کلویید
کلویید عبارت است از رشد زیاده از حد بافت فیبروژن (جوشگاهی) در روی پوست. این ضایعات ممکن است در هر نقطهای از پوست ظاهر شوند، اما بیشتر روی پوست جناغ سینه، قسمت بالای کمر و شانهها به وجود میآیند. آنها معمولاً از یک ناحیه صدمه دیده (مثلاً به دنبال سوختگی یا آکنه شدید) سر بر میآورند، اما گاهی هم ممکن است از یک خراش بسیار کوچک منشاء بگیرند. کلویید در افرادی که پوست تیره دارند شایعتر است.
جوشگاه سفت و برآمده که مقداری به رنگ صورتی میزند.
این جوشگاه ممکن است خارش یا درد داشته باشد و به لمس نیز حساس باشد.
جوشگاه ممکن است همینطور به رشد خود ادامه داده و در طی زمان تبدیل به برآمدگی پنجه مانند شود.
کلوییدها به علت نقص در روند التیام آسیب رخ میدهد به نحوی که کلاژن به طور مداوم در ناحیه التیام ساخته میشود و این روند متوقف نمیشود.
سابقه خانوادگی این اختلال
پوست تیره
وجود زخم عمل جراحی
آکنه
آسیب ناشی از سوختگی
سوراخ کردن گوش
واکسیناسیون
گزیدگی حشرات
فولیکولیت ریش (التهاب پیاز مو در ناحیه ریش)
اجتناب از وارد آمدن آسیب به پوست
پانسمان فشاری در بیماران پرخطری (از نظر بروز کلویید) که دچار سوختگی شدهاند.
درمورد بیمارانی که استعداد تشکیل کلویید دارند، باید حتیالامکان از جراحی غیر اورژانس صرف نظر شود. اگر انجام عمل جراحی ضروری باشد، باید از اقدامات احتیاطی خاصی اتخاذ شوند.
جوشگاه معمولاً به دنبال درمان کوچک میشود. کلویید عموماً بیخطر و غیر سرطانی در نظر گرفته میشود.
عود کلویید، علیرغم درمان کافی
در بعضی از بیماران تزریق داخل ضایعه انجام میگیرد (ممکناست با درآوردن بافت زاید با جراحی، همراه باشد).
هم اکنون تحقیقاتی در رابطه با داروهای تزریقی، خوراکی و موضعی مختلف و لیزرهای مختلف در حال انجام هستند.
تزریق داروهای کورتونی مستقیماً به داخل کلویید. این تزریقات ممکن است هر 4-3 هفته تکرار شوند تا ضایعه بهمیزان موردنظر مسطح و نرم شود.
محدودیتی برای آن وجود ندارد.
رژیم خاصی توصیه نمیشود.
اگر شما یا یکی از اعضای خانوادهتان علایم کلویید را دارید.