سفر به کردستان

 درياچه زريواراين درياچه آب شيرين در 2 کيلومتری شهر مريوان واقع است. اين درياچه منطقه ای به وسعت 9 کيلومتر دربر گرفته و ميانگين عمق آن 5 متر می باشد و بيشترين عمق درياچه به 18 متر می رسد. نام زريوار يا زريبار از زبان پهلوی کهن بجای مانده است، که در اين منطقه در دوران قبل از اسلام به اين زبان گفتگو می شد. آب اين درياچه بوسيله چشمه های زيرزمينی تامين می گردد.

 پوشش های گياهی، مخصوصا مناطق جنگلی يکی از مهمترين و زيباترين جلوه های طبيعی و يکی از جاذبه های توريستی در هر منطقه بشمار می رود. جنگلهای کردستان قسمتی از جنگلهای قسمت غربی کشور را تشکيل می دهند که از نظر اهميت پس از جنگلهای شمال در مقام دوم قرار دارند. جنگلهای کردستان در حدود 320000 هکتار می باشند. مهمترين قسمت اين جنگلها در قسمت غربی استان و از شمال بطرف جنوب کشيده شده است. بانه و مريوان عضو اين مناطق جنگلی می باشند. درختان مشهور جنگلهای بانه و مريوان عبارتند از: درخت سقز فارسی، بلوط، گردو، گلابی، سيب، آلبا لو، بيد و درختان متعدد ديگری که در کنار رودخانه ها جلوه گر هستند. اين مناطق در فصول سبز سال جلوه بسيار زيبايی دارند. بنابرئين از توانايی خوبی برای جذب توريست برخوردارند.

 دشتهای بانهدر محدوده شهرستان بانه دو دشت با نامهای تال و شوی وجود دارند. دشت تال 1800 هکتار می باشد و منطقه شوی 2000 هکتار است. از زمانهای قبل رودخانه های سيد سارم و زاريوان به رودخانه گالوی ملحق می شد. در دشت شوی، رودخانه های شوی و نجو نيز به رودخانه گالوی می ريزند. در اين منطقه تنوع زيادی وجود دارد و در خلال بهار و تابستان پوشش گياهی سبزی را به خود می گيرد و در پاييز دارای جلوه بسيار زيبايی است.

 جنگلهای اطراف بانه
منطقه جنگلی بانه حدود 50000 هکتار می باشد. دامنه غربی گردنه خان به عنوان مرز شرقی جنگلهای حومه شهر بانه به حساب می آيد. از اين منطقه به طرف غرب درختها، همانند جنگلهای مريوان، سبز و پرپشت می باشند.

 دشت دهگلان
وسعت اين دشت 62700 هکتار می باشد و ارتفاع آن از سطح دريا 1800 متر است. خاک اين دشت بسيار حاصلخيز بوده و دارای پوشش گياهی قابل توجهی است. در بهار اين منطقه جلوه زيبايی به خود می گيرد.

 دشت کامياراناين دشت در حومه شهر کامياران واقع است و به دو قسمت تقسيم می شود. قسمت جنوبی که در استان کرمانشاه واقع است و قسمت شمالی که در روستای چقابراله (10 کيلومتری شمال مريوان) می باشد. وسعت اين دشت 17370 هکتار است، ارتفاع آن از سطح دريا 1400 متر می باشد و اين دشت يکی از زيباترين و جذابترين دشتها از نظر پوشش گياهی در استان می باشد.

 جنگلهای مريوانجنگلهای منطقه مريوان که در حدود 185000 هکتار می باشد و از گاران گورجه تا انتهای غربی روستای شيخ عطار ادامه پيدا می کند. دشت مرتفع غربی کوههای زاگرس باعث متراکم کردن ابرهای باران زای مديترانه ای می شود و لذا شرايط بسيار خوبی را برای توليد پوشش جنگلی در اين منطقه فراهم آورده است.

