احادیث امام حسین ع
امام حسین (ع): عزت و بی نيازی (از جايگاه خود) بيرون آمده به
گردش پرداخته اند، چون با توكّل برخورد نمودند (خود را جلوه هايی
از آن ديده) در آن مقيم گشتند.
امام حسین (ع): هر كه از تدبير بازماند و از چاره ها ناتوان گردد،
مدارا (كليد) مشكلات اوست.
امام سجّاد(ع) از امام حسين(ع) روايت ميكند كه فرمود ابن كوّا از علي
بن ابيطالب پرسيد : ای امير مؤمنان آيا بر گناهكار اين امّت نيز سلام
می دهی ؟ حضرت فرمودند : خدا او را اهل توحيد می داند و تو او را
اهل سلام نمی دانی ؟
امام حسین (ع): سلام هفتاد حسنه دارد، شصت و نُه حسنه از آنِ سلام
كننده و يكی از آن جوابگو است.
امام حسین (ع): شايسته نيست که انسان مؤمنی گنهکاری را ببيند و بر
انکار ننمايد .
امام حسین (ع): جمعی نزد آن حضرت از عذرخواهی عبدالله بن عمرو
بن عاص از شركت در جنگ صفين ياد می كردند كه حضرت فرمود
چه بسا گناهی كه از عذرطلبی آن نيكوتر است.
امام حسین (ع): شخصی پيش امام حسين(ع) اظهار داشت: اگر نيكی به
نااَهل برسد تباه می شود؟ ايشان فرمودند: چنين نيست بلكه نيكوكاری
همچون رگبار است كه بايد به نيك و بد برسد.
امام حسین (ع): اگر همه گفتار دانا، نيکو و بحق بود، از خودپسندی در آستانه ديوانگی قرار مي گرفت. همانا دانا کسی است که حق گويی او
فراوان باشد .
امام حسین (ع): عاقل با کسی که می ترسد او را دروغگو بدارد هم
سخن نمی شود، از کسی که می ترسد او را رد کند درخواستی نمی کند،
به کسی که می ترسد او را بفريبد تکيه نمی کند و به کسی که به اميد او
اطمينانی نيست اميد نمی بندد .
امام حسین (ع) : ادب اين است که از خانه خود بيرون آيی و با
هيچکس برخورد نکنی مگر آنکه اورا برتر از خود بينی .
امام حسین (ع): كاری مكن كه از آن پوزش بخواهی زيرا مؤمن نه بد
ميكند و نه عذر می طلبد، و منافق هر روز بد ميكند و عذر می خواهد.
امام حسین (ع) : شکرگزاری برای نعمت پيشين، نعمت تازه ای را
سبب می شود .
امام حسین (ع): در مواردی که حقْ تو را ملزم می سازد ، بر آنچه نمی
پسندی ، شکيبا باش و در مواردی که هوای نفس تو را فرا می خواند،
از آنچه که به ناحق است و دوست ميداری ، خود را نگه دار .
امام حسین (ع): بدترين اوصاف زمامداران، ترس از دشمنان و بی
رحمی بر ناتوانان و خودداری هنگام بخشش است .
امام حسین (ع): آنکس که بخشش تورا بپزيرد، تو را در جوانمردی
کمک کرده است .