اخبار سینما و تئاتر (91/01/27)

پس از اکران پرهیاهوی نوروزی، امکان نمایش فیلمی فراهم آمده که می‌توان بی‌دغدغه درباره‌اش حرف زد. «نارنجی‌پوش» فیلمی از داریوش مهرجویی، که پیشینه فیلمسازی‌اش ما را وامی‌دارد با دقت بیشتری به دیدن فیلمش بنشینیم و برای بیننده عام و نه فقط بیننده حرفه‌ای، از جزئیات فیلم و آنچه از ورای آن می‌توان استنباط کرد، بنویسیم.

نکته اصلی فیلم، موضوعی عام در زندگی نوین شهری است: نظافت محیط زیست شهری و محل سکونت. به سخن دیگر، پاکیزگی اندرونی و بیرونی، پالایش ظاهری و باطنی، نکاتی که در همه فرهنگ‌ها و سرزمین‌ها به شیوه‌ای محل بحث و موضوع روز است.

از آنچه در باورهای مذهبی ما درباره پاکیزگی گفته شده تا آنچه در زبان غربی موجد نگرش‌های سبز شده است. به یاد آوریم که روزی حجت‌الاسلام قرائتی می‌گفت اگر آن چیزهای بیهوده‌ای که در خانه‌هایمان انبار کرده‌ایم در جاده در کنار هم بچینیم، اتوبان تهران – قم را کاملا پر خواهد کرد. از مثال‌های جدیدتر بگوییم: رضا کیانیان می‌گوید چرا هر آنچه خریداری می‌کنیم، کارتن‌هایش را دور نمی‌اندازیم، مگر نه آنکه آن‌ها را خریداری کرده‌ایم تا استفاده کنیم. این چه نگرشی است که تا سال‌ها چیزهای بیهوده را انبار می‌کنیم. از این دو سخن، شروع کنید تا برسیم به بحث روزمره در زبان ما ایرانیان: شهر ما، خانه ما، که اشاره به پاکیزگی دارد. یا همان خانه‌تکانی سنتی زندگی ما ایرانیان.

خب، هنگامی که چنین باورهای ساده، ضرورت جامع و همه‌گیری به موضوع نظافت وجود دارد، اگر به عنوان یک عنصر فرهنگی در جهت بهبود شرایط زیستی قدم برداریم، کاری اصولی انجام داده‌ایم. کاری که همراه با نشان‌دادن تلاش گروهی از هموطنان  «نارنجی‌پوش‌مان» برای نظافت محیط بیرونی منازل‌مان است.

در همین نگاه ساده، توجه به فیلم سینمایی «نارنجی‌پوش» و ترویج آن، امری نیکو می‌نماید.

در این نگاه، می‌توان به تصاویر زیبا و کارت‌پستالی فیلم هم اشاره داشت که برای نشان دادن اهمیت موضوع، انتخاب شده است. یا به انتخاب بازیگران مورد علاقه مردم برای به جلب بیننده عام به این تلاش و این نگرش. یا به توسل جستن به «فنگ‌شویی» که در زبان عده‌ای از افراد امروزی مطرح است و با آن آشنا هستند و با استفاده از این محمل، موضوع پالایش درونی و بیرونی را طرح کردند که این موضوع استنباطی دیگر را هم به ذهن متبادر می‌کند و آن، تیزهوشی سازنده در پرهیز از ورود به حوزه‌هایی چون «النظافه من الایمان» است تا شبهه برخورد با مباحث دینی را پیش نیاورد. می‌توان از زیبایی پاکیزگی گفت، می‌توان از تغییرات روحیه‌بخش گفت، می‌توان از عمومی نگاه کردن گفت، می‌توان به این اندیشه نوین رسید که جامعه را همه اعضای جامعه باید نگاه دارند.

می‌توان از وحدت جاری در جامعه با موضوع پاکیزگی ساده گفت و به اندازه دانش و تجربه خود، به افق‌های بلندتر و پاکیزگی در همه سطوح فردی و جمعی رسید. می‌توان با هم بودن و پرهیز از یکسونگری را مطرح کرد و خیلی موارد دیگر.

به عبارتی به مدرن بودن فیلم و توجه به دنیای امروزی گفت. از این جهات هم این فیلم قابل بررسی است.

بعضی دوستان نویسنده و صاحب‌نظر گفته‌اند که این فیلم در مجموعه کارهای «داریوش مهرجویی»، اثری رو به جلو نیست. این دوستان کمتر به صورت حرفه‌ای نشانه‌ای از این نگاه خود را بروز داده‌اند و گویی در اندازه سوار شدن بر موج، تلاش کرده‌اند. موجی که از منفی انگاشتن هرگونه سرمایه‌گذاری دولتی و شبه‌دولتی در کار چهره‌های شاخص سینمای ایران و همچنین منفی انگاشتن سفارشی‌سازی برمی‌آید.

البته این فیلم سفارشی نبوده و تنها نگره حرفه‌ای یک فیلمساز برای جلب سرمایه‌های عمومی برای تولید یک فیلم سینمایی حرفه‌ای را نشان می‌دهد.

چند سال پیش، به جهانگیر کوثری (تهیه‌کننده) در جشنواره فجر خرده گرفتند که چرا سرمایه دریافتی از بانکی خصوصی را برای ساخت اثری خاص اختصاص داده است. پاسخ او نیز از دیدگاه حرفه‌ای و صنعتی سینما جالب بود که من تا هر جا که بتوانم سرمایه‌ای را جذب و گروهی را در سینما مشغول به کار کنم، اقدام می‌کنم.

خب، امروزه مهم بودن جذب سرمایه در بعد صنعتی سینما، امری بدیهی است. پس چرا اقدام «داریوش مهرجویی» در جذب سرمایه از سازمانی وابسته به شهرداری تهران، بعضا با منفی نمایی، به سفارشی‌سازی توصیف می‌شود و آن را مذموم می‌انگارند؟ و هرچه ایشان می‌گوید که سفارش نگرفتم و مدت‌هاست موضوع نظافت محیطی برایم دغدغه‌ای بوده و فیلمنامه‌ای داشتم که به سرمایه‌گذار فیلم پیشنهاد دادم و آن‌ها استقبال کردند، مورد قبول واقع نمی‌شود.

«داریوش مهرجویی» با این‌همه تجربه فیلمسازی و گذر عمر، حرفش پذیرفته نمی‌شود، چند جوان و کارشناس موج‌سوار، اصرار دارند این کار او را منفی بنامند. از این نمونه ساده برسید به سایر موارد که بدون قیاس در کلیت فیلمسازی «داریوش مهرجویی»، فقط بازی با کلمات می‌شود.

«داریوش مهرجویی» تلاش کرده نگاه زیبا به موضوع محیط زیست را نشان دهد. به زعم او، می‌توان حتی به «نارنجی‌پوش‌ها» هم زیبا نگریست. می‌توان آنچنان محیط داخل ایران را قشنگ نشان داد که اندیشه فردی زندگی در خارج و بدون توجه به جامعه خود را، کم‌رنگ و شکست‌خورده کرد.

می‌توان گفت هر محیطی را افراد همان محیط می‌سازند و به عبارتی همان اندیشه دینی را ترویج داد که در قرآن آمده که تا خودتان نخواهید، خداوند به شما کمک نخواهد کرد. قبول دارید که «داریوش مهرجویی»، نگرش زندگی در سرزمین مادری را پیروز روایت‌پردازی‌اش کرد.

قبول دارید در این تصاویر خوش‌رنگ کوشید بگوید که انسان ایرانی در محبت و گرمای ایرانی است که می‌تواند زنده بماند و نه در سرمای محیط جوامع غربی.

«داریوش مهرجویی» در یک فیلم بسیار ساده، خیلی از باورهای ایرانی و زیرکی حرفه‌ای خودش را بروز داده است. این هم نوعی فیلم دربرابر فیلمی چون «جدایی نادر از سیمین» است که در آنجا انسان امروزی مردد بین ماندن و رفتن است و اینجا مشتاق بازگشت به میهن و تلاش برای زیبا ساختن و زیبا نگهداشتن آن است. کمی هم بدون یکسویه‌نگری و پیش‌داوری به فیلم نگاه کنیم. این فیلمی ایرانی و تصویری زیبا از ایرانی ماندن است.

------------------------------------------------------------

نویسنده: حسین سلطان‌محمدی

عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران

------------------------------------------------------------

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرگزاری فارس، سیف‌علی خان بازیگر اصلی فیلم که تهیه‌کننده آن نیز هست، می‌گوید استقبال بالای تماشاگران از نسخه اصلی راه را برای تولید قسمت‌های بعدی آن هموار کرده است.

