قتل نفس زکيه

يکي از علامت‌هاي قبل از قيام حضرت مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف که در چند حديث مطرح شده، کشته شدن انسان پاکي ميان رکن و مقام است. احتمالاً در آن زمان، کشته شدن اين شخص، امر مهمي خواهد بود؛

به صورتي که همگان، از آن آگاه مي‌شوند و به همين دليل، به عنوان نشانه معرفي شده است.

چنانچه محمد بن مسلم از امام محمد باقر علیه السلام مي‌پرسد: «قائم شما اهل‌بيت چه وقت قيام مي‌کند؟» امام علامت‌هايي را مطرح مي‌کنند که يکي از آن‌ها قتل نفس زکيه است. ايشان مي‌فرمايد: «… و قتل غلام من آل‌محمد علیهم السلام بين الركن و المقام اسمه محمد بن الحسن النفس الزكية …؛ [1] و کشته شدن شخصي از خاندان پيامبر علیهم السلام ميان رکن و مقام که نام او محمد بن حسن است و او همان نفس زکيه است.»

در اين مقاله کوتاه به نکاتي درباره قتل نفس زکيه که از روايت‌هاي اهل‌بيت علیهم السلام به دست مي‌آيد، اشاره مي‌شود.

اول.حتمی بودن قتل نفس زکیه

چندين روايت با واژه‌هاي «محتوم» و «لابدّ»، رخ دادن قتل نفس زکيه را حتمي دانسته‌اند که به دو مورد از آن‌ها اشاره مي‌شود.

1. ابوحمزه ثمالي گويد: «امام جعفر صادق علیه السلام ضمن شمارش امور حتمي قبل از قيام حضرت مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف ، فرمود: «… و قتل النفس الزكية من المحتوم …؛ [2] و کشته شدن نفس زکيه از امور حتمي است». روايت از جهت سند، معتبر است.

2. حمران بن اعين گويد: «امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «من المحتوم الذي لابدّ أن يكون من قبل قيام القائم خروج السفياني و خسف بالبيداء و قتل النفس الزكية و المنادي من السماء؛[3] از امور حتمي که به ناچار، قبل از قيام قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف خواهد بود، خروج سفياني و خسف بيداء و قتل نفس زکيه و ندا دهنده از آسمان است». روايت از جهت سند، معتبر است.

دوم .زمان و مکان کشته شدن نفس زکیه

بنابر آنچه از روايات‌ اهل بيت علیهم السلام استفاده مي‌شود، نفس زکيه کنار کعبه، ميان رکن و مقام حضرت ابراهيم و پانزده شب قبل از قيام حضرت مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف به شهادت مي‌رسد.

عباية بن ربعي از اميرمؤمنان علي علیه السلام نقل كرده است که ايشان فرمود: «… ألا أخبركم بآخر ملك بني فلان قلنا بلى يا أمير المؤمنين قال قتل نفس حرام في يوم حرام في بلد حرام عن قوم من قريش و الذي فلق الحبة و برأ النسمة ما لهم ملك بعده غير خمس عشرة ليلة …؛[4] آيا شما را از پايان حکومت بني‌فلان آگاه نکنم؟ گفتيم: چرا اي اميرمؤمنان. فرمود: کشته شدن انساني بي‌گناه در روز حرام و در شهر حرام (مکّه معظّمه) از قومي از قريش. قسم به کسي که دانه را شکافت و انسان را آفريد، براي آنان بعد از اين جنايت، جز پانزده شب حکومت نخواهد بود». روايت از جهت سند، معتبر است.

در حديث ديگري نيز امام جعفر صادق علیه السلام فاصله ميان قتل نفس زکيه و قيام حضرت مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف را پانزده شب معرفي مي‌کند.[5]

البته حتمي بودن اصل قتل نفس زکيه را نمي‌توان به حتمي بودن خصوصيات آن، چون زمان کشته شدن او سرايت داد و احتمال تغيير و بداء در موارد جزئي وجود دارد.