سفر به کردستان

 لباس مردانلباس مردان شامل: 
چوخه: که تن پوشی پشمی يا کتانی است که در سقز، مريوان و بانه به آن "کوا" می گويند و در سنندج به "چوخه" مشهور است. 
پانتول: پانتول شلوارهای گشادی هستند که به آن "رانک" نيز گفته می شود. 
ملکی: تن پوشی است بدون يقه که از بالا تا پايين بالا تنه آزاد است.
لفکه سورانی: نوعی آستين شل و دراز است که دارای شکل مثلثی بوده و بر روی مچ و دست بسته می شود. 
شال: شال که به آن "پشت ون" و "پشت ينه" نيز گفته می شود، 3 تا 10 متر طول دارد که در ناحيه کمر بر روی لباسها بسته می شود. 
دستار: دستار يا "کلاقاه" نيز به "دشلمه"، "مندلی"، "رشتی" و "سروين" نامگذاری شده اند که بعنوان کلاه بر سر مردان کاربرد دارد. 
فرنجی: فرنجی يا فرجی معمولا مورد استفاده مردان هورامی است که از نمد ساخته شده است. 
کوله بال: نوعی پوشش نمدی است که چوپانان در هنگام رفتن به صحرا بتن می کردند.

 لباس زنانجافی: شلواری است همانند شلوار مردان که توسط زنان کرد مخصوصا در روستاها در هنگام کار پوشيده می شود، در اوقات ديگر زنان شلوارهای گشادی می پوشند که از ابريشم ساخته شده است. 
کولنجه: تن پوشی است که بر روی لباسهای بلند پوشيده می شود. در اورامان به آن "سوخمه" می گويند. کولنجه ساخته شده از مخمل يا لباسهای ابريشمی ظخيم است. 
شال: پوششی زيباست که بر کمر بسته می شود. 
کلاو: کلاه يا کلاو دارای استوانه کوچکی است که به وسيله تزئينی مزين می شود و بسيار زيباست. 
کلاکه: روسری يا دستاری است که بجای کلاه مورد استفاده زنهاست. کلاکه دارای رشته های بلند سياه و سفيد ابريشمی است که روی آنرا زر دوزی می کنند. .