بانک مقالات علوم اجتماعی

بيان مساله: اين بررسي به مطالعه و ارزيابي عملكرد مركز مراقبت بعد از خروج زندانهاي استان خوزستان در ايجاد اشتغال براي زندانيان زن خوزستاني و جلوگيري از تكرار جرم آنها در سال 1385 مي پردازد.
روش تحقيق: پرونده 124 زن زنداني آزاد شده در اين سال بررسي شد و مجموعه خدمات رفاهي و تسهيلاتي مركز مراقبت بعد از خروج استان خوزستان براي اين دسته از زنان ارزيابي گرديد. اين مركز به عنوان پل ارتباطي بين مددجويان نيازمند و جامعه بيرون براي تطابق آنها بصورت چتر حمايت مالي ـ رفاهي عمل مي نمايد و با بررسي اوليه پيشينه خانوادگي و معيشتي زندانيان نيازمند در قبل و بعد از آزادي و محاسبه وضعيت فعلي و اثرات مخرب مالي حبس كيفري بر مددجو و خانواده وي به اعطاي خدمات در قالب وامهاي اشتغال زايي كم بهره و بعضا بلاعوض اقدام مي نمايد.
يافته هاي پژوهش: نتايج اوليه آماري نشان داد كه 48% از زنان آزاد شده تحت پوشش خدمات و تسهيلات مركز قرار گرفته؛ 52% كم سواد، 42% داراي مدارك فني ـ حرفه اي، 64% جرايم موادمخدر و سرقت بوده و سطح اشتغال زايي 62% مي باشد. ميانه سني مددجويان 34 سال و 72% از آنها متاهل بوده اند سطح و درجه اشتغال زايي مددجويان با سن، سواد و تاهل آنها همبستگي مثبت دارد، ولي با نوع جرم زنان زنداني رابطه معناداري ملاحظه نشد. شاخص بازگشت به جرم زنان دريافت كننده خدمات 4/3 % بوده و با سن، سواد و تاهل مددجويان همبستگي منفي آمد. بحث با افزايش شاخص سواد و سن مددجويان و تاهل آنها امكان استفاده مطلوبتر از تسهيلات و وامهاي دريافتي و سطح اشتغال زايي زندانيان زن بالاتر مي رود. كمترين تاثير اشتغال زايي خدمات مركز بر مجرمان منكراتي، مجردان و سطوح تحصيلي ابتدايي بوده است. تشويق و ايجاد تسهيلات براي اخذ مدارك و تخصصهاي آموزشكده و مراكز فني ـ حرفه اي در دوران حبس به دليل رابطه قوي با سطح اشتغال زايي و پيشگيري از بروز جرم در زندانيان زن، مفيد است.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: با توجه به اهميت مساله نابرابري و تاكيد سياست گذاران كشور بر آن كاهش، مقاله حاضر به دنبال شناسايي ساختار نابرابري در اقتصاد ايران در دهه اخير و آگاهي از عوامل مرتبط با تغييرات نابرابري در بين خانوارهاي ايراني در دهه مزبور و به ويژه دوره 84-1383 مي باشد.
روش تحقيق: در اين مقاله با از داده هاي خام طرح هزينه و درآمد خانوار مركز آمار ايران براي سال هاي 1376 تا 1384، ضمن محاسبه شاخص هاي نابرابري ضريب جيني و اتكينسون سعي شده است با توسل به قابليت تفكيك پذيري شاخص هاي نابرابري طبقه آنتروپي، نابرابري در سطوح دهك ها و نيز بر اساس تفكيك مخارج خانوارها محاسبه شوند. همچنين علاوه بر اين با استفاده از رگرسيون چندكي، نحوه تاثيرگذاري ويژگي خانوارها بر افزايش نابرابري در سال 1384 نسبت به سال 1383 در كنار نتايج حاصله از تفكيك شاخص هاي طبقه آنتروپي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.
