شعری از دکتر شریعتی شاعری که شعرش هم یاد خدا دارد هم دروی از دنیای مادی
ناگهان زیر پایم چاهی دهان گشود!
سقوط کردم
چاه ویل بود
ویل وای!
ناگهان روزنه ای از زیر پدیدار شد
روزنه بر سقف آسمان این جهان
لحظه ای گذشت و لحاظتی
به زمین افتادم
پیرامونم را نگریستم باز کویر
خلوت هولناک و بی کسی و من پرندهای مجروح در قلب تا فته ای کویر!