بارداری
یک بارداری چند سونوگرافی میخواهد؟
برای یک خانم باردار، هیچ چیزی لذتبخشتر از دیدن و شنیدن صدای قلب جنینی که در رحماش در حال رشد می باشد، نیست. خیلی از مادران باردار دوست دارند در فواصل کوتاه، عکس جنین خود را بر صفحه مانیتور ببینند و از سلامت او مطمئن شوند.
حتی گاهی این امر به سرگرمی تجملاتی تبدیل میشود و خانمهای باردار هر ماه با مراجعه به پزشک خود، میخواهند عکسی از فرزندشان تهیه کنند و آن را قبل از آغاز عکسهای نوزادی در آلبوم بگذارند و تاریخ بزنند تا در آینده فرزندشان بتواند عکسهای دوران جنینی خود را هم ببیند.
با این همه باید گفت گرچه با پیشرفت علم، سونوگرافی این امکان را ایجاد کرده که پزشک بتواند جنین را ببیند و از سلامت او مطلع شود، اما انجام غیر ضروری و بیش از حد سونوگرافی میتواند مشکلاتی برای جنین پیش آورد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تعداد دفعات لازم سونوگرافی در دوران بارداری و مضرات انجام بیش از حد آن، گفتگویی با دکتر آزیتا صفارزاده، متخصص زنان و زایمان، انجام دادهایم.
انجام چند بار سونوگرافی در طول دوران بارداری الزامی است؟
چهار مرتبه. بار اول در ابتدای بارداری برای آن که مشخص شود بارداری در داخل رحم است یا خارج از آن. بار دوم در هفته دوازدهم بارداری است؛ بار سوم در هفته 22 و بار چهارم در هفته 32.
در هر بار سونوگرافی چه مسایلی بررسی میشود؟
این بستگی به سن جنین دارد. در سونوگرافی که در ابتدای بارداری انجام میشود پزشک میخواهد مطمئن شود بارداری در داخل رحم اتفاق افتاده یا خارج از رحم است.
در هفته دوازدهم ، جنین بسیار شبیه به نوزاد است و پزشک، اندامهای متفاوتی مانند پشت گردن، بینی، معده، مثانه، شکل و فرم سر و متقارن بودن اعضا را بررسی میکند. در این هفته به وضوح صدای قلب جنین شنیده میشود.
آنچه برای پزشک بیش از هر چیز دیگری مهم است، اندازهگیری قد جنین از نوک سر تا پایین باسن است تا بتواند سن دقیق بارداری را اعلام کند. نکته بعدی اندازهگیری عرض گردن است که اگر بالاتر یا مساوی با 3 میلیلیتر باشد، پزشک آزمایش آمنیوسنتز (نمونهبرداری از پرزهای جنینی شناور درون مایع آمنیون) را تجویز میکند تا احتمال وجود هر گونه غیر طبیعی بودن کروموزمی شناخته شود.
در هفته بیست و دوم بارداری جنین از بالا تا پایین بررسی میشود. آنچه بیش از هر چیز دیگری مورد توجه پزشک است، مشاهده اندامهای داخلی به ویژه قلب و سر است. پزشک همچنین میزان رشد جنین و کیفیت تبادلات بین مادر و جنین به کمک بند ناف و جفت و مایع آمنیونی را هم بررسی میکند. در این هفته آنچه بر صفحه مانیتور مشخص میشود، جنینی است که مدام حرکت میکند و تمام اندامهای او شکل گرفته است. همچنین زمان ایدهآلی برای فهم این موضوع است که جنین شما دختر است یا پسر.
در هفته سی و دوم بارداری، بررسی اندامهای مغزی جنین اهمیت زیادی پیدا میکند و این که آیا رشد جنین در حد طبیعی است یا خیر. در واقع در این هفته جنین شما بزرگ شده و جای کمتری برای حرکت دارد. به همین دلیل آنچه شما در صفحه مانیتور مشاهده میکنید، چندان قابل تشخیص نیست، چون اندامهای جنین در هم جمع شده اند.
در چه شرایطی بیش از چهار مرتبه، سونوگرافی تجویز میشود؟
در صورتی که مشکلی در سونوگرافی دیده شود، یا خانم باردار مبتلا به فشار خون یا دیابت یا بیماریهای دیگر باشد، یا احتمال کوچک بودن جنین داده شود، یا بارداری چندقلو باشد، لازم است تعداد سونوگرافیها بیشتر شود.
در این شرایط معمولا در کدام هفتهها تعداد سونوگرافیها بیشتر میشود؟
معمولا در ماه های بالاتر بارداری و نزدیک به پایان بارداری (بین 28 تا 36 هفتگی) احتمال تکرار سونوگرافی به فاصله دو تا سه هفته بسیار زیاد است.
آیا انجام بیش از حد سونوگرافی هم میتواند مضر باشد؟
بله. نباید این را فراموش کرد که سونوگرافی به هر حال از جنس امواج است و میتواند جنین را گرم کند و در صورتی که به دلایلی پزشک تعداد سونوگرافی بیشتری تجویز کند، انجام سونوگرافی دوبعدی بلااشکال است، اما سونوگرافی سهبعدی و چهاربعدی که در آن از چند جهت به جنین اشعه تابانده میشود، میتواند سبب بالا رفتن درجه حرارت جنین شود و در سنین پایین بارداری انجام آن اصلا توصیه نمیشود؛ چون سبب داغ شدن قلب جنین خواهد شد. سونوگرافی نوعی تکنولوژی است که فقط در شرایط لازم باید مورد استفاده قرار بگیرد.
بخش تغذیه و سلامت تبیان
منبع :
هفته نامه سلامت - تهیه مصاحبه : سمیه مقصودعلی
اگر می خواهید با پزشکان سایت مشورت کنید، اینجا را کلیک کنید.
برای شرکت در بحث های انجمن بهداشت و سلامت سایت، اینجا را کلیک کنید.
پیشگیری فوری از بارداری
"لوونورژسترول" عنوان دارویی بسیار کارآمد در مورد پیشگیری فوری از بارداری است، اما با کولهباری اما و اگر که متاسفانه کمتر کسی در مورد این دارو اطلاعات لازم را دارد.
در بین داروهای پیشگیری از بارداری، لوونورژسترول از جمله داروهای بسیار موثر به شمار میرود.
این دارو که نوعی پروژسترون مصنوعی به شمار میرود، با جلوگیری از ترشح گونادوتروپینهای هیپوفیز قدامی، از تخمکگذاری جلوگیری میکند.
لوونورژسترول همچنین با تغییر در اندومتر رحم از جایگزینی تخم تشکیل شده در رحم نیز پیشگیری میکند و در حقیقیت با دو مکانیسم از وقوع بارداری پیشگیری میکند.
لوونورژسترول را چگونه باید مصرف کرد؟
یکی از بزرگترین مشکلات در مورد مصرف داروهای ضدبارداری فوری، عدم اطلاع خانمها از طرز صحیح مصرف این گونه ترکیبات است و همین مشکل در بسیاری اوقات، سبب بروز بارداریهای ناخواسته در افراد میشود.
داروی لوونورژسترول به شکل قرص و هر بسته ی آن دو تایی است. اولین دوز این دارو باید طی 72 ساعت از مقاربت کنترل نشده، مصرف شود. سپس 12 ساعت بعد از مصرف اولین قرص، باید دومین قرص را میل کنید. در این صورت، تا حد زیادی احتمال بارداری را کاهش میدهید.
البته باید گفت که این دارو باید تحت نظر پزشک و با توصیه ایشان مصرف شود و از مصرف خودسرانه آن باید خودداری نمود.
نکات لازم هنگام مصرف لوونورژسترول:
ـ در طول یک ماه، بیش از یک بار از بستههای دو تایی لوونورژسترول استفاده نکنید، زیرا باعث ایجاد مشکلات هورمونی بسیاری میشود.
ـ نامنظم شدن قاعدگی از جمله شایعترین عوارض دارویی لوونورژسترول به شمار میرود.
ـ سردرد، استفراغ، احساس ناراحتی در سینهها، اضافه وزن و خونریزیهای غیرطبیعی از عوارض دیگر لوونورژسترول به شمار میرود.
ـ توصیه میشود یک تا دو ساعت پس از مصرف این دارو، یک داروی ضد تهوع هم برای پیشگیری از بروز عوارض ناخواسته آن مصرف شود.
ـ این دارو تا 99 درصد از بروز بارداریهای ناخواسته جلوگیری میکند، اما هرچه زودتر مصرف شود، اثربخشی آن بیشتر است.
دکتر شاهد فدایی فرد – جام جم
اگر بچه می خواهید ...
امروزه خیلی از خانمهای جوان قبل از بچهدار شدن، سالهای زیادی از قرصهای ضدبارداری استفاده میکنند و بیشتر آنها بلافاصله پس از قطع مصرف قرص باردار میشوند، اما بعضیها هم مدت طولانیتری را در انتظار بچهدار شدن میمانند. حتی ممکن است شروع قاعدگی آنها با تاخیر همراه باشد.
خیلی از خانمهای جوان نگران هستند که این قرصها توانایی باروریشان را کم کند؛ در حالی که همین قرصها جلوی خیلی از قاعدگیهای دردناک، بیماریهای لگنی و بارداریهای ناخواسته را میگیرد. تا به حال هیچ نشانهای از این که قرصهای ضدبارداری باعث ناباروری می شوند، پیدا نشده است.
بیشتر خانمهایی که پیش از مصرف قرص، قاعدگی منظمی داشتهاند، با قطع مصرف قرص، چرخه تخمکگذاریشان حداکثر تا 6 ماه بعد به حالت اول برمیگردد. قاعدگی نامنظم ممکن است به دلیل نشانگان تخمدانی پلیکیستیک (PCO) باشد که با مصرف قرصهای ضدبارداری منظم میشوند. موارد دیگری مانند وزن بدن، استرس و تمرینهای ورزشی هم میتوانند بر نوع قاعدگی تاثیرگذار باشند.
