ترك خوردن پاشنهها
به تمام افرادي كه دچار خشكي پا خصوصاً در كف پا هستند توصيه مي شود:سعي كنند بعد از شستشوي پاها، بلافاصله و با دقت پاها را با حوله ي تميز خشك كنند، از كـِرم هاي مخصوص ترك پا استفاده نمايند و در طي روز در منزل سعي كنند از كفش هاي روفرشي استفاده كنند. در صورت انجام اين دستورات اگر خشكي، ترك و احياناً خارش پوست پا ادامه يافت حتماً به پزشك متخصص پوست مراجعه نمايند.
علائم رايج زير ظاهر ميشود:
1. وجود لكههاي قرمز و پوستهپوسته
2.لايهلايه شدن و ترك خوردن پوست
3.خارش و حساس شدن پوست
4.خونريزي پاشنه پاها
علتهاي ترك خوردن پاشنهها
قطعا هر علامتي كه ظاهر ميشود، حاكي از يك نقص است. ترك خوردن پاشنهها نيز ميتواند علتهاي متفاوتي داشته باشد كه اينجا به برخي از آنها اشاره ميكنيم:
خشكي بيشازحد پوست و پينه بستن سطح پوست اطراف پاشنهها كه اغلب بهخاطر فعاليت بيش از حد پاهاست.
ايستادن بيش از حد و خشك بودن سطحي كه پاهايتان با آن در تماس است.
وزن بيش از حد نيز باعث ميشود تمام فشار بدن روي پاشنهها قرار گيرد كه در اينصورت اگر پوست كف پا انعطافپذيري لازم را نداشته باشد ترك ميخورد.
پوشيدن صندل و كفشهاي پشتبا
بيماريهاي مختلفي مانند سوريازيس، انواع حساسيتهاي پوستي و اگزما، ديابت و برخي بيماريهاي پوستي هم ميتوانند منجر به ترك خوردن پاشنهها شود.
از بين رفتن انعطافپذيري پوست و نازك شدن سطح آن (بهخصوص با بالا رفتن سن) يكي ديگر از عوامل ترك خوردن پاشنههاست.
استفاده از كفشهاي غيراستاندارد و نامناسب
شرايط سخت آبوهوايي و خشكي بيش از حد هوا
كمبود ويتامينهاي مورد نياز، املاح معدني و مس