آبسه مغزی یا اپی دورال
آبسه مغزی یا اپیدورال تجمع چرک ناشی از یک عفونت باکتریال در مغز یا خارجیترین لایه از سه لایه غشایی که مغز و نخاع را میپوشانند.
علایم زیر به تدریج در عرض چند ساعت ظاهر میشوند. این علایم شبیه علایم تومور یا سکته مغزی هستند:
درد در پشت و کمر، در صورتی که عفونت در غشای پوشاننده نخاع باشد
سردرد
تهوع و استفراغ
ضعف، بیحسی یا فلج در یک طرف بدن
راه رفتن نامنظم
تشنج
تب
منگی، گیجی، یا حالت هذیانی
مشکل در صحبت کردن
منشأ اولیه عفونت باکتریایی که موجب بروز آبسه مغزی یا اپیدورال میشود را اغلب نمیتوان پیدا کرد. اما سه منشأ زیر شایعترین هستند:
عفونتی که از جمجمه به درون گسترش مییابد، مثلاً استئومیلیت (عفونت استخوان و مغز استخوان)، ماستوئیدیت (عفونت زایده ماستوئید در پشت گوش)، یا سینوزیت (عفونت سینوسها)
عفونتی که به دنبال شکستگی جمجمه آغاز و گسترش مییابد.
عفونتی که از سایر بخشهای بدن که دچار عفونت شدند، مثلاً ریهها، پوست، یا دریچههای قلب، از راه خون گسترش مییابد
صدمه به سر
وجود یک بیماری که مقاومت بدن را کاهش داده باشد، به خصوص دیابت
بروز اخیر یک عفونت، به خصوص در اطراف بینی، چشمها و صورت
بیماری که دستگاه ایمنیاش به علت بیماری (مثلاً ایدز) یا داروها سرکوب شده است.
تزریق وریدی مواد مخدر
در صورت بروز هر گونه عفونت در بدن به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر عفونت در اطراف بینی یا صورت باشد (مثلاً عفونت گوش یا آبسه دندان). با مراجعه زود هنگام میتوان از گسترش عفونت جلوگیری کرد.
در هر گونه فعالیتی که خطر صدمه به سر وجود دارد، از کلاه ایمنی و سایر وسایل حفاظتی استفاده نمایید.
با تشخیص و درمان زودهنگام معمولاً خوب میشود.
بروز حملات تشنج، اغماء و مرگ، در صورتی که درمان انجام نشود.
آسیب دایمی به مغز
آزمایشات تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشند: آزمایش خون، آزمایش مایع نخاع، نوار مغز، سیتیاسکن، عکسبرداری از جمجمه
نیاز به مراقبت ویژه وجود دارد.
درمان طبی یا جراحی بستگی به محل آبسه دارد. معمولاً احتیاج به دادن آنتیبیوتیک و نیز جراحی برای تخلیه آبسه است. سایر درمانهایی که ممکن است لازم شوند عبارتند از مایعات داخل وریدی و تهویه مکانیکی
آنتیبیوتیک برای 6-4 هفته جهت مبارزه با عفونت
داروهای ضد تشنج برای پیشگیری از بروز حملات تشنجی
کورتیکواستروییدها برای کاهش تورم مغزی پس از عمل جراحی
هنگامی که در بیمارستان هستید نیاز به استراحت در تخت دارید. پس از طی دوران نقاهت 3-2 هفتهای، به هر اندازه که قدرت بدنی و احساس خوب بودن به شما اجازه میدهد، فعالیت داشته باشید.
به هنگام بستری در بیمارستان، امکان دارد تزریق مایعات داخل وریدی ضروری باشد. پس از درمان، یک رژیم عادی و متعادل داشته باشید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان یکی از علایم آبسه مغزی یا اپیدورال را دارید.
اگر تب به 3/38 درجه سانتیگراد یا بیشتر افزایش یابد.
اگر دچارعلایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.