ماه مبارک رمضان در جهان (2)

ممنون خیلی برام جالب بود

حدود 50% مسلمانان شيلي اهل روزه هستند. آنها آمدن ماه مبارك را گرامي مي‏دارند و خود را براي حضور در مساجد و مراسم اين ماه آماده مي‏كنند.

مهم‏ترين مشكل مسلمانان شيلي در ماه مبارك رمضان، مسأله تعيين اوقات شرعي است. بین كشور شیلی و شرق، یک کوهستان عظيم به نام "رشته‌کوه آند" (يا در زبان محلي: لس‌آندس) وجود دارد كه داراي 6.000 متر ارتفاع است. کشور شیلی بين آن رشته کوه و اقيانوس آرام قراردارد و این بلندی باعث می‌شود که تعیین وقت دقيق شرعی صبح برای مردم مشکل ‌باشد. مردم شیلی برای حل این مشکل و دانستن اوقات افطار و سحر، بیشتر از اینترنت و یا مردم آرژانتین کمک می‌گیرند. همچنين یک سایت دولتی در شیلی وجود دارد که وقت‌های جغرافیایی را معلوم و اعلام می‌کند.

فاصله شمال تا جنوب شيلي 4.000 کیلومتر است. لذا این دو قسمت تفاوت‌هاي زيادي با یکدیگر دارند. شمال شیلی دارای صحراهای خشک و گرم بسیاری است. مردم جنوب شیلی 6 ماه از سال را در شب و 6 ماه را در روز به سر می‌برند. شهر "پونتارناس" واقع در اين منطقه دارای گوسفندان فربه و خوبی است که به کشورهای عربی صادر می‌شوند؛ لذا مسلماناني براي ذبح شرعي در آن كار مي‌كنند. آنان به دليل اين اختلاف ساعت روزه‌داري سختي را پيش رو دارند.

مسلمانان شيلي در ماه رمضان ـ و نيز در روزهاي جمعه کل سال ـ لباس‏هاي مخصوصي می‏پوشند كه نشانه‏اي از مسلمان بودن آنها باشد ؛ مثل لباس‏های بلند اسلامی و عربی و کلاه‏هاي هندی یا پاکستانی. دليل آنها براي ان كار "عمل به سنت پیامبر (ص) " است.

از آنجا كه  شیعیان روحانی بومي ندارند در اين ماه از مبلغين شيعه اهل آرژانتین استفاده مي‏كنند. گاهي نيز كه در اعزام اين مبلغ مشكلي پيش مي‌آيد خود روزه‌داران بعد از نماز عشاء حلقه‌هايي تشكيل مي‌دهند و در مورد این ماه صحبت می‌کنند. همچنين متنی ديني آماده می‌شود و توسط یک شخص برای حضار قرائت می‌گردد.

اما اهل سنت برنامه نماز تراویح و قرائت قرآن دارند. آنها هرساله يك روحانی از مصر دعوت مي‌كنند تا برنامه‌هاي مذهبي آنان را اداره كند. آنها همچنين حلقاتي برگزار مي‌كنند كه در آنها حدیث خوانده مي‌شود.

(لازم به ذكر است كه نماز تراويح در زمان پيامبر (ص) نبوده و از اموري است كه در زمان خليفه دوم به عبادات اضافه گرديده و اكنون تنها مورد اهتمام اهل سنت است.)

شيعيان در روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه مقدار زیادی غذا طبخ می‏کنند و در مساجد و مؤسساتشان از روزه‏داران پذيرايي مي‏نمايند.

اهل سنت هم در اين ماه تعداد زیادی گوسفند ذبح نموده و غذا را در یک مسجد بزرگ به نام "مسجد السلام" در پايتخت شيلي تقسيم مي‏كنند. آنها روی زمین مي‌نشينند و غذا را در سینی‌های بزرگ که چند نوع غذا در آن قرار داده شده است با هم می‌خورند. آنها غذای خود را با دست می‌خورند.