خانمهایی که مبتلا به نشانگان PCO هستند، یک ناهماهنگی هورمونی دارند که باعث پریودهای نامنظم و افزایش وزن میشود. افزایش سطح تستوسترون خون هم میتواند باعث ایجاد جوش و پرمویی در بدن شود. زنان مبتلا به این عارضه میتوانند با پیروی از یک رژیم غذایی کمچرب و انجام تمرینهای ورزشی به وزن مطلوب برسند و عوارض نشانگان PCO را کمتر کنند. برای منظم کردن قاعدگی، پزشک ممکن است استفاده از قرصها یا آمپولهای مختلفی را توصیه کند.
تمرینهای سنگین ورزشی و استرس زیاد هم که باعث پایین آمدن وزن می شوند، میتوانند باعث اختلال در تخمکگذاری شوند. برای حل این مشکل با توصیه پزشک باید برنامه ورزشی را کم کرد و شروع به خوردن غذاهای پرکالری کرد. پس از این که فرد توانست به یک وزن مناسب برسد، پریودش منظم می شود و باردار میشود.
وقتی که شاخص توده بدنی (BMI) یک خانم بین 20 تا 25 باشد (یعنی وزن مناسب داشته باشد)، امکان باروری هم در او بیشتر است.
برای این که بچه دار شوید....
مراقبتهای پیش از بارداری به اندازه مراقبتهای پیش از زایمان مهم هستند. با رعایت نکات زیر میتوانید شانس بارداریتان را بالا ببرید:
* سیگار نکشید: زمان باردار شدن سیگاریها نسبت به افراد غیرسیگاری، دو برابر طولانیتر و نسبت سقط جنین نیز در آنها بیشتر است.
* مصرف قرص اسید فولیک را شروع کنید: اگر قاعدگیهای سنگین دارید، قرص آهن هم بخورید و در صورتی که اهل مصرف میوه و سبزی تازه نیستید، مکمل ویتامین C مصرف کنید. از مصرف ویتامین A وD زیاد پرهیز کنید، چون برای جنین مضر است.
* در هوای تازه قدم بزنید و ورزش کنید: محیطهای کاری بسته و ترافیک مقدار اکسیژن خون را کاهش میدهد و قدرت باروریتان را کم میکند.
* استرستان را کنترل کنید: فنونی مثل یوگا و مدیتیشن را به کار ببرید. استرس زیاد میتواند بر نحوه تخمک گذاری موثر باشد و باردارشدن را سختتر کند.
* سونا نروید: اگر احتمال میدهید باردارید، این توصیه را جدی بگیرید. محققان میگویند دمای بالا ضمن این که بارداری را با مشکل مواجه میکند، میتواند باعث سقط جنین شود.
* روابط زناشوییتان را بیشتر کنید: خیلی از زوجهایی که از جداول زمانی استفاده میکنند، شانس بچهدار شدنشان کم میشود. بهترین روش برای بچهدار شدن این است که از پایان یک قاعدگی تا شروع قاعدگی بعدی، سه بار در هفته رابطه زناشویی داشته باشید.
* بدن شوهرتان باید خنک باشد: اگر همسر شما توی وان داغ نشسته باشد، یا مسافتی طولانی را بدون توقف رانندگی کرده باشد یا لباس زیر تنگ پوشیده باشد، نمیتواند به خوبی اسپرم تولید کند.
* سعی کنید وزنتان را در حد مناسبی نگه دارید: رژیم گرفتنهای غیراصولی برای سلامتی بدن خطرناکند، مخصوصا اگر بخواهید باردار شوید.
* وحشت نکنید: 90 درصد زوجها، تا یک سال پس از اقدام به بچهدار شدن، باردار میشوند. اگر احتمال میدهید که مشکل باروری دارید (مثل پریودهای نامنظم، بیماریهای لگنی و عفونتهای ناشی از جراحی یا عفونتهای دیگر) به پزشک متخصص مراجعه کنید.
ترجمه: سمیه وحدانی
منبع: msnbc
قرص هاي ضدبارداري و بافت مغزي زنان
قرص هاي ضدبارداري، بافت مغزي زنان را تغيير مي دهند
بسياري از زنان مدعي هستند که مصرف قرص هاي پيشگيري از بارداري، آن ها را به شخص ديگري تبديل مي کند. ظاهرا حق با آن ها است چون مطالعات جديد تغييراتي را در بافت بخش پيش پيشاني مغز اين زنان نشان مي دهد.
شايد شما هم جز خانم هايي باشيد که از قرص هاي پيشگيري از بارداري استفاده مي کنند، يا دست کم با خانم هايي که از اين قرص ها استفاده مي کنند در ارتباط نزديک قرار داريد. آيا تا به حال متوجه تغييري مشهود شده ايد؟ برخي خانم ها مدعي هستند که با مصرف اين نوع قرص ها ديگر خودشان نيستند، شما هم با آن ها موافقيد؟
50 سال از استفاده اين قرص ها در بين خانم ها مي گذرد و ما هنوز اطلاعات کمي در مورد اثرات جانبي آن ها داريم. اگرچه شرکت هاي توليدکننده دارو مکررا ميزان هورمون هاي موجود در قرص هاي پيشگيري از بارداري را کم کرده اند تا از عوارض جانبي آن ها بکاهند، اما همچنان شکايات فراواني در مورد آثار اين داروها بيان مي شود: تغيير خلق، افسردگي و کاهش انرژي زندگي. در واقع برخي از انواع اين قرص ها نه تنها احتمال بارداري را کاهش مي دهند، بلکه تمايل زنان به برقراري ارتباط جنسي را هم کاهش مي دهند و يا با تغييرات شديد خلق خانم ها، گرايش همسران شان را به برقراري ارتباط با آن ها کاهش مي دهند و از اين طريق هم، شانس بارداري را کم مي کنند.
اما اين همه داستان نيست. به گزارش پاپ ساينس، مطالعات جديد نشان مي دهند در زناني که از قرص هاي پيشگيري استفاده مي کنند، منطقه قشري پيش پيشاني مغز بزرگ تر مي شود. اين منطقه مسئول فعاليت هاي شناختي مغزي از جمله تصميم گيري است. شايد در نگاه اول بتوان نتيجه گرفت که پس، زناني که از اين قرص ها استفاده مي کنند باهوش تر مي شوند و فعاليت هاي شناختي بهتري از خود نشان مي دهند.
اما به گفته محققين، مغز مانند يک کندوي زنبور است. تغيير در هر بخشي از آن، روي ساير بخش ها تاثير مي گذارد. بنابراين حتي ممکن است زناني که از قرص هاي پيشگيري استفاده مي کنند، رفتارهاي غير عاقلانه بيشتري داشته باشند و يا حتي پُرتنش تر و خطرناک تر رفتار کنند.
بررسي تاثير واقعي مصرف قرص هاي پيشگيري، نياز به مطالعات دقيق رفتاري دارد. آن چه مشخص است، اين است که اين قرص ها، مغز خانم هاي مصرفکننده را از نظر فيزيکي تغيير مي دهند.
بهنوش خرم روز
خبرآنلاين
چرا بعضی زنان از آییودی میترسند؟
میخواهم درباره باورهای غلطی که درباره استفاده از آی یو دی در ذهن برخی خانم ها وجود دارد، حرف بزنم. باورهای غلطی که گهگاه باعث ترس آنها از گذاشتن آییودی میشود.
آی یو دی (IUD) وسیله کوچکی است که برای جلوگیری از بارداری، توسط پزشک یا ماما در داخل رحم زنان قرار داده می شود.
برخی خانمها از گذاشتن آییودی، به این دلیل که نخ آن آویزان است، میترسند. از آنجا که گذاشتن آییودی توسط ماماهای تحصیلکرده، باتجربه و دورهدیده انجام میشود، بنابراین مشکلی به وجود نمی آورد.
ممکن است بعضی خانمها در حین کارگذاری این وسیله، درد مختصری را احساس کنند که سریعا برطرف میشود.
طول نخ آییودی پس از گذاشتن آن در درون رحم کوتاه شده و انتهای آن در خارج از دهانه رحم و در داخل واژن قرار می گیرد و به مرور توسط ترشحات آن ناحیه نرم میشود. دیدن نخ در معاینههای دورهای کمک میکند تا مطمئن شویم که آییودی در جای خود قرار دارد.
برخی خانم ها هم میترسند با داشتن آییودی نتوانند کارهای معمولی خود را انجام دهند.
به این گروه میگویم که آییودی هیچ دخالتی در انجام کارهای روزانه ندارد، زیرا رحم داخل لگن قرار دارد و توسط آن محافظت میشود، بنابراین در حین انجام کار (کارهای معمولی یا کارهای سنگین) نیرو و یا فشاری نمیتواند موجب تغییر شکل و موقعیت آییودی در رحم شود. به دلیل این که آییودی نیاز به استفاده روزانه ندارد و مراقبتهای آن در مقایسه با سایر روشهای جلوگیری از بارداری، در فواصل طولانیتری انجام میشود، بنابراین برای افرادی که مشغله زیاد دارند میتواند روش مناسبی باشد. وضعیت قرارگیری آییودی در داخل رحم به نحوی است که در حالتهای مختلف بدن (نشستن، ایستادن، خم شدن) هیچ گونه مشکلی به وجود نمیآورد.
همه خانمهای شاغل، چه قالیباف و کشاورز و چه کارمند باید بدانند که انجام این کارها بدون رعایت وضعیت صحیح قرارگیری بدن، میتواند مشکلاتی را برای کمر، گردن و ستون فقرات ایجاد کند، اما این مساله هیچ ارتباطی به استفاده کردن یا نکردن از آییودی ندارد.
سئوالاتی که درباره آی یو دی میپرسند
1- آیا خانم هایی که سزارین شده اند میتوانند آییودی بگذارند یا نه؟
باید بگویم نوع زایمان هیچ ربطی به گذاردن آییودی ندارد. با گذشت شش هفته از سزارین، رحم آمادگی لازم را برای کارگذاری آییودی پیدا میکند.
