استغفار
استغفار
«والذین اذافعلوا فاحشةً او ظلموا انفسهم ذکروالله فاستغفروا لذنوبهم و من یغفر الذنوب الّا الله و لم یصرّوا علی ما فعلوا وهم یعلمون» (آل عمران/ 135)
آنها که وقتی مرتکب گناه می شوند و یا به خود ستم می کنند به یاد خدا می افتند و برای گناهان خود طلب آمرزش می کنند، کیست جز خدا که گناهان را ببخشد، آنان بر گناه اصرار نمی ورزند.
«قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمت الله انّ الله یغفر الذنوب جمیعاً انّه هو الغفور الرّحیم» (زمر/53)
بگو ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همۀ گناهان را می آمرزد زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.
«فقلت استغفروا ربّکم انّه کان غفّاراً * یرسل السماء علیکم مدرارا * و یمددکم باموال و بنین و یجعل لکم جنّات و یجعل لکم انهاراً» (نوح/ 12- 10)
به آنها گفتم از پروردگار خویش آمرزش بطلبید که او بسیار آمرزنده است تا بارانهای پر برکت آسمان را پی در پی بر شما فرستد و شما را با اموال و فرزندان فراوان کمک کند و باغهای سرسبز و نهرهای جاری در اختیارتان قرار دهد.
«سواء علیهم استغفرت لهم ام لم تستغفر لهم لن یغفرالله لهم» (منافقون/ 6)
برای آنان تفاوت نمیکند خواه استغفار برایشان کنی یا نکنی هرگز خداوند آنها را نمی بخشد.
«لولا تستغفرون الله لعلکم ترحمون» (نحل/ 46)
چرا از خداوند تقاضای آمرزش نمی کنید تا شاید مشمول رحمت او شوید.
«و ما کان الله معذّبهم و هم یستغفرون» (انفال/ 33)
و نیز تا استغفار می کنند خداوند عذابشان نمی کند.
« والمستغفرین بالاسحار» (آل عمران/ 17)
و در سحرگاهان استغفار می نمایند.
به یقین پرهیزکاران در باغها و چشمه سارها هستند ... آنان که در سحرگاهان استغفار می کنند.