يافته ها: بر اساس ضريب جيني، نابرابري در طول 10 سال اخير داراي روند نزولي بوده است. نتايج حاصل از محاسبه شاخص تايل نشان مي دهد كه در مناطق شهري 7/85 تا 9/88 درصد و در مناطق روستايي 9/81 تا 2/89 درصد از كل نابرابري مربوط به وجود نابرابري بين دهك هاي درآمدي بوده است. نتايج رگرسيون چندكي نشان مي دهد كه حمايت از خانوارهاي با سرپرست زن و داراي تحصيلات ديپلم و پايين تر كه مستاجر مي باشند در كاهش نابرابري درون دهك ها اثر مثبت دارد.
نتايج: نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه در طول دهه گذشته ساختار نابرابري اقتصاد ايران علي رغم تغييراتي كوچك در روند آن، از ثبات نسبي برخوردار بوده است و به طور متوسط حدود 87 درصد از نابرابري ها، ناشي از نابرابري در بين دهك ها بوده است. همچنين علت اصلي در سال هايي كه كاهش نابرابري صورت گرفته، ناشي از كاهش نابرابري در مخارج غيرخوراكي بوده است.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: با تحولات قرن شانزدهم و افزايش شكاف بين كشورها و بروز دوگانگي در توليد، تقريبا تمامي مكاتب اقتصادي به مساله فقر و عوامل اثرگذار بر آن، به عنوان عامل و پيامد توسعه نيافتگي، توجه ويژه اي داشته اند. مطالعه حاضر بدنبال پاسخ به اين سوال است كه رشد اقتصادي چه تاثيري در كاهش نابرابري درآمدي (فقر نسبي) و كاهش خط فقر دارد؟
روش: سعي شده است تا در قالب يك الگوي اقتصادسنجي، با استفاده از متوسط داده هاي 3 دوره، براي 50 كشور در حال توسعه (به همراه ايران) و توسعه يافته درجه اثرپذيري فقر و نابرابري درآمدي از رشد اقتصادي كشورها مورد بررسي قرار گيرد.
يافته ها: طي دوره مورد بررسي، متغيرهاي ميزان بيكاري، رشد توليد ناخالص داخلي و ضريب جيني از جمله متغير هاي مهم مرتبط با فقر بوده است. همچنين، افزايش ميزان رشد توليد ناخالص داخلي، منجر به كاهش فقر و نابرابري درآمدي شده است.
نتايج: فراهم شدن زمينه هاي رشد اقتصادي، كاهش مشكلات مربوط به فقر و نابرابري را نيز به دنبال داشته باشد.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: امروزه رويكرد پيشگيري اجتماع محور و ارتقاء سلامت رواني ـ اجتماعي در ايران به جايي رسيده است كه نياز به نشان دادن اعتبار و اثربخشي فعاليتها براي گسترش موقعيت كنوني آن شديدا احساس مي شود. اين تحقيق، فرآيند، برآيند، اثر نهايي و چگونگي تحقق اهداف و نيز فعاليتهاي برنامه پيشگيري اجتماع محور در استان آذربايجان شرقي را ارزشيابي نموده است.
روش: اين مطالعه به روش «شبه تجربي» از نوع پيش آزمون، پس آزمون با گروه كنترل همسان انجام شده است. 5 محله تحت پوشش برنامه (در بدو تاسيس) به عنوان گروه آزمايش و همين تعداد محله همسان به عنوان گروه كنترل انتخاب شده اند.
يافته  ها: آزمون تفاوت ميانگينها، اثر مداخله بر نگرش و كيفيت زندگي را نشان مي دهد، در حالي كه اثر بر ميزان بروز معني دار نيست. تحليل پراکنش (آناليز واريانس) دو راهه اثر اصلي نگرش و كيفيت زندگي را معني دار و اثر تقابلي را تنها براي كيفيت زندگي معني دار گزارش كرده است. با آزمون تحليل مميزي مشخص شد گروه بندي داراي قاعده مبتني بر ضرايب متغيرهاست و در مجموع 61% افراد دو گروه آزمايش و كنترل، به درستي از هم تفكيك شده اند. مقدار مشاركت و تحقق اهداف در حد زياد گزارش شده است.
