هشدار درباره مصرف دارو برای کودکان

وزارت بهداشت طی اطلاعیه ای درباره مصرف داروهای سرماخوردگی و سرفه در کودکان با سن کمتر از دو سال توصیه هایی را ارائه داد.

به گزارش روابط عمومی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در این اطلاعیه آمده است: تجویز آنتی هیستامین ها نظیر دیفن هیدرامین، کلرفنیرامین، برم فنیرامین و سیپروهپتادین، دکونژستان ها نظیر پسودوافدرین و فنیل آفرین، ضد سرفه ها نظیر دکسترومتورفان و خلط آورها نظیر گایافنزین به طور کلی در کودکان با سن کمتر از دو سال توصیه نمی شود.

با توجه به اینکه فرآورده های مورد استفاده برای رفع علائم سرماخوردگی و سرفه ممکن است حاوی بیش از یک ماده موثر باشند، در صورت ضرورت به تجویز برای کودکان حتماً نام مواد موثر و مقدار موجود در فرآورده جهت تنظیم دقیق مقدار مصرف با توجه به سن یا وزن کودک به دقت بررسی شود.

بر اساس این گزارش فرآورده های مذکور نباید به منظور کمک به خواب کودک و ایجاد حالت خواب آلودگی در وی مصرف شوند و توصیه می شود برای تنظیم مقدار تجویز شده فرآورده برای کودک، از پیمانه یا قاشق های مخصوص اندازه گیری دارو استفاده شود و از اندازه گیری مقدار مصرف توسط قاشق های خانگی، به دلیل استاندارد نبودن اندازه آنها، خودداری گردد.

این گزارش تاکید می کند در صورت تجویز بیش از یکی از فرآورده های مذکور، ممکن است مواد موثره مشترک موجود در فرآورده های تجویز شده برای کودکان از حد مجاز فراتر رفته و منجر به مسمومیت وی شود. لذا از تجویز غیر ضروری بیش از یک فرآورده حاوی هر یک از اجزای مذکور برای کودکان اجتناب شود و حتماً در محلی دور از دسترس آنان نگهداری گردد.

گفتنی است با توجه به اینکه مواردی از مسمومیت با فرآورده های مورد استفاده در کشور ما در گروه سنی کمتر از دو سال مشاهده شده که منجر به بستری شدن کوکان در بیمارستان شده است، وزارت بهداشت به پزشکان و داروسازان توصیه کرد هنگام تجویز و تحویل فرآورده های حاوی اجزای مذکور که در قرص و شربت سرماخوردگی کودکان(حاوی کلرافنیرامین و پسودوافدرین) شربت دیفن هیدارمین، شربت گایافنزین، شربت دکسترومتورفان پی(حاوی پسودوافدرین)، شربت اکسپکتورانت(حاوی گایافنزین، کلرفنرامین و پسودوافدرین)، شربت و قرص کلرفنیرآمین، قطره بینی فنیل آفرین، شربت و قطره دکسترومتورفان موجود است، نکات فوق را به والدین متذکر شوند.

دادن داروی مسکن به کودک

دادن داروهای مسکن به کودکتان، حتی انواعی که نیاز به نسخه ی پزشک ندارند، باید همیشه با دقت، تحت نظر پزشک باشد.

این توصیه‌ها را درباره دادن هر نوع داروی مسکنی به کودکتان رعایت کنید:

* اگر فردی با سن کمتر از 18 سال دچار آنفلوآنزا یا آبله مرغان شد، هرگز به او آسپیرین ندهید، چرا که ممکن است دچار عارضه‌ای نادر، اما مرگبار به نام "نشانگان رای" شود.

* استامینوفن که ماده فعال موجود در داروهایی مانند تیلنول است، عموما برای کودکان کم‌سن داروی بی‌خطری است.

* در مورد دادن ایبوپروفن به کودکانی که نسبت به آسپیرین حساسیت دارند، احتیاط کنید، چرا که ممکن است نسبت به ایبوپروفن هم حساسیت داشته باشند.

* مراقب باشید که به کودکتان مقدار بیش از حد از یک داروی مشابه را ندهید. توجه داشته باشید که یک ماده فعال دارویی ممکن است در فراورده‌های دارویی با نام‌های مختلف وجود داشته باشد.

احتیاط در مصرف ایبوپروفن

داروی ضد درد ایبوپروفن که بدون نسخه و با نام‌های تجاری مانند ادویل و موترین در داروخانه‌ها به فروش می‌رسد، باید بر اساس میزان تعیین‌شده بوسیله پزشک یا دستورات بروشور آن مصرف شود.

اگر داروهای دیگری هم مصرف می‌کنید، مطمئن شوید که ماده فعال مشابهی در آنها وجود نداشته باشد، و گرنه ممکن است به طور اتفاقی دچار "دریافت بیش از حد مجاز دارو "(OVER DOSE) شوید.

هنگامی که بیش از حد مجاز ایبوپروفن مصرف کنید، ممکن است این نشانه‌ها در شما بروز کند. در این صورت باید به پزشک مراجعه کنید:

تاری دید

زنگ‌ زدن گوش‌ها

درد معده، اسهال، چنگه‌های شکمی، استفراغ، سوزش سر دل یا تهوع

کاهش میزان ادرار

عرق کردن شدید یا دانه‌های پوستی

سردرد، تشنج یا ضعف

سرگیجه یا اختلال در حفظ تعادل

اشکال در صحبت‌کردن یا اغتشاش شعور

نکات مهمی درباره قرص سرماخوردگی بزرگسالان

نام آشناترین دارویی که این روزها مصرف آن نیز زیادتر شده، قرص سرماخوردگی بزرگسالان یا همان ادالت کولد است.

قرص ادالت کولد ترکیبی است از سه داروی استامینوفن، فنیل‌افرین و کلرفینرامین.

درباره استامینوفن پیش از این توضیح داده شد که ضد تب و کاهنده درد است. فنیل‌افرین نیز نوعی ترکیب ضد احتقان بینی است و کلرفینرامین نیز ضد حساسیت است.

از قرص ادالت کولد در درمان علایم سرماخوردگی و آنفلوآنزا، سینوزیت و آلرژی استفاده می‌ شود.

میزان مصرف آن در بزرگسالان دو قرص هر چهار تا شش ساعت است. در کودکان نیز یک قرص هر چهار ساعت استفاده می ‌شود. دقت کنید که در بزرگسالان روزانه 12 قرص در روز بیشتر داده نشود و در کودکان نیز حداکثر 6 قرص تجویز ‌شود.