2- آیا افرادی که آییودی دارند میتوانند دارو مصرف کنند؟
کارگذاری آییودی تداخلی با مصرف دارو ندارد. در واقع مصرف داروها روی عملکرد آییودی تاثیری ندارد و در صورت نیاز و با تجویز پزشک میتوان از داروهای لازم استفاده نمود.
3- آیا آی یو دی (IUD) ممکن است در بدن حرکت کرده و به قسمتهای بالایی شکم، معده و قلب کشیده شود؟
خیر. آییودی وسیله متحرکی نیست که بتواند حرکت کند و معمولا در جای خود باقی میماند. از طرف دیگر مسیری در رحم برای حرکت آییودی به سمت بالا وجود ندارد. تنها امکان جابهجایی آییودی به طرف پایین و داخل واژن است که خطری برای سلامت فرد ندارد.
4- آیا آییودی باعث عفونت رحم و در نتیجه چسبندگی و خشکی رحم میشود؟
خیر. آییودی باعث ایجاد عفونت در دستگاه تناسلی زنان نمیشود، بنابراین مشکلات چسبندگی، خشکی رحم و بیماریهای زنانگی را به وجود نمیآورد. با توجه به این که تا مدتی پس از گذاشتن آییودی، ترشحات طبیعی دهانه رحم کمی زیاد میشود، با رعایت نکات بهداشتی باید از عفونی شدن آن جلوگیری کرد.
5- آیا آییودی باعث به وجود آمدن دردهایی مانند درد کمر، درد هنگام خونریزی ماهیانه، درد زیر شکم، ساق پا، ران، استخوان و دیسک کمر میشود؟
خیر. آییودی اندازه کوچکی دارد و فشاری به هیچ ناحیهای از بدن مانند استخوان، ساق پا، ران و کمر وارد نمیکند. ممکن است طی دو تا سه ماه اول پس از گذاشتن آییودی، درد کمی در ناحیه کمر، زیر شکم و هنگام قاعدگی ایجاد شود که در صورت نیاز با مسکنهای معمولی برطرف خواهد شد.
6- آیا آییودی باعث لکه بینی و نامنظم شدن قاعدگی می شود و با زیاد کردن مقدار خونریزی، کمخونی به وجود میآورد؟
آییودی در بعضی از افراد ممکن است باعث افزایش میزان خونریزی عادت ماهیانه و لکهبینی شود که این مشکل معمولا طی دو تا سه ماه بعد از گذاشتن آییودی برطرف میشود.
برای برطرف کردن لکهبینی ناشی از آییودی، نیازی به خوردن قرصهای خوراکی پیشگیری از بارداری نیست. کمخونی هم در افرادی دیده میشود که با گذاشتن آییودی دچار خونریزی شدید می گردند. مشکل کمخونی در معاینههای دورهای آییودی بررسی میشود و اگر وجود داشته باشد با قرص آهن به راحتی قابل درمان است.
7- آییودی باعث ایجاد مشکلات رحمی مانند افتادگی رحم و کوچک شدن اندازه رحم میشود؟
خیر. آییودی با توجه به اندازه و نحوه اثر و جنس آن نمیتواند باعث افتادگی رحم و یا تغییرات اندازه رحم شود. عوامل اصلی افتادگی رحم تعداد زیاد بارداریها، زایمانهای سخت و ... است.
8- آییودی باعث به وجود آمدن سرطان رحم میشود؟
خیر. عفونتهای درمان نشده و مسایل ژنتیکی از عوامل بروز سرطان رحم هستند و آییودی احتمال به وجود آمدن سرطانهای رحم و دهانه رحم را کاهش میدهد.
9- آییودی حالت گزیدگی ایجاد میکند؟
خیر. آییودی قدرت گزیدن ندارد. از طرفی، رحم عضو بیحسی است، به طوری که فرد در هنگام بارداری درد یا خارش ناشی از بزرگ شدن رحم را حس نمیکند.
دکتر محمد اسلامی
رییس اداره تنظیم خانواده وزارت بهداشت
بعد از تولد نوزاد نارس چه باید کرد؟
حدود 8 تا 10 درصد نوزادان متولد شده، نارس هستند(قبل از هفته 37 بارداری متولد شده اند). با توجه به این که بسیاری از این نوزادان قبل از این که آمادگی کامل برای زندگی خارج رحمی پیدا کنند متولد می شوند، دچار مشکلاتی خواهند شد و به همین علت احتیاج به توجه خاص پزشکی و کمک فوری بعد از زایمان دارند.
بر اساس میزان نارسی نوزاد، ممکن است متخصص کودکان از متخصص نوزادان نیز کمک بگیرد. این شخص تخصص خاصی در مراقبت از نوزادان نارس دارد و در تصمیم گیری برای اقدامات لازم و درمان های مربوطه نیز کمک خواهد کرد.
در صورتی که نوزاد شما نارس متولد شده، ممکن است نه تنها ظاهری متفاوت، بلکه رفتاری متفاوت نیز با نوزاد رسیده داشته باشد.
در حالی که وزن متوسط نوزاد طبیعی هنگام تولد 5/2 تا 5/3 کیلوگرم است، نوزاد نارس کمتر از 5/2 کیلوگرم وزن دارد و هر چه زودتر متولد شده باشد جثه ی کوچک تری دارد و اندازه ی سر او نسبت به بقیه ی بدن بزرگ تر است و چربی کمتری در بدن خود دارد. پوست او به علت داشتن چربی کمتر، شفاف تر به نظر می رسد و شما می توانید حتی عروق خونی او را در زیر پوست ببینید.
نوزاد نارس معمولا هنگام تولد فاقد ماده ی پنیری محافظ پوست(ورنیکس) است، چون این ماده در اواخر بارداری ترشح و ساخته می شود.
با توجه به شرایط نوزاد و خودتان تا حد امکان وقت خود را در اتاق نوزادان و نزد
او بگذرانید و حتی در صورتی که نمی توانید او را بغل کنید، او را از پنجره های انکوباتور لمس کنید
چون نوزاد نارس هیچ گونه چربی محافظی ندارد، ممکن است در درجه حرارت اتاق سردش شود و بنابراین بلافاصله بعد از تولد باید روی یک دستگاه گرم کننده به نام " وارمر" یا در یک محفظه به نام " انکوباتور" قرار داده شود که درجه ی حرارت آن سبب گرم نگه داشتن وی می شود. بعد از معاینه ی سریع در اتاق زایمان، نوزاد در همین محفظه به اتاق مراقبت مخصوص منتقل می شود.
ممکن است متوجه شوید که نوزاد نارس شما گریه نمی کند یا به آرامی گریه می کند و حتی در تنفس مشکل دارد که علت این امر نارس بودن سیستم تنفسی او است.
برای اطمینان از وضعیت تنفس، نوزاد نارس شما تحت نظر و مراقبت پزشک قرار خواهد گرفت و در صورت لزوم و بنا به تشخیص پزشک متخصص کودکان و نوزادان، ممکن است به بخش مراقبت های ویژه نوزادان که مجهز به دستگاه ها و وسایل مناسب برای نگهداری نوزادان نارس است، منتقل شود.
چون نوزاد نارس ممکن است به مدت طولانی در بخش مراقبت های ویژه ی نوزادان بستری شود و تحت مراقبت قرار گیرد، شما ممکن است شانس بغل کردن و شیر دادن به او را بعد از زایمان از دست بدهید.
برای جلوگیری از این امر سعی کنید هرچه سریع تر بعد از زایمان او را ببینید و تا جایی که ممکن است در مراقبت از او کمک کنید.
با توجه به شرایط نوزاد و خودتان تا حد امکان وقت خود را در اتاق نوزادان و نزد او بگذرانید و حتی در صورتی که نمی توانید او را بغل کنید، او را از پنجره های انکوباتور لمس کنید و در صورت امکان از پستان خود و مستقیما به او شیر بدهید و در صورت عدم امکان، شیر خود را بدوشید و در اختیار پرستاران بگذارید تا از طریق لوله معده یا از راه مناسب دیگری به او داده شود.
ضمنا سعی کنید در زمانی که پرستاران به نوزادتان شیر می دهند او را تماشا کنید، زیرا این کار به تولید بیشتر شیر در شما کمک می کند تا بعدا بتوانید به روند شیردهی ادامه دهید.
هر چه قدر بیشتر به جریان بهبود نوزادتان کمک کنید و هرچه بیشتر با او ارتباط داشته باشید، بهتر قادر به درک موقعیت خواهید بود و مراقبت بعدی او بعد از ترخیص از بیمارستان برای تان آسان تر خواهد شد.
دکتر سیدحسین فخرایی - فوق تخصص نوزادان
استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
علامت زایمان زودرس
یك متخصص زنان و زایمان اظهار كرد: کمردرد شایع ترین مشکل دوران بارداری است زیرا مادر در حال افزایش وزن است. کمردردهای شدید در ماه های آخر همراه با خون ریزی و ترشحات واژن می تواند علامتی برای زایمان زودرس باشد.
دکتر ترانه شمس در گفت وگو با ایسنا گفت: شکایت از کمردرد شایع ترین مشکل در بارداری است زیرا فرد دچار اضافه وزن است و هورمون ها در حال تغییر هستند و این موضوع آرامش عضلات و رباط های سراسر بدن را به هم می ریزد اما با روش های درمانی کمردرد در دوران بارداری و با یک استراتژی ساده می توان از بروز آن تا حد زیادی جلوگیری کرد.
وی تصریح کرد: کودک شما در حال رشد است و این، مرکز ثقل شما را به جلو می راند پس بهتر است، برای کمتر شدن دردتان سعی کنید پشت و شانه های خود را به سمت پائین و راست کشش دهید و باز هم صاف بایستید و این تمرین را روزی چند بار تکرار کنید، به زمان و وضعیت نشستن و ایستادن تان دقت کنید و حتما هنگام ایستادن یک پای خود را روی چهار پایه قرار دهید.
دکتر شمس در ادامه گفت: هنگامی که می خوابید، سعی کنید هر دو زانو را خم کرده و یک بالش بین آن ها قرار دهید و کفش و شلوار خود را با دقت انتخاب کنید. پوشیدن کفش پاشنه بلند با قوس کم گزینه مناسبی است.