بحث: برخلاف مدل منطقي سنتي كه در آن عمل محله اي (در يك رابطه خطي) از طريق نگرش، موجب كاهش بروز و از آن طريق موجب ارتقا كيفيت زندگي مي شود، نتيجه اين پژوهش فرضيه رابطه غيرخطي را مطرح مي كند.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: بازنگري دوره اي آمارگيري هاي مستمر به منظور اصلاح يا بهبود آن ها امري ضروري و اجتناب ناپذير است اما معمولا با اعمال تغيير در تعاريف، پرسشنامه يا روش آمارگيري، مقايسه پذيري سري هاي زماني اطلاعات از بين مي رود. مطالعه حاضر با هدف مقايسه پذير نمودن ميزان بيكاري حاصل از طرح قديم آمارگيري از ويژگي هاي اشتغال و بيكاري خانوار و طرح جديد آمارگيري از نيروي كار به بازسازي اين نرخ ها بر اساس تعاريف يكسان مي پردازد.
روش: مطالعه با استفاده از داده هاي دو طرح مزبور به كمك برنامه نويسي با نرم افزار SAS انجام شده است.
يافته ها: طرح قديم در مقايسه با طرح جديد ميزان بيكاري را بيش برآورد قابل توجهي كه عمدتا ناشي از كم توجهي به ضابطه «جستجوي كار» در اجرا و استخراج نتايج طرح و همين طور كم شماري شاغلان با ساعت كار 16 و كم تر و شاغلان خود اشتغال بخش كشاورزي بوده است. مقايسه ميزان بازسازي شده سال هاي 1381 تا 1385 نيز حاكي از افزايش قابل توجه ميزان بيكاري در دو سال آخر مي باشد.
نتايج: ميزان بيكاري حاصل از دو طرح قديم و جديد مستقيما قابل مقايسه نيستند و تنها پس از بازسازي اين نرخ ها بر اساس تعاريف يكسان، انجام هر گونه مقايسه امكان پذير مي گردد.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: توزيع عادلانه درآمد از مهمترين اهداف كلان اقتصادي كشورها محسوب مي شود. هدف اصلي اين مقاله، بررسي رابطه حداقل دستمزد با توزيع درآمد در اقتصاد ايران است.
روش: از الگوي اقتصادسنجي مبتني بر فرضيه كوزنتس استفاده شده است. براي اين منظور، داده هاي سري زماني سالانه اقتصاد ايران طي دوره 1384-1348 به كار گرفته شده است.
يافته ها: طي دوره مورد برررسي ضمن تاييد فرضيه كوزنتس، افزايش حداقل دستمزد حقيقي در ايران نابرابري هاي درآمدي را به طور معني دار كاهش داده است.
نتايج: دولت مي تواند با افزايش حداقل دستمزدهاي حقيقي، ضمن حفظ قدرت خريد كارگران در شرايط تورمي، نابرابري درآمدي را به طور معني دار كاهش دهد.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: در اين پژوهش براي ايجاد ساز و كارهاي مناسب جهت ايجاد اجتماع محله اي و جلب مشاركت شهروندان بويژه نوجوانان و جوانان در محدوده اي از شهر بم كه شهر دوستدار كودك نامگذاري شده است، به شناخت و سنجش ظرفيت هاي سرمايه اجتماعي به عنوان پايه مشاركت شهروندان پرداخته شده است.
روش: روش پژوهش پيمايش است و ابزار جمع آوري داده ها، مصاحبه ساختار يافته مي باشد كه از نمونه اي به تعداد 288 نفر زن و مرد بالاي 15 سال به عمل آمده و با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انجام پذيرفته است.
يافته ها: وضعيت مولفه هاي سرمايه اجتماعي (اعم از مشاركت، هنجار، اعتماد، احساس امنيت و انسجام) در محدوده موردنظر، در مجموع متوسط مي باشند و همين طور ارتباط مستقيم و معني دار ابعاد هنجار، اعتماد با مشاركت اجتماعي و ارتباط غيرمستقيم و معني دار احساس بي قدرتي با مشاركت اجتماعي تاييد شد و ميان ميانگين مشاركت عيني رسمي با مشاركت عيني غيررسمي و نيز مشاركت عيني سنتي با مشاركت عيني جديد تفاوت معني دار وجود دارد.
