نارسایی غده هیپوفیز
نارسایی غده هیپوفیز کمکاری غده هیپوفیز که منجر به ترشح ناکافی هورمونهای مترشحه از هیپوفیز میگردد. قسمت قدامی هیپوفیز هورمونهای زیر را تولید میکند:
هورمون رشد
هورمون محرک تیرویید (TSH)
هورمون محرک غده فوق کلیه (ASH)
هورمونهای محرک غدد جنسی قسمت خلفی هیپوفیز هورمونهای زیر را تولید میکند:
هورمون ضدادراری که با تأثیر بر کلیهها غلظت و مقدار ادرار را تنظیم میکند.
اکسیتوسین که محرک انقباضات رحمی در طی زایمان و ترشح شیر در طی شیردهی است.
نامنظمی قاعدگی
ناتوانی جنسی؛ ناباروری
کاهش قند خون و ضعف؛ کاهش فشار خون
عدم تحمل سرما و استرس
عقبافتادگی رشد در کودکان (بروز پس از ششماهگی)
فقدان صفات ثانویه جنسی که در بلوغ ظاهر میگردند، نظیر تغییرات صدا، تکامل پستان و رشد موهای ناحیه تناسلی
تغییرات روانی، از قبیل سایکوز (روانپریشی)
بیحالی شدید
سردرد مداوم
افزایش مقدار و تکرر ادرار
ناشناخته (گاهی)
آسیب شدید سر همراه فشار بر غده هیپوفیز (معمولاً ناشی از خونریزی داخل مغزی)
کاهش جریان خون غده هیپوفیز در مادر پس از خونریزی شدید و شوک حین زایمان
تومورهای غده هیپوفیز
عفونت مغزی
آنوریسم عروقی در قاعده مغز
سابقه خانوادگی اختلالات هیپوفیز
بارداری
اقدام به درمان طبی آسیبها، عفونتها یا تومورهای زمینهساز نارسایی غده هیپوفیز، در صورت شناسایی شدن.
معمولاً با جراحی یا جایگزین نمودن هورمونهای هیپوفیز، تیرویید، غده فوق کلیه و هورمونهای جنسی قابل درمان است.
نارسایی هورمونی و مرگ، در صورت عدم درمان.
بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشهای خون برای ارزیابی سطح هورمونها و عملکرد آنها، سیتیاسکن سر و رادیوگرافی جمجمه باشد.
درمان با هدف برطرف کردن علت زمینهای نارسایی هیپوفیز و تأمین جایگزین هورمونی کافی انجام میشود.
جراحی برای برداشتن تومورها یا لختههای خون ناحیه هیپوفیز، در صورت لزوم انجام میگیرد.
بیمار باید از یک دستبند یا گردنبند حاوی هشدارهای طبی که نشاندهنده کمبودهای هورمونی وی و راه درمان مناسب آنها باشد استفاده کند.
داروهای هورمونی برای جایگزین کردن هورمونهایی که هیپوفیز توانایی تولید آنها را ندارد.
مسکنها پس از جراحی
آنتیبیوتیکها یا داروهای ضدویروسی در مدتی که عامل این عارضه عفونتها باشند.
در حد توان به فعالیتهای خود ادامه دهید.
رژیم خاص نیاز نیست.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم نارسایی غده هیپوفیز باشید.
بروز علایم عفونت پس از جراحی، نظیر تب، بیحالی و درد عضلانی
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.