نقرس کاذب
نقرس کاذب نوعی التهاب مفصلی حاد که معمولاً مفاصل بزرگ را درگیر میسازد. نقرس کاذب همانند نقرس با رسوب کریستالها در داخل و اطراف مفاصل در ارتباط است. این عارضه اساساً افراد سالمند را مبتلا میکند و در آقایان شایعتر از خانمها است. مشخصه آن معمولاً حملات حاد است ولی اغلب ممکن است بیماری بدون بروز حملات پیشرفت نماید.
حملات حاد درد و تورم یک یا چند مفصل
شایعترین مفاصل درگیر عبارتند از: زانو (50% موارد)، مچ پا، مچ دست و شانه
حملات ممکن است دو روز یا بیشتر به طول انجامد.
در بین حملات درد وجود نداشته یا شدت آن کمتر از هنگام حمله است.
محدودیت حرکت مفصل
تب
رسوب کریستالهای متشکل از کلسیم پیروفسفات دیهیدرات در مایع مفصل. علت تشکیل این کریستالها ناشناخته است.
ضربه
بالا رفتن سن
بستری در بیمارستان به دلیل سایر بیماریهای طبی یا جراحی
اختلالات متابولیسمی (نظیر، کمکاری تیرویید، پرکاری تیرویید، نقرس، آمیلوییدوز)
پیشگیری شناخته شدهای ندارد.
سرانجام این عارضه از نظر تخفیف علایم در حملات حاد عالی است.
عود حملات
آسیب دایمی مفصل
تشخیص این بیماری بر اساس بررسی میکروسکوپی نمونه مایع مفصل مبتلا تأیید میگردد. با این بررسی، نقرس کاذب از نقرس که در اثر رسوب کریستالهای متفاوت اورات ایجاد گردد، افتراق داده میشود.
درمان هر گونه اختلال متابولیسمی زمینهای در صورت نیاز انجام میشود.
تخلیه مایع مفصل ملتهب در صورت لزوم صورت میگیرد.
به کاربردن کمپرس گرم و مرطوب بر روی مفصل درگیر ممکن است سودمند باشد.
داروهای ضد التهابی غیراستروییدی اغلب قادر به مهار فوری حملات حاد هستند.
کلسیشین وریدی در موارد نادر ممکن است تجویز شود.
از مسکنها برای تخفیف درد ممکن است استفاده شود.
تزریق کورتیکواسترویید به داخل مفصل ممکن است به تخفیف علایم کمک کند.
از اعمال وزن بر روی مفصل مبتلا در طی حمله حاد خودداری کنید.
به محض فروکش علایم، تمرینهای ورزشی در محدوده حرکت مفصل یا تمرینهای ایزومتریک را برای حفظ قدرت عضلانی ـ مفصلی آغاز کنید.
از مصرف الکل و غذاهای غنی از پورینها (ساردین، جگر، نان شیرینی) خودداری کنید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم نقرس کاذب باشید.
تشدید علایم پس از شروع درمان
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.
درجه حرارت بالاتر از 3/38 درجه سانتیگراد