نتيجه گيري: يافته ها حاكي از وجود ظرفيتهاي لازم براي ايجاد اجتماع محله اي است اما ضعف در گرايش افراد به نهاد هاي مدني، مدرن و سازمان يافته و نيز بعضي از ابعاد مشاركت ذهني وجود دارد كه مي تواند ايجاد خلل نمايد. براي بالاتر بردن مشاركت بايد به ترتيب به عوامل كاهش احساس بي قدرتي و افزايش اعتماد و هنجار عمل متقابل در ميان ساكنان توجه نمود. مي توان با روشهايي چون «كارگاههاي مساله يابي مشاركتي»، «نشست هاي محلي»، «آموزش هاي محلي» و «مجله محلي» در پوشش ضعفها و افزايش مشاركت پرداخت.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: جمعيت ايران جوان است و بزهكاري يكي از مشكلات مهم اين گروه مي باشد. هدف اين مطالعه بررسي عوامل اجتماعي اقتصادي مرتبط با ميزان بزهكاري جوانان در شهرستان آباده است. اين بررسي مي تواند به تصحيح برنامه ريزان در جهت كاهش ميزان بزهكاري كمك نمايد.
روش: اين مطالعه با روش پيمايشي و با استفاده از پرسشنامه خود گزارشي به جمع آوري اطلاعات از بين 499 دانش آموز دختر و پسر مقطع دبيرستان شهرستان آباده (شهرهاي آباده، بهمن، صغاد، ايزدخواست، سورمق) پرداخته است.
يافته ها: متغيرهاي وابستگي به دوستان، مذهبي بودن و استفاده از رسانه هاي جمعي به ترتيب بيش ترين رابطه را با متغير بزهكاري جوانان داشته اند. مدل تحقيق با سه متغير فوق 31 درصد تغييرات متغير وابسته را تبيين مي كند.
نتايج: به نظر مي رسد كه گروه هاي همسالان در تقويت رفتار بزهكارانه جوانانشان از اهميت زيادي برخوردارند. تقويت هويت مذهبي جوانان مي تواند به كاهش ميزان بزهكاري كمك كند. در كنار اين دو، كاهش محتواهاي خشونت آميز برنامه هاي رسانه هاي جمعي بخصوص مي تواند به كاهش بزهكاري بيانجامد.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: در اين پژوهش عمده ترين عوامل خانوادگي مرتبط با كودك آزاري به منظور ارايه راهكارهاي علمي و كاربردي به خانواده ها و مسوولان، جهت پيشگيري و كنترل اين آسيب اجتماعي پنهان، مورد بررسي قرار گرفته است.
روش: پژوهش حاضر، از نوع مورد ـ شاهدي است. جامعه آماري، كليه والدين داراي فرزند محصل در يكي از مدارس مقطع راهنمايي منطقه 15 آموزش و پرورش شهر تهران مي باشد. روش نمونه گيري، خوشه اي چندمرحله اي است. نمونه پژوهش را دو گروه والدين آزارگر (گروه مورد) و غيرآزارگر (گروه شاهد) تشكيل مي دهد .براي گردآوري اطلاعات از روش مصاحبه منظم و پرسشنامه استفاده شد.
يافته ها: تجربه خشونت در خانواده خاستگاه، تعارض بين والدين، انزواي اجتماعي والدين و بعد خانوار در گروه والدين آزار گر به مراتب بيش از والدين غير آزارگر است اما آگاهي از ويژگي هاي دوران رشد كودك و دسترسي به حمايت هاي اجتماعي والدين آزار رسان، كمتر از گروه مقايسه است و اين تفاوتها از نظر آماري معنادار مي باشد. از نظر متغيرهاي اعتماد به نفس والدين و طبقه اجتماعي خانواده، تفاوت معناداري بين دو گروه مشاهده نگرديد.