او می‌گوید: من نه می‌دانم سینمای سه‌بعدی چیست و نه علاقه‌ای به آن دارم. اما پسرم این نوع سینما را دوست دارد و بسیاری از تماشاگران سینما هم همین طور. به همین دلیل قسمت دوم «مأمور وینود» را سه‌بعدی تهیه می‌کنم!

به گفته این بازیگرو تهیه کننده، بحث تولید «مامور وینود ۲» فعلا در مراحل اولیه قرار دارد و در مرحله اول، باید یک فیلم‌نامه خوب برای آن پیدا کرد.

قرار است در قسمت دوم فیلم، تماشاگران سینما با شخصیت اصلی قصه یعنی مامور وینود و زندگی شخصی او آشنایی بیشتری پیدا کنند.

سریرام راگاوان کارگردان نسخه اصلی و کارینا کاپور هم بازی سیف‌علی خان از قسمت اول با قسمت دوم هم همکاری خواهند داشت.

فیلم‌نامه «مامور وینود ۲» باید تا اواخر فصل تابستان آماده شود. کلید فیلم‌برداری فیلم اواسط فصل پائیز زده می‌شود.

هنوز مشخص نیست این فیلم برای اکران عمومی در فصل تابستان ۲۰۱۳ آماده می‌شود یا در زمان دورتری به روی پرده سینماها خواهد رفت.

قسمت اول فیلم سه هفته قبل به نمایش عمومی درآمد و با فروش کلی 75 کروری خود تا به حال لقب  یکی از کارهای موفق جدول گیشه نمایش سینماهای هند در سال جاری را گرفته است.

سیف‌علی خان در قصه فیلم یک مامور ضد جاسوسی و ورزیده هندی شبیه جیمز باند است که برای خنثی کردن یک توطئه بین‌المللی راهی سفر به چند کشورمختلف می‌شود.

اداره سانسور پاکستان هفته قبل این فیلم را به دلیل حال و هوای ضد پاکستانی آن، ممنوع کرد و گفت به آن اجازه اکران عمومی در پاکستان را نمی‌دهد.

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرگزاری فارس، کمپانی برادران وارنر امتیاز برگردان سینمایی این رمان گرافیکی را خریداری کرده و قرار است کار فیلم‌برداری آن اوایل فصل تابستان آغاز شود.

اشلی وود و تی‌پی‌لوئیس دو نویسنده استرالیایی، خالقان اصلی این نوول گرافیکی پرخواننده هستند.  گفته می‌شود کمپانی برادران وارنر امتیاز تولید نسخه سینمایی قصه آنها را ۵ میلیون دلار خریده است.

منتقدان ادبی از نوول گرافیکی «افسانه قومی» به عنوان قصه‌‌‌ای در حال و هوای مجموعه فیلم علمی ـ تخیلی «مردان سیاه‌پوش» یاد می‌کنند که هیولاهای جورواجوری در خود دارد.

دواین جانسن در قصه این فیلم اکشن علمی ـ تخیلی در نقش مردجوانی ظاهر می‌شود که ناخواسته به یک گروه محرمانه ویژه می‌پیوندد.

این گروه وظیفه مقابله با آن دسته از موجودات بیگانه فضایی را دارد که در تلاش هستند تا نظم عمومی کره زمین را به هم بزنند.

فیلم‌نامه فیلم هم اکنون در مرحله پایانی نگارش قرار دارد و هنوز کارگردانی برای ساخت آن انتخاب شده است.

منابع نزدیک به کمپانی برادران وارنر می‌گویند مسئولان آن قصد دارند «افسانه قومی» را تبدیل به یک مجموعه فیلم سینمایی دنباله‌دار کنند.

دواین جانسن که پس از کسب عنوان قهرمانی مسابقات کشتی جهان به جمع بازیگران سینما پیوست، تابستان امسال قسمت جدیدی از مجموعه فیلم «سریع و آتشی» را روانه پرده سینما می‌کنند.

وی قرار است در نسخه جدید زنده و سینمایی »هرکول» هم در نقش قهرمان افسانه‌ای دوران یونان باستان بازی کند.

انتهای پیام/ی

مرتضی شعبانی 43 سال دارد و حدود 25 سال است که در عرصه مستند سازی فعالیت می کند. از تصویر برداری برای مستندهای شهید آوینی گرفته تا ریاست موسسه روایت فتح و ساخت مستندهای ماندگار از او یک مرد فرهنگی پخته ساخته است.

ویژگی شعبانی نگاه و کارنامه او به جنگ نرم است. او معتقد است باید جهانی نگاه کنیم تا بتوانیم در این عرصه موفق باشیم. او دست اندرکار اصلی سه مستندی بوده که بطور مستقیم در حوزه جنگ نرم قرار می گیرد اما داستان تولید این مستند ها در سالهایی که دستگاههای مرتبط خود را مدعی حمایت از این طرح ها می دانند شنیدن دارد. در جایی حضورشان در کشور غریب توسط وزارت خارجه تکذیب می شود، در جایی برای بدست آوردن اطلاعات مجبور می شود ماهها بدود و در جایی مجبور است برای تولید کار از جیبش پول بگذارد و این سیر کار مستند ساز متعهدی است که می خواهد در حوزه جنگ نرم مستند بسازد.

گپ و گفت ما را با مرتضی شعبانی در زیر می خوانید:

*سه دلیل عدم حضور مستندسازان ما در عرصه جهانی

* فارس: در قرن حاضر و سالهای اخیر رخدادهای تاریخی مانند جنگ عراق، تحولات سوریه، بیداری اسلامی در خاورمیانه، هسته‌ای شدن ایران، محاکمه و مرگ دیکتاتورها و ده‌ها رخداد تاریخی دیگر توسط مستند‌سازان در حال ضبط وقایع است ولی در این میان چرا جای مستند‌سازان ایرانی خالی است به ویژه اینکه مستند‌های ما می تواند مقابله با جنگ نرم باشد؟

شعبانی: به نظرم چند علت مهم وجود دارد. اول اینکه ما نیروی انسانی متناسب با این نوع جنگ را هیچ‌وقت پرورش و آموزش نداده‌ایم.

در بخش تهدیدات نظامی که دشمنان برای ما درست کرده‌اند و ما همیشه در معرض تهاجم نظامی بوده‌ایم، که نیروهای نظامی مانند سپاه و ارتش متناسب با همان تهدیدات، تجهیزات و امکانات خود را فراهم کردند که کارهای بسیار مطلوبی ارائه شده و مورد رضایت مقام معظم رهبری هم بوده است.

در بخش دیگر ما یک خلاء مهم در این زمینه‌ها داریم و الان زمانی است که پول وجود دارد، زیرا مثلا من به عنوان یک مستندساز پیشنهادهای گوناگونی دارم و هیچ‌کس هم نمی‌گوید که پول نداریم، همه جا پول و سرمایه‌گذار وجود دارد اما فیلمساز نداریم واقعا می‌گویم که این مشکل بسیار مهمی است.

شهید مطهری می گوید: درد یکی از نعمات مهم الهی است که به انسان داده شده است. همچنین مثالی می‌زنند که در زمان مشروطیت می‌گویند دو دسته مردم وجود داشته‌اند یک سری طرفدار دیکتاتوری و یک سری طرفدار مشروطیت، از فردی سوال می‌کنند که شما طرفدار کدام یک از این‌ها هستی و آن شخص می‌گوید من عیال‌وار هستم، الان خیلی‌ها عیال‌وار هستند. اگر در فلسطین اتفاقات زیادی می‌افتد و ما دردمان نمی‌آید این از بی‌دردی است اگر فیلمساز، مستندساز، هنرمند، شاعری در این زمینه‌ها کار نمی‌کند به نظرم بخش زیادی از آن می‌تواند بی‌دردی باشد و اگر دردی وجود داشته باشد قطعا درباره این موضوعات کار خواهد شد.

موضوع بعدی که بی‌اهمیت نیست محدودیت‌هایی است که فیلمسازان و هنرمندان ایرانی دارند البته ممکن است در همین کشور نیز بشود کار کرد و من این مساله را به عنوان یکی از موارد نام می‌برم، اما این صد در صد مانع نیست، در هر صورت دنیا، دنیای ارتباطات است و نیازی نیست که ما به آمریکا برویم و به فلان کشور برویم تا فیلم بسازیم، در آنجا نیز افرادی هستند که می‌توانند کار ما را انجام دهند. ولی باید به این موانع نیز توجه داشت که ایرانی بحث ویزا و مشکلات میدانی را دارد و مشکل جدی‌ای به شمار می‌رود.