شیوه اثر قرص سرماخوردگی بزرگسالان

اگر بخواهیم شیوه اثر قرص سرماخوردگی بزرگسالان را در بدن بررسی کنیم باید به ساز و کار هر سه جزء آن بپردازیم. جزء استامینوفنی این قرص با مهار سنتز پروستاگلاندین‌ها موجب کاهش تب می ‌شود. همچنین کلرفنیرامین با تأثیر بر عروق خونی، دستگاه گوارش و دستگاه تنفس از طریق رقابت با هیستامین، پاسخ حساسیتی را از طریق مهار کردن هیستامین کاهش می‌ دهد و فنیل‌افرین نیز سبب انقباض سریع و طولانی‌ مدت شریانچه‌ها شده و در نتیجه موجب کاهش ترشح مایعات و احتقان مخاطی می ‌شود.

همانطور که گفته شد، قرص سرماخوردگی بزرگسالان از سه جزء تشکیل شده است، بنابراین عوارض دارویی این سه دارو می ‌تواند، از عوارض مهم این دارو باشد.

این عوارض می ‌تواند، دستگاه‌های عصبی مرکزی، گوارشی، پوست و خون را درگیر کند بنابراین تحریک‌ پذیری، گیجی و خواب ‌آلودگی از مهمترین عوارض مصرف این دارو به شمار می ‌رود.

مصرف قرص سرماخوردگی بزرگسالان با داروهای فنی‌ توئین، ریفامپین و کاربامازپین تداخل دارویی دارد، بنابراین در صورت مصرف هر کدام از این داروها به پزشکتان اطلاع دهید تا میزان کمتری قرص تجویز کند.

بیماران مبتلا به پرفشاری خون و بیماری‌های قلبی به‌ ویژه بیماری‌ های عروق قلب و نارسایی قلبی و کسانی که دچار تنگی نفس شده‌اند، باید با مشورت پزشک و با احتیاط از قرص سرماخوردگی بزرگسالان استفاده کنند زیرا این قرص دارای منقبض‌ کننده‌های عروقی است و با تنگ کردن عروق موجب تشدید بیماری ‌های قلبی می ‌شود.

                                                                                                                                                  دکتر مجید سلطانی

هشدار جدید درباره ویاگرا

قرار است ویاگرا و سایر داروهای هم‌گروه آن که برای رفع ناتوانی جنسی به کار می‌روند، حاوی هشدارهای جدیدی درباره احتمال بروز ناشنوایی ناگهانی در مصرف‌کنندگان شوند.

به گزارش آسوشیتدپرس گرچه روشن نیست که این گروه داروها حقیقتا باعث ناشنوایی شوند، اما سازمان غذا و داروی آمریکا  (FDA) پنج‌شنبه 18 اکتبر (26 مهر) تصمیم گرفت با توجه 26 گزارش در مورد بروز این مشکل در میان مصرف‌کنندگان این داروها از سال 1996 تا به حال، این هشدار جدید را به بروشور این داروها اضافه کند.

در داروهای برطرف ‌کننده ناتوانی جنسی "ویاگرا"، "سیالیس" و "لویترا" این هشدار جدید درج خواهد شد. همچنین داروی"رواتیو"، که بر درمان پرفشاری خون ریوی به کار می‌رود، و همان ماده موثره ی ویاگرا را دارا است، نیز این هشدار را خواهد داشت.

در بروشور داروی ویاگرا قبلا ناشنوایی به عنوان یک عارضه جانبی احتمالی ذکر شده بود، زیرا در هنگام آزمایش‌های اولیه بر روی آن موارد معدودی از بروز این عارضه گزارش شده بود.

اما با توجه به اینکه افزایش سن و برخی از بیماری‌ها مانند دیابت و بیماری قلبی که ممکن است ناتوانی جنسی ایجاد ‌کنند، ممکن است به ناشنوایی هم منجر شوند، هنوز مشخص نیست که آیا رابطه بین مصرف قرص‌های رفع ناتوانی جنسی و ناشنوایی واقعی است یا به بیماری زمینه‌ای آنها مربوط می‌شود.

FDA به بیماران توصیه می‌کند در صورتی که دچار مشکلات شنوایی شدند، مثل کم ‌شنوایی یا زنگ‌زدن گوش، فورا به پزشک خود اطلاع دهند و مصرف دارو را قطع کنند.

tebyan.net

با داروهای تقلبی چه کنیم؟

بحث مبارزه با داروهای قاچاق و تقلبی در کشور، از مواردی است که هر از چند گاهی با درجات مختلف قدرت و ضعف تکرار می‌شود. با این وجود با نگاهی به عملکرد وزارت بهداشت در دوره فعلی به نظر می‌رسد این مبارزه وارد مرحله‌ای جدی‌تر شده است.

در این مقاله کوتاه سعی شده است با نگاهی به بیرون از مرزها، وضعیت داروهای تقلبی در کشورهای دیگر به تصویر درآید تا شاید از این رهگذر بابی جدید بر این موضوع گشوده شود.

باید پذیرفت که تولید و توزیع داروهای تقلبی، مشکلی جهانی است. بسیاری از محموله‌های دارویی كه در دنیا خرید و فروش می‌شوند تقلبی هستند. با وجود اینكه محاسبه سهم واقعی داروهای تقلبی از تجارت جهانی دارو دشوار است، اما تخمین زده می‌شود كه به طور میانگین حدود 10 درصد تجارت جهانی دارو را داروهای تقلبی شكل می‌دهند.

هر چند كه تمامی‌ كشورهای دنیا هر یك به نوعی با این پدیده مواجه هستند، اما كشورهای در حال توسعه لطمات بیشتری را از این بابت متحمل می‌شوند. بر اساس آمارهای سازمان جهانی بهداشت، متأسفانه حدود 25 درصد از داروهای مورد استفاده در كشورهای در حال توسعه را داروهای تقلبی تشكیل می‌دهند. در بعضی از كشورها این رقم حتی به بیش از 50درصد از سهم بازار مصرف دارو می‌رسد.

