آنسفالیت ویروسی
آنسفالیت ویروسی
(نام لاتین: encephalitis viral)
شرح بیماری
آنسفالیت ویروسی عبارت است از التهاب حاد مغز در اثر عفونت ویروسی. عفونت ویروسی میتواند از همان اول باعث آنسفالیت شود یا این كه به عنوان عارضهای ثانویه به دنبال عفونتهای ویروسی مثل سرخك، آبلهمرغان، سرخجه، آبلهگاوی، و عفونت ناشی از سایر ویروسهای كمتر شناخته شده، یا واكسیناسیون آبله رخ دهد.
موارد خفیف:
گاهی بدون علامت
تب
احساس ناخوشی موارد شدید:
استفراغ
تورم یا بیرون زدن ملاج شیرخواران
سردرد
سفتی گردن
هماندازه نبودن مردمكها
از دست دادن هوشیاری
تغییرات شخصیتی
تشنج
ضعف یا فلج گاهگاهی دست یا پا
دو تا دیدن اشیاء
اختلال در صحبت كردن
از دست دادن شنوایی
خوابآلودگی كه به سمت اغما پیشرفت میكند.
ویروسهایی كه باعث بیماریهای دیگر میشوند مثل فلج اطفال؛ تب خال؛ سرخك؛ اوریون؛ آبلهمرغان؛ منونوكلئوز عفونی؛ هپاتیت عفونی؛ سرخجه؛ آبله؛ ویروس كوكساكی و بیماریهای اكوویروسی
ویروسهایی كه ناقل آنها پشهها یا سایر حشرات هستند.
مسمومیت با سرب
واكنش نسبت به واكسن
سرطان خون
نوزادان و شیرخواران
سن بالای 60 سال
وجود بیماری كه مقاومت بدن را كم كرده باشد.
محیط زندگی شلوغ یا غیر بهداشتی
آلودگی با ویروس ایدز
از تماس با هر بیماری كه آنسفالیت دارد خودداری كنید.
در صورت وجود هر گونه عفونتی در بدن به پزشك مراجعه كنید، خصوصاً عفونتهای ویروسی كه در قسمت علل ذكر شدند. باید تلاش شود تا از گسترش عفونت جلوگیری شود.
اگر در نواحی پرخطر به سر میبرید، از مواد دافع حشرات و توری جهت جلوگیری از گزش حشره استفاده كنید.
آنسفالیت ویروسی خفیف یك بیماری شایع است و امكان دارد اصلاً جلب توجه نكند. در مواردی كه آنسفالیت شدید باشد معمولاً بیمار باید بستری شود.
عوارض و موارد فوت ناشی از آنسفالیت بیشتر در شیرخواران و پیرمردان دیده میشود. بیمارانی كه به سایر گروههای سنی تعلق دارند معمولاً به طور كامل بهبود مییابند. انتظار میرود بهبودی در عرض 3-2 هفته حاصل میشود، مگر در موارد شدید
درصد بسیار كمی از بیماران دچار آسیب دایمی مغز میشوند كه عملكرد ذهنی یا عضلانی بیمار را مختل میكند.
اقدامات تشخیصی ممكن است شامل موارد زیر باشند: بررسیهای آزمایشگاهی خون و مایع نخاع، عكسبرداری از جمجمه با اشعه ایكس و نواز مغز
درمان مشتمل است بر داروهای متناسب و بر مبنای تشخیص، و نیز مراقبتهای حمایتی
امكان دارد نیاز به بستری كردن بیمار در بخش مراقبتهای ویژه (آیسییو) وجود داشته باشد.
بیمار باید از نظر مشكلات تنفسی یا گروه خون نیز تحت درمان قرار گیرد.
استامینوفن برای سردرد یا تب
امكان دارد داروهای ضد ویروسی مثل آسیلكوویر یا آمانتادین تجویز شوند
داروهای ضد تشنج
ندرتاً داروهای كورتیزونی برای مهار التهاب
در صورت لزوم، داروهای كنترل كننده صرع
اگر آزمایشات نشاندهنده یك علت باكتریایی یا قارچی باشند، داروی اختصاصی آن تجویز خواهد شد.
باید در رختخواب استراحت كنید. همانطور كه گفته شد، بهبود بیماری 3-2 هفته طول میكشد. البته تدریجاً هر چقدر كه قدرت و احساس سلامتیتان اجازه میدهد فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری داشته باشید.
رژیم خاصی توصیه نمیشود، البته ممكن است نیاز به سرم وجود داشته باشد. در بیماستان، وضعیت آب و الكترولیت بدن مرتباً كنترل میشود.
اگر شما یا یكی از اعضای خانوادهتان علایم آنسفالیت را دارید.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.