فیلمساز ایرانی در فلسطین، اسرائیل و آمریکا و اروپا نمی‌تواند حضور پیدا کند و فیلم بسازد. اینها یکی از موانع هستند البته مانعی که صد درصد موجب خلل و عدم کار بشود نیست اما کار را آرام و مقداری پیچیده خواهد کرد در حقیقت این تحریم‌ها یکی از مشکلات مستند‌سازان برای ساخت یک اثر است اما در درجه اول عدم وجود نیروی انسانی متناسب با این نوع جنگ و بعد هم بی‌دردی مانع است.

*مدیران سیما سریال را در اولویت می دانند

* فارس: چرا مستند سازان علاقمند و با انگیزه وارد صحنه نمی شوند؟

شعبانی: یکی از مشکلات بر سر راه مستندسازی این است که شبکه‌های ما با شبکه‌های متناسب با این ماموریت‌ها ساخته نشده‌اند، مستند محلی برای ارائه می‌خواهد، در سینما که امکان نمایش مستند وجود ندارد، قطعا محل ارائه مستند در شبکه‌های تلویزیونی است اما در نظر مدیران شبکه‌های تلویزیونی ما فیلم و سریال ‌در درجه اول است. هدف آنها پر کردن اوقات فراغت مردم است و بر این باورند که مستند نمی‌تواند جایگزین شود. در حالی که بهترین برنامه‌های بی‌بی‌سی و الجزیره برنامه‌های مستند است و آنها برای پخش مستندهایشان برنامه‌ریزی و تبلیغات می‌کنند.

*در ایران بعد از قرارداد دیگر با مستندساز کاری ندارند

*فارس: آیا در این راه حمایت سازمان‌ها پشت سر مستند سازان بوده است؟

شعبانی: همچین سازمانی وجود ندارد، مثلا قراردادی می‌بندیم با وزارت ارشاد و یک بخشی از وزارت ارشاد که متولی همین امور است مثل مرکز گسترش یا هر جای دیگر، احساس وظیفه می‌کند و با توجه به احساس وظیفه شما که می‌خواهید درباره مصر مستندی تولید کنید، با شما قراردادی می‌بندند و طبق آن قرارداد به شما پول می‌دهند، بعد از آن چه کاری می‌کنند؟ هیچ کاری به جز پول دادن انجام نمی‌دهند، حتی سازمان‌هایی که در داخل هستند برای دادن کارت خبرنگاری به مستند‌سازان نیز ابا می‌کنند.

من برای مستندسازی در مصر به کارت خبرنگاری احتیاج دارم اما این کارت داده نمی‌شود و غیر از این کارت چه کسی برای شما تلاش می‌کند؟ و یا چه کسی از شما حمایت جدی می‌کند، اگر شما به وزارت خارجه بروید فکر می‌کنید وزارت خارجه از شما حمایت می‌کند؟

تلویزیون نیز می‌گوید ما حمایت می‌کنیم اما حمایت آنان در حد پول دادن است که پول را می‌دهند و می‌گویند حالا بروید و بسازید و به فرض اینکه اگر پول درست و حسابی به مستند‌سازان داده شود هیچ سیستمی برای حمایت این هنر‌مندان وجود ندارد. به همین دلیل بخش زیادی از انرژی هنرمندان را کارهایی می‌گیرد که برعهده خود آنان نیست مانند گرفتن ویزا و کارهایی اینچنین.

*وقتی روز انتخابات در کشور خبرنگار خارجی حضور دارد این یعنی حمایت همه جانبه از خبرنگار

* فارس: حمایت از مستند‌سازان در سایر کشورها چگونه است؟

شعبانی: وقتی شما می‌بینید که مثلا انتخاباتی قرار است در مصر اتفاق بیافتد و فردای آن روز خبرنگار بی‌بی‌سی آنجا حضور دارد تا فیلم بسازد به چه معنی است؟

فکر می کنم این معنی را دارد که قطعا بدون پشتیبانی نبوده است، قطعا سازمان بزرگی وجود دارد که هنرمند را پشتیبانی می‌کند تا یک تیم به کشور موردنظر برای مستندسازی بفرستد. در حالی که ما اینگونه نیستیم، نه وزارت ارشاد و نه هیچ جای دیگر چنین کاری انجام نمی‌دهد و اگر تلویزیون بخواهد با سیستم خود این کار را انجام دهد حتما از زمان اتفاق موردنظر گذشته است.

در ایران اگر سیستمی هم وجود داشته باشد باعث معطلی مستند ساز می شود. روال آنقدر دست و پاگیر است و زمان را می‌کشد که هنرمند سفر نمی‌رود زیرا انگیزه‌ای برای رفتنش باقی نمی‌ماند.ضمن اینکه مگر یک فیلم‌ساز چقدر برایش پول خواهد ماند که فقط دو ماه خود را صرف گرفتن ویزا کند؟

* آقا درباره جنگ نرم حرف می‌زنند آن وقت ما درباره جنگ نرم کتاب چاپ می‌کنیم!

* فارس: آیا در مباحثی مثل جنگ نرم طرح‌هایی که چه برای ساخت مستند و چه در قالبهای دیگر  ارائه می‌شود در خور توجه هست؟

شعبانی: وقتی بحث جنگ نرم پیش می‌آید و یا بحث نام‌گذاری سال‌های مختلف پیش می‌آید، باید به یک مساله توجه کرد و آن هم اینکه اگر مثلا سال جهاد اقتصادی است و ما این نام را گوشه تلویزیون حک می‌کنیم اما تبلیغات سامسونگ را انجام می‌دهیم بسیار اشتباه است. این موارد زیاد است مثلا حضرت آقا درباره جنگ نرم حرف می‌زنند آن وقت ما درباره جنگ نرم کتاب چاپ می‌کنیم! در حالی که ما باید بیاییم بررسی کنیم که این جنگ نرم چیست و برای آن فعالیت کرد. باید بدانیم خاکریز جنگ نرم کجاست و دشمن کیست؟

*تابحال ایده خوبی از سوی دستگاههای مسئول ندیدم

* فارس: شما خودتان هنرند و مستندساز هستید، تا به حال شده از جایی یک ایده خوب به شما پیشنهاد شود ؟

شعبانی: نه من سراغ ندارم که چنین اتفاقی افتاده باشد. ضمن اینکه سیستم هایی که برای حمایت از این کارها ایجاد می شوند باید به این مساله توجه داشته باشند که خیلی از فیلمسازان و مستندسازان ما خوب دور و اطراف خود را نمی‌شناسند، ممکن است مستندساز حوزه را به خوبی نشناسد یک جایی باید وجود داشته باشد که به آن اطلاعات بدهد.

*نگاه ما جهانی نیست

*فارس: برای مقابله با جنگ نرم و انجام تهاجم نرم به نظر می رسد دستگاهها و هنرمندان ما باید یک نگاه جهانی داشته باشند. آیا این نگاه وجود دارد؟

شعبانی: به صورت واضح و مشخص فیلم‌های ما فقط به درد خودمان می‌خورد و جهانی نیست.

مردم دنیا بجز برخی سیاستمداران و نخبگانشان راجع به داخل کشور ما چیزی نمی دانند و اتفاقا همین سیاستمداران به دلیل شناخت خوبشان از ما در حال مقابله با ما هستند. ما برای توده مردم دنیا نمی‌توانیم حرف بزنیم زیرا آن‌ها را نمی‌شناسیم و آن‌ها نیز هیچ چیزی از ما نمی‌دانند.

مثلا وقتی یک فیلم ایرانی در خارج نمایش داده شده بود تماشاگران با تعجب پرسیده بودند که مگر در ایران ماشین لباسشویی وجود دارد؟! آنقدر درباره ما بد حرف زدند و آنقدر بد تصور کردند و ما را بد نشان دادند که آنها تعجب می‌کنند که ایران ماشین لباسشویی دارد؟

به نظر من وظیفه همه ما است که در این باره حرف بزنیم. تا ایران را فقط با موشک شهاب 3 و انرژی هسته‌ای نشناسند خیلی مسائل مهم دیگری داریم که باید به آن توجه شود مانند اینکه مثلا زنان 60 درصد ظرفیت دانشگاه‌های کشور را در اختیار دارند، جایگاه علمی مناسبی دارند و حجاب برای آنها محدودیت ندارد.

