موضوع غذا خوردن در قرآن
موضوع غذا خوردن در قرآن
سوره اعراف ؛ آیه ۳۱
یَا بَنِی آدَمَ خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ وکُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ ترجمه :اى فرزندان آدم، نزد هر مسجد (به هنگام نماز) لباس و زینتهاى خود را برگیرید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید، همانا خداوند اسرافکاران را دوست ندارد.
شاید بتوان گفت: آنچه در قرآن با خطابِ «یا بنى آدم» بیان مىشود، مربوط به تمام انسانها و همهى ادیان و از مشترکات آنان است.
قرآن در سوره کهف، آیه ۴۶ به مال و فرزند،«زینت» گفته است: «المال و البنون زینه الحیاه الدّنیا». بنابراین ممکن است، آیه بیانگر این باشد که مال و فرزند خود را هنگام رفتن به مسجد همراه داشته باشید، تا با مال خود، به حل مشکلات اقتصادى مسلمین بپردازید و با حضور فرزند در مساجد و جماعات، مشکلات تربیتى نسل آینده را حل کنید.
اسراف در غذا و پرخورى، منشأ بسیارى از بیمارىهاى جسمى و روحى و مایهى سنگدلى و محروم شدن ازچشیدن مزهى عبادت است.
گرچه استفاده از زینت و طعام، امرى فطرى و طبیعى است، ولى در شرایط خاص مانند وجود نیازمندان ومحرومان، باید با آنان همدردى کرد.
امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که رزق یک روز خود را داشته باشد، ولى قانع نباشد و از مردم سؤال و تکدّى کند، از مسرفان است.
اسراف در غذا و پرخورى، منشأ بسیارى از بیمارىهاى جسمى و روحى و مایهى سنگدلى و محروم شدن ازچشیدن مزهى عبادت است. چنانکه پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: «المعده بیت کلّ داء»: معده، کانون هر بیمارى است.
پزشکى مسیحى پس از شنیدن این آیه و حدیث گفت: تمام علم طب، در این آیه و این سخن پیامبر شما نهفته است.
امام صادق علیه السلام فرمودند: آنچه باعث از بین رفتن مال و زیان رساندن به بدن باشد، اسراف است.
در روایت دیگرى مىخوانیم: آن چه در راه خدا مصرف شود ،هرچند بسیار زیاد باشد، اسراف نیست و آنچه در راه معصیت خدا استفاده شود، هرچند اندک باشد، اسراف است.
نتیجه گیری:
۲- صرفهجویى، محبوب خداوند است و بهرهگیرى از زینت و غذا، باید دور از اسراف باشد.
باتشکر از فعالیت شما در تالار دین پژوهی
امیدوارم شما یکی از برترین های این تالار باشید
بیاندیشیم
در این آیات دقت کنید
در این آیات دقت کنید
فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ پس انسان بايد به خوراك خود بنگرد أَنَّا صَبَبْنَا
الْمَاء صَبًّا
وَحَدَائِقَ غُلْبًا
وَفَاكِهَةً
وَ أَبًّا
مَّتَاعًا لَّكُمْ و َلِأَنْعَامِكُمْ
مَّتَاعًا لَّكُمْ و َلِأَنْعَامِكُمْ
(سوره عبس)
به نظر شما این آیات چه چیزی را بیان می کنند؟
ممنون از مطلب خوب شما