در شيلي، پختن غذا و شيريني‌های خاص رمضان عموميت ندارد. فقط برخي خانواده‏های عرب و عرب‌تبار غذاها و تنقلات مخصوص اين ماه را براي خود تهيه مي‌كنند.

یک روز مانده به ماه مبارک رمضان، شیعیان بومی و غیر بومی و مخصوصاً خوجه‌ها (شیعیان هندی كه حدود دو قرن پيش به آفريقا مهاجرت كرده‌اند)، با انواع برنامه‌های مختلف مذهبی با استقبال ماه مبارک رمضان می‌روند.

شیعیان ماداگاسكار از یک ساعت مانده به افطار در حسینیه خود جمع می‌شوند و تدارکات لازم را برای افطار و روزه داران فراهم می کنند.

آنها بعد از آماده‌سازی سفره‌های افطار، نماز جماعت را در حسینیه برگزار می‌کنند و سپس به صورت دسته‌جمعی افطار را میل می‌نمايند.

بعد از افطار، جلسه ختم قرآن بزرگسالان برگزار می‌شود. سپس سخنرانی توسط روحانی حسینیه شروع و بعداز آن مراسم های مذهبی و عزاداری برگزار می‌شود.

در روزهاي خاص ـ مثل نيمه رمضان تولد امام حسن (ع) و يا وفات حضرت خدیجه (س) ـ هم همان نوع عملکرد مراسم در روزهای قبل نیز در همین ایام برپا می باشد و فقط مباحث سخنرانی و مدیحه‌سرایی هماهنگ با مناسبت آن روز برگزار می‌شود.

همچنين هر شب بعد از مراسم باشکوه نماز و افطار، افراد کوچک‌تر در مدرسه حسینیه در مجموعه کلاس‌هایی شامل: آموزش قرآن، احکام، اخلاق، عقاید و قرائت از طریق اساتید با تجربه آموزش می‌بینند.

ساعت 11 شب مراسم شب احیای ویژه شروع می‌شود. مردم ابتدا شروع به قرآن خواندن و خصوصاً خواندن سوره های عنکبوت، یس، قدر و ... مي‌كنند. سپس مراسم قرآن سر گرفتن و دعای پر فیض جوشن کبیر با شور و حال و هوای خاصی در حسینیه برگزار می‌شود. بعداز پایان مراسم افراد سفره های سحری را مهیا می کنند و بصورت دسته جمعی سحری خورده و بدنبال آن آماده برگزاری نماز جماعت صبح شده و اینگونه رضایت خداوند را از خود خواستارند.

مسلمانان ماداگاسكار غذاهای بومی مخصوصي را براي اين ماه مهیا می‌کنند و به همراه آن آش و سوپ خاصی با شیره نارگیل و انواع "ترشی‌های انبه" را فراهم می آورند تا مردم تناول نمایند.

شبکه تلویزیونی خاصي كه مثل ايران يا كشورهاي عربي، سريال‌هاي مناسبتي اين ماه را تهيه و پخش كند در ماداگاسكار وجود ندارد ؛ اما "شبکه رادیویی صوت الحکمة" شبکه‌ای بسیار توانمند است که تحت مدیریت شیعیان قراردارد و در طول سال ـ بويژه ماه مبارك رمضان ـ برنامه‌های دینی و مذهبی خوبي توليد و  پخش می‌كند.

اما باشکوه‌ترین و مفصل‌ترین مراسم این ماه در شب عید فطر برگزار می‌شود. مردم در اين شب بهترین و فاخرترین لباس خود را پوشیده و در مراسم مجللی شركت مي‌كنند. در اين مراسم بزرگ‌ترها به کوچک‌ترها عیدی داده و نیز هدایایی از طرف "کمیته شیعیان ماداگاسكار" به افرادی که در مجالس و مراسم ماه مبارک رمضان حضور داشته اند و نيز به دانش‌آموزان برتر حاضر در کلاس‌های آموزشی تقدیم می‌شود.

