رابیندرانات تاگور
Rabindranath Tagore
شاعر بنگالی،در مه سال 1861م . در کلکته به دنیا آمد.به خاطر اشعارش در سال 1913 برنده جایزه نوبل شد.بیشترین تاثیر را در معرفی فرهنگ و شعر هند به غرب داشت.
او پسر مهاراجه تاگور است. در سال1890 مجموعه اشعار اجتماعی و سیاسی او منتشر شد.در سال 1891 برای اداره املاک پدر به صیداپور رفت و در کنار روستاییان با فقر زندگی کرد. نوشته های بعدی تاگور همه از این دوران تاثیر گرفته اند.در سال1912 مجموعه داستانهای خود را منتشر کرد.
آثار مهم او عبارتند از :قایق طلایی ،محصول دیر، رویاها و پیشکش.
در فاصله سالهای 1902 تا 1907 همسر و پسر و دخترش را از دست داد.
تاگور کسی است که به گاندی لقب مهاتما (روح بزرگ) را داده است.او اغلب اوقات برای سخنرانی به کشورهای آمریکا،چین،ژاپن ،مالزی و اندونزی می رفت.کارهایش را غالباً خود به انگلیسی ترجمه میکرد.داستانهای او به اندازه شعرهایش مشهور نیستند.همچنین استعداد زیادی در سرودن تصنیف داشت و صدها شعر را به صورت موسیقی تنظیم کرد.
تاگور در سال 1941 میلادی درگذشت.