شهدای سیستان

نورالدين خاکسفيدي در سال 1346 در روستاي عباسخان از توابع بخش شيب‌آب شهرستان زابل در يک خانواده مؤمن و متدين متولد شد.
تحصيلاتش را تا مقطع دوم دبيرستان ادامه داد. نورالدين داراي اخلاقي پسنديده بود و نمازش را به موقع مي‌خواند و بسيار مقيد به انجام احکام اسلامي بود. او علاقه‌ي زيادي به امام (ره) و حضور داوطلبانه در جبهه‌هاي حق عليه باطل داشت.
در اولين دوره‌ي بسيج دانش‌آموزي، آموزش نظامي را گذراند و عاشقانه به جبهه عزيمت کرد. سرانجام در تاريخ 1362/12/30 در منطقه عملياتي جزيره‌ي مجنون در سن 16 سالگي به فيض عظماي شهادت نايل آمد.

شهيد حميدرضا حسابي مقدم

حميدرضا حسابي مقدم در سال 1344 در شهرستان زابل ديده به جهان گشود و هنوز يک بهار از عمرش نگذشته بود که در سوگ پدر گرامي‌اش نشست. دوران تحصيل را تا مقطع دبيرستان با موفقيت و نمرات عالي در زادگاهش ادامه داد. در سال 66 در آزمون سراسري شرکت کرد و در رشته‌ي مهندسي امور زراعي دانشکده کشاورزي زابل پذيرفته شد. اما به جاي دانشگاه، خط مقدم جبهه را انتخاب کرد. از سال 61 تا هنگام شهادت بارها به جبهه اعزام گرديد و در عمليات‌هاي متعدد لشگر ثارالله شرکت جست و با وجود جراحت بار ديگر در ميدان رزم حاضر شد. حميد مداح و ذاکر اهل‌بيت (ع)‌ بود. در عمليات والفجر هشت يازده ترکش به بدنش اصابت کرد چندي بعد به همراه شهيد خمر در کربلاي پنج شرکت نمود و حماسه آفريد.
او در روزهاي پاياني جنگ فرماندهي يکي از گروهان‌هاي گردان 409 را در برابر تک سنگين دشمن به عهده داشت. در همين روزها حنجره‌ي آن مداح اهل‌بيت با اصابت تير مستقيم دشمن پاره پاره گرديد و به فيض شهادت نايل آمد.

علي‌اکبر حاج حسيني در سال 1338 در روستاي قاسم آباد زابل در خانواده اي مذهبي ديده به جهان گشود، به علت خشکسالي منطقه سيستان دو سال از زندگي خود را در مازندران سپري کرد . تحصيلات خود را تا اخذ مدرک ديپلم ادامه داد. او در ضمن فراگيري علم، فعاليت‌هاي مذهبي و ديني چشمگيري داشت. پس از انقلاب در سال 59 به عضويت نهاد مقدس سپاه پاسداران درآمد. با شروع جنگ از طريق همين نهاد به جبهه‌هاي حق عليه باطل اعزام شد تا در انجام وظيفه شرعي و اسلامي خويش قصوري نکرده باشد در جبهه رشادت‌هاي زيادي از خود نشان داد و سرانجام در حالي‌که فرمانده گروهان منطقه شش لشگر 41 ثارالله بود در تاريخ 1361/2/22در خونين شهر، عمليات بيت‌المقدس به درجه‌ي رفيع شهادت نايل گرديد.

غلام حدادي در خانواده‌اي مستضعف در شهرستان زابل به دنيا آمد. به علت فقر مالي خانواده‌، به خاله‌اش سپرده شد تا نزد ايشان زندگي کند و به همين دليل نتوانست به مدرسه برود و تحصيل کند و از همان دوران کودکي راهي بازار کار شد.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي به صورتي فعال در بسيج محله شرکت مي‌جست و عاشقانه به حراست از دستاوردهاي انقلاب اسلامي مي‌پرداخت. سرانجام از طريق جهاد سازندگي استان راهي جبهه‌هاي نور عليه ظلمت گرديد.
هر زماني که خط مقدم نياز به نيروي خط شکن داشت، غلام داوطلبانه شرکت مي‌کرد و در نتيجه هميشه به عنوان نيروي خط شکن در خط مقدم فعاليت داشت. سرانجام، اين مبارز خستگي‌ناپذير به همراه همسنگرش محمد مرادقلي در جبهه شلمچه در هفدهم مردادماه سال 66 دعوت حق را لبيک گفت و به درجه‌ي رفيع شهادت نايل آمد.