نتايج: آگاهي والدين از ويژگي هاي دوران رشد كودك و دسترسي به حمايت هاي اجتماعي با اعمال خشونت آنها عليه كودكان، رابطه معكوس دارد و تجربه خشونت والدين در خانواده خاستگاه، انزواي اجتماعي والدين، تعارضات و اختلافات زناشويي و بعد خانوار با آزار كودكان توسط والدين رابطه مستقيم دارد. پيشگيري از اين آسيب اجتماعي نيازمند ارتقاي آگاهي والدين، آموزش مهارت هاي فرزند پروري، شناسايي و حمايت از خانواده هاي در معرض آسيب است.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: از نظر صاحب نظران در شرايط رقابتي و متحول جهاني، كارآفريني راهكار موثري براي توسعه اقتصادي و اجتماعي است. به اين منظور در هر جامعه بايد «كارآفرين هايي» باشند كه از طريق خلاقيت، مخاطره پذيري، اعتماد به نفس، پشتكار و توفيق طلبي بتوانند با نوآوري و فعاليت هاي كارآفرينانه در جهت توسعه اقتصادي و اجتماعي نقش خود را ايفا نمايند. پيدايش و ارتقاء رفتار كارآفرينانه به عوامل و شرايط گوناگوني از قبيل ويژگي هاي روانشناختي و شخصيتي افراد و عوامل محيطي و ساختاري بستگي دارد. اين مقاله در نظر دارد ويژگي هاي فردي و روانشناختي كار آفرينان كشور مورد بررسي قرارگيرد.
روش: اين پژوهش از نوع توصيفي پيمايشي و ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه است. نمونه آماري شامل 119 نفر از كارآفرينان شناسايي و معرفي شده در سطح كشور است. تجزيه وتحليل داده ها در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي و به كمك نرم افزار SPSS انجام گرفته است.
يافته ها و نتايج: ويژگي هاي توفيق طلبي، كنترل دروني، اعتماد به نفس، ثبات هيجاني، خلاقيت، عزم واراده، نياز به استقلال و ريسك پذيري را مي توان به كارآفرينان كشور نسبت داد. ويژگي هاي مخاطره پذيري و منبع كنترل در سطح 99 درصد و توفيق طلبي وخلاقيت در سطح 95 درصد با رفتار كارآفرينانه همبستگي معني دار دارند. در مجموع رفتار كارآفرينانه پاسخگويان با ويژگي هاي روانشناختي آنان در سطح 99 درصد داراي همبستگي معني دار است.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: سالمندي دوران حساسي از زندگي بشر است. توجه به نيازها و مسايل آن از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. يكي از حوزه هاي نيازمند توجه بيشتر در زندگي سالمندان، كيفيت زندگي آنان و عوامل موثر بر آن مي باشد. كيفيت زندگي در سالمندان به معناي تاكيد بيشتر بر سياست اجتماعي و اصلاح اهداف اجتماعي است. اين مطالعه بر آن است تا ضمن تعيين وضعيت كيفيت زندگي سالمندان به بررسي نقش حمايت هاي اجتماعي در اين زمينه بپردازد.
روش: اين تحقيق از نوع علي ـ مقايسه اي مي باشد كه اطلاعات آن با استفاده از پرسشنامه هاي كيفيت زندگي مخصوص سالمندان (ليپاد) و پرسشنامه حمايت اجتماعي نوربك (NSSQ) در يك نمونه 100 نفري از سالمندان منطقه 2 تهران جمع آوري شده است و براي تحليل داده ها از آزمونهاي رگرسيون و ضريب همبستگي استفاده شده است.
يافته ها: نمرات كيفيت زندگي مردان سالمند در دامنه72 - 28 با ميانگين (SD=13.83) و نمرات كيفيت زندگي زنان سالمند در دامنه 70-27 با ميانگين (SD=12.50) قرار دارند. همچنين با استفاده از آزمون همبستگي مشخص شد كه بين انواع حمايت اجتماعي (عاطفي، ساختاري، كاركردي، مادي) و كيفيت زندگي رابطه مستقيم و معناداري وجود دارد (p<0.05). با انجام تحليل رگرسيون چندگانه و وارد شدن انواع حمايت هاي اجتماعي به مدل، مشخص شد كه حمايتهاي عاطفي و ساختاري پيش بيني كننده هاي معنادار كيفيت زندگي سالمندان مي باشند.
