بانک مقالات رشته تربیت بدنی

اين پژوهش با هدف تحليل محتواي کتاب تربيت بدني (1) اول دبستان بر اساس حيطه هاي تربيتي بلوم و بعد زيبايي شناسي در 1379 منتشر شده است. جامعه و نمونه آماري پژوهش، کتاب تربيت بدني (1) اول دبستان مي باشد که با جلد و پشت جلد و صفحات شماره نخورده دروني شامل 38 صفحه است. پرسشنامه بر اساس متغيرهاي اصلي حيطه هاي تربيتي بلوم و بعد زيبايي شناسي تنظيم شده و جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار توصيفي، درصد فراواني و نسبت استفاده شده است. نتايج به دست آمده نشان داد که حيطه هاي تربيتي بلوم مورد توجه قرار نگرفته و به حيطه هاي حرکتي (جابه جايي، تعادل و چرخش) و همچنين به بعد زيبايي شناختي کودکانه به طور ويژه پرداخته نشده است، ولي به تصاوير پسران بيش از اندازه توجه شده و بازي هاي سنتي به هيچ وجه مدنظر قرار نگرفته است.

 نسخه قابل چاپ

بررسي شيوه هاي افزايش بهره وري اماکن، تاسيسات و تجهيزات ورزشي از مطالعه کتابخانه اي و نقشه برداري سازماني (تحليل استفاده مواد، کار و فرايندها در سازمان) به صورت موردي در شهرستان کرج، پرسشنامه ويژه اي براي تعيين عوامل موثر در بهره وري فضاي ورزشي در پنج محور کالبدي، مالي، نيروي انساني، مديريت و برنامه ريزي و کاربران تهيه شد که پس از تعيين اعتبار صوري توسط صاحبنظران و اصلاحات لازم به صورت حضوري بين مديران ارشد سازمان تربيت بدني (N=63) توزيع و به روش الويت بندي کافمن جمع آوري شد.
نتايج پژوهش حاضر نشان مي دهد که در بخش کالبدي، از نظر صاحب نظران سهولت دسترسي به فضاي ورزشي (71.3 درصد)، ملاحظات ايمني در ساخت فضاي ورزشي (64.2 درصد) و انطباق پذيري (71.4 درصد) به ميزان چشمگيري بر افزايش بهره وري موثر است. در بخش مالي از نظر صاحب نظران ميزان اعتبارات مربوط به نگهداري فضاي ورزشي (57.0 درصد)، اعتبارات مربوط به تعميرات فضاي ورزشي (57.0 درصد) از مهم ترين عوامل اثرگذار بر افزايش بهره وري است. در بخش کاربران از نظر صاحب نظران، بالا بودن ميزان رضايتمندي کاربران از فضاي ورزشي (57.1 درصد)، نوع استفاده از فضاي ورزشي بر حسب گروه هاي آموزشي، قهرماني و تفريحي (50.9 درصد) و ايجاد سيستم تکريم ارباب رجوع (50.9 درصد) بر افزايش ميزان بهره وري موثر مي باشد. در بخش نيروي انساني از نظر صاحب نظران تعداد افراد شاغل متخصص در فضاي ورزشي (64.2 درصد)، افزايش ساعات آموزش نيروي انساني در فضاهاي ورزشي (51.8 درصد) بر افزايش ميزان بهره وري موثر مي باشد. در بخش مديريت و برنامه ريزي از ديدگاه صاحب نظران ساختار مالي مناسب براي نظارت و ارزشيابي (67.0 درصد)، فراهم آوردن محيط حقوقي مناسب (64.1 درصد) از جمله عوامل موثر بر افزايش بهره وري محسوب مي شوند. به طور کلي نتيجه پژوهش حاضر، راه هاي افزايش بهره وري در فضاها و