شده تا به حال کودک پرخاشگر و عصبي‌اي را ببينيد و بعد، تصور کنيد که او لوس، بي‌تربيت يا بيش فعال است؟ تا به حال شده کودکي را ببينيد که افسردگي دارد؟ خب واقعيت اين است که افسردگي در بچه‌ها با بزرگترها تفاوت‌هاي زيادي دارد. درصدي از کودکان در دوره‌اي از زندگي با مشکلات عاطفي يا رفتاري شديد مواجه‌اند که افسردگي هم يکي از آنهاست. آنها احساس غمگيني مي‌کنند زود به گريه مي‌افتند، تحريک پذيرند و افکار منفي درباره خود دارند اما در کنار همه اين‌ها يک ويژگي مهم هم دارند: پرخاشگر هستند، حرص ديگران را در مي‌آورند و آسيب مي‌رسانند.

كودك افسرده فاقد انرژي لازم است و احساس خستگي مي‌كند. از لحاظ ظاهر نيز رنگي پريده دارد. تمركز حواس او پايين مي‌آيد؛ چنانچه قادر به توجه كردن و تمركز داشتن نيست و خود را فردي بي‌ارزش و بي‌كفايت احساس مي‌كند. افكار مربوط به مرگ هم در او بروز مي‌كند. فكر خودكشي (البته بدون طرح و نقشه معين) نيز در بعضي كودكان افسرده ديده مي‌شود.كودكان افسرده به خاطر پايين بودن سطح توجه تمركز، اغلب قادر به درس خواندن نيستند. يادگيري آنها كُند مي‌شود و علاقه‌اي به درس و مدرسه نشان نمي‌دهند. افت تحصيلي براي آنها پيش مي‌آيد و حتي برخي از آنان، پس از چند روز تعطيلي و به مدرسه رفتن، ابراز بي‌علاقگي مي‌كنند. به تدريج اين فقدان تمايل، به ترس از مدرسه تبديل مي‌شود. پس اگر اين علايم را در کودک خود مي‌بينيد، هرچه سريعتر به دنبال يک کمک روانشناختي باشيد تا از عواقب اين بيماري در امان بمانيد.