آنچه درباره شیعیان ماداگاسكار بسيار جالب، زیبا و باشکوه است "اتحاد چشمگير و مثال‌زدني آنان" در امور آنهاست. مثلا درباره همين آداب و مراسم ماه مبارك، تمامي شيعيان بومي و غير بومي، هر روز به صورت متحد، هماهنگی كامل را در برگزاری آنها به نمايش مي‌گذارند.

ماه مبارك رمضان در يمن

کشور ما به کشور گنبدها مشهور است. شما در هر نقطه از کشور، شهرها و روستاها تعداد فراوانی مسجد می بینید. یعنی کشور را مسلمان می بینید.

تمام اعضای یك خانواده و فامیلها اگر در شهرها یا کشورهای دیگر کار می‌کنند همه قبل از ماه مبارک رمضان به محل اصلی زندگی خود پیش بزرگ فامیل برمی‌گردند و همه دور هم جمع می شوند. دید و بازدید فامیل‌ شادی و شور و نشاط فراوان میان آنها از اینکه بعد از یک سال یکدیگر را می‌بینند. در این ایام دیگر کسی در پایتخت دیده نمی‌شود و آنجا بسیار خلوت می‌شود. مردم یمن قبل از ماه رمضان در جلوی مساجد جمع می‌شوندو هم‌همه خاص برپا می‌کنند. این كار برای فهمیدن آغاز ماه رمضان است. بعد خادم مسجد که مسؤول اعلام حلول ماه رمضان است در زمان معین از پشت بلندگو حلول ماه را تبریک می‌گوید و شادی فراوان در میان مردم برپا می‌شود و مردم آمدن ماه را به یکدیگر خوش آمد می‌گویند و جلوه با شکوهی در این لحظه برپا می باشد.   

 5/1 ساعت قبل از نماز صبح همه از خواب بیدار می شوند، حتی کوچکترها و غذای گرم آماده می‌کنند‌ پس از صرف سحري به نماز می‌روند و بعد از نماز هم به خانه می‌آیند و می‌خوابند.

معمولاً در این ماه کسی سرکار نمی‌رود، بچه ها هم به مدرسه نمی‌روند.

 کل شبکه ها مخصوص رمضان است. بهترین سریالها و برنا مه های تفریحی را برای رمضان نگه می دارند. و با هم رقابت می کنند. مردم روز استراحت و شب به ديدن اين برنامه‌ها مي‌پردازند.

طلبه‌ها و بعضي مردم علاقه‌مند هم به مسجد مي‌روند و از جلسات ختم قرآن و آموزش قرآن استفاده مي‌كنند.

آنها نماز مغرب را خوانده و 5/1 ساعت بعد از آن دوباره اذان مي‌گويند و نماز عشا را مي‌خوانند. مردم در ماه رمضان قبل از افطار هر كسي با غذا به مسجد مي‌رود. نمازگزاران همگي در حيات تميز پشت مسجد مشغول خوردن افطاري مي‌شوند و بعد از 10 دقيقه نماز مغرب مي‌خوانند و به منزل مي‌روند. بعد از منزل رفتن، سفره شام آماده و با هم شام مي‌خورند و بعد مجددا ًبراي نماز عشا به مسجد مي‌روند و هر كه بخواهد در مسجد مي‌ماند تا صبح.

معمولاً در یمن در طول سال زحمت می‌کشند و در ماه مبارک رمضان محصول کار خود را به طور کامل خرج می‌کنند. ماه رمضان براي آنها ماه تفريح، خوردن و استراحت كردن مي‌باشد.

در يمن فقط عيد غدير جشن مي‌گيرند، از ساير مراسمات فقط علما و فرهنگيان زيدي اطلاع دارند. مردم هيچ عملي در رابطه با هل بيت و مراسم و اعياد خاص ندارند، چون نمي‌دانند كه چرا بايد انجام شود.

در شبهاي احيا هيچ خبري نيست، چون از اهل بيت – عليهم السلام - چيزي ندارند.

زيدي‌ها اعتقاد دارند كه در 10 روز آخر روزهاي فرد، ‌يك شب، شب قدر است و آن روز نماز و دعا بيشتر مي‌خوانند. يك اعتقاد خرافي هم دارند كه مي‌گويند نوري بزرگ مي‌آيد و هر كه ببيند و دعا كند حاجت روا مي‌شود.