تجهيزات ورزشي را از طريق شناسايي عوامل موثر بر بهره وري نشان مي دهد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از انجام اين پژوهش تعيين تاثير تمرين هوازي بر ميزان لپتين پلاسما در زنان چاق بود. بدين منظور کليه زنان چاق (25±5 سال) دانشگاه آزاد اسلامي واحد خوراسگان پرسشنامه مشخصات فردي، سابقه بيماري، و ميزان فعاليت بدني و همچنين پرسشنامه يادداشت چهار روزه مواد غذايي را به منظور تعيين تقريبي ميزان کالري دريافتي تکميل کردند. با استفاده از دستگاه تجزيه و تحليل ترکيب بدني، درصد چربي تعيين گرديد و از ميان 65 نفر که درصد چربي آنها بين 45-35 درصد بود، 20 نفر به صورت تصادفي انتخاب شدند. سطح لپتين و انسولين به روش Elisa در حالت ناشتا اندازه گيري شد. از طريق رتبه بندي درصد چربي، آزمودني ها همتاسازي شده و در دو گروه کنترل و تجربي قرار گرفتند. گروه تجربي تحت تاثير يک برنامه تمرين هوازي (دويدن روي تردميل با 80-70 درصد حداکثر ضربان قلب به مدت 20 دقيقه، 3 جلسه در هفته و به مدت 3 ماه) قرار گرفتند. پس از 3 ماه مجددا اندازه گيري متغيرها تکرار شد. به منظور مقايسه داده هاي پيش آزمون و پس آزمون از تحليل کوواريانس استفاده شد. نتايج نشان داد که در اثر تمرين هوازي، وزن (P<0.001)، درصد چربي (P<0.004) BMI, (p<0.004)، سطح لپتين (P<0.001) و انسولين پلاسما (P<0.020) به طور معني داري کاهش يافت.
نتايج اين پژوهش نشان داد که تمرين هوازي با کاهش درصد چربي، سطح انسولين و لپتين پلاسما مي تواند نقش مهمي در تنظيم وزن در زنان چاق ايفا نمايد. بنابراين با توجه به نگرش جديد در بررسي عوامل موثر بر سطح لپتين در درمان چاقي به نظر مي رسد ورزش نقش تعيين کننده اي داشته باشد. هر چند انجام پژوهش هاي بيشتري در زمينه اين موضوع و مکانيسم تاثير ورزش بر سطح لپتين ضروري است.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش مقايسه سرسختي روان شناختي، سبک هاي تفکر، مهارت هاي اجتماعي و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان ورزشکار (گروهي - انفرادي) و غير ورزشکار پسر مدارس متوسطه شهر اشنويه N=1588. در سال تحصيلي 85-84 بوده است که از اين تعداد 210 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات مورد نياز از پرسشنامه هاي سرسختي روان شناختي، سبک هاي تفکر و مهارت هاي اجتماعي استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد که بين سه گروه از دانش آموزان ورزشکار (گروهي - انفرادي) و غير ورزشکار از لحاظ متغيرهاي سرسختي روان شناختي، سبک هاي تفکر، مهارت هاي اجتماعي و پيشرفت تحصيلي تفاوت وجود دارد. به عبارت ديگر اين متغيرها در دانش آموزان ورزشکار گروهي بالاتر از دو گروه ديگر بود. همچنين پيشرفت تحصيلي دانش آموزان ورزشکار انفرادي بهتر از دو گروه ديگر بود.

