لنفوم غیرهوجکین ( لنفوسارکوم )
لنفوم غیرهوجکین(لنفوسارکوم؛ سارکوم سلول رتیکولوم تومور بدخیم بافت لنفاوی (این نوع لنفوم از بیماری هوجکین شایعتر است). این بیماری لنفوسیتها (نوعی از سلولهای سفید خون)، غدد لنفاوی (غددی که با عفونت مقابله کرده و تولیدکننده مواد ایمنی میباشند)، و طحال (یک غده لنفی بزرگ) را درگیر میسازد. این بیماری در همه سنین دیده میشود ولی در مردان در دهه پنجم زندگی شایعترین شیوه را دارد.
وجود غدد لنفاوی متورم، غیردردناک، دارای قوام لاستیکی و جدا از هم که در هر جای بدن ممکن است ظاهر گردند ولی شایعترین محلهای بروز آنها زیربغل، گردن و کشاله ران است.
کاهش وزن
احساس ناخوشی عمومی
کمخونی
خونریزی گوارشی
یرقان (زردی چشمها و پوست)
علت دقیق آن نامشخص است، ولی تحقیقات حاکی از آن است که یک بیماری ویروسی یا سرکوب دستگاه ایمنی، بهویژه پس از پیوند اعضا ممکن است عامل زمینهساز آن باشد. عقیده بر این است که نوعی از لنفوم غیرهوجکین که لنفوم بورکیت نامیده میشود ناشی از ویروس ابشتینـ بار میباشد.
سن بالای 40 سال
پیشگیری خاصی ندارد.
معمولاً با اشعهدرمانی و داروهای ضدسرطان قابل درمان است. در صورت درمان قطعی بیماری، طول عمر بیمار طبیعی خواهد بود. امکان درمان قطعی بسته به نوع سلول یافت شده در نمونهبرداری گرههای لنفاوی و وسعت و گسترش بیماری در هنگام تشخیص متفاوت است.
گسترش لنفوم به سایر نواحی بدن
- بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشهای خون و مغز استخوان، لنفانژیوگرام (بررسی دستگاه لنفاوی با تزریق یک ماده قابل شناسایی توسط اشعه ایکس به داخل مجاری لنفاوی)، نمونهبرداری از گره لنفاوی (برداشت مقدار کوچکی از بافت برای بررسی آزمایشگاهی)، عکس ساده نواحی مختلف بدن که ممکن است درگیر باشند، و سیتی اسکن باشد.
- بسته به وسعت بیماری از اشعهدرمانی و/یا داروهای ضدسرطان استفاده میشود.
- در صورت ناموفق بودن سایر درمانها، پیوند مغز استخوان ممکن است برای بیمار در نظر گرفته شود
داروهای ضدسرطان. این داروها ممکن است سبب ایجاد عوارض جانبی یا واکنشهای نامطلوب در برخی بیماران گردند. بروز علایم جدید در بیماران ممکن است ناشی از داروها، بیماری اصلی یا یک بیماری جدید باشد. عوارض جانبی ناشی از داروها معمولاً هنگامی که بدن توانست خود را با دارو تطبیق دهد یا پس از قطع دارو، ناپدید میگردند.
در حد توان فعالیتهای طبیعی خود را ادامه دهید.
رژیم خاصی نیاز نیست.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم لنفوم باشید.
بروز موارد زیر در طی درمان: تب
- علایم عفونت (قرمزی، تورم، درد یا احساس درد در لمس) در هر جای بدن
- تورم پا یا مچ پا
- ناراحتی هنگام ادرار کردن یا کاهش حجم ادرار روزانه
- احساس بروز علایم ناشی از دارو توسط بیمار