وی در ادامه تاکید کرد: سعی کنید تمرینات کج کردن لگن خاصره را دنبال کنید و درمان با مکمل ها را فراموش نکنید.
مادر شدن بعد از 40 سالگی
گاهی پیش میآید که خانم ها پس از 40 سالگی تصمیم میگیرند باردار شوند. بارداری در سن بالا همیشه خطرناک نیست و به مسائلی از جمله این که آیا قبلا بچه دار شدهاند یا خیر، یا این که در چه محیطی زندگی میکنند، بستگی دارد.
اکثر بارداریهای دیرهنگام اگر تحت نظر دایمی پزشک باشند، بی خطر و کاملا طبیعی به اتمام خواهند رسید، البته در سه ماهه نخست احتمال سقط جنین بسیار زیاد است و به بیش از 20 درصد پس از 40 سالگی میرسد.
در صورتی که خانمی پس از 40 سالگی باردار شده باشد، پزشک آزمایشاتی را برای تشخیص مشکلات کروموزومی جنین در سه ماهه نخست تجویز میکند.
مشکلات بارداری بعد از 40 سالگی
از مشکلات شایعی که در خانمهای باردار بالای 40 سال دیده میشود، دیابت بارداری است. این مشکل به ویژه در خانمهای چاق بیشتر است. در این خانمها انسولین تزریقی به طور طبیعی قادر به فعالیت نیست، در نتیجه قند وارد خون شده و سبب میشود جنین بیش از حد بزرگ شود. وقتی متخصص زنان، دیابت یک خانم باردار را تشخیص دهد، با انتخاب یک رژیم غذایی صحیح آن را برطرف خواهد کرد.
نکته دیگر در رابطه با پرفشاری خون است که در خانمهای 40 ساله، دو تا سه برابر دیگر زنان است. در پرفشاری که با وجود پروتئینی به نام آلبومین در ادرار تشخیص داده میشود، رشد جنین کم شده و احتمال زایمان زودهنگام افزایش مییابد.
نکته آخر این که احتمال اینکه یک زن باردار بالای 40 سال مجبور به سزارین شود، دو برابر زنان باردار زیر این سن است، زیرا در اکثر موارد به دلیل دیابت بارداری، بیرون آمدن جنین از راه طبیعی سخت می شود، یا گاهی به دلیل پرفشاری خون، جنین ضعیفتر و کوچکتر از آن است که بخواهد به طور طبیعی متولد شود.
در ضمن بعد از زایمان نیز احتمال خونریزی شدید، به دلیل جمع شدن سختتر فیبرهای رحمی، در زنان بالای 40 سال بیشتر است.
احتمال بارداری بعد از 40 سالگی
به دلیل اختلالاتی که در روند تخمکگذاری پس از 40 سالگی پیش میآید، احتمال نابارور شدن زنان افزایش می یابد. به عبارت دیگر از این سن به بعد تخمک گذاری یا انجام نمیشود، یا خیلی بد انجام میشود.
شاید در 40 سالگی شما هنوز زیبا و جوان به نظر برسید، اما تخمدانها 40 سالشان است.
از 25 سالگی به بعد، قدرت باروری تخمک به 25 درصد، در 30 سالگی به 12 درصد و در 40 سالگی به 6 درصد میرسد.
مشاوره با پزشک قبل از بارداری
اگر شما به سن 40 سالگی رسیدهاید و میخواهید بچه دار شوید، پیش از هر کاری ابتدا به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید و تصمیم خود را با او در میان بگذارید تا احتمال وجود دیابت یا پرفشاری خون را در شما بررسی کند و در صورت نیاز راه حل مناسبی پیشنهاد دهد.
آزمایش آمنیوسنتز
این آزمایش برای تشخیص تریزومی 21 یا نشانگان (سندروم) داون با نمونه برداری از پرزهای جنینی موجود در آمنیون انجام میشود، ولی اندکی خطر سقط جنین را بالا میبرد.
امروزه دو نوع آزمایش غیر تهاجمی دیگر برای تشخیص نشانگان داون (منگولیسم) در جنین وجود دارد:
1) اندازه گیری قطر گردن جنین در اولین اکوگرافی
2) آزمایش سهگانه با اندازهگیری چند ماده در خون مادر
ترجمه : سمیه مقصودعلی
منبع : Parents
زایمان زنان را باهوش تر می کند
مغز زنان در هنگام بارداری و بعد از تولد فرزندشان رشد می کند و همین عامل باعث باهوش تر شدن آن ها می شود.
به این ترتیب این عقیده ی قدیمی که گفته می شد زنان در هنگام بارداری و بعد از تولد فرزندشان کم هوش تر می شوند، به طور کامل رد می شود؛ چرا که تحقیقات نشان می دهد در این دوران میزان مواد خاکستری مغز زنان افزایش پیدا می کند.
محققان سازمان روانشناسی آمریکا متوجه شدند مغز مادرانی که تازه صاحب فرزند شده اند به دلیل تعاملات جدید با نوزاد رشد می کنند و منحنی یادگیری مادر به سمت بالا صعود می کند.
محققان موسسه ی ملی سلامت ذهنی در مریلند، مغز 19 زن را که به تازگی صاحب فرزند شده بودند اسکن کردند. بعد از 4 هفته دوباره از مغز مادران عکس برداری شد و محققان متوجه شدند حجم مواد خاکستری مغز در این مدت افزایش داشته است.
این در حالی است که در انسان های بالغ معمولا ظرف مدت کوتاه چند ماهه، میزان مواد خاکستری مغز تغییر چندانی نمی کند، مگر آن که آن ها در حال یادگیری مطالب جدید باشند یا دچار آسیب مغزی یا بیماری شوند و یا محیط زندگی آن ها به طور قابل توجهی تغییر کند.
محققان معتقدند تغییرات هورمونی در بدن مادر و تلاش آن ها برای ارتباط برقرار کردن با نوزاد تازه متولد شده و تامین نیازهای او باعث می شود تعداد سلول های مغزی افزایش پیدا کند.
از نواحی مغزی که بعد از تولد نوزاد تحت تاثیر قرار می گیرند می توان به قسمت های پردازش احساسات و پاداش، استنتاج، قضاوت و کورتکس پری فرانتال مغز اشاره کرد.
این در حالی است که مادرانی که بیش از دیگر زنان نوزاد خود را خاص، زیبا، ایده آل، کامل و مانند این ها می دانند رشد مغزی بهتری نسبت به مادرانی دارند که کم تر این احساسات را در مورد فرزند خود دارند. رشد مغزی این مادران به طور خاص در قسمت هایی که مسوول پردازش و درک احساسات است بیش از دیگران به چشم می خورد.
خبرآنلاین
زایمان در آب
سال های زیادی است که متخصصان از شیوه های مختلفی برای کاهش درد زایمان استفاده می کنند، راه های مختلفی با فواید و عوارض متفاوت.
کارشناسان و متخصصان ایرانی هم در این رابطه تلاش های زیادی انجام داده و می دهند؛ تا جایی که در سال جاری، انجمن علمی مامایی، کارگاه دو روزه ی زایمان در آب را برای ماماها برگزار کرد تا بدین طریق زایمان فیزیولوژیک و استفاده از روش های غیر دارویی کاهش درد زایمان، رواج بیشتری پیدا کند.
تاریخچه ی کشف موضوعی که برای این کارگاه انتخاب شده بود(یعنی زایمان در آب) به سال 1803 برمی گردد. تا آن زمان از خواص بی دردی آب برای زایمان استفاده نمی شد. اما در همان سال، در فرانسه زنی پس از تحمل 48 ساعت درد زایمان، برای تسکین درد، وارد وان آب گرم شد و ادامه ی زایمان وی سریع و کم درد انجام گرفت تا جایی که فرصت خروج از آب را پیدا نکرد و در همان جا نوزادش متولد شد. این موضوع باعث شد محققی روسی به نام ایگور چارکوفسکی روی زایمان در آب مطالعاتی انجام دهد. تا جایی که دخترش " وتا " در سال 1963 میلادی با وزن 2/62 پوند، نارس در آب به دنیا آمد.
در این جا این سؤال مطرح می شود که آب با چه مکانیسمی می تواند در کم کردن درد زایمان نقش داشته باشد؟
دکتر ناهید خداکرمی، دکترای تخصصی بهداشت باروری و دبیر انجمن علمی مامایی در جواب، به ترکیب اصلی بدن انسان که از آب تشکیل شده اشاره کرده و در ادامه از خاصیت ریلکس کردن آب می گوید: آب با کم کردن سفتی عضلات و در نهایت ریلکس شدن آن ها، همراه با تحریک ترشح ماده اندورفین نقش مؤثری در حس تحمل درد زایمان ایجاد می کند و مادر، هم در مرحله اول و هم در مرحله دوم زایمان درد کمتری را حس خواهد کرد.
هر چند که این خاصیت ذکر شده ی آب، مهم ترین اثر آن محسوب می شود اما فواید دیگری برای زایمان در آب عنوان شده است؛ دبیر انجمن علمی مامایی در این باره به مواردی همچون پارگی های کمتر حین زایمان و تولد خوشایندتر نوزاد اشاره می کند. بنا بر گفته های خداکرمی، مادر در دو مرحله زایمان می تواند در آب قرار گرفته و از خاصیت بی دردی آن استفاده کند.
زیبا تقی زاده، دکترای بهداشت باروری ضمن تأیید گفته های خداکرمی به برخی دیگر از فواید زایمان در آب اشاره کرد: تحقیقات مختلف نشان داده که آپگار کودکان متولد شده در آب(وضعیت سلامتی جنین در 5 دقیقه ی اول بعد از تولد) نسبت به کودکان متولد شده در خشکی بهتر و نیاز مادر به مسکن کمتر بوده است. اما طول مدت زایمان کمتر نشده و از این جهت تفاوتی بین زایمان در آب و زایمان در خشکی وجود ندارد.
