تومور ویلمز
تومور ویلمز عبارت است از یک تومور بدخیم و مختلط (حاوی چند نوع سلول) کلیه که به طور اولیه در کودکان (90% موارد تنها یک کلیه را درگیر میکند) رخ میدهد. معمولاً کودکان زیر 7 سال را مبتلا میکند و حداکثر بروز آن بین 4-3 سالگی است. در موارد نادری تا بزرگسالی ظهور نمیکند.
بزرگی شکم. به آسانی میتوان یک تومور بزرگ، سفت و صاف را در جدار شکم لمس کرد.
فشار خون بالا
خون در ادرار (ادرار ممکن است کدر به نظر برسد).
درد شکم (گاهی)
استفراغ مکرر
تب
کاهش وزن
ناشناخته
عوامل ژنتیک. تومور ویلمز در کودکان دچار سایر اختلالات مادرزادی شایعتر است.
در حال حاضر قابل پیشگیری نیست.
با درمان آن دورنمای آن بهتر از بیشتر تومورهای بدخیم کودکان است. در بیشتر موارد، تومور ویلمز با جراحی، پرتو درمانی و داروهای ضدسرطان قابل علاج است. اگر تومور قبل از گسترش یافتن، تشخیص داده شود، میزان بقای 5 ساله، 90% خواهد بود.
نارسایی کلیه
گسترش تومور به ریهها، استخوانها، کبد یا مغز در صورت عدم درمان
واکنش مضر از جمله ریزش مو در اثر پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان
آزمونهای تشخیصی میتوانند شامل سونوگرافی، اوروگرافی، آرتریوگرافی، سونوگرافی از ورید اجوف، پیلوگرافی پسگرا، سیتیاسکن و رادیوگرافی باشند.
جراحی برای برداشتن تومور و کلیة مبتلا و در صورت گسترش تومور بافت مجاور
پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان
داروهای ضدسرطان
داروهای ضدتهوع
مسکنها
آنتی بیوتیکها در صورت رخ دادن عفونت در طول درمان با داروهای ضد سرطان
ملینها برای پیشگیری از یبوست به دنبال جراحی
محدودیتی وجود ندارد. کودک میتواند در حد توان خود فعال باشد.
رژیم غذایی خاصی ندارد.
اگر کودک شما علایم تومور ویلمز را داشته باشد.
اگر در طول درمان موارد زیر رخ دهند: ـ استفراغ، درد شکم یا یبوست ـ تنگی نفس ـ تورم پا یا مچ پا
اگر شما دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شدهاید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند. خارش زمستانی (اگزمای خشک)