 نسخه قابل چاپ

با توجه به اينکه تمرينات مقاومتي در بين مردم عادي و به ويژه جوانان رونق بسيار يافته و ورزشکاران هم براي دوره هاي آمادگي از اين شيوه هاي تمريني استفاده مي کنند. همچنين از اين تمرينات در برنامه هاي بازتواني ورزشکاران آسيب ديده استفاده مي شود و افزون بر اين به عنوان يک روش تمريني مهم براي سلامت نيز شناخته شده است. توجه به ساز و کارهايي که تاثير تمرينات مقاومتي را در رشد عضلاني اسکلتي تبيين مي کنند، حايز اهميت است. هدف از اين پژوهش، بررسي اثر يک دوره دوازده هفته اي تمرينات مقاومتي منتخب بر تغييرات غلظت IGFBPs, IGF-I, GH و تستوسترون است.
پانزده دانشجوي غيرورزشکار با ميانگين سني 18.8±1 سال، وزن 61.73±8.9 کيلوگرم و قد 175.2±6.7 سانتي متر در اين پژوهش شرکت کردند. اين آزمودني ها به طور تصادفي از بين دانشجويان غيرورزشکار ثبت نامي در واحد تربيت بدني عمومي (1) انتخاب شده بودند. آنها به مدت دوازده هفته و در هر هفته سه جلسه 30 دقيقه اي به تمرين مقاومتي منتخب که شامل 3 حرکت کار با وزنه روي عضلات بالاتنه و 3 حرکت کار با وزنه روي عضلات پايين تنه بود و با 80 درصد وزنه حداکثر (IRM) شروع مي شد، پرداختند. در طول مدت برنامه تمريني، رعايت اصول موردنظر در تمرينات مقاومتي مورد توجه بود.
از آزمودني ها قبل از شروع تمرينات، در ساعت 10 صبح به صورت ناشتا نمونه خوني گرفته شد. همچنين در انتهاي دوره دوازده هفته اي تمرينات مقاومتي، مجددا نمونه خوني به صورت ناشتا در ساعت 10 صبح گرفته شد. نمونه هاي خوني جهت اندازه گيري غلظت عوامل خوني مورد نظر در پژوهش با استفاده از روش RIA در آزمايشگاه تجزيه و تحليل قرار گرفته. تحليل داده هاي آزمايشگاهي از طريق آزمون t هميشه انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد که متعاقب دوازده هفته تمرينات مقاومتي منتخب با 80 درصد IRM، افزايش معني داري در هورمون تستوسترون، IGF-I ,GH, IGFBP1 و IGFBP3، به وجود آمده است (P£0.05).

 نسخه قابل چاپ

ترکيب بدني عامل مهمي در تندرستي و آمادگي جسماني است. چاقي و لاغري مفرط اميد به طول عمر را کاهش مي دهد. چاقي منشا بيماري هايي از جمله سکته قلبي، ديابت نوع دوم، فشارخون، برخي سرطان ها، بيماري هاي مفصلي و ريوي است. عوامل ترکيب بدني شامل مايعات بدن، مواد معدني، پروتئين و چربي است که به توده چربي و توده بدون چربي تقسيم مي شوند. هدف از اين پژوهش ارزيابي عوامل ترکيب بدني دانشجويان پسر دانشگاه صنعتي شاهرود از طريق نورم ملي دانشجويان ايران است. بدين منظور 70 دانشجو از رشته هاي مختلف با ميانگين سني 20.86±1.72، ميانگين قد 175.90±6.42 و ميانگين وزن 69.34±13 به صورت تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. برخي شاخص هاي ترکيب بدني آنها به وسيله دستگاه آناليز ترکيب بدني به روش آناليز امپدانس الکتريکي تعيين شد. نتايج نشان داد که ميانگين توده چربي بدن آنها 11.22±6.06 کيلوگرم، ميانگين نسبت دور کمر به دور باسن 0.80±0.005، ميانگين شاخص توده بدن 22.37±3.69 کيلوگرم بر متر مربع و ميانگين درصد چربي بدن 15.50±5.33 بود. با توجه به هنجار ملي در شاخص درصد چربي حدود 35% از افراد تحت بررسي اضافه چربي داشتند و حدود 13% نيز دچار کمبود چربي بودند. در شاخص توده يا جرم بدن حدود 33% دچار کمبود وزن و حدود 30% داراي اضافه وزن بودند. در شاخص نسبت دور کمر به دور باسن که از آن به عنوان مهم ترين شاخص خطرزاي بيماري هاي قلبي ياد مي شود، حدود 17% در منطقه خطر بودند.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير 8 هفته تمرين هاي هوازي پيشرونده بر آپوپروتئين هاي نوع A و B سرم مردان غير ورزشکار بود. بدين منظور، 24 مرد داوطلب به صورت تصادفي در دو گروه 12 نفره قرار گرفتند: گروه کنترل با ميانگين سني 28.2±6 سال، قد 5.174.5±5.5 سانتي متر و وزن 67.2±5.8 کيلوگرم، و گروه تجربي با ميانگين سني 27.4±5.2 سال، قد 176.9±6.7 سانتي متر و وزن 70.2±4.6 کيلوگرم. گروه تجربي يک پروتکل تمرين دوي هوازي را به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه با شدت 60 تا 75 درصد ضربان قلب بيشينه و به مدت 20-35 دقيقه انجام دادند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و همبسته نشان داد که تمرين استقامتي بر ميزان آپوپروتئين A سرم آزمودني هاي گروه تجربي تاثير معني داري داشته است (P=0.01). همچنين اختلاف معني داري به لحاظ آپوپروتئين A در پس آزمون دو گروه وجود داشت (P=0.01). اين در حالي است که تفاوت معناداري در ميزان آپوي B آزمودني هاي گروه تجربي مشاهده نشد. همچنين تفاوت بين دو گروه نيز در ارتباط با آپوپروتئين B معني دار نبود.