زمان ورود به آب
مادر در دو مرحله می تواند در آب قرار گیرد. دبیر انجمن علمی مامایی در این باره می گوید: زایمان دارای 3 مرحله است. مادر در مرحله اول(هنگام فاز فعال زایمان) و مرحله دوم زایمان می تواند از بی دردی آب استفاده کند.
در واقع مادر تحت نظر پزشک زمانی که دهانه رحم به اندازه چهار تا پنج سانتی متر باز شده است(مرحله فعال زایمان) وارد آب می شود و هنگام خروج جنین، از آب خارج می شود(لازم به ذکر است ورود به آب، قبل از این زمان به دلیل اثرات تسکین دهنده ی زیاد آب، ممکن است منجر به تاخیر مراحل بعدی زایمان شود).
در این روش، خروج جنین در بیرون آب انجام می شود.
آن چه از گفته های این کارشناسان برمی آید این است که در هر شرایطی باید قطع بند ناف جنین و مرحله ی سوم زایمان در خارج از آب صورت گیرد و درصورت نیاز به برش زایمانی، برای خروج راحت تر جنین، این کار نیز باید در خارج از آب انجام شود. امکان کنترل قلب جنین تا هنگام زایمان در آب وجود دارد.
تحت هر شرایطی مرحله ی سوم زایمان که خروج جفت است حتما باید
در خارج از آب صورت گیرد
دمای آب
دمای آب به طور متوسط 36 تا 5/37 درجه است که در مرحله ی اول زایمان می تواند تا 40 درجه هم رسانده شود. از آن جایی که این تغییرات دمایی می تواند باعث کاهش آب بدن مادر شود، در جبران آن می توان از نوشیدنی های مناسب استفاده کرد.
اما در هر صورت در همین جا قابل ذکر است که این تغییر دمایی که به هنگام خروج از آب صورت می گیرد برای برخی از مادران خوشایند نیست یا حتی می تواند باعث تب و لرز آن ها شود.
زایمان در آب برای همه مادران مناسب نیست
بر اساس گفته های دکتر تقی زاده در موارد زیر نباید زایمان در آب صورت گیرد:
* دوقلویی
* جداشدگی زودرس جفت
* زایمان زودرس
* بیماری های زمینه ای مادر(مانند بیماری قند، فشار خون و برخی بیماری های پوستی)
* وزن جنین بیشتر از 4 کیلوگرم
* پارگی زودرس کیسه آمنیون
* عفونت
* وضعیت های غیرطبیعی جنین
* عدم دسترسی به امکانات احیای نوزاد
تحقیقات
زایمان در آب به رغم قدمت طولانی، هنوز نتوانسته بیش از 4 تا 5 درصد جمعیت جهان را به خود اختصاص دهد چرا که در مورد فواید و عوارض آن بحث های زیادی وجود دارد.
عفونت از جمله عوارض مطرح شده است که هنوز به اثبات نرسیده است. طبق تحقیقات ارائه شده در کارگاه زایمان در آب یک مورد پنومونی(عفونت ریه) نوزاد دیده شده که البته در این مورد، زایمان در وان منزل بدون حضور ماما و در وانی با دمای تنظیم نشده ی آب و بدون پمپ تخلیه صورت گرفته بود.
این در حالی است که از ضروریات استفاده از این شیوه حضور مستمر ماما و وجود وان یا حوضچه آبی با پمپ تخلیه است تا درصورت ایجاد هرگونه خون ریزی یا آلودگی، آب با پمپ تخلیه شود. از طرفی آب سرد می تواند جنین را در معرض عفونت ریه قرار دهد.
علاوه بر این، دو مورد آمبولی نوزاد دیده شده است که باز هم در این موارد نمی توان قضاوت درستی کرد چرا که در این موردها بند ناف دور گردن پیچیده شده بود و قطع بند ناف داخل آب صورت گرفته بود در حالی که باید در خارج از آب اقدام به این کار کرد.
افسانه بهرامی - همشهری
تفاوت های درد زایمان واقعی و کاذب
وقتی درد زایمان شروع می شود...
یکی از پرسش هایی که در اواخر بارداری برای خانم های باردار مطرح می شود، این است که: " من دقیقا چه زمانی فارغ میشوم؟ " مخصوصا اگر اولین باری باشد که یک خانم، باردار می شود؛ این سوال به طور جدی تری برایش مطرح می شود. اگر می خواهید از جزییات زمان زایمان آگاه شوید، با این مطلب همراه شوید.
علایم زایمان برای برخی از خانم ها کاملا مشخص است ولی گروهی دیگر هیچ اطلاعی از شروع درد زایمان ندارند.
علایم رایج زمان زایمان عبارت هستند از:
انقباض های رحمی، پارگی کیسه ی آب، شل شدن دهانه ی رحم، افزایش ترشح های موکوسی شکل و پایین آمدن بالای شکم هنگام زایمان.
اما لازم است درباره هر یک از این علایم، کمی بیشتر صحبت کنیم.
* پایین آمدن بالای شکم
نوع قرارگیری نوزاد یا پایین آمدن او داخل لگن قبل از زایمان با نام لایتنینگ خوانده می شود که ممکن است چند هفته قبل از زایمان اتفاق بیفتد.
به خاطر این که رحم بیشتر به مثانه فشار می آورد، مادر باردار احساس نیاز بیشتری به دستشویی رفتن پیدا می کند.
* افزایش ترشح های موکوسی
ترشح های موکوسی دوران بارداری در دهانه رحم تجمع پیدا می کند. وقتی دهانه رحم شروع به بازشدن می کند، این موکوس ها به داخل واژن ترشح می شوند و این ترشح ها به رنگ صورتی شفاف یا کمی خونی هستند.
زایمان معمولا تا 48 ساعت پس از خروج ترشح اتفاق می افتد.
* انقباض های زایمانی
هنگام انقباض ها، شکم سفت می شود. بین انقباض ها، رحم شل و شکم نرم می شود. این انقباض ها در هر زنی با زن دیگر متفاوت است و حتی در یک خانم هم از یک بارداری تا بارداری دیگر فرق می کند. اما انقباض های زایمانی معمولا موجب احساس ناراحتی یا درد مبهم در کمر و زیر شکم می شود؛ طوری که در لگن هم احساس فشار بیشتری وجود دارد.
انقباض ها به شکل امواجی از بالای رحم به پایین حرکت دارد و برخی زنان این انقباض ها را بسیار قوی تر از انقباض های دوران قاعدگی توصیف می کنند. بر خلاف انقباض های کاذب زایمان، انقباض های واقعی زایمان با تغییر وضعیت قطع نمی شوند. اگرچه انقباض ها ممکن است بسیار ناراحت کننده باشند اما بین انقباض ها، مادر احساس آرامش می کند.
تفاوت علایم واقعی با علایم کاذب
قبل از این که دردهای زایمان شروع شود، ممکن است دردهای کاذب زایمانی وجود داشته باشد.
این انقباض های نامنظم رحمی کاملا طبیعی هستند و ممکن است از 3 ماهه سوم بارداری شروع شوند که این امر بیانگر آن است که بدن آماده ی زایمان است. انقباض های کاذب یا براکسونهیس با سفتی شکم توصیف می شود که به صورت متناوب قطع و وصل می شود. قدرت و فاصله این انقباض ها به هم نزدیک نمی شوند، با راه رفتن بیشتر نمی شوند، طول مدت آن ها افزایش نمی یابد و با گذشت زمان نیز شدیدتر نمی شوند.
وقتی خانم باردار فکر می کند که علایم واقعی زایمانش شروع شده، باید شروع به زمان بندی انقباض ها کند. برای این کار باید زمان هر انقباض، شروع و خاتمه آن را به ذهن بسپارد. زمان بین انقباض ها شامل طول مدت انقباض ها و دقایق بین انقباض ها را هم باید در ذهن داشته باشد. انقباض های خفیف معمولا هر 15 تا 20 دقیقه یک بار شروع شده و 60 تا 90 ثانیه طول می کشند. انقباض ها سپس منظم تر می شود؛ تا این که فاصله آن ها به 5 دقیقه می رسد و به مرور قوی تر می شود؛ به طوری که 45 تا 60 ثانیه طول می کشد و هر 3 تا 4 دقیقه رخ می دهد و حتما باید در آن موقع به بیمارستان مراجعه کرد.
طرز تسکین دردهای زایمانی
اولین مرحله ی زایمان معمولا در خانه تجربه می شود. رعایت این نکته ها به شما کمک می کند تا دردتان را بهتر تحمل کنید:
* سعی کنید به خودتان آرامش دهید؛ کمی قدم بزنید یا یک فیلم خوب ببینید.
* یک دوش آب گرم بگیرید اما اگر کیسه آب تان پاره شده، باید فورا به بیمارستان مراجعه کنید.
* سعی کنید بخوابید تا برای زایمان انرژی کافی داشته باشید.
پارگی کیسه آب قبل از شروع درد
پارگی کیسه آب یا کیسه آمینوتیک به صورت احساس فرو ریختن ناگهانی مایع از بدن مادر است که به طور مداوم تراوش می کند.
این مایع معمولا بدون بو است.
اگر کیسه آب پاره شود، مادر باید زمان آن را به خاطر بسپارد و توجه کند که چه میزان مایع از او خارج شده و به پزشک خود اطلاع دهد. اگرچه زایمان بعد از پاره شدن کیسه آب ممکن است فورا شروع نشود اما معمولا باید زایمان اتفاق بیفتد؛ چرا که خطر عفونت وجود دارد. در بسیاری از مواقع، پزشک در بیمارستان، کیسه آب را پاره می کند. گاهی کیسه آب به صورت زودرس پاره می شود(در 7 ماهگی یا 6 ماهگی) که در این صورت هم مادر باید بلافاصله به بیمارستان برود.
افاسمان و دیلاتاسیون یعنی چه؟
هنگام زایمان، دهانه رحم شروع به نرم شدن و شل شدن می کند تا بتواند به اندازه سر نوزاد باز شود. به شل شدن و کوتاه شدن دهانه رحم " افاسمان " می گویند.