غذاها در رمضان بيشتر مي‌شود و زياد چرب و چيلي مي‌شود. يك دوغ خاصي كه به روش خاصي هم درست مي‌شود،‌ يك شربت خاص قرمز رنگ هم تهيه مي‌شود. يك غذا هم مثل ژله است و مردم آنقدر به خود مي‌رسند كه احساس روزه‌داري ندارند.

فطريه را فردا صبح در راه رفتن به نماز هر كسي به دلخواه خود به كسي مي‌بخشد و نماز عيد را در صحرايي بزرگ برگزار مي‌كنند.

فقط مردها و بچه‌ها مي‌توانند در نماز عيد فطر شركت كنند و ‌زنها حق آمدن به مسجد و نماز عيد را ندارند اين از نكات منفي زيدي‌هاست كه فرهنگ شده است.

دعاي هميشگي من اين است و دلم مي‌خواهد كه در ظهور امام زمان تعجيل شود، البته همه بايد به دنبال امام زمان باشيم. شيعيان بايد يقين داشته باشند كه بايد عوض بشوند تا حضرت ظهور كند و الا با نشستن كاري درست نمي‌شود. ان الله لايغير ما بقوم حتي يغيروا ما بانفسهم.

علت پادشاهي حضرت سليمان و حكومت بني اسرائيل بر كل دنيا به خاطر حركت يك گروه كوچك كه دنبال حركت الهي رفتند و به اين هدف رسيدند. اين درسها را ما شيعيان بايد ياد بگيريم و عبرت آموز باشيم و به هر روش و كاري به سمت ظهور حضرت حركت كنيم. اميد به روزي كه وعدۀ الهي محقق شود و در ركاب امام زمان به شهادت برسيم.

در 15 شعبان عموم مردم این روز را به عنوان عید تلقی و روز را روزه  و شب را جشن می گیرند. قبل از ماه رمضان مردم تمام مواد غذایی لازم در این ماه را تهیه می کنند. به محض اینکه هلال ماه رمضان دیده شود مؤذنان مساجد طبل های بزرگی را به صدا در می آورند تا مردم بدانند که فردا روز اول ماه مبارک رمضان است. شیعیان بعد از نماز عشا با راهنمایی پیش نماز مسجد به خواندن سوره های مخصوص ذکر شده و نمازهای معین می پردازند.

اهل سنت هم در این شب بعد از نماز عشا به اعمال عبادی مشغول هستند و نماز تراویح به صورت جماعت برگزار می کنند. 

(لازم به ذكر است كه نماز تراويح در زمان پيامبر (ص) نبوده و از اموري است كه در زمان خليفه دوم به عبادات اضافه گرديده و اكنون تنها مورد اهتمام اهل سنت است.) 

فرهنگ جالب مردم مهربان ساحل عاج این است که هر مردی برای پدر و مادر و همسر خود مقداری ما یحتاج مربوطه به ماه مبارک را تهیه و به آنها هدیه می دهد. جالب تر اینکه در آنجا هیچ زنی در ماه مبارک از همسر خود دور نمی ماند و یک روز قبل به نزد همسر خود بر می گردد تا در این ماه در کنار شوهر ثواب بیشتری ببرد. اگر خانمی هم مرخصی گرفته باشد از شوهرش اجازه می گیرد و به دیدن پدر و مادرش می رود.

مردم بعد از نماز صبح شروع به قرآن خواندن می کنند، بعد اذکار خاص این ماه را می گویند و سپس به سرکار می روند. در مساجد ساعت 10 تا اذان ظهر تفسیر قرآن برگزار می کنند و در بعد از ظهرها از ساعت 16 تا اذان مغرب . آنها در طول ماه مبارک یک دوره کامل قرآن را برای مردم تفسیر می کنند تا با حقایق الهی آشنا شوند و هر روز به خدای خود نزدیک شوند.

در این ماه با وجود اینکه 36درصد مردم مسلمان نیستند، اما رفتار مسلمانان کلاً باعث تأثیر در دیگران می شود.

