ترومبوسیتوپنی
ترومبوسیتوپنی عبارت است از کاهش تعداد پلاکتها در گردش خون. پلاکتها با بستن هر شکاف کوچکی که در جدار عروقی خونی ایجاد گردد، نقشی حیاتی در کنترل خونریزی ایفا میکنند. در ترومبوسیتوپنی تمایل به خونریزی به ویژه از عروق خونی کوچکتر وجود دارد. این امر باعث خونریزی غیرطبیعی در پوست و سایر قسمتهای بدن میگردد. چند نوع ترومبوسیتوپنی از جمله پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک و پورپورای ترومبوسیتوپنیک ترومبوتیک وجود دارد.
پتشی (لکههای کوچک، گرد، بدون برجستگی و به رنگ قرمز مایل به ارغوانی در پوست)
تمایل به کبودشدگی
خونریزی در دهان
خون دماغ
قاعدگیهای شدید یا طولانی
وجود خون در ادرار
مادرزادی
تولید کم یا ناقص پلاکتها در مغز استخوانی
گاهی علت ناشناخته است (ایدیوپاتیک)
عفونت حاد
عفونت با ویروس نقص ایمنی انسانی (ایدز)
مصرف آسپیرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیراستروییدی
مصرف داروهایی چون کینیدین، داروهای گوگردار، داروهای ضد دیابتی خوراکی، نمکهای طلا، ریفامپین و غیره
بزرگی طحال (هیپراسپلنیسم)
کاهش درجه حرارت بدن
انتقال خون
مصرف الکل
پرهاکلامپسی
بیماریهای دیگر از جمله لوپوس اریتماتوی سیستمیک، کمخونی، لوسمی، سیروز و غیره
مواجهه با اشعه ایکس
اجتناب تا حد ممکن از داروهایی که عامل خطرزا هستند.
در مورد بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی از آسیب بپرهیزید و در صورت وقوع، دنبال درمان باشید.
در موارد حاد به خصوص در کودکان، اکثراً ظرف 2 ماه بهبود مییابند.
در موارد مزمن ممکن است فروکش و عود وجود داشته باشد. بعضی خود به خود بهبود مییابند.
سکته مغزی (خونریزی مغزی)
از دست دادن شدید خون
عوارض جانبی دارو درمانی
تشخیص با توجه به علایم بیمار و نتیجه آزمایش خون که نشانگر تعداد پلاکتها است گذاشته میشود.
در بعضی موارد درمانی لازم نیست و اجازه داده میشود تا ترومبوسیتوپنی سیر خود را طی کند.
سایر برنامههای درمانی بسته به علت زمینهای فرق میکنند.
قطع داروی مضر در ترومبوسیتوپنی ناشی از دارو
جراحی برای برداشتن طحال (اسپلنکتومی) در موارد دایمی
انتقال پلاکت برای بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی مزمن
ممکن است در زمان تشخیص و در موارد عودکننده، کورتیکواستروییدها تجویز شوند.
در طی مرحله حاد یک حمله شدید ممکن است گاماگلوبین تجویز گردد.
در موارد دایمی ممکن است درمان سرکوبگر ایمنی تجویز شود.
استراحت در بستر در طی مرحله حاد
حداقل فعالیت برای پیشگیری از آسیب
پرهیز از ورزشهای تماسی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
اگر علایم در طی درمان بدتر شوند. از دسترفتن شدید خون در یک وضعیت اورژانس
اگر علایم جدید یا غیرقابل توجیه. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجادکننده به ویژه کورتیکواستروئیدها عوارض جانبی و واکنشهای زیانبار بسیاری دارند که مستلزم پیگیری هستند.