 نسخه قابل چاپ

موقعيت استخوان کتف در تناسب اندام و وضعيت بدني مطلوب و پيشگيري از آسيب ها اهميت زيادي دارد. قرار گرفتن اين استخوان در موقعيت هاي غيرطبيعي يک ناهنجاري است که کتف بالدار، افتادگي شانه و شانه گرد از آن جمله هستند. هدف از اين پژوهش، بررسي تاثير يک دوره برنامه تمريني بر موقعيت قرارگيري استخوان کتف است.
آزمودني هاي اين پژوهش 80 دانش آموز پسر 16 تا 18 ساله، با ميانگين قد و وزن 170±6.4 سانتيمتر و 55.4±8.9 کيلوگرم بودند که با توجه به فاصله کتف هايشان از يکديگر، به سه گروه کتف دور (بيشتر از 20cm)، کتف نرمال (17-19cm) و کتف نزديک (کمتر از 17cm) تقسيم شدند. براي تعيين قدرت عضلات ثابت کننده عضلات کتف از آزمون حرکت جانبي استخوان کتف (LSST) و براي تعيين ميزان حداکثر انقباض (MVC) عضلات گوشه اي و ذوزنقه، که دو عضله مهم در کمربند شانه هستند، از تکنيک الکتروميوگرافي (EMG) پيش و پس از برنامه تمريني استفاده شد. 15 نفر از آزمودني هاي گروه کتف دور، به عنوان گروه تجربي، در يک برنامه تمريني 18 جلسه اي شرکت کردند و ساير آزمودني ها به عنوان گروه کنترل بودند.
براي تعيين ميزان تاثير برنامه تمريني بر متغيرها، از آزمون t، و براي شناسايي همگن بودن سه گروه از نظر قد و وزن، از آناليز واريانس (ANOVA) استفاده گرديد (P£0.5). يافته هاي پژوهش نشان داد که برنامه تمريني موجب تغيير در موقعيت کتف ها و کاهش معني داري در فاصله کتف ها در گروه تجربي شد. همچنين EMG عضلات منتخب تفاوت معني داري را در ميزان انقباض عضلات پيش و پس از برنامه تمريني نشان داد (P£0.05).
با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي توان اظهار داشت که برنامه تمريني روش موثر در اصلاح وضعيت کتف ها، بهبود عملکرد موضعي کمربند شانه و وضعيت بدني و در نتيجه افزايش سلامت عمومي افراد مبتلا به کتف دور مي شود.