چون دولت آنجا لائیک است، مراکز موسیقی و موزیک تعطیل نمی شود.

مردم با هم در این ماه دعوا نمی کند چون اعتقاد دارد از ثوابشان نزد خدا کم می شود و دیر به خدا می رسد.

 مردم افطار خود را نزدیک اذان به مسجد می برند. مالکی ها اول نماز مغرب را می خوانند و بعد افطار، وهابی ها اول افطار می کنند و بعد نماز می خوانند. شیعیان ابتدا نماز مغرب می خوانند و بعد افطار می کنند.

مسلمانان و به خصوص شیعیان در این ماه سعی می کنند هر روز یک غذای خوب و بسیار خوشمزه پخته و آن را به یکی از همسایگان و یا بستگان و یا دوستان و آشنایان به عنوان هدیه بدهند.

فقط شیعیان اینگونه مراسمها برگزار می کنند. آنها بعد از نماز مغرب و عشا مراسم مخصوصی را در روز معین با خواندن قرآن به همراه سخنرانی و مداحی به زندگی حضرت خدیجه – سلام الله علیها – و امام حسن مجتبی – علیه السلام - می پردازند.

شیعیان به نحوه خود مثل ایران دقیقاً عمل می کنند. در مناطقی که شیعیان زیاد باشند به صورت دسته جمعی مراسمها برگزار می شود. حتی در مناطق سنی نشین. اما اگر در مناطقی شیعه نباشد و یا کم باشد مراسم برگزار نمی شود. و اگر شهر دور نباشد به شهر دیگری برای شرکت در مراسم می روند.

وهابی ها از شب 21 تا 30 رمضات هر شب 4 رکعت نماز می خوانند و بعد سخنرانی و ادامه تهجد و بعد دعا و در نهایت هم آماده می شوند برای سحری و برای نماز صبح.آنها در این 10شب قرآن را ختم می کنند.

مالکی ها فقط یک شب را به عنوان لیله القدر احیا دارند و آن شب 27 است. از ساعت 9 تا اذان صبح. مردم از همه جا می آیند و این شب را شب صدقه دادن نامیده اند. آنها پول می دهند که به فقرا دهند و یا علما به فقرا بدهند. و در طول شب نمی خوابند. در ساحل عاج نقطه ای نیست که مسلمان نباشد به همین دلیل همه جا این گونه عمل می شود.

لباس مخصوصی در این کشور وجود ندارد. اما در این ماه سعی می کنند که علاوه بر اینکه لباس تمیز و پاکیزه و نو در این ماه بپوشند از لحاظ درونی نیز جدیدتر از گذشته عمل کنند.

برای افطار از شیر برنج ، شربت هم زیاد مصرف می کنند. آنجا برای افطار غذای سبک و بعد از نماز مغرب و عشا مجدداَ غذا می خورند. اما غذای مخصوص خود را در سحر استفاده می کنند.

عید فطر مراسم سنی ها و شیعه فقط  دراجرای نماز متفاوت و دیگر کارها مثل هم می باشد. سنی ها در ماطق خود در شهر یا روستا قبل از رفتن به نماز یا 2 روز مانده یا شب قبل زکات خود فطر خود را به امام محله می دهند تا بین فقرا تقسیم کند. دراین روز لباس جدید برای اعضای خانواده تهیه و با آن لباسها خود را مزین و به عید می روند. و در این روز به دید و بازدید یکدیگر و عذرخواهی بابت هر مشکلی که قبلاً پیش آمده می پردازندو به بچه ها عیدی و هدیه داده نی شود.

مردم سنگال قبل از آمدن ماه مبارك رمضان، خودشان را براي استقبال از آن آماده مي‌كنند ؛ مساجد را تميز مي‌كنند ؛ از يكديگر حلاليت مي‌طلبند ؛ توجهشان را هم به سخنراني‌هاي ديني و جلسات قرآن جلب مي‌كنند.