داروی تقلبی چیست؟

برای اینكه بتوانیم دید درستی نسبت به تجارت داروهای تقلبی داشته باشیم در ابتدا لازم است تعریف مناسب و یكپارچه‌ای از آن ارائه نماییم. بر همین اساس سازمان بهداشت جهانی داروهای تقلبی را اینگونه تعریف می‌كند: «داروهایی كه به صورت عمدی، به لحاظ هویت و منشأ دارای برچسب اشتباه هستند.»

و یا به عبارت دیگر فراورده‌ای غیر استاندارد كه با كیفیت، ایمنی و كارایی كمتر از نمونه‌های استاندارد تهیه و توزیع می‌شوند. تقلب دارویی، هم در مورد نام‌های تجاری و هم در مورد اشكال ژنریك صورت می‌گیرد.

بعضی از آنها دارای مواد موثره به صورت صحیح، اما در بسته‌بندی‌های جعلی (تقلید از بسته‌بندی یك مارك تجاری معتبر) هستند، بعضی دیگر مواد تشكیل‌دهنده اشتباه دارند و یا گاهی بدون ماده موثره و یا با مواد موثره ناكارآمد ارائه می‌شوند.

دامنه تجارت داروهای تقلبی

سازمان بهداشت جهانی در سال 1984 شروع به گردآوری اطلاعات مربوط به داروهای تقلبی نمود.

متأسفانه بسیاری از این گزارش‌ها از دقت لازم برخوردار نیستند. داده‌ها نشان می‌دهد، تعداد معدودی از كشورها، حاضر به در اختیار گذاشتن اطلاعات مربوط به موارد شناسایی شده ی داروهای تقلبی هستند.

این سكوت خود یكی از مهم ترین عوامل تشویق‌كننده تولیدكنندگان و عرضه‌كنندگان این فرآورده‌ها برای ادامه فعالیت است.

حتی در بریتانیا كه قوانین مدون و نهادهای نظارتی مناسب در آن فعال است نیز سكوت رسانه‌ای در مورد میزان داروهای تقلبی از سوی دولت مشهود است. دلیل رسمی ‌كه برای این سكوت اعلام می‌شود این است كه با قطع مصرف دارو به خاطر ترس از تقلبی بودن آن،‌ خطرات بیشتری بیماران را تهدید می‌كند.

هر چند كه سخنگوی انجمن صنایع دارویی بریتانیا (ABPI) دلیل اصلی این سكوت را به گونه دیگری توضیح می‌دهد. او می‌گوید: «كار دشواری است كه بدون آسیب رسیدن به تجارت قانونی، یک مشكل اعلام ‌شود.» به بیان دیگر آنها معتقدند درآمد بیشتری از اختیار سكوت حاصل می‌شود!

طبیعی است که در كشورهایی كه قوانین و دستگاه‌های اجرایی و نظارتی از قدرت كافی برخوردار نیستند، تجارت فرآورده‌های تقلبی گسترده‌تر است.

با این وجود با افزایش كیفیت بسته‌بندی و بهبود ظاهری محصولات تقلبی، این فرآورده‌ها به صورت گسترده‌ای در بازار دارویی كشورهای پیشرفته نیز عرضه می‌شوند.در مورد كشورهای در حال توسعه و جهان سوم نیز آمار نه‌چندان مستندی از وضعیت داروهای تقلبی در دسترس است.

به عنوان مثال: داروهای تقلبی 40 تا 50 درصد بازار دارویی نیجریه و پاكستان را به خود اختصاص داده‌اند.

گزارش‌ داروهای تقلبی در كشورهای صنعتی بیشتر مربوط به داروهای جدید و گران قیمت و داروهای موثر بر شیوه زندگی نظیر هورمون‌ها، استروئید‌ها و داروهای ضد حساسیت است.در حالی‌كه در كشورهای در حال توسعه بیشتر موارد مربوط به داروهای مورد استفاده در درمان بیماری‌های خطرناك و تهدید‌كننده حیات است؛ بیماری‌هایی نظیر مالاریا، سل و ایدز.

پیامدهای مصرف داروهای غیراستاندارد و تقلبی

نتیجه مصرف مداوم داروهای غیراستاندارد می‌تواند منجر به ناکارآمدی و شكست درمان، مقاومت دارویی و در بعضی از موارد حتی مرگ شود.

برای مثال در سال 1995، 2500 نفر در كشور نیجریه در اثر دریافت واكسن مننژیت تقلبی فوت نمودند، و یا مصرف شربت استامینوفن كه در داخل آن دی‌اتیلن گیكول بكار رفته بود، باعث مرگ بیش از 500 بیمار كه اكثر آنها كودك بودند، در چند كشور از جمله هند، بنگلادش، هائیتی، نیجریه و آرژانتین شده است.

علاوه بر تبعات سنگین مصرف داروهای تقلبی برای بیماران، تبعات اجتماعی توزیع و عرضه این فرآورده‌ها در جامعه نیز بسیار مهم و قابل توجه است، از آن جمله می‌توان به بی‌اعتمادی كادر درمان نسبت به سلامت و كارآیی داروهای موجود در بازار دارویی و كاهش اعتماد عمومی ‌نسبت به اثربخشی و سلامت داروها و در نتیجه اثرات زیانبار اقتصادی این موضوع بر تولیدكنندگان قانونی دارو، اشاره نمود.

عوامل تشویق‌كننده تولیدكنندگان داروهای تقلبی

تولید محصولات غیراستاندارد و تقلبی، نیاز به امكانات و ابزارآلات گسترده‌ای ندارد. بیشتر تولیدكنندگان داروهای تقلبی این كار را در فضاهای كوچك و مخفی و كارگاه‌های غیر استاندارد انجام می‌دهند. تولید داروهای تقلبی، تجارتی پُرسود است.

تقاضای زیاد بازار از سویی و هزینه پایین تولید، دو عامل موثر بر تشویق افراد سودجو برای این كار است. در بسیاری از كشورها، نبود یك قانون بازدارنده مناسب و یك سیستم نظارتی دقیق و كارآمد باعث شده است كه تولیدكنندگان داروهای تقلبی بدون ترس از عواقب توقیف و پیگرد قانونی به تولید این فرآورده‌ها اقدام نمایند.

برای مثال گزارشی از سوی سازمان بهداشت جهانی منشأ حدود 35 درصد از داروهای تقلبی جهان را كشور هند معرفی می‌كند و حداقل 11 ایالت در هند فاقد آزمایشگاه‌های كنترل كیفی دارو هستند.

