*مبعث مبارک*
"محمود شاهرخی"
* شبی كه جوشش صد مهر در گریبان داشت *
چـــــنین حادثه ای در مشیمه پنهان داشت **
زمیــن، به خود ز تب التهاب می لرزید **
زمـــان، ز زایـــش نــوری به خویش می پیچید **
موكــــــــــلان مشیــــــــت به كـــــــارگاه قدر**
شـــــــــدنـــــــد، تا كه ببندند طرح نقش دگر **
قضــــــــا گرفت قلم، تا كـــــــه بـر صحیفه نور **
ظهــــــــــور نخبه ایجـــــــــــاد را، كند مسطور **
ز عــــــــرش زمـــــــــره لاهوتیــان پرده نشین **
نظــــــــــاره را بگشودند، دیده ســـــوی زمین **
ز شــــــــوق، در رگ شـب خون نور جاری بود **
بــــــــر آتشش قــــــــدم از تـــاب بیقراری بود **
شبی عجب، كه همه جود بود و فیض و فتوح**
شــــــــب شكفتن ایمان، شب گشایش روح **
شبــــــــــی كه مطلع انـــــــوار نور سرمد بود **
ظهـــور مصلح كل، بعثت* محمـّـــد*بود* * ** **
عرشیان به فرش آمدند و عالمیان به سجود ،