نتايج: حمايت عاطفي، بيشترين تاثير را بر كيفيت زندگي سالمندان داشت و انواع حمايت اجتماعي بيشترين همبستگي را با بعد اجتماعي كيفيت زندگي داشتند. بنابراين توجه به عوامل اجتماعي تعيين كننده سلامت در سالمندان، از جمله حمايت هاي اجتماعي از اهميت شاياني برخوردار است.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي وضعيت سلامت روان رانندگان حرفه اي و غيرحرفه اي در تصادفات منجر به جرح و فوت در جاده هاي كشور ايران بوده است.
روش: بدين منظور 453 نفر از رانندگاني كه تصادف منجر به جرح يا فوت داشته اند در محل پاسگاه هاي بين راه و در 24 ساعت اول تصادف به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب و مورد بررسي قرار گرفتند .كليه رانندگان پرسشنامه SCL-90 – R و پرسشنامه جمعيت شناختي را تكميل نمودند.
يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد بين نمرات پرسشنامه SCL-90 – R دو گروه رانندگان حرفه اي و غيرحرفه اي تفاوت معني داري ديده نمي شود. هر چند كه ميانگين نمرات شاخص كلي علايم هر دو گروه رانندگان حرفه اي و غيرحرفه اي بالاتر از نقطه برش براي جمعيت بهنجار (81/0) بود ولي اين تفاوت نيز از لحاظ آماري معنادار نمي باشد. همچنين ميانگين نمرات ابعاد افكار پارانوئيدي، وسواس و اجبار، حساسيت در روابط بين فردي و افسردگي در هر دو گروه بيشتر از ساير ابعاد بود. بين سابقه استفاده از دارو و تصادفات قبلي در هر دو گروه با نمرات بالاتر از نمره برش در آزمون SCL -90 – R ارتباط معني داري وجود داشت.
نتايج: نتايج اين پژوهش بيانگر آن است كه مشكلات سلامت روان و سابقه مصرف دارو ممكن است با تعداد تصادفات رانندگي مرتبط باشد و احتمالا با مداخلات در اين زمينه ها مي توان از افزايش اين حوادث پيشگيري نمود.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: در اين مقاله علل عدم رشد بيمه زلزله در شهر تهران به منظور شناخت موانع موجود براي گسترش اين نوع پوشش بيمه اي بررسي شده است.
روش: پژوهش حاضر توصيفي ـ پيمايشي از نوع شاخه ميداني است. روش نمونه گيري از نوع نمونه گيري تصادفي ساده و با استفاده از ابزار پرسشنامه در حجم 400 نمونه است.
يافته ها و نتايج: مهمترين عوامل مرتبط با بر خريد بيمه نامه زلزله به شرح زير مي باشد:
ـ پايين بودن سطح درآمد خانوار ها؛
ـ عدم پذيرش بيمه به عنوان يك ضرورت در زندگي؛
ـ عدم آشنايي و اطلاع كافي از وجود بيمه نامه زلزله؛
ـ ذهنيت منفي مردم در باره پيشينه منفي شعبات شركت هاي بيمه در پرداخت خسارت ها.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: سطح تحصيلات همسر به عنوان يكي از معيارهاي انتخاب همسر مطرح مي باشد. در اين پژوهش اهميت اين معيار از نظر دانشجويان مورد ارزيابي قرار گرفته و سپس به تفاوتهاي جنسيتي در انتخاب سطح تحصيلات همسر پرداخته شده است.
روش: پژوهش از نوع پيمايشي و جامعه آماري آن كليه دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه اصفهان در سال 85-1384 مي باشد. از اين جامعه يك نمونه 212 نفري شامل 107 دختر و 105 پسر، به صورت تصادفي ساده انتخاب شد. براي جمع آوري اطلاعات از دو پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد.