پزشک با معاینه ی دهانه رحم متوجه این تغییرها می شود. باز شدن دهانه رحم به صورت صفر تا 100 درصد بیان می شود. وقتی دهانه رحم کاملا باز شود یعنی افاسمان 100 درصد اتفاق افتاده و سر جنین بیرون می آید. باز شدن کامل به اندازه تقریبا 10 سانتی متر به نام " دیلاتاسیون " خوانده می شود. این 2 وضعیت به دنبال انقباض های موثر رحم اتفاق می افتد.
کی باید رفت بیمارستان؟
اگر حس کردید دچار علایم واقعی زایمان شده اید، حتما باید به بیمارستان یا پزشک تان مراجعه کنید.
اگر فکر کردید کیسه آب تان پاره شده یا دچار خون ریزی شدید شده اید و حرکات جنین تان بسیار کمتر از حالت عادی است و انقباض ها بسیار ناراحت کننده است و هر 5 دقیقه یک بار در هر ساعت تکرار می شوند، باید به پزشک مراجعه کنید.
دکتر فاطمه خشتی - متخصص زنان
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران
تشنج در بارداري
تشنج در دوران بارداري وضعيت بسيار خطرناکي است که با بالا رفتن فشار خون مادر صورت مي گيرد و در نيمه ي دوم بارداري اختلالات زيادي را ايجاد مي کند.
طبق بررسي هاي صورت گرفته تقريبا 5 درصد از مادراني که براي اولين بار باردار مي شوند به اين بيماري مبتلا مي شوند که نه تنها براي مادر دردسرساز است بلکه سلامت جنين را نيز تهديد مي کند.
دکتر فرشته معاون، متخصص زنان و زايمان در تعريف اين بيماري، به جام جم مي گويد: تشنج به معني انقباضات عضلاني غير قابل کنترل است که در اغلب موارد با کاهش سطح هوشياري همراه بوده و طي آن بيمار حرکاتي پرشي و انقباضي متناوب همراه با خيره شدن چشم ها به سمت بالا دارد که گاهي به دليل قفل شدن دندان ها به زبان فرد نيز صدماتي وارد مي شود.
به گفته وي، نکته مهم در حين تشنج انقباض و اسپاسم عضله ديافراگم و قطع حرکات تنفسي مطلوب و اختلال در اکسيژن رساني به ارگان هاي بدن است که جنين در اين جريان دچار هيپوکسي(کاهش اکسيژن خون شرياني) مي شود.
علل بيماري
اين متخصص زنان و زايمان ،علل تشنج در بارداري را شامل تومورهاي مغزي، صرع، تب شديد، نارسايي کليه، افت شديد قند خون، مسموميت ها، مننژيت و مسموميت حاملگي مي داند که هر يک از علل، درمان مطلوب خود را مي طلبد.
دکتر معاون با اشاره به زنان بارداري که سابقه ي بيماري صرع داشته اند، اظهار مي کند: اين دسته از بيماران مي توانند با کنترل شديد و ايمن(تغيير نوع و دوز دارو توسط پزشک متخصص) از بروز ناهنجاري ها در جنين و حملات تشنجي در امان بمانند.
وي درخصوص زنان بارداري که تحت درمان با انسولين هستند، مي افزايد: گاهي عدم کنترل قند خون و افت شديد قند خون منجر به تشنج و کاهش سطح هوشياري مي شود، ولي اين موضوع را نيز نبايد فراموش کرد که اين بيماري از نشانه هاي يک بيماري زمينه اي وخيم است و نياز به بستري اورژانس و بررسي علت دارد.
به گفته اين متخصص زنان و زايمان، تشنج در هر زمان از حاملگي و حتي در مراحل زايمان، مي تواند رخ دهد، ولي در واقع تشنج هاي مخصوص حاملگي(اکلامپسي) به ندرت قبل از ماه ششم بارداري رخ مي دهند که اغلب علت اصلي آن افزايش فشار خون در حاملگي، همراه با دفع پروتئين زياد در ادرار است که به دليل تغيير نفوذپذيري عروق در سراسر بدن و از جمله مغز، منجر به خونريزي مغزي و به دنبال آن تشنج مي شود.
دکتر معاون شروع تشنج در زنان باردار را به صورت احساس سردرد، سرگيجه، خستگي شديد و رويت لکه هاي سفيد به هنگام زايمان ذکر و خاطرنشان مي کند: حملات تشنجي مي تواند براي مادر و جنين کشنده باشد يا اين که مادر را به کما برده و کاهش شديد اکسيژن رساني را براي جنين به علت جفت نارسا و نيز اسپاسم ديافراگم، قطع حرکات تنفسي مادر و نيز بروز دکولمان(کنده شدن جفت از محل خود قبل از زايمان) به دليل انقباضات رحم داشته باشد.
بارداري بدون تشنج
وي با اشاره به اين که مي توان با روش هايي هرچند ساده، از بروز تشنج در دوران حاملگي خودداري کرد، برخي از اين اقدامات را شامل کاهش وزن در زنان چاق، کنترل و بررسي وضعيت قند خون در بيماران با سابقه ي ديابت حاملگي يا بيماري مرض قند(ديابت نوع يک و 2 )، کاهش مصرف نمک و چربي، خودداري از مصرف غذاهاي آماده و کم محتوا دانسته و يادآور مي شود: با مصرف ميوه و سبزي تازه و ورزش مداوم و آهسته، قبل از اقدام به بارداري مي توان راهي هموار براي دوران بارداري مهيا کرد.
اين پزشک متخصص مي افزايد: در طول دوران بارداري، ويزيت هاي مکرر توسط پزشک زنان، مصرف امگا 3، استراحت رواني و جسمي، کاهش مصرف نمک و در صورت صلاحديد پزشک، مصرف آسپيرين و کلسيم و بررسي وضعيت رشد جنين توسط معاينه و سونوگرافي، لازم و ضروري است.
وي اظهار مي کند: در بيماري که فشار خون افزايش يافته در بارداري دارد، افزايش سردرد در جلوي پيشاني يا پشت سر، درد ناحيه سمت راست بالاي شکم، روي محل کبد و احساس رويت لکه هاي نوراني جلوي چشم و فشار خون بيش از 160 بر 110 mmhg به معناي پرکلامپسي شديد و تشنج قريب الوقوع است، که در اين زمان بستري و کنترل فشار خون با داروهاي پايين آورنده فشار خون و استفاده از سولفات منيزيم براي جلوگيري از تشنج و بررسي وضعيت انعقاد و کبد، ضروري است و بايد به دنبال بهبود وضعيت مادر، ختم حاملگي در اسرع وقت به عنوان درمان قطعي پرکلامپسي ـ اکلامپسي صورت بگيرد
6
موردی که زنان باردار باید بدانند
گزارشات نشان می دهد که هر ساله 65 تا 76 میلیون نفر در ایالات متحده آمریکا با بیماری هایی که مربوط به نوع مصرف مواد غذایی و رژیم های نادرست است، متولد می شوند که از این تعداد 325 هزار نفر در بیمارستان بستری شده و بین پنج تا 9 هزار نفر هم جان خود را از دست می دهند.
دپارتمان بهداشت آمریکا در این گزارش به شش مورد که زنان باردار باید برای سلامت خود در نظر داشته باشند، اشاره کرده است.
اولین مورد، باکتری " لیستریا " است.
این باکتری باعث بروز سقط جنین می شود؛ به طوری که 88 درصد از زنان باردار به دلیل وجود این باکتری ناشی از مصرف برخی از مواد غذایی در بیمارستان بستری شده و 30 درصد هم جنین خود را از دست می دهند. زنان باردار 20 برابر بیشتر از سایر افراد در معرض ابتلا به این باکتری هستند؛ چرا که این عامل بیماری زا می تواند از جفت عبور کرده و جنین را تحت تاثیر قرار دهد.
به همین دلیل مواد غذایی که عامل بروز این باکتری و بیماری های مرتبط می شوند را زنان باردار نباید مصرف کنند. این مواد غذایی شامل غذاهای آماده، ماهی دودی، پنیر نرم، شیر جوشانده نشده، گوشت فریز شده و غذاهای نیمه آماده، هستند.
دومین مورد که زنان باردار باید از آن دوری کنند، جیوه است.
این ماده یک فلز با شدت مسمومیت بالا است که در صورت در معرض قرار گرفتن به مدت طولانی و دائم می تواند به سیستم مرکزی عصب آسیب برساند و بر سایر ارگان های بدن نظیر کبد و دستگاه گوارش اثر مخرب بر جای بگذارد.
باکتری های درون رودخانه ها و اقیانوس ها می تواند جیوه را به متیل جیوه تبدیل کند که این ماده درون بدن ماهی ها و سایر آبزیان باقی می ماند و پس از صید و مصرف به بدن انسان ها منتقل می شود.
بر اساس اعلام آکادمی ملی علوم آمریکا، هر ساله 60 هزار نوزاد با درجه بالای جیوه در بدن شان به دنیا می آیند که این موضوع باعث بروز صدمات مغزی غیر قابل جبرانی در این کودکان می شود. البته نوع و درجه علایم صدمات و ضایعات، به میزان و دوز جیوه در بدن این کودکان بستگی دارد.
در سال 2004 میلادی، اداره ی غذا و داروی آمریکا (FDA) و آژانس حفاظت از طبیعت(EPA) در گزارشی مشترک اعلام کردند که این ماده برای زنان باردار، زنان جوان که در سن بچه دار شدن قرار دارند و کودکان و نوزادان بسیار مخرب و زیان آور است.
در این گزارش که هنوز هم معتبر است، غذاهایی که این افراد نباید مصرف کنند به شرح زیر است: ماهی هایی که میزان جیوه درون بدن آن ها مشخص نیست، کوسه ماهی، شمشیر ماهی، ماهی ماکرو و ماهی خال مخالی.
به همین ترتیب، نباید بیش از 340 گرم هر هفته از ماهی های تن، ماهی سالمون و گربه ماهی مصرف شود.
ماهی هایی که از رودخانه های محلی صید می شود چون تن آلباکور نیز دارای مقادیر بالای جیوه هستند و تنها باید 170 گرم از آن هر هفته مصرف شود. صدف ها و میگوها هم جزو این لیست هستند.
