مشاعره آنلاین

درد سری می دهیم باد صبا را****تا برساند به دوست قصه ما را

آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

یا رب این تاثیر دولت در کدامین کوکب است

تو مشغولی به حسن خود چه غم داری زکار ما؟****که هجرات چه می سازد همی با روزگار ما

الا ای آهوی وحشی کجایی

مرا با توست چندین آشنایی

یکی در ابر بهاری نگر ز رشته صبح****چگونه می گسلد دانه لولو را

آنکه دامن می زند بر آتش جانم، حبیب است

آنکه روز افزون نماید خود درد من،آن خود طبیب است

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را

از دل خونگرم ما پیکان کشیدن مشکل است

                                     چون توان کردن دو یکدل را ز یکدیگر جدا؟

(صائب تبریزی)

اندر آن ساعت که بر پشت صبا بندند زین

با سلیمان چون برانم من که مورم مرکب است

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود  

        سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد

که در چمن همه گلبانگ عاشقانه توست

تا توانی دلی بدست آور

دل شکستن هنر نمی باشد

دلا منال زبیداد و جور یار که یار

تو را نصیب همین کرد و این از آن دادست

تاكنون يك روستايى اختلاس از او نكرد

گرچه شهرى مى كند از روستايى اختلاس

سنگ و گل را کند از یمن نظر لعل و عقیق

هر که قدر نفس باد یمانی دانست