاهل (40 آموزگار و 40 خانه دار) بودند که به طور تصادفي با استفاده از روش ازدواج گيري خوشه اي چند مرحله اي از ميان زنان متاهل آموزگار و خانه دار شهر اصفهان انتخاب شدند. براي سنجش اعتماد به نفس آزمودني ها خرده مقياس اعتماد به نفس(F1-C)  پرسش نامه شخصيتي برن رويتر به کار برده شد.
نتايج: نتايج نشان داد که وضعيت اشتغال (آموزگاري در برابر خانه داري) مي تواند ميزان اعتماد به نفس زنان متاهل را به طور معناداري پيش بيني کند (P=0.00)، اما افزودن هر يک از متغيرهاي سطح تحصيلات، سن و تعداد فرزندان به متغير وضعيت اشتغال (آموزگاري در برابر خانه داري) نمي تواند قدرت پيش بيني اعتماد به نفس زنان متاهل را به طور معناداري افزايش دهد.
نتيجه گيري: يافته هاي اين تحقيق نشان داد که اشتغال زنان نقش مهمي در تامين اعتماد به نفس آن ها دارد، اما متغيرهاي سطح تحصيلات، سن و تعداد فرزندان، اگرچه با اعتماد به نفس زنان متاهل رابطه دارند اما نمي توانند آن را پيش بيني کنند.

 نسخه قابل چاپ

در اين مطالعه رابطه بين الگوهاي ارتباط زوج هاي دانشجو و الگوهاي ارتباط والدين آن ها مورد بررسي قرار گرفت. هدف از مطالعه آزمون فرضيه انتقال بين نسلي الگوهاي ارتباط در مواقع تعارض زناشويي بود. طرح تحقيق توصيفي و از نوع پس رويدادي بود. داده هاي تحقيق به وسيله پرسش نامه الگوهاي ارتباط (CPQ)، كه يك ابزار خودسنجي است و الگوهاي ارتباط زوج را در سه مرحله از تعارض زناشويي براورد مي کند، گردآوري شد.
زوج هاي دانشجوي دانشگاه هاي دولتي شهر تهران و والدين آنها، جامعه آزمودني هاي اين تحقيق را تشكيل مي دادند. گروه ازدواج، 153 زوج را در بر مي گرفت كه از اين ميان 52 زوج دانشجو، 51 زوج را والدين زن و 50 زوج را والدين شوهر تشكيل مي دادند. براي انتخاب آزمودني هاي گروه ازدواج از روش ازدواج گيري غير احتمالي، نوع گلوله برفي استفاده شد. داده ها با استفاده از روش تحليل همبستگي جزيي تجزيه و تحليل شد. يافته هاي پژوهش غالب فرضيه هاي تحقيق را تاييد نمود. همبستگي مثبت و معنا داري بين الگوي ارتباط سازنده متقابل زوج هاي دانشجو و والدين آن ها وجود داشت (P<0.01). همبستگي مثبت و معنا داري بين الگوي ارتباط اجتناب متقابل زوج هاي دانشجو و والدين آن ها وجود داشت (P<0.05). انتقال بين نسلي الگوي ارتباط توقع، کناره گيري قائل به تفاوت جنسيتي بين زن و شوهر بود: يافته ها نشان داد كه بين الگوي مرد توقع، زن کناره گيري زوج هاي دانشجو و والدين شوهر همبستگي مثبت و معنادار وجود دارد (P<0.01)، ولي بين الگوي مرد توقع، زن کناره گيري زوج هاي دانشجو و والدين زن، هرچند همبستگي مثبت وجود دارد، اما از لحاظ آماري معنادار نبود. اين امر در مورد الگوي ارتباط زن توقع، مرد کناره گيري حالت عكس داشت. يافته هاي اين پژوهش را مي توان در امر پيش گيري و درمان مشكلات زناشويي به کار گرفت.

 نسخه قابل چاپ

چکيده فارسي:
عزت نفس فرد از کجا نشات مي گيرد؟ آيا بين زن و مرد از اين لحاظ تفاوت وجود دارد. فرض بر اين است که عزت نفس با نرم هاي مناسب جنسيت و زمينه و قلمرو فرهنگي، جدايي و استقلال براي مردان و ارتباط ميان فردي و همبستگي براي زنان مرتبط است. يافته هاي پژوهشي نشان مي دهد که عزت نفس مردان با فرايند فردگرايي که در آن موقعيتهاي شخصي فرد و عزت نفس زنان با فرايندي که در آن پيوند و همبستگي با افراد مهم و معنادار زندگي است، مورد تاکيد هستند. اين يافته ها با توجه به کاربرد آنها براي ساختار و پويايي هاي «خود» در هر دو جنس مورد بحث قرار مي گيرد.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

اين مقاله در پي تحليل تاثيرعناصر كنترل اجتماعي با تاكيد بر تفاوت هاي جنسيتي بر فعاليت هاي ورزشي و بزه كاري است. چارچوب نظري اين پژوهش نظريه هاي پيوند اجتماعي هيرشي و عزت نفس مي باشد. روش تحقيق اين پژوهش، پيمايشي بوده و تعداد ازدواج پژوهش 384 نفر از دانش آموزان است كه با استفاده از روش ازدواج گيري طبقه اي غير متناسب تصادفي انتخاب شده اند. داده ها نيز با استفاده از تكنيك پرسش نامه خود اجرا گرداوري شد. متغير هاي مستقل اين تحقيق مشغوليت ورزشي، تعهد تحصيلي، دلبستگي، باور و عزت نفس بوده است. نتايج مبين اين است كه متغير هاي دلبستگي، باور و عزت نفس رابطه معكوس و معناداري با ميزان بزه كاري دارند. هم چنين نتايج تحقيق نشان دهنده اين است كه مهم ترين پيش بيني كننده هاي بزه كاري در ميان پسران و دختران متغير هاي دلبستگي و باور مي باشد و جنسيت رابطه معناداري با فعاليت هاي ورزشي و بزه كاري دارد. در مجموع، پسران در مقايسه با دختران به لحاظ بزه کاري کل، ميانگين بالاتري داشته اند.

 نسخه قابل چاپ