يافته ها: از نظر جوانان دانشجو، سطح تحصيلات همسر بسيار اهميت دارد و از جمله معيارهاي انتخاب همسر مي باشد (p<0.001). همچنين در مورد معيار انتخاب سطح تحصيلات همسر بين دختران و پسران دانشجو تفاوت معني دار وجود دارد (p>0.001). دختران بيشترين تمايل را در انتخاب سطح تحصيلات بالاتر همسر و پسران كمترين تمايل را در انتخاب سطح تحصيلات بالاتر همسر، از خود نشان داده اند.
نتايج: بر اساس نتايج اين پژوهش، اين نگرش و تفكر قالبي در جامعه وجود دارد كه بايد سطح تحصيلات مرد بالاتر از همسرش باشد. همچنين آمارها بيانگر افزايش تعداد دانشجويان دختر ورودي دانشگاهها نسبت به دانشجويان پسر است. اين روند مي تواند افزايش سن تجرد در جوانان، خصوصا دختران تحصيل كرده جامعه را موجب گردد. برخي راهبردها در جهت اصلاح نگرشها موجود پيشنهاد شده است.

 نسخه قابل چاپ

طرح مساله: اين مقاله مي كوشد با طرح ديدگاه هاي كلاسيك دولت رفاه، تناقضات ذاتي و پيامدهاي منطقي آنها را نشان دهد و نظريه دولت رفاه پوپر را در مقابل اين ديدگاه ها صورت بندي نمايد و سپس آرا منتقدان معاصر دولت رفاه را مطرح كرده و ميزان توانايي پاسخگويي هر كدام از مباني فلسفي دولت رفاه را در مقابل نقد ناقدان به محك گذارد. و در ادامه به سوال هايي كه در پي مي آيد، پاسخ دهد
الف: رفاهي كه مدنظر پوپر است، چگونه تحقق مي پذيرد؟
ب : مبناي نظري پوپر براي ساخت «دولت رفاه» چيست؟
روش: روش مطالعه در مقاله حاضر، روش اسنادي و استدلال تحليلي مي باشد.
يافته ها: پوپر برخلاف بنتام و ميل كه بيشترين خير را براي بيشترين افراد خواستار بودند، عقيده داشت كه مي بايست فشار و رنج قابل اجتناب را به حداقل برسانيم
نتايج: پوپر وجود دولت را در جامعه ضروري مي داند و حتي بر اين عقيده است كه در بعضي از مواقع بايد اختيارات خاصي را به دولت بدهيم تا دولت از پس اهداف رفاهي خود براي افراد جامعه برآيد. اين در حالي است كه فيلسوفاني نظير «جرمي بنتام» و «جان استوارت ميل» هر چند وظايف زيادي را از دولت انتظار داشتند، در عين حال شعار كوچك تر كردن دولت را سر مي دادند. اين مساله يكي از تناقض هاي ديدگاه هايشان بود. همچنين اين نظر پوپر در مقابل همان مساله اي است كه «مايكل اوكشات» و «رابرت نازيك» به آن بي توجه اند. آنها به آزادي مطلق براي انسان اعتقاد دارند و هيچ گونه اختياري را براي دولت قائل نيستند كه در مقاله نشان داده شده است اولا، آزادي هاي بي حد و حصري كه اين دو براي انسان قائل اند در نهايت به عدم آزادي منجر مي شود و در ثاني مشكلات جدي جامعه از قبيل فقر، تضاد و تبعيض گسترش مي يابد در حالي كه راه حل پوپر، واقع گرايانه و به منظور كاهش مشكلات از طريق دادن برخي قدرت ها به دولت در جهت كاهش مصائب اجتماعي است. در نهايت راهبردي را كه پوپر براي رسيدن به اهداف دولت رفاه پيشنهاد مي كند همان «مهندسي اجتماعي تدريجي» است كه روشي براي جستجو و مبارزه با بزرگترين و عام ترين بدي هاي گريبانگير جامعه است.

 نسخه قابل چاپ