در اين ماه، سنگالي‌هايي كه نسبت به نماز اهمال و سستي مي‌كنند هم مرتب به مسجد مي‌روند ؛ نماز جماعت مي‌خوانند و به تفسير قرآن گوش مي‌دهند.

مساجد در اين ماه قرآن، از اول تا آخر قرآن را تفسير مي‌كنند. حتي مساجدي هم كه استاد قرآن ندارد، حتماً از جاهاي ديگر اساتیدی را دعوت مي‌كنند.

نماز ظهر ساعت 5/1 برگزار مي‌شود، بعد از نماز ظهر تفسير قرآن شروع مي‌شود و تا بعد از نماز عصر، يعني حدود ساعت 5 ادامه پيدا مي‌كند. مردم خودشان را موظّف مي‌دانند كه اگر تفسير كل قرآن را تا پاپان ماه رمضان تمام نكردند، بعد از ماه رمضان تفسير قرآن را ادامه دهند تا به سورۀ ناس، يعني آخرين سورۀ قرآن برسند.

بعد از نماز هم عده‌اي از مردم براي نمازگزاران در مساجد غذا مي‌برند تا بلافاصله بعد از نماز مغرب از روزه‌داران پذيرايي كنند.

غذای افطار هم معمولاً نان، شير، قهوه و آب سرد است و البته خرما؛ چون مستحب است كه روزه‌دار با خرما روزه‌اش را باز كند. در سنگال كسي چاي نمي‌خورد.

نبم يا يك ساعت بعد از افطار هم غذاي اصلي صرف می‌شود. مردم سنگال در ایام عادی سال، در وعده شام به هیچ عنوان برنج نمي‌خورند ؛ اما در ماه رمضان استثناءً شب‏ها نیز برنج مصرف مي‌کنند.

برنامه‌هاي تلويزيون كه از ساعت 10 صبح تا 3 صبح پخش مي‌شود، در اين ماه قبل از افطار برنامۀ ديني دارد و بيشتر از ساير ماه‌ها برنامه‌هاي مذهبي ـ مانند سخنراني‌هاي 10 دقيقه‌اي ـ پخش مي‌كند.

اما سريال و فيلم ويژۀ اين ماه ندارد. فقط بعد از افطار يك فيلم كمدي براي خنده و تفريح مردم پخش مي‌كند.

مردم شب‌ها بعد از نماز در خانه مي‌مانند. سحر هم ساعت 4 يك نفر از مردم داوطلبانه در كوچه و خيابان راه مي‌رود و مردم را صدا ميز‌ند و براي صرف سحري و منجات و عبادت بيدار مي‌كند.

به علت در اکثریت بودن اهل سنت، شب قدر دقيقاً معلوم نيست؛ اما بيشتر احتمال مي‌دهند كه 27 رمضان شب قدر باشد.

مسجد شب بیست و هفتم مملو از جمعیت مي‌شود. مردم تا صبح عبادت مي‌كنند، نماز مي‌خوانند و ذكر مي‌گويند. در سحر این شب هم غذايي كه خانم‌هاي همان محل پخته‏اند به مسجد برده می‏شود و از مردم پذيرايي مي‌كنند. بعد از نماز صبح هم مردم به خانه‌هايشان مي‌روند و مي‌خوابند.

از نظر اهل سنت، بهتر است كه خانم‌ها ـ غیر از نماز جمعه ـ در خانه عبادت كنند و به مسجد نروند. اما خانم‌ها استثنائاً در شب قدر (شب 27 رمضان) به مسجد مي‌روند.

عيد فطر در سنگال خيلي مهم است ؛ آنقدر مهم که نزديك عيد، مساجد هم كمي خلوت مي‌شود، چون مردم تدارك عيد را مي‌بينند و خودشان را براي آن آماده مي‌كنند‌.

در این عيد مردم لباس نو مي‌خرند و جشن مي‌گيرند. خلاصه مثل عيد نوروز در ايران است.

مردم سنگال فطريه را قبل از نماز و حتی يك روز قبل از عيد مي‌دهند، تا فقرا هم بتوانند در اين عيد جشن داشته باشند.