اتواسکلروز
اتواسکلروز رشد غیرطبیعی تدریجی استخوان اسفنجی در گوش میانی. این رشد مانع عملکرد طبیعی یکی از استخوانهای کوچک گوش میانی که مسؤول انتقال صداست شده و از این طریق سبب کاهش شنوایی میشود. اتواسکلروز معمولاً هر دو گوش را مبتلا میسازد و در هر دو جنس و همه سنینن دیده میشود ولی در جنس مؤنث دوبرابر شایعتر بوده و در سنین 30-15 سال شایعتر است.
کاهش شنوایی تدریجی و پیشرونده
وزوزگوش
شنوایی بهتر در محیطهای شلوغ نسبت به محیطهای ساکت
این اختلال به نظر میرسد ارثی باشد. 60% افراد مبتلا دارای سابقه خانوادگی این بیماری هستند.
سابقه خانوادگی کاهش شنوایی
نژاد سفیدپوست. حدود 10% افراد سفیدپوست به درجاتی از اتواسکلروز مبتلا هستند.
بارداری که ممکن است تحریککننده آغاز بیماری باشد.
در حال حاضر این بیماری قابل پیشگیری نیست. در صورت وجود سابقه خانوادگی این بیماری، قبل از تشکیل خانواده مشاوره ژنتیک الزامی است.
در بیشتر موارد با جراحی، شنوایی حداقل به طور نسبی حفظ میشود.
کری کامل در عرض 15-10 سال. در صورت عدم درمان هرچه بیمار جوانتر باشد، سرعت کاهش شنوایی بیشتر خواهد بود.
تشخیص بیماری براساس آزمونهای شنوایی نظیر اودیوگرام و آزمون رینه (بررسی هدایت استخوانی صدا) داده میشود.
درمان معمولاً عبارتست از جراحی برای برداشت استخوان چکشی (یکی از استخوانهای گوش میانی) و جایگزین کردن آن با استخوان مصنوعی. در اکثر موارد و با این درمان، شنوایی حداقل به طور نسبی اصلاح میگردد.
ممکن است به جای درمان جراحی از سمعک استفاده شود.
آنتیبیوتیک ممکن است پس از جراحی تجویز شود.
درمان با قرص فلوریدسدیم، کلسیم و ویتامین ـ د ممکن است با سخت کردن استخوان اسفنجی تشکیل شده مانع پیشرف بیشتر کاهش شنوایی گردد.
پس از جراحی به تدریج فعالیتهای طبیعی خود را از سر بگیرید.
رژیم خاصی نیاز نیست.
اگر شما یا یکی از اعضا خانوادهتان دارای علایم اتواسکلروز باشید.
اگر دچار علایم عفونت، نظیر تب، درد یا منگی بیش از حد پس از جراحی
سعی کن این بیماریهارادریک مطلب بفرستی وآن راقسمت نکنی