سومین موردی که باعث بروز سقط جنین و بیماری های مرتبط با تولد می شود، بیماری با منشا انگل توکسوپلاسما است.
این انگل از حیوانات خون گرم نظیر گربه های خانگی به فرد منتقل می شود. به همین دلیل، اکثر پزشکان و متخصصان زنان به خانم های باردار توصیه می کنند از نزدیک شدن و تماس با این حیوانات خودداری کنند تا هم سلامت خود و هم سلامت جنین شان را حفظ کنند.
البته باید به این نکته اشاره کرد که ابتلا به این انگل نشانه ای ندارد و تنها بر جنین اثر می گذارد و باعث بروز ناهنجاری های چشمی و مغزی و عقب افتادگی ذهنی در نوزاد می شود.
همچنین اگر این انگل در گوشت موجود باشد، دمای بالا و یا پایین می تواند آن را نابود کند. به این ترتیب موادی چون آبزیان خام، سبزیجات و میوه های نشسته، گوشت های نیمه پخته و دودی حاوی این انگل هستند که نباید آن ها را مصرف کرد.
بر اساس اعلام دپارتمان بهداشت آمریکا می توان با شست و شوی کامل دست ها و تمامی سطوح و مواد غذایی و یا دوری جستن از حیوانات خانگی به ویژه گربه ها از ورود این انگل مخرب به داخل بدن جلوگیری به عمل آورد.
چهارمین مورد عامل بیماری زایی و سقط جنین، باکتری سالمونلا است.
این عامل بیماری زا، نشانه هایی چون تب بالا، استفراغ، تهوع و مننژیت را شامل می شود. این عامل می تواند باعث بروز تب تیفویید نیز شود، اما با پختن و گرما دادن مواد غذایی می توانید این باکتری را نابود کنید.
مواد غذایی که نباید آن ها را مصرف کرد شامل آبزیان خام، گوشت و لبنیات پاستوریزه نشده است.
پنجمین مورد ماده سمی " پلی کلرید بی فنیل" یا به اختصار PCB است.
این ماده که تا سال 1970 میلادی در محصولات الکتریکی مورد استفاده قرار می گرفت، به دلیل دارا بودن مواد سمی بسیار قوی منع شد، اما به دلیل این که این ماده در مدت طولانی تجزیه می شود، امروزه برای زنان باردار مشکل ساز شده است.
این ماده متاسفانه جذب بدن جنین شده و ناتوانایی های ذهنی، وزن کم حین تولد و عدم رشد مغزی را در پی دارد. همچنین سر نوزادانی که در معرض این ماده قرار گرفته اند کوچک تر از بقیه است. مواد غذایی نظیر آبزیانی که از سدها و دریاچه های اطراف تاسیسات برقی و الکتریکی PCB صید می شوند، حاوی مقادیر زیادی از این ماده هستند.
ششمین مورد باکتری E.Coli است.
برای به حداقل رساندن خطر عفونت این باکتری باید از همه ی غذاهای لیست شده در بالا پرهیز کرد.
در نهایت این که:
مصرف زیاد مواد دارای کافئین و الکل، نوزاد را دچار بیماری های روحی و روانی و ناتوانایی های ذهنی می کند.
منبع: ایسنا با کمی تغییر
بارداری خارج از رحم
Ectopic pregnancy
صبح که از خواب بیدار می شود احساس می کند مثل همیشه نیست. انگار که مریض شده و احساس ضعف می کند و یک باره دچار حالت تهوع می شود. او نه تنها از این وضعیت ناراحت نمی شود که احساس شادی و شعف هم می کند. چند ماهی است که منتظر این علامت ها است؛ علامتی که نشان از آمدن یک مسافر کوچولو دارد، اما این خوش حالی مدت زیادی دوام نمی آورد و حالا که دیگر احساس می کند مادر شده، دچار دل درد، سرگیجه و خون ریزی می شود.
مضطرب و پریشان و سردرگم به بیمارستان می رود و وضعیتش را برای پزشک شرح می دهد و پس از بررسی ها و آزمایش های متعدد مشخص می شود که حامله است، اما متاسفانه یک حاملگی نابجا!
حاملگی نابجا یا خارج رحمی، از مهم ترین شرایط اورژانسی در بارداری محسوب می شود که با تشخیص هر چه سریع تر آن موجب نجات مادر و حفظ باروری مجدد وی می گردد. این نوع حاملگی که وضعیتی خطرناک و از مهم ترین علل مرگ و میر مادران به شمار می آید، از هر 1000 مورد حاملگی در 16 مورد پیش می آید. این وضعیت زمانی رخ می دهد که تخمک بارور شده خارج از آندومتر رحمی باشد. معمولا در 98 درصد این موارد تخمک بارور شده در لوله رحمی است و چنان چه این وضعیت سریع تشخیص داده نشود و درمان صورت نگیرد، منجر به پارگی لوله و به دنبال آن باعث خون ریزی داخلی در ناحیه شکم می شود. لانه گزینی تخمک بارور شده در جاهای دیگری هم ممکن است رخ دهد. تخمدان، گردن رحم، شکم (صفاق) و همزمانی حاملگی خارج رحمی و داخل رحم از جاهایی هستند که امکان دارد تخمک بارور شده در آن ها جا خوش کند.
خطرناک ولی بی سر و صدا
علایم بارداری خارج رحمی گاهی می تواند بیمار را دچار اشتباه و خیال کند که دچار عفونت ادراری یا مشکلات گوارشی و مسمومیت شده است و گاهی، خون ریزی مشابه قاعدگی داشته باشد و حتی متوجه بارداری نشود. به طور کلی تشخیص ابتدایی بارداری خارج رحمی مشکل است و معمولا چنین زنانی می گویند ابتدا علائمی مانند حاملگی طبیعی داشته اند؛ مثل تاخیر قاعدگی، حساس شدن پستان ها، تهوع و استفراغ اما زنگ خطر با این علائم زده نمی شود و بیمار دچار درد لگنی، شکمی و خون ریزی از واژن می شود و سرانجام سرگیجه و غش به دلیل افت فشار خون بر اثر خون ریزی غیر طبیعی سراغش می آید.
مشکل کجاست؟
تخمک بارور شده معمولا 4 تا 5 روز طول می کشد که مسیر لوله رحمی از تخمدان تا رحم را طی کند و حدود 6 تا 7 روز بعد از لقاح در رحم لانه گزینی می کند. شایع ترین علت حاملگی خارج رحمی، تخریب لوله رحمی و ایجاد انسداد یا تنگی لوله است. همچنین احتمال دارد مشکل در دیواره های لوله وجود داشته باشد که نتواند مانند حالت طبیعی منقبض شده و تخم بارور را به داخل رحم به حرکت درآورد.
هر عاملی که باعث پیچ خوردگی یا چسبندگی آن شود موجب تاخیر عبور تخم از لوله و لانه گزینی آن می شود. پس هر علتی که موجب کندی حرکت تخمک بارور در مسیر خود به سمت رحم شود می تواند بارداری خارج رحمی را به وجود آورد.
چه کسانی بیشتر در معرض خطر هستند؟
خطر بارداری خارج رحمی در زنانی که دچار عفونت های لگن، حاملگی خارج رحمی قبلی، آسیب های لوله ای بر اثر اعمال جراحی و همچنین چسبندگی های لوله ای، اختلال مادرزادی لوله های رحم، استفاده از IUD و به خصوص از نوع پروژسترونی آن و استفاده از داروهای کمک باروری برای درمان نازایی (داروی محرک تخمک گذاری) هستند، بیشتر است. همچنین مصرف قرص های خوراکی که صبح روز بعد از مقاربت استفاده می شود و حاوی پروژسترون بوده و به منظور جلوگیری از بارداری تجویز می شود نیز می تواند میزان بروز بارداری خارج رحمی را افزایش دهد.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
به دنبال حاملگی نابجا در لوله رحم، دیواره ی نازک لوله کشیده می شود و باعث درد در ناحیه ی زیر شکم می شود و ممکن است حتی شما دچار خون ریزی از ناحیه واژن نیز شوید. بر اثر رشد تخمک، لوله رحم ممکن است پاره شود و در نتیجه خونریزی شدید در ناحیه شکم رخ دهد و باعث درد و در نهایت غش شود و این حالت ها برای هر زنی که از نظر جنسی فعال است و در سن باروری قرار دارد ممکن است به وجود بیاید. پس با مشاهده علائمی مثل درد شکمی و خونریزی واژینال در صورت مثبت بودن تست بارداری باید به اورژانس مراجعه کنید. ابتدا یک آزمایش ادرار برای اثبات حاملگی از شما گرفته می شود، چنان چه جواب مثبت بود، آزمایش خون از نظر سطح هورمون HCG انجام می شود. اگر سطح HCG کمتر از میزان انتظار در حاملگی طبیعی باشد، احتمالا حاملگی از نوع خارج رحمی است. در این مرحله پزشک سونوگرافی انجام می دهد و چنان چه در سونوگرافی داخل رحم، ساک حاملگی وجود نداشته باشد و به عبارتی جنین در رحم مشاهده نشود، پس احتمال حاملگی خارج رحمی بالا می رود. البته سونوگرافی واژینال در این موارد خیلی بهتر جواب می دهد، ولی در هر صورت ممکن است سونوگرافی نتواند همه ی حاملگی های خارج رحمی را تشخیص دهد، بنابراین در صورت عدم تشخیص و چنان چه بیمار درد و خون ریزی شدید نداشته باشد، می توان وی را تحت نظر قرار داد و با انجام آزمایش HCG طی 2 تا 3 روز دریافت که آیا حاملگی خارج رحمی است یا خیر.
درمان با توجه به اندازه ی جنین
نوع درمان بستگی به اندازه و محل بارداری خارج رحمی دارد. در مراحل اولیه که اندازه تخمک کوچک است از داروی متوتروکسات استفاده می شود. این دارو تخمک بارورشده را حل کرده و توسط بدن جذب می گردد.