راهكارهای شناسایی داروهای تقلبی

سازمان بهداشت جهانی به تمامی‌ كشورهای دنیا توصیه می‌كند اقدام به تنظیم قوانین مناسب و اجرای دقیق آن نمایند تا حتی‌المقدور راه برای سوءاستفاده افراد سودجو از خلأ  قانونی و نظارتی دستگاه‌های اجرایی، وجود نداشته باشد.

به علاوه هر یك از كشورهای درگیر با این معضل نیز شروع به تلاش برای كاهش عرضه داروهای تقلبی نموده‌اند. به عنوان مثال كشور نیجریه واردات دارو از 30 كشور دنیا را ممنوع كرده است و یا در پرو وزارت بهداشت فعالیت اطلاع‌رسانی را به منظور آگاه‌سازی مردم از خرید دارو از داروخانه‌های مجاز آغاز نموده است.

كشورهای صنعتی دنیا نیز راهكارهای گوناگونی را برای جلوگیری از ورود یا عرضه فرآورده‌های تقلبی تجربه نموده‌اند. بعضی از فناوری‌های مورد استفاده، ساده و قابل پیاده‌سازی در تمام كشورهای دنیا هستند از جمله روش ارزیابی رنگ‌سنجی كه برای تشخیص نمونه اصل داروهای ضد مالاریا با موفقیت همراه بود و یا استفاده از هولوگرام و باركد از دیگر راهكارهای مورد استفاده است.

سازمان غذا و داروی آمریكا نیز به كارخانه‌های داروسازی توصیه می‌كند تا از فناوری RFID (شناسایی از طریق امواج رادیویی) استفاده نمایند. اساس این فناوری بر قرار دادن یك ریز پردازنده بسیار كوچك در داخل بسته‌بندی دارویی است كه بدون نیاز به باتری یا منبع انرژی درونی، اطلاعات مربوط به دارو (مانند مكان تولید و طریقه عرضه در بازار) را در اختیار كاربر قرار می‌دهد.

علاوه بر تمام موارد ذكر شده، در سال 2005 ، دفتر منطقه‌ای سازمان جهانی بهداشت، در حاشیه غربی اقیانوس آرام، اولین سیستم شبكه‌ای ضد داروهای تقلبی را ایجاد نمود. این سامانه را به اختصار RAS (سامانه اعلام خطر سریع) می‌نامند.

وظیفه كشورهای عضو، پیگیری توزیع محصولات تقلبی در داخل كشور و ارائه سریع اطلاعات به شبكه RAS برای آگاهی سایر كشورها و جلوگیری از توزیع محموله‌های مشابه در آنهاست. سازمان بهداشت جهانی تصمیم دارد در آینده نزدیك سامانه‌های مشابه‌ای را در سایر مناطق نیز راه‌اندازی ‌نماید.

همانطور كه گفته شد به نظر می‌رسد مسئله داروهای تقلبی و توزیع آنها پدیده‌ای جهان شمول و همه گیر است، پس عزمی‌ جهانی برای مبارزه با آن ضروری می‌باشد.

20درصد داروها دور ریخته می‌شوند

در حالی‌كه نتایج یك پژوهش دانشگاهی بر روی جمعیت یك‌هزار نفری در كشور نشان می‌دهد، بیش از 18 درصد داروهایی كه به دست مردم می‌رسد، بدون استفاده دور ریخته می‌شوند، دبیر انجمن داروسازان ایران می‌گوید: مسئولان داروخانه‌ها حق ندارند داروهای خارج شده را دوباره پس بگیرند.

دکتر سعید واقفی، با اشاره به فاسد شدن سریع برخی اقلام دارویی، به خبرنگار مهر می‌گوید: برخی داروها فقط باید در یخچال نگهداری شوند، لذا پس گرفتن چنین داروهایی می‌تواند مشکلاتی به وجود بیاورد.

دبیر انجمن داروسازان ایران معتقد است هیچ سیستم آماری در این خصوص وجود ندارد که بخواهد مقدار داروهای دور ریز را تخمین بزند.

او در عین حال تصریح می‌كند بر اساس آنچه که می‌توان استنباط کرد، بین 10 تا 20 درصد داروهایی که مردم از داروخانه‌ها تهیه می‌کنند، دور ریز و اضافه است.

اما در روزهای اخیر خبری به نقل از مهدی محمدزاده، مدیرعامل شركت سرمایه‌گذاری تأمین منتشر شد كه به پژوهشی در این رابطه اشاره می‌كرد. بر اساس این پژوهش همچنین از 5 قلم داروی تجویز شده از سوی پزشك، یك قلم آن توسط بیمار مصرف نمی‌شود.

محمدزاده با اشاره به ارزانی قیمت دارو در ایران نسبت به بسیاری از كشورهای پیشرفته، یادآور شد: قیمت داروی ایرانی یك دهم قیمت داروهای خارجی است.

وی اضافه كرد: در حال حاضر همه خانه‌ها پر از انواع داروست و فرهنگ نادرست، در كنار ارزان بودن بهای دارو، سبب شده است كه دارو به عنوان یك كالای بی‌ارزش در نزد مردم جلوه كند.

مدیر عامل شركت سرمایه‌گذاری دارویی تأمین، ارزان بودن دارو و نداشتن یك سیستم قوی و علمی نظارتی در سیستم دارویی كشور را موجب شرایطی دانست كه سبب شده است داروی ایرانی به حراج گذاشته شود.

محمدزاده با بیان این كه مرز دارو و سم تنها یك قدم است و نباید سم را ارزان و فراوان در دسترس افراد قرار داد، گفت: در حال حاضر نمی‌دانیم، حجم انبوه دارو كه به مردم عرضه می‌كنیم تا چه حد به سلامت جامعه صدمه زده است.

مدیر عامل شركت سرمایه‌گذاری دارویی تأمین، با اشاره به اینكه تولید یك میلیارد و 200 میلیون دلاری دارو در كشور، سالانه 5 میلیارد دلار صرفه‌جویی ارزی به همراه دارد، افزود: به غیر از موارد نادر، تقریباً تمام اشكال دارویی در كشور تولید می‌شوند، هر چند در زمینه تولید داروهای بیوتكنولوژیك در كشور، تاكنون فعال عمل نكرده‌ایم، اما صنعت دارویی كشور در ردیف كشورهای نسبتاً پیشرفته قرار دارد.