 دشت قروه
وسعت اين دشت 58400 هکتار می باشد و ارتفاع آن از سطح دريا 1800 متر است. اين دشت در حومه شهر قروه واقع است و رودخانه چم شور در اين منطقه جاری است.

 جنگلهای اطراف سنندجوسعت اين منطقه جنگلی در حدود 78000 هکتار است و در غرب کامياران و جنوب سنندج واقع است.

 دشتهای سقز
در محدوده حومه شهر سقز دشتهای متعددی وجود دارد که مهمترين آنها صاحب، قلا کن، لی گرمی و کول تپه می باشند. وسعت پوشش اين منطقه حدود 700 هکتار می باشد و 1650 متر از سطح دريا ارتفاع دارد. تعدادی از اين دشتها در فصلهای تابستان و بهار سرسبز و پر از گلهای وحشی می شوند و محيط بسيار جذابی را پديد می آورند.

 جنگلهای اطراف سقزوسعت جنگلهای سقز در حدود 7000 هکتار است. اين منطقه در ميان بوکان و سقز در دامنه پر شيب شمالی-جنوبی اين مسير واقع است. اين منطقه جايگاه خوبی برای توليد درختان زود رشد می باشد که منظره بسيار جذاب و زيبايی را بوجود می آورند.

 ديگر دشتها
ديگر دشتهای استان کردستان عبارتند از: دشت کامسان با وسعت 1500 هکتار، دشت امير آباد با وسعت 6000 هکتار در حومه شهر کامياران، دشت بيجار با وسعت 53000 هکتار در شهر بيجار.

 مناطق حفاظت شده حيوانات وحشیتنوع شرايط اقليمی، فراوانی منابع آبهای جاری و پوشش گياهی مناسب باعث ايجاد محل مناسبی برای زندگی گونه های حيوانات وحشی، پرندگان مهاجر و بومی و تنوع ماهيها گشته است. به علاوه استان کردستان از نظر وجود گونه های حيوانات شکاری از اهميت زيادی برخوردار است و تا بحال 34 گونه در اين مناطق گزارش شده است. از گونه های حيوانات وحشی که در ارتفاعات کم يافت می شوند می توان خرس، کفتار، شغال، گرگ، روباه، راسو، سمور و گورکن را نام برد. و در ارتفاعات بالاتر بز وحشی، گوسفند وحشی، پلنگ، بز کوهی و خرس يافت می شود. در اين منطقه گونه های متعددی از پرندگان بومی و مهاجر وجود دارد که از مهمترين اين پرندگان می توان کبک، مرغابی، کبک زرد، عقاب، کبوتر و قمری را نام برد که بومی بوده و نيز دارکوب، چکاوک، سار، لاشخور، کلاغ، هدهد، مرغ نوروزی، زاغ، طوطی از پرندگان مهاجر می باشند.

 قلل و ارتفاعات استان از مناطق تفريحی می باشند. ارتفاعات مناطق غربی که بخش گسترده ای از استان را تحت پوشش دارد مرزی طبيعی را ايجاد نموده است. يخچالهای طبيعی باعث ايجاد چشمه های آبی مناسبی برای رشد درختان در ارتفاعات کم اين قلل شده است. اين جريان بيشتر در نزديک شهرهای واقع در جنوب استان ديده می شود. 

 کوه چهل چشمه
اين کوه مرتفع ترين کوه در شمال رشته کوههای زاگرس است. ارتفاع آن 3173 متر و در 53 کيلومتری جنوب شرقی سقز واقع است. رودخانه های شورقی، چهل چشمه، کاله بار و چم جاکتو از اين منطقه سرازير می شوند. همينطور رودخانه های ديگری نيز از ارتفاعات کم اين کوه سرچشمه می گيرند و زيبايی مخصوصی را به اين کوه داده اند. با توجه به زيبايی های طبيعی، اين منطقه از اماکن تفريحی بشمار می رود.