* فارس: شبکه‌هایی مثل العالم و پرس‌تی‌وی چقدر موثر بوده‌اند؟

شعبانی: اینها سیاسی هستند و در زمینه خبر به اندازه خودشان بسیار فعال بوده‌اند. هر کسی که حرفه‌ای‌تر عمل کند بیننده بیشتری پیدا می‌کند و بیشتر تاثیرگذار خواهد بود.

*هیچ کس به ما نگفت درباره ندا آقاسلطان مستند بسازید

* فارس: شما دست اندر کار اصلی دو مستند حمزه و تقاطع ذرباره قتل ندا آقا سلطان بودید که به نوعی با جنگ نرم مرتبط بود. آیا در ساخت این دو مستند حمایت شدید؟

شعبانی: در هر دو مورد سیستمی نبود که به ما بگوید مثلا درباره آقاسلطان کار کنید بلکه ما خودمان به سراغ این سوژه رفتیم و کار کردیم و این مساله عجیبی است که در سیستم هایی که وجود دارد کسی به این موارد توجهی نمی کند و پاسخی به آن نمی داد.

البته این کارها سختی‌های خاص خودش را دارد، تقاطع که درباره ندا آقاسلطان هست بسیار سخت بود. ساخت این مستند قریب به 9 ماه مداوم طول کشید. وقتی شما می‌خواهید چنین کاری انجام دهید سر و کارتان با سیستم‌های امنیتی می‌افتد و شما برای گرفتن مجوز، فیلم، اطلاعات و غیره باید تلاش کنید. به دست آوردن یک سری از اطلاعات بسیار سخت است و اینگونه نیست که همه بتوانند به راحتی درباره آن حرف بزنند و به شما به راحتی اطلاعات بدهند. البته زمانی که بتوان اعتمادشان را جلب کرد، می‌توان کار را به درستی انجام داد.

*در ساخت مستند آقاسلطان هیچ کس از ما حمایت نکرد

کاری مانند تقاطع شما با سازمان‌های امنیتی درگیر هستید، مثلا کلانتری باید حضور داشته باشد، باید با جاهای مختلف هماهنگ شود. ولی با این حال سیستمی وجود ندارد که در این مسیر به شما کمک کند.

این اثر 9 ماه زمان برد که یک بخش آن طبیعی بود و بخش دیگر آن غیرطبیعی بود و به نظر من باید در 4 ماه جمع می‌شد، تدوین کار سخت بود و تولید هم می‌توانست دو ماهه جمع شود.

از آنطرف در این کار هر کسی حاضر نبود نریشن بگوید، دوبله کند و... زیرا کار حساس بود و هر کسی که این کار را انجام می‌داد در برخی محافل هنری طرد می‌شد یا مثلا اگر می خواست از کشور خارج شود مشکل پیدا می‌کرد ضمن اینکه هم اینطرف و هم آنطرف به ایراد می گرفتند که چرا این سوژه را ساختید.

*با مستند تقاطع به برخی ابهامات درباره مرگ آقا سلطان پاسخ دادیم

* فارس: بازخوردهای این فیلم مستند چه بود؟

شعبانی: بازخوردی که ما گرفتیم این بود که این مستند برای آدم های بیرون از مرز و آدم‌های داخلی که در این باره برایشان سوال پیش آمده قانع کننده بود و قانع شدند که این آدم فردی نبوده است که نظام بخواهد او را ترور کند. اصلا شخصیت خاصی نداشته است. تا قبل از فیلم برخی ها فکر می‌کردند که مثلا نظام در قتل او دست داشته اما وقتی بررسی شد و همه متوجه شدند که او شخصیت خاصی نداشته و آدم بسیار معمولی بوده است، چه نیازی بوده است که نظام بخواهد او را بکشد؟ وقتی این سوالات مطرح می‌شود خیلی از افکار عمومی به این نتیجه می‌رسد که راست است و دلیلی ندارد که فرد معمولی را بکشند.

*در مستند حمزه هم بار اصلی بر دوش خودم بود

فارس: در مستند حمزه چطور؟

شعبانی: در این باره هم کسی به کمک ما نیامد و فقط یک جایی کمک بسیار مختصری کرد. بار اصلی هزینه های این فیلم بر دوش خودم بود.

*شبکه الجزیره در زندان اسراییل با مجری عملیات استشهادی مصاحبه می کند ما در ایران با متهم در زندان خودمان نمی توانیم مصاحبه کنیم

* فارس: آیا باز هم حاضرید مستندهایی به این‌گونه درباره افراد خاص دیگری بسازید؟

شعبانی: کار آسانی نیست. روند تولید این مستندها کار ساده‌ای نیست مستندهایی که با سیستم امنیتی ما تداخل پیدا می‌کند بسیار سخت است. وقتی می‌خواهید به سراغ این سوژه‌ها بروید سخت است .مثلا شبکه الجزیره فیلمساز خود را می‌فرستد تا با یک بازداشت شده عملیات استشهادی در زندان‌های اسرائیل مصاحبه می‌کند اما ما با اینکه، آدمی در اختیار خودمان هست نیز نمی‌توانیم صحبت کنیم؛ این عجیب نیست؟

* فارس: آیا تلویزیون سفارش مستند ندا آقا سلطان را داده بود؟

شعبانی: خیر تلویزیون اصلا توان این کار را نداشت. در ضمن دسترسی مستند سازهای ما با مدیران ارشد وجود ندارد.بهتر است بگوییم که بدنه در برخی سوژه ها تصمیم گیرنده نیست و باید از مدیران ارشد اجازه آن را گرفت اما مستند‌سازان به مدیران ارشد و به افراد بالایی دسترسی ندارد. و اگر دسترسی پیدا کنند کارش بیشتر راه می افتد. فیلمسازان دیگر به راحتی می توانند با مدیران ارشد دسترسی پیدا کنند اما مستند سازان اینگونه نیستند.

*در زمان ساخت مستند ادواردو در ایتالیا بازداشت شدیم/سفارت ایران وجود ما را تکذیب کرد!

* فارس: شما جزو تیم مستند «ادواردو» هم بودید که این مستند به نوعی یک مستند تهاجمی در حوزه جنگ نرم محسوب می شود. درباره تولید این کار هم بگویید.

شعبانی: درباره این مستند خاطرات زیادی از عدم همراهی مسئولین با این مدل کارها وجود دارد. زمانی که برای تولید مستند«ادواردو آنیلی» در ایتالیا مشغول بودیم ما را دستگیر کردند و هیچ کس نبود که به داد ما برسد. ما 48 ساعت در زندان بودیم و سفارت هیچ کاری نکرد که هیچ حضور ما را هم تکذیب کرد! ماه مبارک رمضان بود و فکر میکنم شب احیای دوم بود که در زندان بودیم.

*فارس: شاید سفارت واقعا از وجود شما مطلع نبود؟

شعبانی: راهنمای ما رایزن سابق بود و ما اولا به سفارت اعلام کرده بودیم و ثانیا در مراسم های ماه مبارک رمضان در سفارت شرکت کرده بودیم و آنها کاملا از این ماجرا اطلاع داشتند.

*یکی از مسئولان سفارت ایران در واتیکان می گفت سراغ این سوژه نروید برای ما دردسر دارد

یا وقتی یکی از مسئولان سفارت ایران در واتیکان فهمید ما چنین کاری را میخواهیم انجام دهیم توصیه کرد که این کار را انجام ندهید چون دردسر دارد!

به یاد دارم که بعد از ساخت مستند شهید «ادواردو آنیلی» یکی از مدیرانی تلویزیونی به موسسه آمد و بعد از بازدید بدون آنکه بداند این مستند را خودمان ساخته‌ایم، در حال توصیه به ما برای ساخت چنین مستند‌هایی بود و من از ایشان پرسدم شما می‌دانید چه کسی این مستند را ساخته است گفت نه؟ گفتم شما می‌دانید که این تیم چه دردسر‌هایی برای ساخت این مستند کشیده‌اند؟ گفت نه، به همین دلیل است که می‌گویم ما هیچ تیم و یا سیستمی برای حمایت از هنرمندان برای تولید این کارها نداریم.

*برای مستند ادواردو هم از جایی حمایت نشدیم

* فارس: برای مستند شهید «ادواردو آنیلی» جایی از شما حمایت نکرد؟

شعبانی: در مستند اردواردو هیچ جایی از ما حمایت نکرد و تنها سازمان تبلیغات اسلامی مختصر حمایتی کردند ضمن اینکه ما در این کار مشکلات مالی نیز داشتیم.