 نسخه قابل چاپ

هدف: تعيين آستانه بي هوازي با استفاده از نقطه شكست ضربان قلب (HRDP) با هدف تعيين شدت بهينه تمرين مورد توجه پژوهشگران علوم ورزشي واقع شده و براي مربيان ورزشكاران اهميت فراواني دارد. بر همين اساس پژوهش حاضر با هدف تعيين آستانه بي هوازي با به كارگيري HRDP و استفاده از روش بيشترين فاصله (D) به اجرا درآمد.
روش: براي اين منظور 15 نفر (با ميانگين و انحراف معيار سني 21±1.32 سال، قد 178±5.2 سانتي متر، و وزن 64.2±6.78 كيلوگرم) به عنوان آزمودني هاي پژوهش انتخاب شدند. به منظور ايجاد HRDP از پروتكل هافمن استفاده شد. در اين پروتكل براي تعيين HRDP، بار كار اوليه 40 وات بود و در هر دقيقه تا مرحله بازماندگي 20 وات اضافه شد. ضربان هاي قلب فعاليت آزمودني ها لحظه به لحظه با استفاده از دستگاه پولار ثبت شد. همزمان در 5 مرحله مختلف با استفاده از انژوكت نمونه خون از سياهرگ دست چپ آزمودني ها جمع آوري و ميزان اسيد لاكتيك آن ها به طور مستقيم اندازه گيري شد. در تعيين آستانه بي هوازي با استفاده از HRDP و منحني عملكرد ضربان قلب (HRDP)، دو روش مستقيم (اسيد لاكتيك) و D با هم مقايسه شدند.
يافته ها: نتايج نشان داد كه روش D در برآورد آستانه بي هوازي روش دقيق و حساسي است و تفاوت معني داري بين اين روش و روش مرجع وجود ندارد و همبستگي بالايي با روش مبنا دارد (R=0.992).
نتيجه گيري: روش D جايگزين مطمئني براي روش سنتي، پرهزينه و وقت گير خون گيري متعدد است. بر همين اساس مربيان و ورزشكاران مي توانند براي تعيين آستانه بي هوازي، از اين روش استفاده نمايند.

 نسخه قابل چاپ

هدف: مطالعه اثر تمرينات قدرتي- استقامتي فزاينده (تمرين درماني) و تحريك الكتريكي در كوتاه مدت بر پارامترهاي الكترونوروگرافي عصب فوق كتفي در بازيكنان واليبال مبتلا به سندرم تحت خاري.
روش: دوازده بازيكن واليبال شركت كننده در سوپرليگ كشور (ميانگين سني 24.5±4.5 سال، قد 192.5±1.5 سانتي متر، وزن 86.2±6.4 كيلوگرم، سابقه فعاليت 8.5±4 سال و عضويت در تيم ملي 4.2±2.8 سال) مبتلا به سندرم عضله تحت خاري بودند، و با تست هاي تشخيص شامل: الكتروميوگرافي، الكترونوروگرافي، اندازه گيري قدرت در حركت چرخش به خارج بازو و بررسي وضعيت ظاهري قسمت خلفي كتف (آتروفي ظاهري)، ابتلاي آن ها به اين سندرم تاييد شد؛ آن ها به طور تصادفي در دو گروه شش نفره تمرين درماني و تحريک الكتريكي قرار گرفتند. بيست بازيكن واليبال كه سندرم عضله تحت خاري در آن ها مشاهده نشد (ميانگين سني 25.1±4.2 سال، قد 187.8±3.9 سانتي متر، وزن 75.6±7.1 كيلوگرم، سابقه فعاليت 9±3.8 سال و عضويت در تيم ملي 3.9±2.3 سال) به عنوان گروه كنترل در اين آزمون شركت داشتند. سرعت هدايت عصب فوق كتفي از نقطه ارب تا عضله تحت خاري به وسيله دستگاه الكترونوروگرافي اندازه گيري شد كه شامل پارامترهاي دامنه و زمان تاخير بود. از آزمون آماري تي استيودنت و كروسكال- واليس براي تجزيه و تحليل آماري استفاده شد.
يافته ها: افزايش معني داري بين (p<0.05) پيش آزمون و پس آزمون در پارامتر دامنه پتانسيل عمل در گروه تمرين درماني و كاهش معني داري (p<0.05) در پارامتر زمان تاخير در گروه تحريك الكتريكي مشاهده شد. تفاوت معني داري بين p<0.05 گروه تمرين درماني با گروه هاي تحريك الكتريكي و كنترل در پارامتر دامنه پتانسيل عمل و گروه تحريك الكتريكي با گروه تمرين درماني و كنترل در پارامتر زمان تاخير مشاهده شد.
نتيجه گيري: افزايش معني دار در پارامتر دامنه پتانسيل عمل مي تواند نشانه بهبودي فيبرهاي عضله تحت خاري در اثر تمرينات قدرتي- استقامتي فزاينده باشد كه در ايجاد افزايش نيروي عضله سهيم است و كاهش در زمان تاخير مي تواند ناشي از بهبودي نسبي در سرعت هدايت عصب فوق كتفي باشد كه نسبت به تحريكات الكتريكي پاسخ سريع داده است، كه نهايتا نشان دهنده موثر واقع شدن شيوه هاي درماني بر پارامترهاي الكترونوروگرافي عصب فوق كتفي در كوتاه مدت است.

