به عقیده روانشناسان بینش نقش بنیادی و پراهمیتی را در یادگیری به عهده دارد، زیرا یادگیری عبارت از یافتن بینش های جدید یا تغییر در بینش های گذشته است. بینش هنگامی حاصل می شود كه فرد برای نیل به هدفهایش، نه تنها راه های جدیدی را برای استفاده از عوامل محیطی خود بیابد، بلكه باید در كاربرد امكانات بدنی خود نیز وضع تازه ای پیش گیرد.


در واقع یادگیری در روانشناسی گشتالت به مفهوم یافتن بینش و معنای جدید است كه امری اكتسابی به شمار می آید. پیروان گشتالت بینش را احساسی و گرایشی می دانند كه موجود زنده نسبت به ارتباط اجزا و موقعیت ها نشان می دهد.

به سخن دیگر، بینش عبارت از راه یافتن به كم و كیف یك مشكل و پی بردن به حل آن است.