اما اگر از زمان حاملگی مدت زیادی گذشته باشد و اندازه جنین بزرگ باشد، لازم است که جراحی انجام شود. بعد از جراحی میزان HCG خون تا زمان به صفر رسیدن، یعنی 21 هفته بعد، اندازه گیری می شود.
جراحی می تواند به صورت لاپاراسکوپی یا لاپاراتومی (باز کردن شکم) صورت گیرد. اگر بتوان این نوع حاملگی را در مراحل اولیه تشخیص داد و اندازه ی آن زیر 4 سانتی متر باشد، می توان از جراحی لاپاراسکوپی استفاده کرد. در تکنیک لاپاراسکوپی بدون باز کردن شکم و تنها با چند سوراخ کوچک جراحی انجام می شود و مزیتی که نسبت به روش لاپاراتومی دارد این است که میزان خون ریزی کمتر بوده و احتمال چسبندگی های پس از عمل کاهش می یابد و به دلیل کمتر بودن زمان عمل، کوتاه بودن مدت اقامت در بیمارستان و کاهش نیاز به داروهای ضد درد و دوره نقاهت کمتر و کاهش هزینه درمان معمولا بیماران رضایت بیشتری از این عمل دارند.
ولی در صورتی که جنین بزرگ شده باشد و از زمان حاملگی مدت بیشتری گذشته باشد یا چنان چه در لوله رحمی پارگی دیده شود باید جراحی به روش لاپاراتومی استفاده کرد.
نگران تکرار حاملگی خارج رحمی نباشید
اگر شما حاملگی خارج رحمی قبلی داشته اید یا چنان چه دوره قاعدگی تان به تاخیر افتاده یا خون ریزی قاعدگی تان با حالت عادی متفاوت است یا در ناحیه شکم، درد غیرطبیعی دارید حتما باید به پزشک مراجعه کنید.
اگر جزو کسانی هستید که در معرض خطر بارداری خارج رحمی هستند قبل از حاملگی با پزشک تان مشورت کنید و چنان چه احساس کردید که دوباره حامله شده اید هرچه سریع تر به پزشک متخصص مراجعه کنید تا وضعیت شما مورد بررسی قرار گیرد. گاهی لازم است سطح هورمون HCG خون شما از روز دهم حاملگی ثبت و سونوگرافی در هفته ششم حاملگی برای اطمینان از پیشرفت طبیعی بارداری انجام گیرد. بسیاری از زنان می توانند بعد از یک حاملگی خارج رحمی، حاملگی طبیعی داشته باشند و هرگز نباید نگران تکرار این نوع حاملگی باشند. پزشکان توصیه می کنند که بعد از بارداری خارج رحمی تا 3 ماه بارداری بعدی به تعویق بیفتد تا وضعیت جسمی برای بارداری طبیعی کاملا بهبود پیدا کند.
آمارها حاکی از آن هستند که 60 درصد این زنان طی 18 ماه بعد از بیماری، حاملگی طبیعی خواهند داشت.
دکتر شهناز قاسمیان - متخصص زنان، زایمان و نازایی
جام جم
رانندگی در حاملگی
این روزها اگر تعداد رانندگان خانم بیشتر از آقایان نباشد، کمتر هم نیست. بیشتر خانم ها ترجیح می دهند ماشین شخصی داشته باشند و حتی در دوران بارداری هم خودشان رانندگی کنند؛ اما این کار بر خلاف نظر پزشکانی است که اعتقاد دارند خانمها باید در دوران بارداری، دور رانندگی را مخصوصا در سه ماهه سوم حاملگی خط بکشند.
در هر صورت، اگر شرایط زندگیتان به نحوی است که مجبورید خودتان در زمان بارداری رانندگی کنید، بد نیست با مرور این متن سعی کنید رانندگی را برای خودتان و جنینتان کم خطرتر کنید.
کمربند ایمنی را حتما ببندید
یک خانم باردار به هیچ عنوان نباید از بستن کمربند ایمنی به بهانه بزرگ بودن شکم یا فشار آمدن به جنین خودداری کند. شما چه راننده باشید و چه روی صندلی کنار راننده نشسته باشید، باید برای محافظت از جان خود و فرزندتان هنگام ترمزهای ناگهانی و حتی تصادفها، کمربند ایمنیتان را ببندید.
همچنین استفاده از کمربند ایمنی سبب میشود که یک فاصله معقول بین شکم مادر باردار و فرمان ماشین به وجود آید و وقتی کمربند بسته باشد، دیگر راننده نمیتواند بیش از اندازه بدناش را به سمت جلو متمایل کند و باعث شود که فرمان بیش از حد به شکماش فشار بیاورد.
راستی، حواستان باشد که در طول مدت بارداری شما فقط مسوول حفظ سلامت خودتان نیستید، بنابراین برای حفظ سلامت خود و جنینتان، حتی اگر روی صندلی عقب ماشین هم نشسته اید، از بستن کمربند ایمنی غافل نشوید.
بهترین حالت بستن کمربند ایمنی برای یک خانم باردار این است که بخش پایینی کمربند را زیر شکم و روی استخوانهای لگن و بخش بالایی آن را هم بین سینههایش قرار دهد و از بستن بخش پایینی رو و بالای شکم و بخش بالایی روی گردن و زیر بازوها خودداری کند. اگر هم احساس کردید که بخش پایینی کمربند اذیتتان میکند، یک بالشتک نازک پنبهای تهیه کنید و آن را بین کمربند و بدنتان قرار دهید.
استفاده از کیسه هوا هم ضروری است
یکی از خطاهای رایج در دوران بارداری، از کار انداختن سیستم خودکار باز شدن کیسه هوا هنگام تصادفات رانندگی است. اما بهتر است بدانید که استفاده از کیسه هوا هم به اندازه کمربند ایمنی ضروری و مهم است. فقط کافی است که در استفاده از آن یک نکته کوچک را رعایت کنید.
در دوران بارداری چه خودتان رانندگی کنید و چه در صندلی کنار راننده بنشینید، بهتر است صندلیتان را جوری تنظیم کنید که بیشترین فاصله را نسبت به داشبورد داشته باشید، این طوری هنگام تصادف و ضربههای ناگهانی وقتی کیسه هوا باز میشود، باعث حفاظت از سلامت شما و فرزندتان میگردد، نه فشار آمدن به جنین و به دردسر افتادن شما.
در ماههای آخر بارداری رانندگی نکنید
حتی اگر شما هیچ مشکل خاصی هم در طول دوران بارداری نداشتید، بهتر است از رانندگی کردن در سه ماهه آخر بارداری خودداری کنید. احساس خستگی و خوابآلودگی در ماههای آخر بارداری به خاطر افزایش دمای بدن یکی از دلایل توصیه به عدم رانندگی در این ماهها است. یکی دیگر از دلایلی که سبب میشود پزشکان، رانندگی را در سه ماهه سوم بارداری ممنوع کنند این است که قرار گرفتن پاها در یک حالت خاص سبب گرفتگی عضلانی و ورم کردن آنها میشود. بنابراین ممکن است شما ساعتها در ترافیک بمانید و پاهایتان با ثابت ماندن دچار گرفتگی شوند و در نتیجه به راحتی نتوانید در مواقع ضروری از کلاچ و ترمز استفاده کنید و به دردسر بیفتید.
اگر میخواهید در دوران بارداری رانندگی کنید ...
اگر به هر دلیلی مجبور به رانندگی در دوران بارداری هستید، این نکات را رعایت کنید:
* شبها رانندگی نکنید.
* وقتی پشت چراغ قرمز یا در ترافیک گیر کردید، پاها و زانوهایتان را تکان دهید و بچرخانید.
* اگر مسیرتان طولانی است، هر نیم ساعت یک بار ماشین را نگه دارید، پیاده شوید و 5 دقیقه راه بروید و حرکات کششی انجام دهید.
* از صحبت کردن با تلفن همراه حتی با هندزفری و سر و کله زدن با رادیوپخش حین رانندگی خودداری کنید.
* اگر فرزند دیگری دارید و او هنگام رانندگی شما، در حال غرغر کردن ست، یا سر به سرش نگذارید یا کناری پارک کنید و بعد از حل شدن مشکلتان به رانندگی ادامه دهید.
* به هیچ عنوان در ده روز آخر بارداری رانندگی نکنید.
* یبوست یکی از عوارض رانندگیهای مداوم و هر روزه در دوران بارداری است. بنابراین همیشه یک بطری آب و چند میوه ی آبدار در ماشین بگذارید و حین رانندگی از خوردن آنها غافل نمانید.
* در طول دوران بارداری، از روز اول تا آخر، تنها و با ماشین شخصیتان به مسافرت نروید.
* اگر مدام تهوع و سرگیجه دارید، رانندگی نکنید.
* اگر کمردرد ناشی از بارداری دارید، دور رانندگی را خط بکشید.
* هنگام رانندگی به سمت جلو متمایل نشوید و کاملا صاف به صندلی تکیه دهید.
* صندلیتان را تا جایی که میتوانید از فرمان ماشین دور کنید.
* همیشه تلفن همراهتان کنارتان باشد تا بتوانید در مواقع ضروری از افراد خانواده یا اورژانس کمک بگیرید.
* اگر قرار است به روش سزارین زایمان کنید، یک هفته قبل از زایمان رانندگی نکنید.
* برای جلوگیری از کمردرد، یک بالشتک کوچک پنبهای پشت کمرتان قرار دهید.
* اگر سابقه سقط جنین دارید، به هیچ عنوان رانندگی نکنید.
* اگر از هر نوع مشکلی در دوران بارداری رنج میبرید، بهتر است قبل از اقدام به رانندگی با پزشک خود مشورت کنید.
* سعی کنید کارت خون و کارت ویزیت پزشکتان را همیشه همراه داشته باشید تا اگر اتفاقی افتاد، دیگران بتوانند بهتر به شما کمک کنند.
* اگر تصادف کردید، حتما به پزشک مراجعه کنید، زیرا ممکن است در اثر تکانهای شدید حین تصادف، جفت از رحم جدا شده باشد و شما مجبور به زایمان زودرس شوید.
ترجمه: ندا احمدلو