چاقی
چاقی حالت اضافه وزن بدن. این حالت را ممکن است بتوان اینگونه تعریف کرد: میزان چربی بدن بالاتر از 25% در جنس مذکر. این عقیده که چاقی یک مشکل خودخواسته یا مربوط به اراده فرد است منسوج شده است. با این حال، درک واضحی از نقایص بیوشیمیایی مسبب آن وجود ندارد.
بالا بودن میزان چربی بدن
مشکلات روحی روانی
تحمل کم در فعالیت؛
اضافه وزن باعث افزایش کار قلب میشود.
عوامل ژنتیکی عوامل محیطی. رژیم غذایی و عادات تغذیهای، سطح فعالیت، استرس (روحی یا جسمی)، سایر مشکلات روحی روانی ـ داروها، و عوامل فرهنگی. احتلالات متابولیسمی و غددی سایر عواملی که تا کنون به درستی شناخته نشدهاند عبارتند از موضوعات تکاملی و تنظیم فیزیولوژیک که زیربنای فرضیه «نقطه تنظیمی» (set point) را تشکیل میدهد. این فرضیه به توجیه مشکل افراد چاق از نظر کاستن از وزن و حفظ آن در سطح مطلوب کمک میکند. به ندرت آسیب مغزی میتواند منجر به چاقی گردد.
هر یک از علل فوقالذکر
رعایت طولانی مدت یک برنامه مشتمل بر رژیم غذایی و تغذیه مناست، ورزش، و اصلاح عادات و روش زندگی برحسب نیاز
علائم با درمان قابل کنترل است در موارد خونریزی شدید نیاز به بستری در بیمارستان وجود دارد و معمولا ناشی از یک بیماری زمینه ای نظیر بیماری کبدی، بیماری خونی یا پرفشاری خون است. در این موارد بیماری زمینه ای نیز باید درمان شود.
چاقی ممکن است در پیدایش دیابت، فشار خون بالا بیماریهای قلبی و بیماریهای کیسه صفرا نقش داشته باشد.وجود چاقی همراه سکته مغزی، بیماریهای کلیه و سایر اختلالات درمان این بیماریها را دچار عارضه کرده و شانس زنده ماندن بیمار را کاهش میدهد. عوارض روانی ـ اجتماعی (تصور منفی از خود، مشکل داشتن دراشتغال، فقدان تمایل اجتماعی به جنس مخالف)
ارزیابی برای تعیین میزان خطر تهدید کننده و سلامتی فرد. دقیقترین روش تعیین ترکیب بدن هنوز اندازهگیری وزن زیر آب و اندازهگیری چین پوستی در نقاط مختلف بدن است. بررسیهای ایمپدانس نسبت به گذشته دقیقتر شده و بیشتر در دسترس است. در این زمینه از شاخص توده بدن (BMI) و نسبت دور کمر به لگن (WHR) نیز استفاده میشود.
برنامههای عمومی و خصوصی بسیاری برای کمک به کاهش وزن دردسترسی است. برنامهای را انتخاب کنید که برنامهریزی غذایی آن با راهکارهای RDA در مورد مواد مغذی همخوانی داشته باشد، واجد توصیههایی در مورد ورزش و عادات رفتاری بوده و راهکارهای لازم برای حفظ وزن مطلوب در بلند مدت را دربر داشته باشد. روشهای جراحی برای کاهش وزن نظیر کوتاه کردن قسمتی از روده یا معده، بریدن و برداشت چربی، بیرونکشیدن چربی از بافت با دستگاه مکش یا سیمبندی فک (روشهایی که نتایج امیدوارکنندهای نداشتهاند) تنها در موارد چاقی بسیار شدید استفاده میشود.
درمان دارویی برای کمک به کاهش وزن ممکن است مفید بوده و یا بی اثر باشد. داروهای توصیه شده و برای چاقی ممکن است به طور آزمایشی برای شما تجویز گردد و تا اثربخشی یا بی اثری آنها معلوم گردد. اثربخشی همه داروهای مهارکننده اشتها پس از چند هفته مصرف کاهش مییابد ضمن این که ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.ترکیبات آمفتاین برای درمان چاقی توصیه نمیشود. تعدادی داروی جدید برای کاهش وزن عرضه شده است، ضمن این که، رژیمهای جدید احتمالاً موثرتربوده و عوارض جانبی کمتری دارند.
میزان فعالیت فعلی خود را افزایش دهید. ورزش روزانه (درچرخه سواری، پیادهروی، شنا و غیره) به کاهش وزن احساس بهتر بودن و کنترل اشتهای شما کمک میکند. هدف شما در این بازه باید سی دقیقه فعالیت پنچ بار در هفته باشد. از ثبت روزانه میزان فعالیت برای بررسی میزان پیشرفت خود کمک بگیرد. به نظر میرسد دسیدن به تناسب فیزیکی در مقایسه با رسیدن به وزن مطلوب عامل مهمتری در تندرستی باشد. نوع ورزش در این زمینه اهمیتی ندارد.
رژیمهای غذایی متنوع بسیاری برای انتخاب بیماران دردسترس است. رژیمهای غذایی غیر متعادل خود بیش از چاقی برای بیماران مشکلزا خواهند بود. رژیمهای ضربتی و رژیمهای هوسی در درازمدت موفق نخواهد بود. به خاطر داشته باشید برنامههایی که قول کاهش وزن آسان را میدهند معمولاً ناموفقاند. در طی اجرای برنامه غذایی و ورزش ممکن است دورههایی وجود داشته باشد که در آن کاهش وزن متوقف میشود. این امر طبیعی است؛به اجرای برنامه ادامه دهید، کاهش وزن در عرض 2ـ1 هفته دوباره آغاز میشود. میزان یک کاهش وزن منطقی 5/2ـ1 پوند (هر پوند تقریباً معادل 453 گرم است) در هفته است. این کاهش وزن ممکن است به نظر آهسته برسد ولی این نکته را در نظر بگیرید که 1 پوند کاهش وزن در هفته 52 پوند کاهش وزن در سال رابه ارمغان خواهد آورد! ثبت روزانه رژیم غذایی به طوری که هر چه را که میخورید ثبت کنید، توصیه میشود.
اگر شما یا یکی از اعضای خانوادهتان احساس کنید که برای کاهش وزن نیاز به مشاوره دارید.