مشاعره آنلاین

    وصل من با تو همین بس که در آن کو شب تار

کنم افغان و شناسی تو به آواز مرا

امام علی(ع) می فرمایند:

اشک ها نخشکید، مگر به سبب سخت دلی و دل ها سخت نشد مگر به سبب کثرت گناه.

علل الشرایع، ص81، ح1.

            ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی                    دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

حافظ

با حرف ه مشاعره بزن؟

هــــــر كس آزار منِ زار پســـــندیــــــد ولــــــــــی                نپـــســـــندیــــد دلِ زار مـن آزارِ كســــی

شهریار

یارب کجاست محرم رازی که یک زمان

دل شرح آن دهد که چه گفت و چه ها شنید

دارم هـــوای صحبت یــــاران رفتـــــه را           یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم

شهریار

ماییم و نوای بی نوایی

بسم الله اگر حریف مایی 

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم 

دولت صحبت آن مونس جان مارا بس

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی  

      چه خیال ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

یادایام جوانی جگرم خون می کرد 

خوب شد پیر شدم کم کم و نسیان آمد 

ایرج میرزا

در قحطی عاطفه بیا قول بده
بعد از پدرم کنار ما می مانی!

یک نفر آمد صدایم کرد و رفت         در قفس بودم، رهایم کرد و رفت

تنـــت بــه نــاز طبـــیـبان نیازمـند مباد                   وجــود نـازکــت آزرده گـزنـد مباد
«حافظ»

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد                     نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد

«حافظ»