خراشیدگی‌ یا زخم‌ قرنیه‌ عبارت‌ است‌ از وجود یک‌ زخم‌ باز در لایه‌های‌ بافت‌ نازک‌ و شفاف‌ قرنیه‌. این‌ زخم‌ علاوه‌ بر قرنیه‌، تأثیراتی‌ روی‌ ملتحمه‌ (پوشش‌ روی‌ ناحیه‌ سفیدی‌ چشم‌)، مردمک‌ (قسمت‌ رنگی‌ چشم‌)، و مایع‌ داخل‌ فضای‌ جلویی‌ چشم‌ می‌گذارد.

درد چشم‌ که‌ معمولاً شدید است‌.

حساسیت‌ به‌ نور زیاد

انقباضات‌ ناگهانی‌ و شدید در پلک‌ چشم‌

اشک‌ ریزش‌

تاری‌ دید

قرمزی‌ در ناحیه‌ سفیدی‌ چشم‌

ترشح‌ از چشم‌

استفاده‌ از لنزهای‌ تماسی‌ به‌ مدت‌ طولانی‌ یا لنزهای‌ تماسی‌ که‌ درست‌ در جای‌ خود قرار نمی‌گیرد.

آسیب‌ به‌ قرینه‌، یا پریدن‌ یک‌ جسم‌ خارجی‌ مثل‌ تکه‌ کوچکی‌ از فلز، شن‌، یا شیشه‌ به‌ درون‌ قرینه‌. امکان‌ دارد یک‌ عفونت‌ باکتریایی‌، معمولاً در اثر پنوموکوکک‌، استرپتوکک‌، یا استافیلوکک‌، به‌ دنبال‌ این‌ آسیب‌ به‌ وجود آید.

عفونت‌ با ویروس‌ هرپس‌ سیمپلکس‌ که‌ در دهان‌ باعث‌ تب‌ خال‌ می‌شود.

عفونت‌ پلک‌ها و ملتحمه‌

بسته‌ نشدن‌ کامل‌ پلک‌ها تمام‌ عفونت‌های‌ فوق‌ مسری‌ هستند و از فرد به‌ فرد یا از یک‌ قسمت‌ از بدن‌ به‌ قسمت‌ دیگر انتقال‌ می‌یابند، که‌ این‌ امر خصوصاً در مورد انتقال‌ عفونت‌ در تب‌ خال‌ در اثر تماس‌ انگشت‌ با چشم‌ مصداق‌ دارد.

عفونت‌ اخیر یا آسیب‌ به‌ چشم‌

سیگار کشیدن‌ یا قرار گرفتن‌ در معرض‌ سایر تحریک‌کننده‌های‌ چشم‌ در محیط‌

لنزهای‌ تماسی‌ (خصوصاً نوع‌ نرم‌ آنها)

پرکاری‌ تیرویید

دستان‌ خود را مرتب‌ بشویید.

از وارد آمدن‌ آسیب‌ به‌ قرنیه‌ خود جلوگیری‌ کنید. به‌ هنگام‌ تراشکاری‌ و کار با فلز و چوب‌ از عینک‌های‌ مخصوص‌ محافظت‌ از چشم‌ استفاده‌ کنید.

اگر تب‌ خال‌ دارید، دست‌ به‌ چشمان‌ خود نزنید.

در استفاده‌ از لنزهای‌ تماسی‌ کمال‌ دقت‌ را به‌ کار گیرید.

زخم‌ قرنیه‌ یک‌ مشکل‌ جدی‌ چشم‌ به‌ حساب‌ می‌آید. این‌ مشکل‌ معمولاً در عرض‌ 3-2 هفته‌ با درمان‌ خوب‌ می‌شود.

اگر بافت‌ جوشگاهی‌ که‌ از التیام‌ زخم‌ قرنیه‌ به‌ جای‌ مانده‌ است‌ باعث‌ بروز مشکل‌ در بینایی‌ شود، با انجام‌ پیوند قرنیه‌ (تعویض‌ قرنیه‌ با یک‌ قرنیه‌ سالم‌) ممکن‌ است‌ بتوان‌ بینایی‌ را تقریباً به‌ حالت‌ اول‌ برگرداند.

در صورت‌ غفلت‌ از زخم‌ قرنیه‌، تخریب‌ بافتی‌ می‌تواند در قرنیه‌ نفوذ کرده‌ و به‌ این‌ ترتیب‌ باعث‌ ورود عفونت‌ به‌ داخل‌ کره‌ چشم‌ شود. در این‌ صورت‌ ممکن‌ است‌ بینایی‌ به‌ طور دایم‌ از دست‌ برود.

آزمایشات‌ تشخیصی‌ عبارتند از: معاینه‌ چشم‌، گاهی‌ انجام‌ آزموش‌ سنجش‌ دقت‌ بینایی‌، و کشت‌ خرده‌های‌ تراشیده‌ شد از سطح‌ قرنیه‌

درمان‌ عبارت‌ است‌ از در آوردن‌ هرگونه‌ جسم‌ خارجی‌ از قرنیه‌، قطره‌ یا پماد چشمی‌، گذاشتن‌ کمپرس‌ محکم‌ و پوشش‌ روی‌ چشم‌

می‌توان‌ از کمپرس‌ آب‌ خنک‌ تا زمانی‌ که‌ احساسی‌ خوبی‌ به‌ دست‌ می‌دهند استفاده‌ کرد.

قطره‌ها یا پمادهای‌ آنتی‌بیوتیکی‌ یا آنتی‌بیوتیک‌های‌ خوراکی‌ برای‌ عفونت‌ باکتریایی‌

دارو برای‌ عفونت‌های‌ ویروسی‌ و قارچی‌

برای‌ درد خفیف‌ می‌توان‌ از استامینوفن‌ استفاده‌ کرد.

پس‌ از درمان‌، فعالیت‌ طبیعی‌ خود را زودتر از زمان‌ ممکن‌ مجدداً آغاز کنید.

رژیم‌ غذای‌ خاصی‌ ندارد.

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ زخم‌ قرنیه‌ را دارید.

اگر یکی‌ از موارد زیر به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:

ـ تب‌ بالای‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد

ـ دردی‌ که‌ با استامینوفن‌ خوب‌ نمی‌شود.

ـ تغییر بینایی‌

- اگر دچار علایم‌ جدید و بدون‌ توجیه‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.