مونونوکلئوز عفونی‌ یک‌ بیماری‌ عفونی‌ ویروسی‌ که‌ دستگاه‌ تنفس‌، کبد و دستگاه‌ لنفاوی‌ را درگیر می‌سازد. این‌ بیماری‌ معمولاً نوجوانان‌ و بزرگسالان‌ جوان‌ (سن‌ 40-12 سال‌) را مبتلا می‌کند.

تب‌

گلودرد (که‌ گاهی‌ شدید است‌)

خستگی‌

تورم‌ غدد لنفاوی‌، معمولاً در ناحیه‌ گردن‌، زیر بغل‌ یا کشاله‌ ران‌

بزرگی‌ طحال‌

بزرگی‌ کبد

یرقان‌ با زردی‌ پوست‌ و چشم‌ها (گاهی‌)

سردرد

درد عمومی‌ بدن‌

یک‌ ویروس‌ مسری‌ (ویروس‌ ابشتین‌ـ بار) که‌ در اثر تماس‌ نزدیک‌ نظیر بوسیدن‌، غذای‌ مشترک‌ با فرد مبتلا یا سرفه‌ کردن‌ از فردی‌ به‌ فرد دیگر منتقل‌ می‌شود.

استرس‌

بیماری‌هایی‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کاهش‌ می‌دهند.

خستگی‌ یا کار زیاد. میزان‌ بروز بالای‌ آن‌ در بین‌ دانشجویان‌ و سربازان‌ ممکن‌ است‌ ناشی‌ از استراحت‌ ناکافی‌ یا زندگی‌ جمعیتی‌ آنها باشد.

دانش‌آموزان‌ دبیرستانی‌ یا دانشجویان‌‌

خودداری‌ از تماس‌ با فرد مبتلا

اجتناب‌ بیمار مبتلا به‌ مونونوکلئوز از تماس‌ با افراد دچار ضعف‌ ایمنی‌ به‌ منظور پیشگیری‌ از ابتلای‌ آنها

بهبود خودبه‌خود بیماری‌ در طی‌ ده‌ روز تا شش‌ ماه‌ رخ‌ می‌دهد. خستگی‌ اغلب‌ تا 6-3 هفته‌ پس‌ از برطرف‌ شدن‌ همه‌ علایم‌ دیگر ادامه‌ می‌یابد. تعداد اندکی‌ از بیماران‌ دچار نوع‌ مزمن‌ بیماری‌ می‌گردند که‌ در آن‌ علایم‌ بیماری‌ ماه‌ها یا سال‌ها تداوم‌ می‌یابد.

پارگی‌ طحال‌، منجر به‌ جراحی‌ فوری‌ می‌شود.

کم‌خونی‌

در موارد نادر، قلب‌، ریه‌ یا دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌ ممکن‌ است‌ درگیر شده‌ و بیماری‌ وخیم‌ یا حتی‌ کشنده‌ ایجاد شود.

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون‌ باشد.

معالجه‌ قطعی‌ خاصی‌ برای‌ این‌ بیماری‌ وجود ندارد. استراحت‌ بیش‌ از معمول‌ و رژیم‌ غذایی‌ سالم‌ مهم‌ است‌. نیازی‌ به‌ قرنطینه‌ کردن‌ فرد مبتلا نیست‌.

برای‌ کاهش‌ درد گلو، غرغره‌ کردن‌ مکرر با چای‌ غلیظ‌ یا آب‌ نمک‌ گرم‌ (یک‌ قاشق‌ چای‌خوری‌ نمک‌ در 250 سی‌سی‌ آب‌ [ معادل‌ یک‌ بطری‌ نوشابه] توصیه‌ می‌شود.

خودداری‌ از زور زدن‌ زیاد به‌ هنگام‌ دفع‌ مدفوع‌. این‌ عمل‌ ممکن‌ است‌ به‌ طحال‌ بزرگ‌ شده‌ آسیب‌ برساند.

در موارد نادر، طحال‌ ممکن‌ است‌ پاره‌ شده‌ و عمل‌ جراحی‌ فوری‌ را ایجاب‌ کند.

برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌ مصرف‌ داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر استامینوفن‌ ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد. به‌ علت‌ احتمال‌ بروز نشانگان‌ رِی‌ . از مصرف‌ آسپیرین‌ خودداری‌ کنید.

در صورت‌ شدید بودن‌ علایم‌، ممکن‌ است‌ دوره‌ کوتاه‌مدت‌ داروهای‌ کورتونی‌ تجویز شود.

در بستر استراحت‌ کنید، به‌ ویژه‌ در هنگام‌ تب‌. فعالیت‌های‌ خود را به‌ تدریج‌ از سر بگیرید. در هنگام‌ احساس‌ خستگی‌ استراحت‌ کنید.

حداقل‌ تا یک‌ ماه‌ پس‌ از بهبود کامل‌ از شرکت‌ در ورزش‌های‌ پربرخورد خودداری‌ کنید.

رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ نیاز نیست‌. در طی‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ میل‌ به‌ غذا نداشته‌ باشید. مصرف‌ مایعات‌ کافی‌ را ادامه‌ دهید. در طی‌ دوره‌ تب‌ بالا، حداقل‌ روزانه‌ هشت‌ لیوان‌ آب‌ یا آب‌میوه‌ مصرف‌ کنید.

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان دارای‌ علایم‌ مونونوکلئوز عفونی‌ باشید.

بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌: ـ تب‌ بالای‌ ْ3/38 درجه‌ سانتی‌گراد ـ یبوست‌، که‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ زور زدن‌ زیاد هنگام‌ دفع‌ مدفوع‌ گردد. ـ درد شدید در سمت‌ چپ‌ بالای‌ شکم‌ (پارگی‌ طحال‌ یک‌ اورژانس‌ است‌) ـ زردی‌ پوست‌ ـ اختلال‌ بلع‌ یا تنفس‌ در اثر التهاب‌ شدید گلو