وی همچنین گفت: ادعا نمی‌كنیم كیفیت داروی ایران هم سطح كشورهایی همچون آمریكا، آلمان، فرانسه و انگلیس است، اما به طور یقین داروهای تولیدی ایرانی، بنابر اظهار نظرهای شركت‌های تولید كننده دارو در خارج از كشور ، از بسیاری از كشورهای جهان مانند كره، دانمارك، مجارستان، یوگسلاوی و هند كه داروهای آنها هم اینك در بازارهای داخلی ایران فراوان یافت می‌شود، برتر است.

ماده مخدر استامینوفن نصف شد

مدیر كل داروی وزارت بهداشت گفت: "برای جلوگیری از سوء استفاده از استامینوفن كدئین میزان كدئین این قرص از 20 میلی گرم به 10 میلی گرم در هر قرص كاهش یافت."

به گزارش خبرگزاری فارس محمدرضا فاضلی ‌افزود: "داروی استامینوفن كدئین جزء داروهای مخدر و خارج از فهرست داروهای بدون نسخه است و فروش بدون نسخه ی آن ممنوع است، اما با توجه به فروش بدون نسخه ی این دارو در داروخانه‌ها (ضمن برخورد با داروخانه های متخلف)، میزان كدئین این قرص ها به نصف كاهش یافته است تا امكان سوء استفاده از این قرص‌ها كمتر شود."

وی اضافه كرد: "علاوه بر استامینوفن كدئین، قرص ترامادول نیز به عنوان یك مسكن قوی جزء داروهای مخدر است كه متاسفانه مصرف این داروی مخدر طی یك سال گذشته حدود 5/2 برابر افزایش یافته است."

وی اضافه كرد: "فروش این دو دارو، بدون نسخه ی پزشك در همه داروخانه‌ها ممنوع است و به همه دانشگاه های علوم پزشكی ابلاغ شده است تا نظارت بیشتر و برخورد شدیدتری با داروخانه‌هایی كه این داروها را بدون نسخه می‌فروشند داشته باشند و جرایم سنگینی برای این داروخانه‌ها اعمال ‌شود."

خواص مخمر آبجو

مخمر آبجو یا مخمر تغذیه‌ای‌، سلول‌های خشک شده و غیر فعال مخمری به ‌نامSACCHAROMY CES CEREVISIAE  است. منظور از غیر فعال این است که خاصیت تخمیر کنندگی خود را از دست داده‌ است.

مخمرها جزو قارچ‌های تک سلولی می ‌باشند. مخمر ساکارومایسس سروزیه در ور آمدن خمیر نان در نانوایی‌ها و شیرینی ‌پزی‌ها مورد استفاده قرار می ‌گیرد.

اما از آنجایی که این ماده ارزش تغذیه‌ای بالایی دارد، به عنوان مکمل غذایی نیز عرضه می‌ گردد. مخمر آبجو معمولاً طعمی بسیار تلخ دارد. مخمر آبجو دارای ترکیبات مختلف و مفیدی است.

ترکیبات مخمر آبجو:

- مخمر آبجو حاوی تمام ویتامین‌های گروه B به غیر از ویتامین B12 می ‌باشد، مگر اینکه مخمر آبجو با ویتامین (B12) نیز غنی‌ شده باشد.

ویتامین‌های گروه B شامل تیامین (B1)، ریبوفلاوین (B2)، نیاسین (B3)، پانتوتنیک اسید (B5)، پیریدوکسین (B6)، فولیک اسید یا فولات (B9) و بیوتین (H) می باشد.

- مخمر آبجو حاوی 16نوع اسید آمینه است که تمام اسیدهای آمینه ی ضروری را شامل می‌ گردد. در هر 30 گرم مخمر آبجو، 16 گرم پروتئین وجود دارد.

- مخمر آبجو حاوی 14 نوع مواد معدنی به ویژه کروم، فسفر و سلنیوم می ‌باشد. روی، آهن، مس، منیزیوم، منگنز و پتاسیم از دیگر مواد معدنی موجود در مخمر آبجو هستند.

- کروم موجود در مخمر آبجو، بهترین منبع غذایی کروم محسوب می ‌گردد.

- مخمر آبجو حاوی فیبر می‌ باشد. در هر 30 گرم از مخمر آبجو، 6 گرم فیبر موجود است.

- مخمر آبجو حاوی بتا گلوکان می ‌باشد. بتا گلوکان یک آنتی اکسیدان قوی بوده و در تقویت سیستم ایمنی بدن بسیار موثر است.

- مخمر آبجو حاوی نوکلئیک اسیدها و نوکلئوزیدها نیز می‌ باشد، به ویژه ریبونوکلئیک اسید (RNA) و اینوزین.

خواص مخمر آبجو:

- نوکلئیک اسیدها و نوکلئوزیدهای موجود در این مخمر، ترمیم بافت‌ها را تسریع کرده و روند پیری را کند می ‌سازند.

- سلنیوم موجود در مخمر آبجو خاصیت ضد سرطانی دارد. از سلول‌های کبدی محافظت می ‌کند و یک آنتی اکسیدان قوی می ‌باشد که از امراض قلبی-عروقی پیشگیری می ‌کند.

- کروم موجود در مخمر آبجو دارای خواص تنظیم کننده ی سطح قند خون (کاهش قند خون)، کاهش گلوکز ناشتا و بهبود تحمل گلوکز در افراد دیابتی با افزایش حساسیت سلول‌ها به انسولین، کاهش چربی‌های بدن و افزایش توده ی عضلانی (در صورتی که با ورزش و رژیم غذایی متعادل همراه باشد)، کاهش تری گلیسیرید خون، کاهش سطح کلسترول بد (LDL) و افزایش سطح کلسترول خوب (HDL) می‌ باشد.

- افزایش اشتها، افزایش سطح انرژی بدن، رفع خستگی، کمک به ترمیم بافت‌های آسیب دیده، تقویت سیستم ایمنی و عصبی، حفظ و بهبود سلامتی پوست، مو، چشم‌، دهان، کبد و مجاری گوارشی از دیگر فواید مخمر آبجو می‌ باشد.

- ویتامین‌های گروهB  در متابولیسم کربوهیدرات، چربی‌ها و پروتئین‌ها نقش دارند.

