دایه دایه وقت جنگه
چشیامه نبنید افتو قشنگه کره لر تا دم مرگ چی شیر میجنگه زین و برگم بونید رو مادیونم دایه دایه وقت جنگه ز قلا کرده و در شمشیر وه دستش دایه دایه وقت جنگه نازیه ته سی بکو جومه برته دایه دایه وقت جنگه برارونم خیلین هزار هزارن دایه دایه وقت جنگه (شاعران گمنام) ------ real
دایه دایه وقت جنگه
قطارکش بالا سرم پرش ده شنگه
خبر مه بوریتو سی هالوونم
قطارکش بالا سرم پرش ده شنگه
چی طلا برق میزنه لغم اسبش
قطارکش بالا سرم پرش ده شنگه
دور کردن تو قورسو شیر نرته
قطارکش بالا سرم پرش ده شنگه
سی تقاص خین مه سر بر میارن
قطارکش بالا سرم پرش ده شنگه
کره لر تا دم مرگ چی شیر میجنگه
چشیامه = چشمامو
افتو = آفتاب
کره = پسر
چی = مثل
دایه = مادر (جایی خواندم که این اسم خاص است)
پرش ده شنگه = پر از فشنگه
بونید = بگذارید
بوریتو = ببرید
سی هالوونم = برای دایی هایم
ز قلا کرد و در = از قلعه آمده بیرون
لغم = لگام
نازیه = ای نازی (ظاهرا باز اسم خاص است)
ته سی بکو = تو سیاه بکن
جومه برته = جامه تنت را
دور کردن = آویزان کردن
قورسو = گورستان
برارون = برادران
سی تقاص خین مه = برای قصاص خون من
شعر قشنگي است.