هیپوگلیسمی عملکردی
هیپوگلیسمی عملکردی عبارت است از پایین افتادن قندخون به علت تولید بیش از اندازه انسولین از لوزالعمده. این یک بیماری نیست و غالباً اگر تنها براساس علایم تصمیم گرفته شود، اشتباه تشخیصی رخ میدهد. این اختلال برخلاف تصور شایع نیست (مگر در بیماران دیابت).
فراوانی و شدت علایم زیر در افراد مختلف متفاوت است:
ضعف یا از حال رفتن
تعریق
گرسنگی زیاد
عصبی بودن و لرزش دستها
سردرد
گیجی
تغییرات شخصیتی
گاهی صرع و تشنج
ندرتاً نامنظمی ضربان قلب
ندرتاً از دستدادن هوشیاری
هیپوگلیسمی عملکردی احتمالاً در اثر تولید بیش از اندازه انسولین از لوزالعمده در پاسخ به مصرف شکر و سایر هیدارتهای کربن (قندها)، ورزش سنگین، حاملگی، یا علل ناشناخته به وجود میآید.
موارد و داروهای زیر سطح قندخون را در بعضی از افراد پایین میآورند: تنباکو؛ کافئین؛ الکل؛ آسپیرین؛ قرصهای قندخون از نوع سولفونیل اوره (مثل گلیبیگلامید)؛ متفورمین؛ هالوپریدول؛ پروپوکسیفن؛ کلرپرومازین؛ پروپرانولول؛ پنتامیدین؛ دیزوپرامید
ندرتاً تومور لوزالعمده
نارسایی مزمن کلیه
استرس
رژیم غذایی نامناسب
مصرف دخانیات
مصرف داروهایی مثل داروهای فهرست شده در بالا
خستگی یا کار زیاد
دستورات غذایی که زیرعنوان رژیم غذایی آمدهاند را رعایت کنید.
از استرس اجتناب کنید.
از مصرف دخانیات خودداری کنید.
از نوشیدن الکل جداً پرهیز کنید.
سعی کنید علایم زودهنگام این حالت را شناسایی کنید و سریعاً اقدام مناسب را در پیش گیرید.
علایم را میتوان با درمان کنترل نمود.
احتمال بروز حمله پایین افتادن قندخون به هنگام شناکردن، کارکردن با ماشینها، یا رانندگی
امکان دارد انجام بررسیهای آزمایشگاهی مثل اندازهگیری قندخون و بررسی میزان تحمل گلوکز توصیه شود.
به فکر تغییر شیوه زندگی خود باشید.
رواندرمانی یا مشاوره برای فراگیری روشهای مقابله با استرس
معمولاً دارویی برای این اختلال ضرورت ندارد.
محدودیتی برای آن وجود ندارد.
روزانه 6-5 وعده غذایی کوچک که حاوی تنها مقدار کمی از هیدارتهای کربن ساده، مقدار متوسطی از چربی و دارای پروتئین زیادی هستند میل کنید. هیچکدام از وعدههای غذایی را جا نیاندازید. میان غذاهای بین وعدههای غذایی باید حاوی پروتئین باشند، مثل مرغ، تخممرغ، پنیر، آجیل، یا شیر بدون سر شیر، و نه هیدارت کربن. از خوردن شیرینیهای خیلی شیرین پرهیز کنید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانوادهتان علایم هیپوگلیسمی عملکردی را دارید.