- از مخمر تغذیه‌ای می ‌توان در درمان یا پیشگیری استرس، افسردگی، خستگی مزمن، بیماری‌های عود کننده، آکنه ی مزمن، اگزما، اسهال، سرماخوردگی، سرفه، گلودرد و سوءهاضمه بهره گرفت.

- مصرف مخمر آبجو، فلور طبیعی روده را تغییر داده و باکتری‌های مفید روده را افزایش و باکتری‌های مضر و بیماری ‌زای روده را کاهش می ‌دهد.

- مصرف مکمل مخمر آبجو کمک می ‌کند تا راحت‌ تر به خواب رویم. نیاسین و پیریدوکسین موجود در آن ترشح سروتونین را در مغز افزایش می ‌‌دهد.

- فیبر موجود در مخمر آبجو در برطرف کردن یبوست موثر است.

موارد منع مصرف:

- افراد مبتلا به نقرس نباید از آن استفاده کنند.

- زنان باردار یا شیرده بهتر است از مصرف آن خودداری کنند، مگر زیر نظر پزشک.

- افرادی که سیستم ایمنی بدنشان خیلی ضعیف است، باید از مصرف آن خودداری کنند.

تداخلات احتمالی و عوارض جانبی:

- به ندرت در برخی افراد ایجاد آلرژی می ‌کند.

- مصرف هم زمان این مکمل با داروهای بازدارنده ی اکسیداز و تک آمین ها (موجود در داروهای پارکینسون و ضدافسردگی) موجب افزایش فشار خون می‌ گردد.

- مکمل مخمر آبجو اثر داروهای مخصوص دیابت را تقویت کرده و موجب کاهش قند خون و هیپوگلیسمی می‌ گردد.

- ممکن است افرادی که به تازگی مصرف این مکمل را آغاز کرده‌اند، دچار نفخ گردند. برای جلوگیری از این عارضه بهتر است مصرف آن را با دوز پایین شروع کرده و به تدریج دوز مصرفی آن را افزایش دهند.

- ممکن است در موارد نادر میگرن را تشدید کند.

اشکال دارویی:

مخمر آبجو به شکل رشته، پودر، قرص، کپسول و محلول وجود دارد.

دوز مجاز مصرفی:

معمولاً دوز مصرفی روزانه ی آن 2-1 قاشق غذاخوری (به شکل محلول) و از 8- 2 قرص متغیر می ‌باشد. با اینکه مصرف دوز بالای این مکمل عوارض خطرناکی در بر ندارد، اما بهتر است از مصرف بیش از اندازه ی آن خودداری شود.

نکته:

از مصرف مخمر نان یا مخمر آبجوی فعال خودداری کنید، چرا که مخمر فعال برخلاف مخمر غیر فعال، ویتامین‌های گروه B و سایر مواد مغذی را از بدن دفع کرده و نفخ ‌آور نیز می ‌باشد.

فریدون ممقانی- دانشجوی فوق لیسانس بیوشیمی دانشگاه تهران

قرص‌ آهن فقط با تجویز پزشک

در حالی كه کم‌خونی، به‌خصوص کم‌خونی ناشی از فقر آهن یکی از اساسی‌ترین مشکلات زنان به‌خصوص در کشورهای جهان سوم تلقی می‌شود و با این‌كه به گفته متخصصان، بیش از آن‌كه مردم دنیا از پروتئین، قند و چربی آسیب ببینند، از فقر آهن آسیب می‌بینند، به‌تازگی محققان کشور دریافته‌اند چنانچه زنان سالم و آن گروهی كه دچار کم‌خونی و فقر آهن نیستند در دوران بارداری به‌طور مرتب از قرص‌های مکمل آهن استفاده کنند، بیشتر در معرض فشار خون بالا و تولد جنین نارس قرار می‌گیرند.

بر اساس نتایج این تحقیقات كه در مجله زنان و مامایی بریتانیا هم به چاپ رسیده‌، آهن اغلب برای مقابله با کم‌‌خونی در دوران حاملگی تجویز می‌شود، چرا كه کم‌خونی اگر مهار نشود می‌تواند به زایمان پیش از موعد و تولد نوزادانی با وزن غیرعادی منجر شود، اما مطالعات نشان داده بسیاری از زنان قرص‌هایی مازاد بر نیاز مصرف می‌كنند.

در این مطالعه، محققان تاثیر قرص‌های آهن را بر زنان بارداری كه میزان گلبول‌های قرمز خون آنها عادی بود(یعنی کم خونی نداشتند)، ارزیابی کردند. محققان این خانم های باردار را به دو گروه 370 نفری تقسیم کردند.

گروه اول روزانه 150 میلی‌گرم فروس سولفات كه معادل 30 میلی گرم آهن است، مصرف کردند. گروه دوم قرص‌های بدون خاصیت كه حاوی هیچ آهنی نبود، دریافت کردند.

دکتر سعیده ضیایی، دانشیار دانشکده علوم پزشکی تربیت مدرس و متخصص زنان و زایمان و نازایی، در مورد نتایج این مطالعات می‌گوید: شمار زنانی كه فشار خون آنها بالا بود، در گروهی كه قرص‌های آهن مصرف کرده بودند، بیشتر بود. نتیجه این تحقیق نشان داد فشار خون بالا می‌تواند هم برای زن و هم برای کودک دردسر‌آفرین باشد.

همچنین مصرف قرص آهن در دوران بارداری در زنان با هموگلوبین بیش از 2/13 گرم در دسی‌لیتر، آن‌ها را در معرض خطر تولد نوزاد كم ‌وزن قرار می‌دهد.

تحقیقات محققان دانشكده علوم پزشكی دانشگاه تربیت مدرس حاكی از آن است كه مصرف مكمل آهن در زنان باردار با كند كردن جریان افت فیزیولوژیك غلظت هموگلوبین و هماتوكریت و فریتین در طی سه ماهه دوم بارداری، كه احتمالاً با افزایش نامناسب حجم پلاسما مواجه هستند، به دلیل عدم رقیق شدگی مناسب خون و در نهایت صدمه به گردش خون رحمی جفتی، آنها را در معرض افزایش خطر تولد نوزاد كم‌وزن قرار می‌دهد.

به گفته دکتر ضیایی زنان بارداری كه کم‌خون نیستند و تا حدی هم مبتلا به پرخونی هستند، اصلاً نیازی به قرص آهن ندارند و به این افراد فقط مصرف اسید فولیک و مولتی‌ویتامین‌ها را توصیه می‌کنند.

