استوماتیت
استوماتیت عبارت است از التهاب فراگیر دهان (شامل مخاط دهان، لبها، زبان و کام) که دارای 2 نوع اصلی است: استوماتیت هرپسی حاد و استوماتیت آفتی (زخم دهان) که شایعتر است. سایر انواع عبارتند از ژنژیویت، پریودنتیت، کاندیدیاز (برفک) و آنژین و نسان. استوماتیت ممکن است نشانهای از یک اختلال زمینهای جدیتر باشد.
علایم بسته به نوع فرق میکنند.
التهاب دهان
قرمزی و خونریزی
درد خفیف تا شدید
زخمهای دهان
تنفس بدبو
ممکن است با بیاشتهایی، خستگی، تب و تحریکپذیری همراه باشد.
عفونت
تروما
خشکی
تحریککنندهها
عوامل سمی
بیش حساسیتی
بیماریهای خودایمنی
کمبود ویتامین
کمخونی
گاهی ناشناخته
آلرژی به غذا یا داروها
سیگار کشیدن
دندان مصنوعی
استرس روحی، اضطراب
دندانهای ناهموار
پرتودرمانی
شیمیدرمانی
سوء مصرف الکل، غذاهای داغ یا چاشنیها
حساسیت به دهانشوها، رنگ شکلاتها، رژ لب
عوارض جانبی داروها
مواجهه شغلی با رنگها، فلزات سنگین، بخار اسید، غبار صنعتی
در صورت امکان از عوارض خطرزا اجتناب کنید.
در اکثر موارد در عرض 2-1 هفته و در سایر موارد 3-2 هفته بهبود مییابد. برخی نیازمند درمان هستند و سایرین خود به خود بهبود مییابند.
پیامدهای دیگر به اختلال زمینهای بستگی دارد.
ممکن است پس از درمان عود کند.
اختلال زمینهای ممکن است عوارض خطرناکی دربر داشته باشد.
درمان بسته به علت فرق میکند. گاهی تعیین آن مشکل است. معاینه فیزیکی لازم است و گاهی تهیه گستره یا کشت ضایعات عامل مسبب را مشخص میکند.
بهداشت کامل دهان مهم است.
ترک سیگار
دندانهای مصنوعی را از لحاظ تناسب با لثهها خوب کنترل کنید.
در صورتی که بتوان علت زمینهای را کشف کرده داروها به طور خاص متوجه آن خواهند بود.
ممکن است شستوشو دهندههای بینی یا قرصهای خوراکی تجویز شوند.
داروهای بیحسکننده موضعی ممکن است مفید باشند.
در صورت مشخص شدن عامل مسبب، داروهای ضد قارچ، ضد باکتری یا استروئیدی موضعی
مکملهای ویتامینی در صورت نیاز
محدودیت لازم نیست.
ممکن است لازم باشد از غذاهای چاشنیدار یا غذاهایی که سفت، تیز یا خشک هستند، اجتناب شود.
از هر غذایی که یک واکنش آلرژیک برانگیزد، خودداری کنید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانوادهتان علایم استوماتیت را داشته باشند.
اگر پس از شروع درمان، علایم بدتر شوند.
اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شدهاید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی داشته باشند.