مشاعره آنلاین

هر دم از این باغ بری می رسد

تازه تر از تازه تری می رسد

دلم امید زیاد به وصل روی تو داشت                            ولی اجل به ره عمر رهزن امل است

تا خویشتنی به وصل جانان نرسی

خود را به ره دوست فنا باید کرد

دل میرود ز دستم صاحبدلان خدا را                     دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است

با دوستان مروت با دشمنان مدارا

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز                   کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم

که در طریقت ما کافریست رنجیدن

نه چشم دل به سویی ، نه باده در سبویی                            که تر کنم گلویی به یاد آشنا

الا اي يوسف مصري كه كردت سلطنت مغرور                         پدر را باز پرس آخر كجا شد مهر فرزندي

یکی شد غرق بحر آشنایی  

        یکی لب‌تشنه در بر جدایی
 

یا رب این کلبه مقصود تماشاگه کیست

که مغیلان طریقش گل و نسرین من است

تو می روی هر سو کرشمه می چکد از تو ******* که داد این روش وشکل سر و سبز قبا را

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است****در بند سر زلف نگاری بوده است

این دسته که بر گردن او می بینی****دستی ست که بر گردن یاری بوده است