آویزهای بالانگهدارنده
این نوع از آویزها برای نگه داشتن ساعد و دست در وضعیتی بالاتر (بهطوری که نوک انگشتان در تماس با شانه مصدوم باشند) مورد استفاده قرار میگیرند. با این عمل، آویز بالانگهدارنده به کنترل خونریزی از زخمهای ساعد و دست، کاهش تورم در آسیبهای ناشی از سوختگی و نگه داشتن قفسه سینه در شکستگیهای پیچیده دندهای کمک میکند.
1) از مصدوم بخواهید که اندام آسیب دیده خود را بر روی سینه نگه دارد به طوری که نوک انگشتان بر روی شانه مقابل قرار گیرند.
2) باند را طوری روی بدن مصدوم قرار دهید که یک انتهای آن روی شانه سالم قرار گیرد. نوک باند را درست در کنار آرنج نگه دارید.
3) از مصدوم بخواهید که اجازه دهد باند را از زیر انداماش عبور بدهید. قاعده باند را در زیر دست، ساعد و آرنج مصدوم جای بدهید.
4) انتهای پایینی باند را بهطور مورب از پشت مصدوم عبور دهید و در محل شانه، به انتهای دیگر برسانید.
5) دو انتها را در محل تقعر بالای استخوان ترقوه مصدوم گره بزنید . لبههای آزاد را به صورت لایهای در زیر گره جای دهید.
6) نوک باند را آنقدر بپیچید تا باند (از نظر حجم) کاملاً با آرنج مصدوم تناسب داشته باشد. به منظور محکم کردن باند، نوک آن را درست در بالای آرنج به داخل جای دهید. اگر یک سنجاق قفلی دارید، باند را به روی آرنج تا کرده، نوک آن را به گوشه باند سنجاق کنید.
7) بهطور مرتب گردش خون را در شست کنترل کنید. در صورت لزوم، آویز و باند را شل کنید و دوباره ببندید.