*هنوز هم مثل همان سالها از مستندساز حمایت نمی شود

* فارس: این مستند‌ها مربوط به 11 سال پیش است. بالاخره امروز به جنگ نرم توجه بیشتری می شود. درست است؟

شعبانی: فکر نمی‌کنم تغییری کرده باشد چون مشکلاتی که برای شما نام بردم برای همین چند سال اخیر هم بوده و اصل ماجرا همان است که بود. البته باید دوطرفه به این ماجرا نگاه کرد چون ممکن است افرادی هم از این طرف یعنی مستند سازان کار خوبی ارائه نکرده باشند در حالی که به آنها اعتماد شده است و این افراد سابقه دیگران را نیز خراب کرده باشند.

* فارس: گاهی عنوان می شود در این موارد عمدی وجود دارد و برای بچه هایی که این در این عرصه کار می کنند سنگ اندازی می شود. نظر شما چیست؟

شعبانی: نه به نظر من عمدی در کار نیست و من ندیدم که آدم مغرضی وجود داشته باشد که نخواهد این اتفاق بیافتد اما سیستم تلویزیون خیلی وقت‌ها اعتماد نمی‌کند. البته اگر مستند‌ساز قدری را بشناسند که کار‌های زیادی دارد، ممکن است حمایت کنند اما آنقدر کارها طولانی خواهد شد که مستند‌ساز از خیر آن می‌گذرد.

* فارس: این موارد در خصوص سازمان‌هایی که خودشان درخواست مستند‌سازی می‌دهند چگونه است؟

شعبانی: ساز‌مانهایی هستند که قرار است از فیلمسازی حمایت کنند اما چیز‌های خارج از عرفی از فیلمساز می‌خواهند که کار را برای فیلمساز سخت می‌کنند و فیلمسازی عطا‌یش را به لقایش می‌بخشد.

مثلا شما میخواهید درباره زنان فیلم بسازید و باید بروید یه جایی طرح را ارائه کنید و بعد از ارائه متوجه می‌شوید که خیلی از دوستان نه طرح را می‌شناسند و نه حتی مستند را و خودشان مانع می‌شوند تا بتوان کاری برای این سازمان انجام داد.

*فارس: با تشکر از وقتی که به ما دادید.

شعبانی: من هم از شما ممنونم.

انتهای پیام/

«محمد‌ابراهیم معیری» در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینمایی فارس گفت: اواخر هفته گذشته تدوین فیلم توسط حسن حسندوست در استودیو روشنا آغاز شد.

وی در ادامه درباره فیلم توضیح داد: با انجام مراحل فنی تلاش می‌کنیم تا فیلم را برای حضور در جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان آماده نماییم.

فیلمبرداری ظرف 30 جلسه در لوکیشن‌های مختلف و در شهرهای مختلف از جمله بوشهر، تهران و دامنه‌های کوه‌های دماوند انجام شد.

داستان فیلم به گونه‌ای آماده شده است که طیف وسیعی را دربرمی‌گیرد و نوجوانان و خانواده است وقتی صحبت از خانواده می‌کنیم یعنی باید مواردی را در داستان بگنجانیم  که بتواند بزرگسالان، کودکان و نوجوانان را دربرگیرد.

در این فیلم الهام چرخنده، هادی دیباجی، علی اوسیوند، مهدی میامی، سهند جاهدی (بازیگر نوجوان) و تعدادی از بازیگران بومی استان بوشهر به ایفای نقش می‌پردازند.

تعدادی از عواملی که در ساخت فیلم همکاری دارند، عبارتند از:

کارگردان: محمد ابراهیم معیری/ تهیه‌کننده: بهروز رشاد/ مدیرفیلمبرداری: نادر معصومی/ صدابردار: علی عدالت‌دوست/ طراح صحنه و لباس: محسن شریفی/ طراح گریم: حسین صالحیان

انتهای پیام/ی

«جمال شورجه» کارگردان سینما در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس، در مورد آخرین اخبار از فیلم سینمایی «آخرین سفر»، اظهار داشت: این کار در حال حاضر نزد بنیاد سینمایی فارابی است تا در مورد آن اظهار نظر کنند.

وی در ادامه افزود: در صورت موافقت و نظر مثبت بنیاد سینمایی فارابی، ما در اواخر این ماه یا اوایل ماه آینده پیش‌تولید کار را آغاز خواهیم کرد.

شورجه در ادامه در مورد همکاران پشت صحنه که قرار است در این پروژه با وی همکاری کنند به فارس، گفت: تا کنون با مجید میرفخرایی (طراح صحنه)، تورج منصوری (مدیر فیلمبرداری)، روح‌الله برادری (تهیه‌کننده)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، امیر‌رضا معتمدی (طراح جلوه‌های ویژه)، «مصطفی احمدی» (برنامه‌ریز و دستیار کارگردان) و .ب. صحبت‌هایی مقدماتی و اولیه صورت گرفته که هنوز به عقد قرارداد منجر نشده است.

* «آخرین سفر» نیمه اول خرداد کلید می‌خورد

شورجه در ادامه در مورد زمان کلید خوردن این پروژه نیز بیان داشت: کار سنگینی است و یک برنامه‌ریزی دقیقی را می‌طلبد، طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته قرار است کار نیمه اول خرداد کلید بخورد.

* «آخرین سفر» طی دو ماه در حوالی بانکوک فیلمبرداری می‌شود

کارگردان «۳۳ روز» در ادامه در مورد لوکیشن‌ها و مدت زمان فیلمبرداری فیلم به فارس، گفت: تقریباً نیمی از بازبینی لوکیشن‌ها انجام شده است و قرار است کار در تایلند حوالی بانکوک به مدت دو ماه فیلمبرداری شود.

* با پرویز پرستویی برای بازی در «آخرین سفر» وارد مذاکره اولیه شدم

«جمال شورجه» در پایان این گفت‌وگو در مورد نحوه انتخاب بازیگر کار نیز اظهار داشت: تا کنون با «پرویز پرستویی» صحبت‌های مقدماتی انجام شده است و ایشان هم در حال مطالعه فیلمنامه کار هستند.

بنابراین گزارش، «آخرین سفر» اواخر زندگی شیخ احمد قمی را روایت می‌کند، به نحوی که سیر و سلوک ایشان در تایلند، چگونگی دست‌یابی به مقام وزیرالوزرایی ایشان در کشور صیام و همچنین نحوه گسترش اسلام از طریق ایشان بررسی می‌شود.

انتهای پیام/ی

«داوود توحیدپرست» کارگردان سینما در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس، گفت: با ساخته فیلم‌نامه «زری‌موش» می‌خواستم لایه‌های ظاهری عشق و وفاداری را تبلیغ کرده و ثابت کنم که مردها و زن‌های وفادار در کشور ایران به وفور وجود دارند و در لایحه‌های باطنی قصدم این بود که عشق و وفاداری را به موضوعات دیگر مثل وفاداری به عهد و پیمان، رفاقت، قراردادهای اجتماعی و هر نوع عشق و وفاداریی که منشأ‌ خیر و خوبی در جامعه خواهد بود ترویج نمایم که متأسفانه شورای محترم پروانه ساخت تلاش و تحقیق چهارساله من در خصوص موضوع عشق و وفاداری را ندید و فیلم‌نامه‌ای که هم پرفروش بود و هم حرفی اساسی برای گفتن داشت را رد کرد و اجازه ساخت آن را در بخش خصوصی به منی که سرم درد می‌کند برای طرح مشکلات مردم و جامعه و نهایتاً حل شدن آن‌ها و الگو شدن کشور نداد.

* «عدالتی در کار نیست دختر» را با موضوع اجتماعی می‌سازم

وی در ادامه افزود: بنابراین فیلم‌نامه جذاب دیگری که همسرم «یاسمن کفایتی» به همراه «فرزانه شبانی» با عنوان «عدالتی در کار نیست دختر» نوشته‌اند را ارائه کردم.

توحیدپرست تصریح کرد: طرح فیلم‌نامه «عدالتی در کار نیست دختر» از خودم است و موضوعی اجتماعی دارد و طبق معمول هدفم بررسی مسائل اجتماعی به نیت اصلاح جامعه است که به نظرم رسالت هر هنرمند مؤمن و آرمان‌خواهی باید باشد.