در حال حاضر حدود نیمی از زنان جهان مبتلا به كمبود آهن و یك‌ چهارم زنان جهان مبتلا به كم‌خونی ناشی از فقر آهن هستند.

دکتر فاطمه قائم مقامی، عضو هیات علمی دانشگاه تهران و متخصص زنان در رابطه با میزان آهن مصرفی زنان باردار می‌گوید: برای خانمی كه هموگلوبین بین 11 تا 12 دارد، نیاز به آهن بسیار ضروری است. البته کسانی كه هموگلوبین آنها 5/13 است نیازی به دریافت آهن ندارند و افت هموگلوبین در این افراد در دوران بارداری به حدی نیست كه به آنها مصرف آهن را توصیه کنیم ولی متاسفانه بیش از نیمی از زنان کشور ما مبتلا به نوعی کم خونی هستند كه در نتیجه آن هموگلوبین خونشان پایین‌تر از 11 تا 12 است.

کسی كه باردار می‌شود به علت افزایش حجم پلاسما هموگلوبینش رقیق می‌شود كه همین امر کاهش هموگلوبین را نیز به همراه دارد، در نتیجه کسانی كه کم خونی دارند، عوارض زایمان در آنها شامل تولد جنین نارس و زایمان زودرس به علت ایجاد هایپوکسی (فقر اکسیژن) است. به همین دلیل این زنان حتماً باید قرص آهن را از چهار ماهگی به بعد مصرف کنند، چون افزایش حجم خون از این زمان به‌وجود می‌آید و ترکیبات آهن از این به بعد به بهبود اختلالات گوارشی خانم‌ها کمک می‌كند.

سمیه شرافتی

اثر آسپیرین در کاهش سرطان پوست

پژوهشگران استرالیایی می گویند: داروی مسکن آسپیرین که پیش تر، اثر بخشی آن در کاهش خطر ابتلا به گروهی از بیماری ها شناخته شده بود، احتمال بروز سرطان پوست را نیز کاهش می دهد.

تحقیقات موسسه ی تحقیقات پزشکی کوئینزلند نشان می دهد،مصرف مرتب داروهای ضد التهابی غیراستروییدی مانند آسپیرین می تواند، از بروز سرطان پوست و لکه های پوستی ناشی از تابش آفتاب جلوگیری کند.

کسانی که به طور مرتب آسپیرین و دیگر انواع داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی مصرف می کنند، خطر ابتلا به سرطان پوست در آنها بسیار کمتر از کسانی است که این داروها را مصرف نمی کنند.

کسانی که بیش از 5 سال،هفته ای دو قرص آسپیرین مصرف کردند، خطر بروز سرطان Squamous cell (کارسینوم سلول فلسی ) در آنها 63 درصد کمتر است. این نوع سرطان، 20 درصد موارد ابتلا به سرطان پوست را تشکیل می دهد.

کسانی که به مدت یک سال،هفته ای دست کم 8 قرص آسپیرین مصرف کردند، این خطر در آنها 90 درصد کاهش یافت.

منبع: دنیای سلامت

مسکّن نخورید، ضرر دارد

آسپیرین، ایبوپروفن و استامینوفن ممکن است فشار خون را بالا ببرند، بنابراین خطر بیماری قلبی را در مردان افزایش دهند. میلیون‌ها نفر هر روز برای درمان سردرد، التهاب مفاصل (آرتریت)، دردهای عضلانی و سایرها دردهای بدنی از این قرص‌های مسکن استفاده می ‌کنند.

پژوهشگران در یک تحقیق فشار خون 16000 مرد را برای مدت 4 سال بررسی کردند.

مردانی که شش یا هفت روز هفته استامینوفن (پاراستامول) مصرف می ‌کردند، نسبت به مردانی که این دارو را مصرف نمی ‌کردند با احتمال  34 درصد بیشتر فشار خون بالا داشتند.

در مورد آسپیرین و مسکن‌های شبه ‌آسپیرینی یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی(NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن نیز یافته‌های مشابهی بدست آمد.

میزان مصرف داروهای آسپیرینی هم در بالا بردن فشار خون نقش داشت. مردانی که بیش از 15 عدد از این قرص‌ها را درهفته مصرف می ‌کردند، 48 درصد بیشتر در معرض فشار خون بالا بودند.

داروهای شبه‌ آسپیرینی هم بر توانایی عروق در گشاد شدن اثر می گذارند و هم باعث تجمع سدیم در بدن می ‌شوند( دو عاملی که می ‌تواند باعث بالا رفتن فشار خون شود).

این تحقیق نشان می دهد مردانی که امروزه تعداد بیشتری مسکن نسبت به گذشته مصرف می کنند، خطر بیشتری در مورد مشکلات قلبی از جمله حملات قلبی برای آنان پدید آمده است.

منبع : همشهری

خطر مصرف بی رویه آنتی بیوتیک ها

اگر شما هم جزو آن دسته از افرادی هستید که علاقه ی عجیبی به مصرف آنتی بیوتیک ها به دنبال بروز بیماری دارید، حتماً این مطلب را مطالعه کنید.

آنتی بیوتیک ها دسته ای از داروها هستند که برای از بین بردن عوامل ایجاد کننده ی بسیاری از بیماری های عفونی،  به صورت گسترده در سراسر دنیا مصرف می شوند. کشف این مواد، کمک بزرگی به علم پزشکی کرده و طی سالیان اخیر جان انسان های زیادی را نجات داده است.

با این همه،آنچه به شدت دانشمندان را نگران کرده است، بی اثر شدن آنتی بیوتیک ها در درمان برخی از بیماری های عفونی است.

به دنبال مطالعات انجام شده برای یافتن علت این مساله مهم، یکی از دلایل قطعی ثابت شده، عبارت است از پیدایش مقاومت تعدادی از عوامل عفونی به آنتی بیوتیک های موجود. میکروب ها با ایجاد ژن مقاوم در برابر آنتی بیوتیک ها، این مقاومت را از نسلی به نسل دیگر منتقل می کنند و حتی به صورت شایع این ژن از یک گونه میکروبی به گونه دیگری انتقال می یابد.

اینجاست که با وجود تجویز آنتی بیوتیک در مقادیر بالا، نتیجه ای حاصل نمی شود و عفونت پایدار می ماند. در اصل میکروب یاد می گیرد که چگونه خود را در برابر آنتی بیوتیک ها محافظت کند و چطور آن را خنثی و بی اثر کند.