 نسخه قابل چاپ

هدف: براي اينكه فردي كارآفرين ورزشي محسوب شود، بايد شغلي كه ايجاد كرده بر اساس رفع يك نياز جديد باشد و كاري نباشد كه پيش از آن توسط ساير صاحبان مشاغل ورزشي ايجاد شده باشد. هدف از پژوهش حاضر توصيف و مقايسه ميزان آمادگي كارآفريني دانشجويان دختر و پسر تربيت بدني و علوم ورزشي در حوزه ورزش است.
روش: 75 دانشجوي سال آخر مقطع كارشناسي تربيت بدني و علوم ورزشي (M=24.23, SD=3.01) از طريق مقايسه اندازه گيري (ERI) ارزيابي شدند.
يافته ها: نتايج آزمون خي دو مستقل (X) نشان مي دهد كه رابطه معني داري بين جنسيت و زير مقياس هاي كارآفريني وجود ندارد و نتايج آزمون يكساني t ثابت مي كند كه زنان و مردان آمادگي براي كارآفريني در حوزه ورزش از خود نشان مي دهند. همچنين نتايج آمار توصيفي نشان مي دهد كه 50 درصد آزمودني ها آمادگي خود را براي آغاز كار در 5 سال آينده در حد زياد اعلام كرده اند و 3.43 درصد آزمودني ها اعلام كرده اند كه ميزان سطح مهارتشان براي موفقيت در كارآفريني در حرفه ورزشي در حد متوسط است و 5.4 درصد آزمودني ها نيز معتقدند كه براي كارآفرين شدن موفق در ورزش بايد بسيار بيشتر از آموخته هاي خود بياموزند.
نتيجه گيري: نتايج پژوهش از عدم اختلاف جنسيت در كارآفريني حمايت مي كند.

