به حضرت امام می گفتم «آقا، شما چرا این قدر بچه‏ ها را دوست دارید؟ چون بچه ‏هاى ما هستند دوستشان دارید؟» مى‏گفتند: «نه، من به حسینیه که

مى‏روم، اگر بچه باشد حواسم مى‏رود دنبال بچه‏ ها.اینقدر من دوست دارم بچه‏ها را.بعضى وقتها که صحبت مى‏کنم،  مى‏بینم بچه‏ اى گریه مى‏کند یا بچه‏ اى دارد دست تکان مى‏دهد یا اشاره به من مى‏کند، حواسم مى‏رود طرف بچه‏ها.
ناقل یکی از نوه های امام – مجله ی سروش، شماره 476