عيسي چيت‌بند در سال 1340 در خانواده‌اي تهيدست و مذهبي در يکي از روستاهاي بخش ميانکنگي زابل ديده به جهان گشود تحصيلاتش را تا مقطع سوم راهنمايي به پايان رساند براي تامين هزينه‌هاي زندگي مدتي را به مازندران رفت و پس از پيروزي انقلاب به زابل بازگشت براي تامين هزينه زندگي هراه و همگام پدرش به کار کشاورزي مي‌پرداخت با شروع جنگ تحميلي پيوسته در انديشه‌ي رفتن به جبه بود ولي مشکلات و فشار زندگي مانع اين کار بود تا اينکه به خدمت مقدس سربازي فرا‌خوانده شد و جبهه اعزام گشت سرانجام در تاريخ 1364/4/18 به منطقه جنوب اعزام گرديد و در تاريخ 1367/2/30 در منطقه عملياتي شلمچه در سن 27 سالگي به فيض شهادت نايل آمد

استواريکم مصيب حاج‌حسيني در سال 1337 در يک خانواده‌ي مذهبي در روستاي جلال‌آباد از توابع شهرستان زابل پا به عرصه‌ي گيتي نهاد. پس از پشت‌سر گذاردن تحصيلات ابتدايي و راهنمايي، با مدرک اول دبيرستان به استخدام نيروي زميني ارتش درآمد. يک سال در تبريز و هفت سال در بروجرد به خدمت مشغول بود.
در سال 1361 در گردان 33 توپخانه‌ي اصفهان مستقر شد و از آن جا به منطقه‌ي عملياتي مريوان انتقال يافت. او فردي انقلابي و باايمان بود و هرگز نمازش ترک نمي‌شد. اخلاقي مردمي و خداپسندانه داشت و در نامه‌ها و در هنگام مرخصي و تشکيل محافل خصوصي همواره برادران و دوستان را به شرکت فعّال در جبهه تشويق مي‌کرد. او معتقد بود که با اتحاد و يکپارچگي است که مي‌توانيم بر دشمنان غلبه کنيم و اسلام را زنده نگه داريم. وي حضور در جنگ و فعاليت در پشت جبهه را وظيفه هر مسلماني مي‌دانست.
در طول مدت حضور در سنگر مبارزه با دشمنان، يک بار مجروح شد و سرانجام در تاريخ 1363/4/8 در منطقه‌ي عملياتي مريوان بر اثر اصابت ترکش به ناحيه‌ي سينه در سن 26 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.

محمود چاري علي آبادي در سال 1343 در روستاي علي آباد شهرستان زابل در خانواده‌اي مذهبي پا به عرصه‌ي حيات نهاد .وي از کودکي شخصي مهربان مؤدب و انساني نمونه در اخلاق و رفتار بود به رعايت موازين شرعي و احکام شرعي سخت پايبند و معتقد بود .
در زمان اوج‌گيري انقلاب و مبارزات مردمي همراه با ساير اقشار امت حزب‌الله در راهپيماييها و تظاهرات شرکت فعال داشت بعد از پيروزي انقلاب در پايگاه‌هاي مردمي مساجد و نهادها و کتابخانه‌ها به فعاليت انقلابي و مذهبي خود ادامه داد تا اينکه با کاروانيان کربلا عازم ميادين جنگ تحميلي شد و در سال 1360 در سن 17 سالگي به درجه رفيع شهادت نايل آمد.

