پشتخه پشکری

پشتخه پُشکِری نام پشته‌ای است در جنوب دهستان کوخرد از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک و در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران. به علت وجود درختچه أی که به گویش محلی آن را «پُشکِر » می‌نامند: این پُشتُه ، پُشتخِه پُشکِری نامگذاری کرده‌اند. از این درختچه مسحوقی ایجاد می‌شود که به نام (اِشنان) معروف است، این مسحوق کاربردهای زیادی دارد ، بطور مثال در اعمال شستوشوی لباس وبدن وغیره ، وهمچنین در ساخت داروهای سنتی نیز به کار می‌رود. پُشتخه واژه‌ای است در گویش فارسی لارستانی به ویژه گویش کوخردی و معنی آن پُشتُه است، ارتفاعی نه بس بلند از زمین، تل، یا تپه است. پُشتُه درست بهمان معنی نجد که ربوه و نجد ، توده، معمولاً فلات گویند. همچنین در پارسی دری و در برخی گویشهای محلی هرمزگان بکار رفته‌است. این پُشتُه بر فراز پرحیدری قرار دارد.

 محدوده پُشتخه پُشکِری

ازشمال: لمبیر ملکی و سد جابر ، از جنوب « او شیرینو » و دره بست گز ، از مغرب «پرحیدری» و پرِرچرچو و پشتخه باپیر ، واز سمت مشرق به سد بست گز و «پشتخه خرتل» و «کوه خآب» (پل تیر) منتهی می‌شود.

 پوشش گیاهی

اغلب زمینهای پُشتخه پُشکِری دارای قابلیت مرتعی است ومناسب‌ترین اراضی جهت استفاده‌های مرتعی وبرداشت علوفه محسوب می‌شوند مخصوصاً در فصل زمستان و بهار. در اطراف وگوشه کنار پُشته درختان بزرگ و تنوهمندی وجود دارد مانند: كُور ، کُنار ، کِرت ، سمر ، سَلَم وغیره، در زمان قدیم مردمان کوخرد از هیزم این درختان برای پخت و پز وبرای تدفئه خانه‌هاشان استفاده می‌کرده‌اند، احیانا از تنه این درختان ذغال نیز می‌ساخته‌اند.

 پرندگان در پُشتخه پُشکِری

پشتخه پُشکِری زیستگاه پرندگان گوناگونی است. بعلت وجود درختهای گوناگون و تنومند در روی پشته مانند سمر و کُنار ، [[ سلم ، و نزدیک بودن پشته به آب شیرین که در نهرهای کوچک (آودون)‌های نزدیک مانند:(آودون باپیر) وجود دارد، همچنین نزدیک بودن پُشتُه به تالاب لمبیر ملکی ، در فصل‌های گوناگون پرندگان روی شاخه‌های آن درختها لانه می‌سازند. از انواع پرندگان که در پشتخه بهر زُشتُو زندگی می‌کنند می‌توان از کبک ، قُمری ، بادخور ، تیهو، سبزقبا (کراشکین)، چکاوک (بُوکلُو) ، چکاوک هدهد و «مرغ سلیمان» یا هدهد ، بلبل ، گنجشک ، دم جنبانک ، فاخته ، سهره ، صعوه ، کوکر ، دراج ، نام برد که به‌ویژه در فصل زمستان و بهار هنگام جفت‌گیری و تخم گذاری با آواز دلنشین خود این منطقه کوهستانی را شاد می‌کنند. دوران گذشته پرندگانی مانند: عقاب ، شاهین ، ودیگر گونه لاشخورها نیز در این منطقهٔ گسترده کوهستانی زندگی می‌کرده أند، أما حالا دیگه از این گونه پرنده وجود ندارند. در پیرامون (پُشتخه پُشکِری) ، روباه ، کفتار ، شغال ، جوجه‌تیغی ، خرگوش نیز یافت می‌شود.

 فصل زمستان و بهار

در فصل زمستان و بعد از باریدن باران گلهای زیبائی در روی پُشتُه می‌روید، و در فصل بهار بعد از اینکه گلها شکوفه‌های خود را باز می‌کنند جلوه و زیبایی دیگری به پشته می‌دهند. گلهای «هلول» بارنگ بنفشه‌ای اش سرتاسر پشته را نیلگون می‌سازد و یک منظره دل‌انگیز و شاعرانه به وجود می‌آورد. همچنین در همین فصل (بهار) بعد از باریدن باران در آنجا خوردنی‌هایی مانند تُرُشُه و کُمپُر و مِیَل به گونه‌ای بسیار لذیذ است، درست می‌شود. خیر (دمبل) واَکال نیز یافت می‌شود.

 گیاهان دارویی

همچنین گیاهان دارویی و مفید نیز در پشتخه پُشکِری بعد از باریدن باران می‌روید مانند: اسطوقدوس، بًروز، پوده، خارشتر، خاکشیر، اوشه دریمه، زرو، سره برزه، شربتو، گنیس، کریشکو (کریشک) ، کمو ، گل عالی عمر، و همچنین گلهای دیگری نیز مانند گُل زَرد و شَبنَبُو نیز وجود دارد. پشتخه پُشکِری تفریحگاه خوبی برای مردم منطقه ، در فصل زمستان وبهار مردم به آنجا به گشت (طبخ) و تفریح می‌روند.