دیابت بیمزه
دیابت بیمزه عبارت است از یک اختلال نادر در سیستم هورمونی، با تمرکز در غده هیپوفیز. این اختلال هیچ ارتباطی با قندخون ندارد.
تشنگی زیاد که مشکل بتوان آن را بر طرف کرد.
دفع مقدار زیادی ادرار رقیق و بدون رنگ (تا 15 لیتر در روز)
خشکی دستها
یبوست
کمبود هورمون آنتیدیورتیک (ضدادراری) (ADH) که به طور طبیعی از غده هیپوفیز ترشح میشود. این کمبود میتواند به علل زیر ایجاد شود:
صدمه به سر که منجر به آسیب رسیدن به غده هیپوفیز شود.
تومور غده هیپوفیز
سایر تومورهای مغزی که به غده هیپوفیز فشار وارد آورند.
عفونت در مغز، مثل آنسفالیت یا مننژیت
خونریزی درون جمجمه
آنوریسم (بیرونزدن دیواره رگها)
بیماری کلیه
وجود یک بیماری یا آسیب قبلی در مغز
آترواسکلروز (تصلب شرایین)
سابقه خانوادگی دیابت بیمزه
راه خاصی برای پیشگیری وجود ندارد
اگر این اختلال به علت یک تومور مغزی یا آنوریسم ایجاد شده باشد، میتوان آن را با جراحی معالجه کرد.
اگر این اختلال به علت صدمه به سر ایجاد شده باشد، بهبود خود به خودی احتمالاً در عرض یک سال حاصل خواهد شد.
اگر این اختلال به علت یک عفونت مغزی ایجاد شده باشد، علایم ممکن است تا مدتهای مدید ادامه داشته باشند. البته برحسب نوع عفونت، پیشآگهی عموماً خوب است.
اختلال الکترولیتی، خصوصاً کمبود سدیم یا پتاسیم، هر کدام از این کمبودها میتواند باعث نامنظمی ضربان قلب، خستگی، و نارسایی احتقانی قلب شود.
اقدامات آزمایشگاهی تشخیصی مثل آزمایش محرومیت از آب برای تعیین سطح هورمون ضدادراری. این اقدامات باید تحت نظارت دقیق پزشک انجام شوند.
درمان شامل کنترل تعادل آب و الکترولیت و پیشگیری از کمآبی و نیز شناسایی و رفع علت دیابت بیمزه است.
وزن خود را روزانه ثبت کنید.
یک دستبند یا گردن آویز همراه داشته باشید که نشاندهنده بیماری شما و داروهایی که دریافت میکنید باشد.
هورمون ضدادراری صناعی به صورت قطره بینی، پودر، یا به شکل تزریقی ممکن است تجویز شود.
محدودیتی برای آن وجود ندارد.
رژیم خاصی توصیه نمیشود. تا حدی که احساس نیاز دارید آب بنوشید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم دیابت بیمزه را دارید.
اگر علایم علیرغم درمان رو به بهبود نگذارند.
اگر دچار علایم و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.