* همچنان منتظر صدور پروانه نمایش «شیرین قناری» بود هستم

این کارگردان در پایان این گفت‌وگو خاطرنشان کرد: ضمناً من همچنان صدور پروانه نمایش فیلم سینمایی «شیرین قناری بود» که یکی از شریف‌ترین فیلم‌های امسال است هستم که برای ساخت آن خانه و هر چه داشته‌ام را فروخته‌ام و هیچ نهادی تاکنون یک ریال هم به من کمک مالی نکرده است. این در حالی است که فیلم‌سازان بیت‌المالی با زد و بند‌های پشت پرده میلیارد‌ها میلیارد پول بیت‌المال را هدر می‌دهند و فیلم‌های بی‌بو، بی‌خاصیت و حتی ضد دین، کشور، مردم، فرهنگ و هنر این مرز و بوم می‌سازند.

انتهای پیام/ی

«حبیب اسماعیلی» تهیه‌کننده در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینمایی فارس، درباره ارزیابی‌اش از دهه هشتاد و چشم‌انداز سینمای ایران در آغازین سال‌های 90 گفت: در دهه‌های اخیر شاهد تنوع موضوع  در سینما هستیم. در دهه 60 و 70 تنوع موضوع و شرایط اکران به گونه‌ای بود که بیننده به خوبی می‌توانست با فیلم ارتباط برقرار کند و سینما بیننده بسیار خوبی هم داشت در نیمه دوم هشتاد یک سردرگمی به وجود آمد، در توزیع با مشکلاتی مواجه شدیم و بسیاری از دفاتر به تعطیلی کشیده شدند.

وی در ادامه گفت: عدم فعالیت برخی از دفاتر و اکران نشدن فیلم‌ها، یک سردرگمی در تولید به وجودآورد، برخی معتقد بودند سینمایی که هنرپیشه‌محور باشد یا فیلم‌های کمدی می‌تواند بفروشد اما برخی از فیلم‌ها جواب نداد. این سردرگمی صدمه زیادی به سینمای ایران زد.

تهیه‌کننده «خاطره» و «راننده تاکسی» در ادامه به تاسیس کانون پخش‌کنندگان اشاره کرد و گفت: از سال گذشته شرایط اکران مناسبی به وجود آمد و پس از 30 سال کانون پخش از اوایل سال گذشته به یک انسجامی رسید، این کانون از کلیه دفاتری که وجود دارند تشکیل شد و همه طیف از جمله دوستان فعال و یا دفاتری که بنا به دلایل مختلف فعالیت نداشتند، تشکیل شد و همه به یک توافق و تفاهم رسیدند.

وی در ادامه افزود: شروع امسال هم به عقیده من شرایط خوبی بود و متاسفانه وقتی اتفاقی در کشور رخ می‌دهد همه می‌خواهیم به گردن یکدیگر بیاندازیم و بگوییم چیدمان اکران بد بود یا فیلم‌ها مسئله داشتند، به عقیده من هیچ یک از این‌ها نبود شاید اگر فیلم دیگری اکران می‌شد این اتفاقات دوباره صورت می‌گرفت اما چیزی که باعث تاسف است خدشه‌دار شدن قانون و قانون‌مداری در سینما است.

اسماعیلی در ادامه گفت: ما باید تابع قانون باشیم، سه دهه از انقلاب گذشته اما شرایطی که می‌بینیم مثل شرایط اول انقلاب است یک سردرگمی به وجود آمده است. فیلمسازان نمی‌‌دانند چه باید بکنند حتی در میان مدیران فرهنگی سردرگمی دیده می‌شود، ارگان‌ها و نهادهایی که فعالیت می‌کنند نمی‌دانند باید بیشتر به سمت بخش خصوصی گرایش پیدا کنند و یا با بخش دولتی فعالیت کنند و یا خواسته‌های گروهی که به سینما ‌اعتراض دارند را در نظر بگیرند.

وی در ادامه اظهار داشت: امسال که سال حمایت از تولیدات ملی است، سینما که یک هنر صنعت است و شغل ایجاد می‌کند متاسفانه یک سردرگمی ایجاد شده است و متاسفانه اتفاقی که افتاده به فیلم‌ها صدمه زده است و تاثیر بدی هم خواهد گذاشت. با پایین کشیدن تعدادی از فیلم‌ها تاثیر بر فروش دیگر فیلم‌ها هم داشته است‌. البته امیدواریم با فیلم‌هایی که تغییر می‌کند بتوانیم جذب مخاطب داشته باشیم و همگان از تفرقه دوری کنیم و به یک انسجام برسیم.

تهیه‌کننده فیلم‌های «غزل » و «بازیگر» در ادامه گفت: ‌باید منافع سینما را در نظر بگیریم، سینمایی که این روزها آبرویی برای مملکت است، ما فارغ از قضاوت درباره جشنواره‌ها باید به این نکته نیز توجه کنیم، اکثر جوایز مهم جهانی را داشتیم‌ و اسکار نیز به آن اضافه شد و اتفاقی بود که به عنوان فرهنگ بیش از پیش شناخته شده هستیم‌. مسئولین باید به گونه‌ای عمل کنند که آینده‌ای روشن برای سینما ترسیم کنیم و امنیت را دوباره به سینما بازگردانیم.

وی در ادامه افزود: با این اتفاقات که پیش آمده تهیه‌کنندگان با تردید و اضطراب کار را تولید می‌کنند‌. بعد از سی سال ما توقع داریم‌ به یک ثبات در حوزه سینما برسیم و مسئولین ارشاد هم از سینما حمایت کنند. اگر مسئله‌ای وجود دارد دوستان با فیلمی مشکلی دارند از مجرای قانونی وارد شوند، حتی اگر قرار است فیلمی از اکران برداشته شود باید از طریق وزارت ارشاد صورت گیرد تا سینماگران نیز با یک امنیت خاصی به فعالیت بپردازند. اگر از طریق مجاری قانونی نظرات‌شان را اعلام کنند نظرات به سینماگران منتقل می‌شود و موجب رشد خواهد شد.

اسماعیلی در خاتمه افزود: سینمای ما بسیار خوب و نجیب است و حتی بدترین فیلم‌های ما از فیلم‌هایی که از ماهواره‌ها پخش می‌شود بهتر است، مسئولین باید کاری کنند که سینما پررونق و پرمخاطب باشد و تماشاچی ما به سمت ماهواره نرود. باید انسجام بیشتری میان اهالی فرهنگ، هنر و مسئولین‌ ایجاد شود تا سینمای شریف‌مان را بیش از پیش در بازار جهانی مطرح کنیم و در این راستا موفق‌ترعمل کنیم.

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از موسسه تصویر شهر سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، مستند کوتاه «از زندان تا باغ» ساخته مینو بیگی با موضوع تاریخچه زندان قصر است که اولین زندان متمرکز تهران بوده است و پس از مدتی این زندان تعطیل و در سال‌های اخیر توسط شهرداری تهران به باغ موزه تبدیل شد و در حال حاضر به عنوان باغ موزه زندان قصر مورد بازدید عموم است.

عوامل ساخت این مستند که از تولیدات موسسه تصویر شهر به شمار می‌رود شامل: نویسنده و کارگردان: مینو بیگی، مدیر تولید: بابک رضوانی، تصویربردار: پیروز جابری، دستیار تصویربردار: سعید غلامی، عکاس: نرگس مرادی و مجری طرح: موسسه هنر برتر فیروزه‌ای است.

بنابراین گزارش، ساخت «از زندان تا باغ» در ادامه تولید 50 اثر کوتاه اعم از داستانی، مستند و انیمیشن است که با موضوعات مختلف شهری و تحت عنوان «شهری انسانی برای انسان شهری» توسط 50 فیلمساز کوتاه به تهیه کنندگی محمد آفریده در موسسه تصویر شهر ساخته می‌شود.

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرگزاری فارس، این مبلغ صرف تولید فیلم‌های غیرمتعارف و مستقلی خواهد شد که فیلم‌سازان مؤلف فنلاند قصد ساخت آن‌ها را دارند.

منتقدان سینمایی از اقدام جدید کمیسیون فیلم فنلاند- که زیر نظر دولت مرکزی فعالیت می‌کند - استقبال خوبی کرده‌اند و از آن به عنوان یک گام مهم اسم می‌برند.

از ماه اکتبر سال گذشته، تهیه‌کنندگان سینمایی در فنلاند فرمول تازه‌ای را برای تولید محصولات سینمایی خود ابداع کردند، که به نظر می‌رسد فرمول خوبی بوده است.

طبق این فرمول، هر تهیه‌کننده‌ای که بتواند 50 درصد هزینه‌های تولید فیلم خود را تأمین کند؛ می‌تواند از منابع دولتی تقاضای وام و کمک مالی کند.