 نسخه قابل چاپ

هدف: فيزيولوژي تمرين بخش مهمي از علوم ورزشي- پزشكي است كه به مطالعه تاثير تمرينات بر عملكرد بدن انسان مي پردازد. در سال هاي پيشين تنها امكان مطالعه در مورد بدن انسان- به عنوان نمونه- وجود داشت و با محدوديت هاي بارزي همراه بود، زيرا امكان استفاده از تمام بافت هاي بدن انسان وجود نداشت. اين مشكل با استفاده از مدل هاي حيواني رفع شد. در حوزه فيزيولوژي ورزشي از سگ و اسب هم استفاده مي شد، ولي به مرور به استفاده از خوكچه هندي، خرگوش و در نهايت نژادهاي مختلف موش گرايش بيشتري نشان داده شد، زيرا استفاده از آن ها آسان تر و كم هزينه تر بود.
روش: براي دستيابي به اين مرحله، يك نوارگردان مخصوص جوندگان طراحي و ساخته شد كه با استفاده از آن امكان تمرين دادن جوندگان فراهم گرديد، زيرا به جرات مي توان گفت كه تمرين مهم ترين متغيري است كه در آزمايشات اين حوزه از علم اعمال مي شود.
در پژوهش حاضر، با توجه به نياز مبرم به اين وسيله در ايران و دشواري هاي تهيه نوارگردان (تردميل) جوندگان كه ساخت كشورهاي غربي به ويژه آمريكا مي باشد، يك نمونه از اين نوارگردان طراحي و ساخته شد. اين نمونه با استفاده از مشخصات نمونه خارجي (به ويژه دستگاه هاي ساخت كلمبوس آمريكا)، توسط يك گروه فني- مهندسي تهيه شد و پس از انجام آزمايش هاي مقدماتي در شش نوبت اطلاعات لازم در آن وارد گرديد و پس از نهايي شدن در اختيار چند دانشكده قرار گرفت به نحوي كه تاكنون در كشور براي انجام چند پروژه مهم مورد استفاده قرار گرفته است. در اين پژوهش خصوصيات تكنيكي و نحوه عملكرد اين وسيله به بحث گذاشته شده است.

 نسخه قابل چاپ

هدف: تهيه و تعيين روايي و پايايي مقياس هاي عملكرد حركتي كودكان 3 تا 7 ساله مراكز پيش دبستاني شهر تهران.
روش: توصيفي- توسعه اي و جامعه آ‎ماري آن كودكان حاضر در مراكز پيش دبستاني شهر تهران بودند. 426 نفر به طور خوشه اي و سهميه اي از مراكز شرق و غرب تهران به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. هشت خرده مقياس يا آزمون عملكرد حركتي از متون تخصصي موجود و مرتبط كه هر يك معرف يكي از توانايي هاي جسماني و الگوهاي حركتي كودكان است، گزينش گرديد. پس از نظرخواهي از متخصصان روايي محتوايي، و با اجراي آزمون هاي روي 20 آزمودني عملي بودن / متناسب بودن آن ها به دست آمد (آزمون 18 متر سرعت به دليل عملي نبودن و كمبود فضاي كافي حذف شد). سپس 7 آزمون پرش عمودي، پرش جفت، گرفتن توپ، دقت پرتاب، مسافت پرتاب، تعادل، و ضربه زدن با پا روي نمونه ها اجرا گرديد. با استفاده از نظر آلن وين ضريب روايي آن ها به دست آمد. ضريب پايايي آزمون ها از طريق آزمون- باز آزمون با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون محاسبه شد. از اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي روند سني عملكرد حركتي كودكان، تفاوت هاي جنسي و جدول هنجار سني به تفكيك آزمون ها تهيه گرديد.
يافته ها: يافته هاي پژوهشي نشان داد كه هفت آزمون مورد نظر، از ضرايب پايايي بالايي برخوردارند و همچنين داراي روايي سازه هستند.
نتيجه گيري: داده هاي مربوط به دو جنس نشان داد كه به جز در آزمون هاي گرفتن توپ و تعادل، تفاوت معني داري بين دو جنس وجود دارد. همچنين يافته هاي پژوهش نشان داد كه مي توان از اين آزمون ها در كودكان 3 تا هفته ساله استفاده كرد.