نظر جهاني در سال 1346 در شهرستان زابل ديده به جهان گشود. تحصيلات خود را تا پنجم ابتدايي ادامه داد. پس از آن براي تأمين هزينه‌ي زندگي به کارگري پرداخت؛ تا آن‌که به خدمت مقدس سربازي فرا خوانده شد و به مناطق جنگي اعزام گرديد.
جهاني اخلاق پسنديده‌اي داشت؛ به نماز اول وقت اهميت خاصّي مي‌داد و از رشادت و جوان‌مردي بالايي برخوردار بود. جهاني از جمله کساني بود که همواره در خط مقدم حمله به دشمن حرکت مي‌کرد.
در هنگامي‌که از سوي دشمن محاصره مي‌شدند، با وجود اصرار بر عقب‌نشيني، نظر معتقد بود بايد مقاومت کرد تا نيروهاي خودي برسند و يا شهيد شويم.
سرانجام جهاني در تاريخ 1366/5/3 در يک جنگ تن به تن در خط مقدم در جبهه‌ي سومار در سنّ 20 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.

محمدامير جهانتيغ در سال 1339 در روستاي حسنخون از توابع شهرستان زابل ديده به جهان گشود. تحصيلاتش را تا پايان دوره‌ي ابتدايي در زادگاهش ادامه داد و پس از ترک تحصيل به کار کشاورزي و کمک به پدر پرداخت.
با فرا رسيدن خدمت سربازي، در ارتش جمهوري اسلامي به انجام‌وظيفه مشغول شد و از همين طريق به جبهه‌هاي جنگ اعزام گرديد.
سرانجام پس از يک سال حضور مستمر در جبهه در سال 1366 در منطقه‌ي سومار در نبرد با دشمن بعثي بر اثر انفجار خمپاره در سنّ 27 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.

غلام‌رضا جهانتيغ در سال 1336 در روستاي « بزي » از توابع سيستان ديده به جهان گشود و در خانواده‌اي مذهبي پرورش يافت. تحصيلات ابتدايي را در همان زادگاهش به پايان رسانيد و دوره‌ي راهنمايي و متوسطه را در شهرستان زابل گذراند. سپس در ارتش استخدام گرديد و در پادگان شيراز دوره‌ي مقدماتي و تخصصي تانک را به پايان رساند.
در سال 1357 به دستور حضرت امام‌خميني (ره) پادگان را ترک گفت. پس از پيروزي انقلاب دوباره به خدمت مشغول شد و در سال 1359 با آغاز جنگ تحميلي عراق عازم مناطق عملياتي گرديد.
اخلاق و رفتار پسنديده‌ي وي زبان‌زد خاص و عام بود و همين حسن‌خلق او باعث شده است که امروز اهالي روستا در فراغ او بسوزند و پيوسته از نيکي‌هايش ياد کنند. او هم‌رزمان را بر خود مقدم مي‌دانست و بسيار باگذشت بود. جنگ را حق مي‌دانست و مي‌گفت: « تا نابودي صداميان بايد مبارزه را ادامه داد. »
سرانجام اين اسوه‌ي استقامت در حالي‌که بيش از شش سال عاشقانه در جبهه به سر برده بود، در تاريخ 1366/4/28 در اثر بمباران هوايي دشمن در منطقه‌ي سومار در سنّ 30 سالگي به درجه‌ي رفيع شهادت نايل گشت.

حسين جهانتيغ در سال 1347 در روستاي اکبر آباد از توابع شهرستان زابل ديده به جهان گشود دوران کودکي را در دامن پر مهر پدر و مادر سپري نمود تحصيلات را در روستاي سدکي آغاز کرد و تا پنجم ابتدايي ادامه داد پس از آن به دليل فقر مالي خانواده مجبور به ترک تحصيل شد در سال 1366 جهت گذراندن خدمت سربازي به سپاه پاسداران پيوست و پس از گذراندن آموزش‌هاي اوليه به مناطق جنگي اعزام شد. سرانجام در سال 1367 در تک دشمن در منطقه‌ي عملياتي شلمچه در سن بيست سالگي به فيض شهادت نايل آمد و پيکر وي مفقود گشت تا اين‌که در سال 1374 توسط گروه تفحص کشف و پس از تشييع جنازه در زادگاهش به خاک سپرده شد.