طرف دولتی هم تضمین می‌کند 50 درصد باقی مانده از هزینه‌های تولید این فیلم‌های سینمایی را پرداخت کند تا آن‌ها به مرحله تولید برسند.

این همکاری مساوی مشترک بین سرمایه‌گذاری خصوصی و نهادهای دولتی کمک می‌کند تا تعداد بیشتری فیلم سینمایی در فنلاند جلوی دوربین برود.

اهالی سینمای می‌گویند بر اساس این فرمول جدید، تهیه‌کنندگان و فیلم‌سازان می‌توانند سرمایه‌های تازه نفس و بلاتکلیف خارج از صنعت سینما را جذب خود کنند.

مسئولان کمیسیون فیلم فنلاند هم با تأیید اقدام جدید صنعت سینمای کشور و فرمول چاره ساز آن‌ها، گفته اند به هنرمندان کمک می‌کنند تا سرمایه‌های سرگردان واحدهای مختلف خصوصی و دولتی را جذب سرمایه‌گذاری در محصولات سینمایی کنند.

طرح‌های جدید سینمایی در فنلاند در شرایطی ارائه می‌شوند که تولید و اکران عمومی موفق محصولات داخلی، در حال شکوفایی است.

در سه ماه اول سال 2012 ، فیلم‌های فنلاندی 44 درصد فروش جدول گیشه نمایش سینماهای کشور را در اختیار خود داشته‌اند.

هفده فیلم فنلاندی طی این مدت به نمایش عمومی درآمد. این فیلم‌ها در کل 13 میلیون دلار در جدول گیشه نمایش فروش کردند.

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرگزاری فارس، تهیه‌کنندگان فیلم که در حال آماده کردن فیلم‌نامه قسمت دوم هستند، توضیح نداده‌اند که چرا پس از این همه سال به فکر ساخت دومین قسمت آن افتاده‌اند.

«رابرت دنیرو» در نسخه اصلی در نقش جک والش ظاهر شد. او یک جایزه بگیر حرفه‌ای بود که در حرفه پیدا کردن آدم‌های مشکوک و تحویل آن‌ها به مراجع مختلف بود.

او قرار است یک مرد محکوم (با بازی چارلز گرودین) را از یک منطقه دور آمریکا تا یک منطقه دیگر اسکورت کند و در طول راه با مشکلاتی روبرو می‌شود.

رابرت دنیرو در دومین قسمت فیلم دوباره در نقش جک والش بازی خواهد کرد. در عین حال وی یکی از تهیه‌کنندگان این نسخه هم خواهد بود.

فیلم‌‌نامه دومین قسمت «فرار نیمه شب» را دیوید الیوت و پل لاوت نوشته‌اند و قرار است آن را دوباره نویسی کنند.

این دو قبل از این فیلم‌نامه «چهار برادر» و «جی آی جو: ظهور کبرا» را نوشته‌اند. آن‌ها برای نگارش فیلم‌نامه «فرار نیمه شب 2» چند بار نسخه اصلی آن را تماشا کردند.

قصه فیلم‌نامه آن‌ها، دنباله‌ای بر ماجراجویی‌های جک والش است، ولی به صورت رسمی اعلام نشده این ماجراجویی‌ها چه شکل و شمایل و چه حال و هوایی خواهد داشت.

برت راتنر که فیلم‌های «ساعت شلوغی» و «سرقت برج» را قبل از این ساخته، از دوستداران نسخه اصلی «فرار نیمه شب» و بازی دنیرو است.

او می‌گوید بسیار خوشحال است که امکان همکاری با این بازیگر قدیمی و کلاسیک را پیدا کرده و می‌تواند قسمت دوم یک اثر تحسین شده را کارگردانی کند.

«فرار نیمه شب» دومین فیلم مطرح دهه هشتادی رابرت دنیرو است که طی هفته‌های اخیر خبر تولید دومین قسمت آن اعلام می‌شود.

قرار است «گاو خشمگین» این بازیگر هم صاحب قسمت دوم شود ولی این بازیگر با این نسخه همکاری نخواهد داشت.

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرگزاری فارس، شرکت فیلم‌سازی این بازیگر به نام آپیان وی هفته قبل امتیاز برگردان سینمایی این رمان را خریداری کرد و رسانه‌های گروهی پیش‌بینی کردند وی در آن بازی هم کند.

شرکت فیلم‌سازی دی کاپریو «در شب زندگی کن» را با همکاری کمپانی برادران وارنر تهیه خواهد کرد و هنوز زمان دقیقی برای شروع کار فیلم‌برداری آن اعلام نشده است.

این نوول سومین اثر ادبی لهان است که توسط کمپانی برادران وارنر تبدیل به یک فیلم سینمایی می‌شود. «رود مرموز» و «بچه‌ای که رفت» دو نوول دیگر این نویسنده هستند.

این در حالی است که رمان دیگر لهان «جزیره شاتر» در کمپانی پارامونت تولید شد و دی کاپریو نقش اصلی آن را جلوی دوربین مارتین اسکورسیزی بازی کرد.

لهان می‌گوید: «من همکاری خیلی خوبی با کمپانی برادران وارنر و لیوناردو دی کاپریو داشته‌ام و خیلی دوست دارم نقش اصلی نسخه سینمایی «در شب زندگی کن» را خود او بازی کند.»

اما دی کاپریو در حال حاضر قرارداد بازی در چند فیلم دیگر سینمایی را دارد و قبل از بازی در فیلم «در شب زندگی کن» باید در آن‌ها ظاهر شود.

از داخل کمپانی برادرارن وارنر خبر می‌رسد که مسئولان آن قصد دارند زمان شروع فیلم برداری محصول جدید خود را به زمانی موکول کنند که دی کاپریو وقت آزاد برای بازی در آن را داشته باشد.

خط اصلی قصه نوول «در شب زندگی کن» در دوران رکود اقتصادی آمریکا و زمان ممنوعیت فروش برخی کالاها اتفاق می‌افتد.

این قصه گنگستری الهام گرفته از فیلم‌هایی است که خود نویسنده در دوران کودکی‌اش دید و معمولا جیمز کاگنی نقش اصلی آن‌ها را بازی می‌کرد.

قصه نوول قصد دارد نگاه تازه‌ای به آن دوران بیندازد که تا به امروز توجه کمتری به آن شده است.

از دی کاپریو هفته قبل نسخه سه بعدی «تایتانیک» به روی پرده سینماهای جهان رفت که با استقبال خوب تماشاگران روبرو شد.

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از روابط عمومی جشنواره، «محمدرضا عباسیان» دبیر این جشنواره با اعلام این خبر افزود: فراخوان نخستین جشنواره بین‌المللی فیلم ویدیو تهران فردا دوشنبه به صورت رسمی از طریق رسانه‌ها اعلام می‌شود و جزییات بخش‌ها، جوایز و قسمت‌های آن منتشر می‌شود.

وی در این خبراعلام کرد: مؤسسه رسانه‌های تصویری با حمایت سازمان سینمایی کشور، همزمان با مبعث نبی اکرم(ص) و میلاد حضرت اباعبدا...(ع) نخستین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ویدئویی تهران را به منظور سنجش ارزش‌های هنری و تکنیکی، تشویق و تقدیر سازندگانی که به ترجمان زیبا و هنرمندانه پیام و آرمانهای عالیه اسلامی و ملی مبادرت کرده‌اند برگزار می‌نماید.

عباسیان با اشاره به بخش‌های مختلف جشنواره عنوان کرد:

40 یاس زرین و جایزه برتر در بخش‌های مختلف برای اهدا به برترین های نخستین جشنواره بین‌المللی فیلم ویدیو تهران در فراخوان پیش بینی شده است.

دبیر نخستین جشنواره بین المللی فیلم ویدیو تهران با بیان اینکه هیئت‌های متشکل از هنرمندان، کارشناسان فرهنگی و صاحبنظران سینمایی کشور، به صورت جداگانه بخش‌های جشنواره را ارزیابی و داوری خواهند کرد خاطرنشان کرد: 18 یاس زرین و جایزه برتر در بخش مسابقه ایران ( رویش یاس‌ها)، 7 یاس زرین در بخش مسابقه یک دهه ( خاطره یاس‌ها)، 7 یاس زرین در بخش مسابقه بین الملل، و جوایز متعددی در بخش‌های مسابقه سینما ویدیو، جوایز ویژه سازمان، و ... اهدا می‌شود.

