استوماتیت‌

(نام لاتین: stomatitis)



شرح بیماری


استوماتیت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ فراگیر دهان‌ (شامل‌ مخاط‌ دهان‌، لب‌ها، زبان‌ و كام‌) كه‌ دارای‌ 2 نوع‌ اصلی‌ است‌: استوماتیت‌ هرپسی‌ حاد و استوماتیت‌ آفتی‌ (زخم‌ دهان‌) كه‌ شایع‌تر است‌. سایر انواع‌ عبارتند از ژنژیویت‌، پریودنتیت‌، كاندیدیاز (برفك‌) و آنژین‌ و نسان‌. استوماتیت‌ ممكن‌ است‌ نشانه‌ای‌ از یك‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌ جدی‌تر باشد.




علایم‌ بسته‌ به‌ نوع‌ فرق‌ می‌كنند.


التهاب‌ دهان‌


قرمزی‌ و خونریزی‌


درد خفیف‌ تا شدید


زخم‌های‌ دهان‌


تنفس‌ بدبو


ممكن‌ است‌ با بی‌اشتهایی‌، خستگی‌، تب‌ و تحریك‌پذیری‌ همراه‌ باشد.




عفونت‌


تروما


خشكی‌


تحریك‌كننده‌ها


عوامل‌ سمی‌


بیش‌ حساسیتی‌


بیماری‌های‌ خودایمنی‌


كمبود ویتامین‌


كم‌خونی‌


گاهی‌ ناشناخته‌




آلرژی‌ به‌ غذا یا داروها


سیگار كشیدن‌


دندان‌ مصنوعی‌


استرس‌ روحی‌، اضطراب‌


دندان‌های‌ ناهموار


پرتودرمانی‌


شیمی‌درمانی‌


سوء مصرف‌ الكل‌، غذاهای‌ داغ‌ یا چاشنی‌ها


حساسیت‌ به‌ دهان‌شوها، رنگ‌ شكلات‌ها، رژ لب‌


عوارض‌ جانبی‌ داروها


مواجهه‌ شغلی‌ با رنگ‌ها، فلزات‌ سنگین‌، بخار اسید، غبار صنعتی‌




در صورت‌ امكان‌ از عوارض‌ خطرزا اجتناب‌ كنید.




در اكثر موارد در عرض‌ 2-1 هفته‌ و در سایر موارد 3-2 هفته‌ بهبود می‌یابد. برخی‌ نیازمند درمان‌ هستند و سایرین‌ خود به‌ خود بهبود می‌یابند.


پیامدهای‌ دیگر به‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌ بستگی‌ دارد.




ممكن‌ است‌ پس‌ از درمان‌ عود كند.


اختلال‌ زمینه‌ای‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ خطرناكی‌ دربر داشته‌ باشد.





درمان‌ بسته‌ به‌ علت‌ فرق‌ می‌كند. گاهی‌ تعیین‌ آن‌ مشكل‌ است‌. معاینه‌ فیزیكی‌ لازم‌ است‌ و گاهی‌ تهیه‌ گستره‌ یا كشت‌ ضایعات‌ عامل‌ مسبب‌ را مشخص‌ می‌كند.


بهداشت‌ كامل‌ دهان‌ مهم‌ است‌.


ترك‌ سیگار


دندان‌های‌ مصنوعی‌ را از لحاظ‌ تناسب‌ با لثه‌ها خوب‌ كنترل‌ كنید.




در صورتی‌ كه‌ بتوان‌ علت‌ زمینه‌ای‌ را كشف‌ كرده‌ داروها به‌ طور خاص‌ متوجه‌ آن‌ خواهند بود.


ممكن‌ است‌ شست‌وشو دهنده‌های‌ بینی‌ یا قرص‌های‌ خوراكی‌ تجویز شوند.


داروهای‌ بی‌حس‌كننده‌ موضعی‌ ممكن‌ است‌ مفید باشند.


در صورت‌ مشخص‌ شدن‌ عامل‌ مسبب‌، داروهای‌ ضد قارچ‌، ضد باكتری‌ یا استروئیدی‌ موضعی‌


مكمل‌های‌ ویتامینی‌ در صورت‌ نیاز




محدودیت‌ لازم‌ نیست‌.




ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد از غذاهای‌ چاشنی‌دار یا غذاهایی‌ كه‌ سفت‌، تیز یا خشك‌ هستند، اجتناب‌ شود.


از هر غذایی‌ كه‌ یك‌ واكنش‌ آلرژیك‌ برانگیزد، خودداری‌ كنید.




اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ استوماتیت‌ را داشته‌ باشند.


اگر پس‌ از شروع‌ درمان‌، علایم‌ بدتر شوند.


اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ داشته‌ باشند.