کیست‌ پیلونیدال‌ یک‌ کیسه‌ کوچک‌ پوستی‌ حاوی‌ مو در قسمت‌ پایین‌ کمر. این‌ کیست‌ به‌ صورت‌ یک‌ منفذ پوستی‌ کوچک‌ نمایان‌ شده‌ و گاهی‌ چیزی‌ بیش‌ از یک‌ فرورفتگی‌ حاوی‌ چند موی‌ پیچیده‌ نیست‌. این‌ کیست‌ مستعد عفونت‌ است‌. کیست‌های‌ پیلونیدال‌ در افراد سیاه‌پوست‌ ناشایع‌ است‌. هر دو جنس‌ مبتلا می‌شوند ولی‌ در مردان‌ شایع‌تر است‌. عفونت‌ کیست‌ معمولاً در اوایل‌ بزرگسالی‌ (40-18 سال‌) آغاز می‌شود.

در صورت‌ عدم‌ عفونت‌ علامتی‌ ندارد. با ایجاد عفونت‌ علایم‌ زیر بروز می‌کند:

درد، قرمزی‌، احساس‌ درد با لمس‌ و تورم‌ ناحیه‌

مبتلا

تب‌ و لرز

ترشح‌ چرک‌

این‌ کیست‌ ناشی‌ از اختلالی‌ خفیف‌ است‌ که‌ در طی‌ تکامل‌ جنینی‌ رخ‌ می‌دهد. عامل‌ عفونت‌ معمولاً استافیلوکوک‌ است‌.

تعریق‌ زیاد. چاقی‌ تعریق‌ را افزایش‌ می‌دهد.

لباس‌ تنگ‌

حمام‌ کردن‌ یا دوش‌ گرفتن‌ روزانه‌ برای‌ تمیز نگه‌داشتن‌ ناحیه‌ کیست‌. به‌ نظر می‌رسد استفاده‌ از وان‌ آب‌ گرم‌ در پیشگیری‌ از عفونت‌ کیست‌ مؤثرتر ازدوش‌ گرفتن‌ باشد.

پوشیدن‌ لباس‌ سبک‌ و گشاد

جلوگیری‌ از اضافه‌ وزن‌

عفونت‌ با درمان‌ آنتی‌بیوتیک‌ و جراحی‌ قابل‌ علاج‌ است‌.

گسترش‌ عفونت‌ (نادر)

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ کشت‌ ترشحات‌ کیست‌ باشد.

در صورت‌ عفونت‌ کیست‌، از حمام‌ آب‌ گرم‌ برای‌ تخفیف‌ درد استفاده‌ کنید. در یک‌ لگن‌ آب‌ گرم‌ به‌ مدت‌ 15-10 دقیقه‌ بنشینید و این‌ کار را هر چند بار که‌ لازم‌ است‌ تکرار کنید.

درمان‌ کیست‌ عفونی‌ شده‌ معمولاً شامل‌ برش‌ دادن‌ برروی‌ آبسه‌ و تخلیه‌ چرک‌ و گاهی‌ جراحی‌ به‌ منظور برداشتن‌ کل‌ ناحیه‌ عفونی‌ می‌باشد.

التیام‌ زخم‌ جراحی‌ ممکن‌ است‌ چند ماه‌ به‌ طول‌ انجامد زیرا باید از عمق‌ زخم‌ ترمیم‌ شود.

یک‌ تکه‌ گاز باید برروی‌ زخم‌ قرار داده‌ شود تا هم‌ امکان‌ هواخوردن‌ وجود داشته‌ و هم‌ از ساییده‌ شدن‌ لباس‌ها به‌ زخم‌ جلوگیری‌ شود.

آنتی‌بیوتیک‌ها برای‌ مقابله‌ با عفونت‌

محدودیی‌ وجود ندارد مگر این‌ که‌ کیست‌ عفونی‌ شده‌ باشد. در این‌ صورت‌ فعالیت‌های‌ خود را تا بهبود عفونت‌ محدود کنید. اگر هنگام‌ نشستن‌ احساس‌ ناراحتی‌ می‌کنید یک‌ بالشتک‌ مخصوص‌ در محل‌ نشستن‌ خود قرار دهید.

در صورت‌ اضافه‌ وزن‌ از یک‌ رژیم‌ کم‌ کالری‌ و کم‌چربی‌ استفاده‌ کنید.

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ کیست‌ پیلونیدال‌ باشید. این‌ عارضه‌ باید تشخیص‌ داده‌ شود.

اگر پس‌ از تشخیص‌، کیست‌ دچار علایم‌ عفونت‌ گردد.