عباسیان عناوین جوایز بخش مسابقه ایران را به این ترتیب اعلام کرد: در بخش مسابقه ایران 18 جایزه و یاس زرین شامل:  بهترین فیلم (به تهیه‌کننده)، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگرمرد، بهترین بازیگر زن، بهترین بازیگر مکمل مرد، بهترین بازیگر مکمل زن، بهترین تصویربرداری، بهترین تدوین، بهترین صدا، بهترین جلوه‌های ویژه میدانی، بهترین جلوه‌های ویژه بصری، بهترین موسیقی، بهترین چهره پردازی، بهترین طراحی صحنه و لباس، بهترین فیلم اول (به کارگردان)،  فیلم برگزیده تماشاگران و جایزه ویژه هیئت داوران.

به گفته وی در بخش مسابقه یک دهه نیز، هیئت داوران آثار عرضه شده طی ده سال گذشته (1380-1390) را با رویکردهای جشنواره مورد قضاوت قرار داده و جوایز خود را به تهیهکننده و کارگردان به طور مشترک در قالب یاس زرین بهترین فیلم دفاع مقدس و انقلاب اسلامی، یاس زرین بهترین فیلم دینی ، یاس زرین بهترین فیلم خانوادگی، یاس زرین بهترین فیلم کمدی، یاس زرین بهترین فیلم کودک و نوجوان، یاس زرین بهترین فیلم اجتماعی و یاس زرین بهترین فیلم حادثه‌ای- پلیسی اهدا می‌نماید.

مدیرعامل موسسه رسانه‌های تصویری با اشاره به بخش مسابقه بین الملل جشنواره فیلم ویدیو تهران هدف از برپایی این بخش را نمایش منتخبی از آثار ویدئویی جهانی عنوان کرد  که علاوه بر تعامل فرهنگی، امکان ارزیابی بهتر موقعیت فیلم‌های ویدئویی ایران را در مقایسه با دیگر کشورها فراهم می‌آورد.

هیئت داوران، آثار این بخش را که سال تولید آن‌ها 2009 به بعد باشد، مورد قضاوت قرار داده، هفت جایزه شامل: یاس زرین بهترین فیلم (به تهیه‌کننده)، یاس زرین بهترین کارگردانی، یاس زرین بهترین فیلمنامه، یاس زرین بهترین دستاورد فنی هنری، جایزه ویژه هیئت داوران، یاس زرین بهترین فیلم با موضوع بیداری اسلامی، یاس زرین فیلم برگزیده تماشاگران را اهدا می‌نماید.

وی در ادامه افزود: علاوه بر این جوایز، در بخش مسابقه سینما ویدیو نیز، آثار سینمایی ایرانی که طی سال گذشته (89-90) به شبکه‌های ویدئور سانه راه یافته‌اند، با تکیه بر ارزش‌های هنری، جذابیت قصه و کثرت مخاطب مورد قضاوت قرار داده به سه اثر برتر جایزه اهدا می‌نماید.

دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم ویدیو تهران با اشاره به جدا شدن بخش ویدیو از جشنواره بین‌المللی فیلم فجر تصریح کرد: فیلم های ویدیویی ارزش‌ها، ظرفیت‌ها و قابلیت‌هایی دارند که می بایست در قالب یک جشنواره مستقل مورد ارزیابی و تقدیر قرار گیرند و امیدواریم با تعامل و همکاری همه فعالان سینمایی، مراکز و سازمان‌های مختلف و اصحاب رسانه شاهد برگزاری جشنواره‌ای موثر، جریان ساز و ماندگار در این عرصه باشیم و سنگ بنای حرکتی تاثیرگذار گذاشته شود.

انتهای پیام/ی

به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، لوح فشرده فیلم سینمایی «سوت پایان» ساخته نیکی کریمی طی مراسمی در سینما آزادی‌ رونمایی شد.

در این مراسم افرادی چون «نیکی کریمی»، «نظام‌الدین کیایی»، «همایون شجریان»، «حامد بهداد»، «الناز شاکردوست»، «محمد سریر»، «هستی مهدوی‌فر»، «سعید رجبی‌فروتن»، «مرتضی شایسته» و ... اشاره کرد.

بنابراین گزارش، فیلم سینمایی «سوت پایان» از 27 فروردین به شبکه نمایش خانگی می‌آید. شرکت ریز‌‌موج این فیلم را توزیع می‌کند.

سومین ساخته سینمایی نیکی کریمی تابستان پارسال به نمایش عمومی درآمد و در جشنواره‌های مختلف از جمله پوسان، دبی و وزول روی پرده رفت.

«سوت پایان» ماجرای زن و شوهر فیلمسازی است که به واسطه بروز مشکلی برای یکی از بازیگران فیلمشان با اتفاقات تازه‌ای روبرو می‌شوند.

نیکی کریمی، شهاب حسینی، هستی مهدوی‌فر، اشکان خطیبی و آتیلا پسیانی در «سوت پایان» به ایفای نقش پرداخته‌اند.

انتهای پیام/ی

«محمد هوشیاری» تهیه‌کننده این پروژه مستند در گفت‌وگو با خبرنگار رادیو و تلویزیون فارس گفت: سینما در تاجیکستان با برنامه‌ریزی و راه‌اندازی تاجیک کینو (تاجیک فیلم) در دهه 1930 مطرح شد و در سال‌های 1934 با تولید فیلم‌هایی جذاب از اسطوره‌های مطرح ایرانی نظیر رستم و سهراب و داستان‌های اساطیری دیگری از منظومه حماسی شاهنامه فردوسی تولید شده و مخاطبان زیادی را به خود اختصاص داد.

هوشیاری در ادامه تصریح کرد: تعداد بالای سینما و استودیوهای فیلم سازی و احداث اولین لابراتوار چاپ و ظهور نگاتیو در منطقه در این کشور احداث شد و نشان از رونق فیلم‌سازی در تاجیکستان را می‌دهد.

تهیه کننده این مجموعه اضافه کرد: ولی امروزه کاهش چشمگیر سینماهای نمایش دهنده فیلم بعد از فروپاشی شوروی نمایانگر افول سینما در این کشور است.

و از آنجایی که طی سال‌های گذشته آثار سینمایی کشور تاجیکستان قبل و بعد از فروپاشی برگرفته از آداب و رسوم و فرهنگ غنی ایرانیان است و حتی اخیراً برخی از آثار تاریخی و فاخر قرآنی ما مورد استقبال بی‌نظیر ملت تاجیکستان قرار گرفته و در تحقیقات بدست آمده و نظرات مسئولین این کشور مبنی بر معنویات بجا مانده پس از پخش این آثار تأییدی بر این موضوع است.

هوشیاری در ادامه گفت: به راستی زبان گویا، جذاب و تأثیرگذار فیلم و سریال بهترین وسیله برای اشاعه فرهنگ غنی و اهداف والای انسانی است.

لذا اهمیت این موضوع ما را بر آن داشت تا در این مجموعه مستند نگاهی کامل و جامع به سینمای تاجیکستان قبل و بعد از فروپاشی شوروی و تشابهات فرهنگی و دلیل روزهای طلایی سینما در گذشته و رکود کنونی آن را مورد تحقیق و بررسی قرار دهیم.

وی تصریح کرد: در این مجموعه با منتقدین، سینماگران پیش‌کسوت، متولیان امور فرهنگی و هنری، بازیگران و نویسندگان و شعرای تاجیک گفت‌وگو خواهیم کرد و نظرات آنها را در مورد وضعیت کنونی سینمای این کشور در جهان و تأثیر آن در حفظ و حراست از فرهنگ غنی آن کشور را جویا خواهیم شد.

ساخت این مجموعه مستند طی هماهنگی‌های صورت گرفته با سفیر محترم ایران در تاجیکستان دکتر علی‌اصغر شعردوست که از فعالان و تأثیرگذار در عرصه فرهنگ و هنر هستند خواهد بود که قرار است به جهت تحقیقات تکمیلی، برخی مذاکرات و برنامه‌ریزی برای پیش تولید مجموعه با تعدادی از عوامل پروژه اواخر فروردین ماه با سفر به تاجیکستان کلید آغاز به کار این مجموعه زده شود.

عوامل سازنده این مجموعه به شرح زیر است:

کارگردان: امین زندگانی و روزبه رحیم‌نژاد، مدیر تصویربرداری: مرتضی درویش‌خانی، دستیار تصویر: شاهرخ مولانا، مشاور پروژه: علی اصغر شعردوست، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: امید رضازاده، تدوین: روزبه رحیم‌نژاد، دستیار تدوین: امیرحسین هوشیاری، عکاس: علی درویش‌خانی و تهیه‌کننده این پروژه محمد هوشیاری است.

انتهای پیام/ی