 نسخه قابل چاپ

هدف: بررسي ارتباط تعهد سازماني و تحليل رفتگي، در ميان مدرسان تربيت بدني عمومي دانشگاه هاي آزاد كشور بوده است. اهداف اختصاص اين پژوهش، توصيف وضعيت تعهد سازماني و تحليل رفتگي مدرسان دانشگاه هاي آزاد اسلامي به تفكيك مدرسان هيات علمي و مدرسان حق التدريس، مقايسه تحليل رفتگي و تعهد سازماني در اين دو گروه و همچنين رابطه بين تعهد سازماني و تحليل رفتگي به طور مجزا در هر يك از گروه هاي مدرسان هيات علمي و حق التدريس و مقايسه ميزان ارتباط متغيرها در بين دو گروه بوده است.
روش: روش پژوهش از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش، مدرسان تربيت بدني عمومي 1 و 2 دانشگاه هاي آزاد اسلامي بودند. نمونه آماري اين پژوهش 399 نفر از 50 دانشگاه شامل 212 نفر هيات علمي و 187 نفر از آنان حق التدريس بودند، كه به صورت خوشه اي تصادفي انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه مشخصات فردي، پرسشنامه تحليل رفتگي مسلش (1996) با سه جز فرسودگي عاطفي، كاهش عملكرد شخصي و تهي شدن از ويژگي هاي شخصي و پرسشنامه تعهد سازماني ماير و آلن (1991) با سه جز تعهد عاطفي، تعهد هنجاري و تعهد پيوستگي بود. در اين پژوهش از آمار توصيفي به منظور سازمان دادن، خلاصه كردن و طبقه بندي نمرات خام و توصيف داده ها استفاده شد. تفاوت ميانگين ها توسط تست تي مورد بررسي قرار گرفت. ضريب همبستگي پيرسون در سطح (a=0.05) براي محاسبه ضرايب همبستگي و Zr فيشر براي بررسي معنادار بودن تفاوت ميان ضرايب همبستگي استفاده شد.
يافته ها: بر اساس يافته هاي پژوهش، فراواني و شدت تهي شدن از ويژگي هاي شخصي مدرسان هيات علمي، با جز تعهد عاطفي آنان رابطه معني دار دارند. فراواني تهي شدن از ويژگي هاي شخصي مدرسان حق التدريس و جز تعهد عاطفي و تعهد هنجاري ارتباط معني دار دارند. ميان شدت تهي شدن از ويژگي هاي شخصي با جزء تعهد عاطفي رابطه معني داري وجود دارد. ميان رابطه ما بين تعهد عاطفي و فراواني فرسودگي عاطفي، و تعهد عاطفي و شدت تهي شدن از ويژگي هاي شخصي، در دو گروه هيات علمي و حق التدريس تفاوت معناداري مشاهده شد.
نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهند كه تعهد سازماني مدرسان هيات علمي بيش از مدرسان حق التدريس مي باشد. تنها جز تعهد عاطفي مي تواند پيشگويي براي تحليل رفتگي (تهي شدگي از ويژگي هاي شخصي) مدرسان باشد.

 نسخه قابل چاپ

هدف: در اين پژوهش، تاثير دو روش درماني- ورزشي انعطاف پذيري و پليومتريك در بهبود عارضه گوژپشتي بين دانش آموزان پسر سال اول راهنمايي شهر اهواز مقايسه شده است.
روش: روش اجراي پژوهش شبه تجربي و روش نمونه گيري آن چند مرحله اي تصادفي است كه 90 آزمودني در سه گروه (آزمايشي يك، دو و كنترل) قرار گرفتند. ابزار اندازه گيري صفحه شطرنجي بود. در اين پژوهش گروه هاي آزمايشي يك و دو تحت اعمال متغير مستقل قرار گرفتند و گروه كنترل در اين مدت هيچ مداخله آزمايشي دريافت نكرد، سپس مقايسه صورت گرفت. از روش هاي آماري: ميانگين، انحراف معيار، حداقل و حداكثر نمره و تحليل واريانس يك راهه و پيگيري شفه براي تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده شده است.
نتيجه گيري: (1) روش درماني- ورزشي انعطاف پذيري در بهبود عارضه گوژپشتي موثر است؛ (2) روش درماني- ورزشي پليومتريك در بهبود عارضه گوژپشتي موثر است و (3) بين دو روش درماني- ورزشي انعطاف پذيري و پليومتريك در بهبود عارضه گوژپشتي تفاوت معني داري وجود ندارد (P<0.05). با توجه به يافته هاي اين پژوهش مي توان از روش هاي درماني- ورزشي انعطاف پذيري و پليومتريك در بهبود عارضه گوژپشتي استفاده كرد.

 نسخه قابل چاپ