بسیاری از خانواده‌ های ایرانی كبك را می‌ شناسند و اكثر روستاییان میزبان این پرنده ی زیبا در مزارع خود هستند. گوشت كبك با سابقه ی مصرف طولانی به عنوان گوشتی لذیذ با خواص درمانی زیاد شناخته شده است. امروزه تصور بسیاری از مردم برای به دست آوردن گوشت كبك از طریق شكار است.

در دنیا گونه های متعددی از كبك وجود دارد كه معروف ترین آن ها عبارت هستند از: كبك چوكر(Alectoris Chukar)، كبك صخره ای(Alectoris graeca) و كبك پا قرمز اروپایی(Alectoris rufa). البته همه ی كبك ها پا قرمز هستند. گونه های موجود در كشور ما بیشتر از نوع چوكر(Chukar) می باشند.

از دیرباز در بسیار ی از كشورها پرورش و نگهداری پرندگانی از قبیل قرقاول، بوقلمون و كبك، علاوه بر پرورش مرغ جهت تامین گوشت مصرفی انسان به ویژه جهت سلیقه های خاص متداول بوده است. در پاره ای از كشورها نیز پرورش متراكم تعدادی از پرندگان وحشی نظیر كبك متداول شده است.

صنعت تولید و تكثیر و پرورش كبك در ایران حدود سه سال است كه توسط تعداد انگشت شماری از دوستداران شكار و طبیعت آغاز شده و دوستان پرورش دهنده موفق به تولید و تكثیر كبك ایرانی نیز گشته اند و تجارب خوبی در این زمینه كسب كرده اند. در حال حاضر مزارعی در استان های فارس، كرمان، سمنان، گلستان و اصفهان به این فعالیت مشغول می باشند.

اگر چه در حال حاضر دسترسی به گوشت این پرنده در كشورمان برای همه مهیا نیست، اما بد نیست بدانید كه در برخی استان‌ های كشورمان تولید و عرضه گوشت این پرنده توانسته نیازهای مردم به تنوع گوشت سفید در بازار را برآورده سازد.

گوشت كبك معمولا جزو غذاهای لوكس محسوب می‌ شود و قیمت بالا و مخصوص به خود دارد. این گوشت به لحاظ طعم و مزه به بسیاری از گوشت ‌های سفید همچون مرغ، بوقلمون و شترمرغ ارجحیت دارد.

ویژگی های گوشت این پرنده به شرح زیر است:
كبك از خانواده ی ماكیان با خصوصیات پرندگان وحشی شكاری است.
میزان پروتئین موجود در گوشت این پرنده در مقایسه با دیگر پرندگان 5 تا 10 درصد بیشتر است و انواع اسید آمینه ی ضروری در آن به وفور یافت می ‌شود. به همین دلیل است كه در اغلب نقاط دنیا پزشكان برای بیماری‌ هایی چون ضعف اعصاب، ناراحتی‌ های روانی و بی‌ خوابی مصرف این گوشت را توصیه می ‌كنند.

این گوشت به دلیل چربی و كلسترول بسیار پایین از بروز بیماری‌ های قلبی ـ عروقی پیشگیری كرده و به دلیل غنی بودن از پتاسیم، مصرف به اندازه‌ ی آن برای افراد با فشار خون بالا مانعی ندارد.

گوشت كبك می ‌تواند نیاز بدن به فسفر، منیزیم، آهن و گوگرد را تامین كند و به تقویت حافظه و قوای جنسی بیفزاید و ضعف عمومی بدن را هم برطرف سازد.

در هر صد گرم گوشت كبك 5/24 گرم آلبومین، 4/1 گرم چربی و حدود 1 تا 5/1 گرم مواد معدنی وجود دارد. وجود مقدار زیادی از مواد معدنی در گوشت كبك نشان دهنده ی ارزش حیاتی آن است.

املاح معدنی موجود در گوشت كبك به خوبی جذب بدن می شود و به همین جهت در این زمینه مواد مورد نیاز بدن را در دسترس سلول قرار می دهد.

گوشت كبك برای همه ی افراد اعم از كودك و سالمند، غذایی سالم و سلامت بخش است.

گوشت كبك كمتر تولید اسید اوریك می كند، فعالیت كلیه را افزون می سازد و به دفع سموم بدن یاری فراوان می رساند. با توجه به این ویژگی ها برای همه ی افراد و در مورد همه ی بیماری ها، غذایی خوب و موثر است.

گوشت كبك در طب سنتی:
روایت شده به اشخاصی كه تب دارند گوشت كبك بدهید زیرا به پاها قوت می دهد و تب را قطع می كند. گوشت كبك غذای لذیذی است.

توصیه ‌ها‌
1 ـ در برخی استان ‌های كشور گوشت كبك به صورت بسته ‌بندی عرضه می ‌شود. پس به تاریخ مصرف و مجوز بهداشت آن توجه كنید و در اولین فرصت آن را به مصرف برسانید.

2 ـ گوشت خام كبك در یخچال به مدت 2 روز، به صورت پخته حداكثر 3 روز و در فریزر تا 3 ماه قابلیت نگهداری دارد.

3 ـ گوشت كبك شكار شده را پس از ذبح با فاصله ی كوتاهی استفاده كنید و بدانید گوشت كبك جوان، نرم و لطیف بوده و در مدت زمان كوتاهی پخته می ‌شود.