به همین دلیل است که تشخیص درست و به موقع برای استفاده از آنتی بیوتیک ها یکی از هنرهای پزشکان است تا بیمار با مصرف کمترین تعداد آنتی بیوتیک، بهبود کامل بیابد.

متاسفانه برخی از هموطنان عزیز معتقدند که مثلاً باید برای هر گلودرد یا دندان درد،  حتماً از این دسته ی دارویی استفاده کنند و گاه تا حدی جلو می روند که حتی به داروی خوراکی بسنده نمی کنند و فقط و فقط داروی تزریقی را علاج دردشان می دانند.

حال اگر پزشک در برابر این خواسته ی آنها مقاومت کند، آن قدر پزشک خود را عوض می کنند تا سرانجام به مقصودشان برسند.

جالب است بدانید که بیشتر گلودردها و سرماخوردگی ها در فصول مختلف سال، نیاز به درمان با آنتی بیوتیک ندارند. در اصل این دسته دارویی نیز مثل همه داروهای دیگر عوارضی دارند. در حقیقت تنها در زمان احتیاج و نیاز است که تجویز آنها به صلاح است، (حتی اگر مختصر عوارضی هم ایجاد کند)، ولی وقتی بدن برای مقابله با بیماری نیازی به آنتی بیوتیک ندارد، قبول خطر عوارض آنها، منطقی نیست.

شاید هم بعضی از عزیزان نگران انواع خاصی از سرماخوردگی ها هستند که می تواند نهایتاً در صورت درمان نشدن به بیماری تب روماتیسمی منجر شود.

خبر خوش برای شما این است که در بیشتر موارد، می توان میان این نوع سرماخوردگی با سایر انواع تفاوت گذاشت و نباید نگران چنین امری بود، در غیر این صورت مصرف گسترده و بی رویه آنتی بیوتیک ها در کشور موجب ایجاد گونه های مقاوم و خطرناک از میکروب ها می شود که چه بسا درمانی برای آنها موجود نباشد.

پس بهتر است تصمیم گیری برای مصرف کردن یا نکردن این داروها را بر عهده پزشک معالج خود بگذارید تا از ایجاد خطر ذکر شده در آینده جلوگیری شود.

به خاطر داشته باشید که در غیر این صورت ممکن است خود شما در آینده قربانی گونه های میکروبی مقاوم به درمان شوید.

منبع : هفته نامه سلامت

اثرات مضر کافور بر بدن

بعد از دریافت مقدار كمی كافور، تشنج به همراه افسردگی، آسیب كلیه ها، انقباض قلب و اغمای بعد از تشنج اتفاق می افتد. اثرات سمّی كافور بعد از مصرف 2 گرم ظاهر می شود و مقدار كشنده آن در بزرگسالان 4 گرم و در كودكان 1 گرم است.

اثرات سمی كافور شامل: ناراحتی معده، ایجاد گاز معده، قولنج، تهوع و استفراغ، اسهال، اضطراب، هیجان، هذیان گویی، تشنجات صرع مانند و انقباض قلب است.

سپس باعث افسردگی سیستم عصبی مركزی و در نتیجه باعث اغماء و به ندرت مرگ می شود. آنوریا( قطع دفع ادرار) رخ می دهد. تنفس فرد بوی كافور می دهد.

خوردن کافور باعث احساس سرما و لرزیدن بدن و نیز تاری چشم می شود.

کافور از چند طریق وارد بدن می شود: تنفس بخار کافور، جذب از راه پوست بدن، خوردن، تماس با پوست یا چشم .

اندام هایی که کافور روی آنها اثر می گذارد شامل چشم ها، پوست، 

  دستگاه تنفسی و سیستم عصبی مرکزی است. البته تمامی این اثرات و علائم زمانی است که بطور مستقیم ماده ی کافور را بخوریم یا بوی آن را استنشاق کنیم یا با پوست تماس پیدا کند. نه اینکه شاید مقداری کافور در غذا ریخته شده باشد. کافور روی سیستم گوارشی و سیستم عصبی مرکزی اثرات نامطلوبی دارد و باعث مسمومیت 

  می شود.

مصرف کم کافور باعث احساس گرمی در معده می شود. مقادیر زیاد کافور باعث تهوع، اسهال و استفراغ می شود. همچنین باعث سرگیجه، آشفتگی ذهنی و توهم می شود. اگر این علائم ادامه پیدا کند و تشدید شود باعث افسردگی، بیهوشی و حتی مرگ در اثر نارسایی تنفسی می شود.

گزارش هایی از مسمومیت و مرگ افراد با کافور وجود دارد، بخصوص کسانی که داروهای حاوی کافور را بدون تجویز پزشک مصرف کرده اند.

مصرف یا تماس طولانی مدت با کافور باعث مسمومیت مزمن می شود که به علت خاصیت سمی و تأثیر زیاد آن بر بدن است. البته باید بگویم در مورد تأثیر کافور بر روی سیستم تولید مثل انسان و نیز اثرات سرطان زایی این ماده هیچ مطلبی ثابت نشده است.

مصرف زیاد ایبوپروفن برای قلب زیان آور است

یافته های یك تحقیق علمی نشان می دهد كه مصرف بیش از اندازه داروی مسكن ایبوپروفن در بلند مدت خطر حمله قلبی را تا دو برابر افزایش می دهد. بر پایه نتایج این تحقیق ایبوپروفن كه از پرمصرف ترین داروهای ضد درد در جهان است، خطری برای افرادی كه به صورت موردی از آن استفاده می كنند، ندارد. همچنین اعلام شد كه با توجه به فواید این دارو كه فروش آن آزاد است، همچنان افراد زیادی با استفاده از آن سعی در كاستن از سردرد، كمردرد  و یا ناراحتی های ناشی از التهاب دارند. این تحقیق نشان داد كه مصرف زیاد و طولانی مدت داروی دیكلوفناك كه برخلاف ایبوپروفن فروش آن در انگلیس تنها با تجویز پزشك انجام می شود، نیز تاثیر مشابهی در افزایش حملات قلبی  دارد. تحقیق مذكور توسط دانشمندان دانشگاه های آكسفورد و رم، روی 140هزار بیمار مصرف كننده داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، طی 138جلسه آزمایش انجام گرفته است.