عفونت‌ زخم‌ جراحی‌ عبارت‌ است‌ از عفونت‌ حاصل‌ از آلودگی‌ باکتریایی‌ در حین‌ یا پس‌ از عمل‌ جراحی‌. به‌ دنبال‌ عمل‌ جراحی‌ و بسته‌ به‌ نوع‌ آن‌، در 30% -1/5% موارد عفونت‌ ایجاد می‌گردد.

معمولاً در عرض‌ 10-5 روز پس‌ از جراحی‌ موارد زیر شروع‌ می‌شوند ولی‌ در برخی‌ موارد چند هفته‌ بعد آغاز می‌گردند:

درد و قرمزی‌ دور زخم‌ جراحی‌

چرک‌ و تجمع‌ سایر مایعات‌ در اطراف‌ برش‌ که‌ بخیه‌ها را محکم‌تر می‌کنند.

تب‌ (گاهی‌ اوقات‌)

عفونت‌ با باکتری‌ها شامل‌ استرپتوکوک‌ها، استافیلوکوک‌ها یا سایر میکروب‌ها. علی‌رغم‌ احتیاطات‌ کامل‌ برضد این‌ میکروب‌ها، روش‌های‌ ضدعفونی‌کننده‌ جدید قبل‌ از عمل‌ جراحی‌ و مراقبت‌های‌ خوب‌ پس‌ از عمل‌، گاهی‌ عفونت‌ ایجاد می‌شود.

اشخاص‌ مسن‌تر

تغذیه‌ ناکافی‌

هرگونه‌ بیماری‌ مزمن‌ به‌ ویژه‌ دیابت‌ شیرین‌

جراحی‌ در دستگاه‌ گوارش‌

استفاده‌ از داروهای‌ سرکوبگر ایمنی‌

بیماران‌ چاق‌

بیماران‌ مبتلا به‌ سرطان‌

روش‌های‌ ماهرانه‌ جراحی‌ و اقدامات‌ پیش‌ از عمل‌ که‌ شامل‌ موارد زیر هستند:

استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک‌های‌ خاص‌ مثل‌ نئومایسین‌ پیش‌ از جراحی‌ در دستگاه‌ گوارش‌ برای‌ استریل‌ کردن‌ لوله‌ گوارش‌

تمیز کردن‌ کامل‌ پوست‌ قبل‌ از جراحی‌

استفاده‌ هرچه‌ کمتر از بخیه‌

معمولاً در بیشتر بیماران‌ با تخلیه‌ چرک‌ و درمان‌ آنتی‌بیوتیکی‌ قابل‌ علاج‌ است‌. بهبودی‌ عفونت‌ زخم‌ جراحی‌ حدود 2 هفته‌ طول‌ می‌کشد.

پریتونیت‌

مسمومیت‌ خونی‌

تداخل‌ با بهبودی‌ طبیعی‌ محل‌ برش‌ پس‌ از جراحی‌ که‌ گاهی‌ مستلزم‌ یک‌ جراحی‌ دیگر و ترمیم‌ است‌.

آزمونهای‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ کشت‌ چرک‌ یا خون‌ حاصل‌ از محل‌ عفونت‌ در آزمایشگاه‌

تسکین‌ درد با گرما. استفاده‌ از کیسه‌ گرم‌ یا کمپرس‌ گرم‌ به‌ مدت‌ 40-30 دقیقه‌، 4-3 بار در روز

در صورتی‌ که‌ زخم‌ ترشح‌ کند، لباسها را به‌ دفعات‌ عوض‌ کنید.

جراحی‌ برای‌ برش‌ و تخلیه‌ آب‌ زخم‌ (گاهی‌ اوقات‌) ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد.‌

آنتی‌بیوتیک‌ها برای‌ مقابله‌ با عفونت‌

مکمل‌های‌ ویتامینی‌ و معدنی‌ برای‌ تسریع‌ بهبودی‌

مسکن‌ها. می‌توانید برای‌ تسکین‌ درد خفیف‌ از داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامینوفن‌ استفاده‌ کنید.

تا محوشدن‌ تمام‌ علایم‌ در بستر استراحت‌ کنید.

معمولاً رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ لازم‌ نیست‌.

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ عفونت‌ زخم‌ جراحی‌ را داشته‌ باشید.

اگر تب‌ بالا یا احساس‌ ناخوشی‌ عمومی‌ ایجاد شود و به‌ نظر برسد عفونت‌ پس‌ از درمان‌ بدتر شده‌ است‌.

اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ داشته‌ باشند.